Search

Jack wrote that throughout Greece, events of admiration and respect for the coach's character and behavior continued. He added that only a few people remained, whom he described as eccentric and misguided, who did not understand his greatness, and he predicted that they would soon be "cleared out" in a smooth and democratic manner. #κοούτς #σεβασμός #ήθος (translated)

Και να θυμάστε, παιδιά, όπως είχε πει και η παρκετέζα, ο Στεφάνου: "Ευτυχώς θα έρθει ο Ζέλικο και θα μειωθεί η τοξικότητα". Η προσωποποίηση της μιζέριας, της τοξικότητας και της δυστυχίας. Λουμπεναριά σε όλο τους το μεγαλείο. #paobc https://t.co/mVROinWFbb #τοξικότητα #ευτυχία #σκεψεις

"δεν τον πιάνει ο ύπνος τον υπνωτιστή" (νομίζω ότι όλο το μεγαλείο της Ελλάδας 2.0, αποτυπώνεται σε αυτό το ειδησάριο των τελευταίων ημερών...) #Ελλάδα #ύπνος #υπνωτιστής

Η σημερινή διαδήλωση για τα #Προσφυγικά ήταν συγκλονιστική από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. ✊❤️ 🎉 Επρόκειτο να είναι μια γιορτινή διαδήλωση, με τα παιδιά της κοινότητας μέσα στην πορεία. Και τελικά χρειάστηκε η απίστευτη αυτοσυγκράτηση της κοινότητας των Προσφυγικών για να διατηρηθεί η διαδήλωση άθικτη και όλοι μέσα σε αυτήν καλά, παρά την προκλητική και επιθετική στάση της αστυνομίας. Πραγματικά δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω από όλα αυτά που ζήσαμε. 🎶 Στην πρώτη γραμμή οι μουσικοί έπαιζαν το «Δεν πα’ να μας χτυπάν» και δίπλα τους ήταν ο Αρίστος Χατζής, με το αναπηρικό του αμαξίδιο, καθώς και η Suzon Doppagne στην πρώτη τους διαδήλωση μετά τη μεγάλη απεργία πείνας. Ένιωσα να ανατριχιάζω με το μεγαλείο αυτού που έβλεπα μπροστά μου. Ο Αρίστος και η Suzon, οι δύο απεργοί πείνας. 40 κιλά. ✊ Αλλά 40 κιλά ατόφιας μαγκιάς, που ανάγκασαν μια ολόκληρη κυβέρνηση να κάνει πίσω. Μαζί με τον αγώνα ολόκληρης της κοινότητας κατάφεραν να σώσουν τα σπίτια περίπου 400 ανθρώπων, να σώσουν τη σταθερότητα και το περιβάλλον αγάπης και στοργής μέσα στο οποίο μεγαλώνουν δεκάδες παιδιά, που αλλιώς θα ήταν πεταγμένα στις εσχατιές της Αθήνας. ❤️ Και μετά η πορεία βγήκε στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. 🚨 Εκεί η αστυνομία προσπάθησε ξανά και ξανά να περιορίσει τη διαδήλωση. Αρχικά σε δυο λωρίδες, μετά σε μία και στη συνέχεια σε ακόμη μικρότερο χώρο. Οι αστυνομικοί καθ’ όλη τη διάρκεια ήταν πολύ προκλητικοί. Έσπρωχναν τον κόσμο, πήγαιναν όλο και πιο μέσα από τη γραμμή που τους είχε υποδείξει ο επικεφαλής τους και κάποια στιγμή επιτέθηκαν ακόμη και στο πανό που κρατούσαν παιδιά 12 χρονών. 🛑 Μάλιστα ένας αστυνομικός μπήκε μπροστά στο πανό και ανέκοψε την πορεία, όπως φαίνεται και στο βίντεο. Κι όμως ο κόσμος απάντησε με τη μεγαλύτερη δυνατή μαχητικότητα και ψυχραιμία. ✊ Έδειξε αυτοσυγκράτηση ακριβώς επειδή εκεί βρίσκονταν παιδιά, ηλικιωμένοι, άνθρωποι της κοινότητας και φυσικά ο Αρίστος με το αναπηρικό του αμαξίδιο. Η κατάσταση έφτασε στο σημείο αστυνομικοί να σπρώχνουν με τις ασπίδες ακόμη και το αναπηρικό αμαξίδιο του Αρίστου. Δύο φορές χρειάστηκε ο αρχιματατζής να παρέμβει για να πει στους αλαφιασμένους αστυνομικούς να σταματήσουν να σπρώχνουν το αναπηρικό αμαξίδιο. Βέβαια, έκανε αυτό που ήταν αυτονόητο. Αυτό που θα έπρεπε να κάνει και για όλους τους υπόλοιπους αλαφιασμένους αστυνομικούς που έσπρωχναν διαδηλωτές και διαδηλώτριες σε ολόκληρη την πορεία. 🚗 Το αποτέλεσμα όλου αυτού; Η αστυνομία, για να μην δημιουργήσει κυκλοφοριακή συμφόρηση, κατάφερε μια πορεία που θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί σε λιγότερο από μία ώρα να κρατήσει τρεις ώρες, με αποτέλεσμα τελικά η ίδια η αστυνομία να δημιουργήσει την κυκλοφοριακή συμφόρηση που είχε (υποτίθεται) στόχο να αποτρέψει. 📹 Σε ένα από τα βίντεο θα δείτε τον Αρίστο Χατζή να παραχωρεί δηλώσεις και την ίδια στιγμή από πίσω η αστυνομία να επιτίθεται στην πορεία. Ο Αρίστος, παρότι βρίσκεται στο αναπηρικό του αμαξίδιο, ζητά αμέσως να τον οδηγήσουν πίσω στους συντρόφους του και τις συντρόφισσές του για να τους υπερασπιστεί. Η ένταση αποκλιμακώνεται και ο Αρίστος συνεχίζει τη δήλωσή του. 📣 Ώσπου περνούν κάποια αυτοκίνητα που κορνάρουν πανηγυρικά, στηρίζοντας τον αγώνα των Προσφυγικών. Τον χαιρετούν και εκείνος τους χαιρετά με υψωμένη τη γροθιά. ✊ Αυτές δεν είναι όμως οι μόνες εικόνες που θα είναι δύσκολο να ξεχαστούν. 🇵🇸 Κάτοικοι από τα μπαλκόνια έβγαλαν σημαίες της Παλαιστίνης και ένωσαν τις φωνές τους με τα συνθήματα της διαδήλωσης. Μαζί τους και ο Γιάννης Μάγγος, ο πατέρας του Βασίλη Μάγγου. 🖤 Εκατοντάδες άνθρωποι έφερναν ξανά και ξανά το όνομα του νεκρού γιου του στα συνθήματα και του έδιναν δύναμη. Φαντάζομαι ότι αυτό είναι μια πολύ μεγάλη στήριξη για έναν τέτοιο άνθρωπο, έναν τόσο αξιοπρεπή άνθρωπο, που συνεχίζει τον αγώνα για δικαίωση παρά τα εμπόδια που βάζει το κράτος, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το κράτος είναι σαν να τον ειρωνεύεται μπροστά στα μάτια του, αφού δεν έχει πετάξει ούτε τους καταδικασμένους αστυνομικούς εκτός Σώματος. 🔍 Και φυσικά, να πούμε 2 κουβέντες για τα περίφημα διακριτικά. 🎥 Σε βίντεό μας φαίνεται αστυνομικός με αριθμούς γραμμένους με μαρκαδόρο σε διακριτικά που δεν φαίνονται όχι απλώς με γυμνό μάτι, αλλά ούτε σε full HD κάμερα. Και ακριβώς δίπλα του άλλος αστυνομικός χωρίς καθόλου διακριτικά. 🤡 Αυτό είναι το μεγάλο καραγκιοζιλίκι του ελληνικού κράτους και της ελληνικής κυβέρνησης: ο ένας έχει κάτι γραμμένο με μαρκαδόρο που δεν μπορεί να το δει κανείς, ο διπλανός δεν έχει τίποτα και ο καθένας κάνει γενικά ό,τι γουστάρει, ενώ η κυβέρνηση συνεχίζει να αθετεί αυτό που η ίδια είχε πει, ότι δηλαδή θα έβαζε διακριτικά στους αστυνομικούς. 🔥 Και στο τέλος η πορεία απελευθερώνεται από τον κλοιό της αστυνομίας και μπαίνει πανηγυρικά στα Προσφυγικά. 🔥 Με πυρσούς και με συνθήματα. ✊ Και τον Αρίστο και τη Suzon, όταν φτάνουν, να πνίγονται στις αγκαλιές των παιδιών της κοινότητας. ❤️ Παιδιά που πανηγυρίζουν για μια νίκη η οποία, αν δεν ήταν νίκη, θα τους ξερίζωνε σε αυτήν την τρυφερή ηλικία. Αυτό ήταν η σημερινή διαδήλωση. ✊ Μια πορεία που έπρεπε να είναι γιορτή, δοκιμάστηκε για τρεις ώρες από την αστυνομική πίεση και τελικά έφτασε μέχρι το τέλος επειδή η κοινότητα κράτησε τη μαχητικότητα, την ψυχραιμία και την αυτοσυγκράτησή της. Και στο τέλος επέστρεψε στο σπίτι της πανηγυρίζοντας. ✊❤️🔥 #antireport #Προσφυγικά #Διαδήλωση #Αλληλεγγύη

Το 2002, ως φοιτητής, εργαζόμουν για ένα φεγγάρι στην υποδοχή ενός από τα μεγαλύτερα κλαμπ της εποχής. Μια πόρτα δίπλα ήταν το Ηχοδρόμιο, ήταν από εκείνες τις εποχές που η νύχτα είχε άλλη ένταση. Εκείνο το βράδυ στο Ηχοδρόμιο τραγουδούσε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Θυμάμαι τον κόσμο να περιμένει από νωρίς. Κοστούμια στην πένα, λαμπερά φορέματα, Και μέσα σ'όλη αυτή τη λάμψη υπήρχε ένας άνθρωπος που σχεδόν κανείς δεν πρόσεχε. Ήταν ένας ήσυχος άνθρωπος. Απ'αυτούς που κάνουν τη δουλειά τους, δεν ενοχλούν κανέναν και στο τέλος της βραδιάς φεύγουν χωρίς να τους θυμάται σχεδόν κανείς. Εκείνο το βράδυ, όμως, κάτι τον απασχολούσε. Στεκόταν μόνος του στο πίσω μέρος του μπαρ, σ' ένα μισοσκότεινο σημείο κοντά στην αποθήκη με τα ποτά. Δε χαμογελούσε. Κάποια στιγμή τον είδα να σκουπίζει τα μάτια του. Δε ρώτησα. Στη δουλειά της νύχτας μαθαίνεις να μη ρωτάς πάντα. Όταν αργότερα τον πλησίασα, όσο πιο διακριτικά μπορούσα, μου είπε μόνο: -"Άσε με λίγο εδώ... Δεν έχω διάθεση για πολλά-πολλά. Συγγνώμη". Δεν επέμεινα. Αργότερα, από την εξέλιξη της ιστορίας, κατάλαβα ότι η κόρη του, που ζούσε μακριά, δεν του απαντούσε στις κλήσεις. Είχε προηγηθεί ένας άσχημος καβγάς μεταξύ τους κι εκείνη, θυμωμένη, δε σήκωνε το τηλέφωνο. Κι αυτό τον είχε διαλύσει. Όχι μόνο επειδή του έλειπε. Αλλά γιατί δεν μπορούσε να είναι δίπλα της, να την κοιτάξει στα μάτια, ίσως να της ζητήσει συγγνώμη, να μιλήσουν, να τα βρουν. Είναι εκείνη η περίεργη ενοχή που νιώθει ένας γονιός όταν το παιδί του πονάει, είναι ψυχραμένο μαζί του και βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά χάνοντας την ευκαιρία να δοθούν πρόσωπο με πρόσωπο εξηγήσεις και να λυθούν τυχόν παρεξηγήσεις... Λίγο πριν ανέβει στην πίστα για το πρόγραμμά του, πέρασε δίπλα του ο Μαζωνάκης. Δεν ξέρω αν κάποιος του το είχε πει ή αν απλώς τον πρόσεξε περνώντας. Υποθέτω το δεύτερο. Εγώ βρισκόμουν περίπου τέσσερα-πέντε μέτρα μακριά. Αρκετά κοντά, όμως, ώστε ν' ακούω τη συζήτησή τους. Πέρασε δίπλα του. Σταμάτησε. Τον κοίταξε. -"Όλα καλά;". -"Καλά", Γιώργο. Μια απάντηση που όλοι ξέρουμε ότι σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο Μαζωνάκης δεν τον προσπέρασε. Κάθισε δίπλα του. Και τότε ο άνθρωπος λύγισε. Μέσα στα κλάματα, του μίλησε για την κόρη του. Για το τηλέφωνο. Για τις κλήσεις που έμεναν αναπάντητες. Για εκείνη τη σιωπή που, όταν έρχεται από έναν άνθρωπο που αγαπάς, μπορεί να γίνει πιο βαριά κι από μια πολύωρη κουβέντα με φωνές και εντάσεις... Ο Μαζωνάκης τον άκουγε. Δεν του έδωσε συμβουλές. Δεν του είπε το τυπικό «μην στεναχωριέσαι, όλα καλά θα πάνε». Απλώς τον άκουγε. Κάποια στιγμή σηκώθηκε. -"Δώσε μου το τηλέφωνό της". Την πήρε από το προσωπικό του τηλέφωνο. Θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του: -"Κοπελιά, ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι. Δε σε ξέρω. Αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πολύ γλυκό άνθρωπο. Τον μπαμπά σου. Κι όταν τον δεις και βρεθείτε, σε παρακαλώ, κάν' του μια αγκαλιά και κάν'το για πάρ'τη μου". Έκλεισε το τηλέφωνο. Έδωσε το χέρι στον άνθρωπο, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη, του έκλεισε το μάτι κι επέστρεψε στην πίστα για τις τελευταίες πρόβες. Λίγο αργότερα έκανε το πρόγραμμά του. Τραγούδησε μπροστά σε εκατοντάδες ανθρώπους. Τον χειροκρότησαν, τον αποθέωσαν, φώναξαν το όνομά του. Όμως εκείνη τη στιγμή, δεν είχε φερθεί σαν κανένας ψωνισμένος με μπλαζέ ύφος «σταρ» της κακιάς ώρας, απ'αυτούς που συνηθίζουν να το παίζουν βαριά πεπόνια χτίζοντας τον δήθεν μύθο τους. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος που είδε έναν άλλον άνθρωπο να πονάει και στάθηκε δίπλα του. Έστω για εκείνα τα τρία-τέσσερα λεπτά που κράτησε το σκηνικό. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό μεγαλείο. Όχι να σε χειροκροτούν και να σε αποθεώνουν οι πολλοί. Αλλά να μπορείς, μέσα σε μια νύχτα γεμάτη φώτα, να προσέξεις τον έναν άνθρωπο που στέκεται μόνος στο σκοτάδι. Να σταθείς δίπλα του. Να τον ακούσεις. Να του δώσεις, έστω για λίγα λεπτά, την αίσθηση πως δεν είναι μόνος. Την ώρα που όλοι κοιτούν εσένα, εσύ να κοιτάξεις κάποιον άλλον. Και στην τελική ίσως αυτό να έλειπε κι απ'τον ίδιον:κάποιος να τον κοιτάξει στα σκοτάδια του. #Νύχτα #Μουσική #Συναίσθημα

Σήμερα είχα την μεγάλη Τιμή να γνωρίσω και να συνοδεύσω την Α.Μ. τον Βασιλέα του Μπαχρέϊν κατά την αναχώρηση του από την Ελλάδα. Η Α.Μ. συνοδευόταν από την Α.Υ. τον Πρίγκιπα υιό του. Η επίσκεψη του μας έδωσε μεγάλη χαρά και πιστεύω ότι θα είναι η έναρξη ακόμη στενότερων σχέσεων με αυτήν την όμορφη Χώρα. Μεγαλειότατε Σας ευχαριστούμε. #Βασιλιάς #Μπαχρέιν #Ελλάδα

Ο μεγαλύτερος όλων, αυτός που θα μας κάνει να κλαίμε και να ανατριχιάζουμε με όσα μας προσέφερε. Μίστερ, όλα θα είναι αλλιώς. Αλλά θα μείνουν όσα μας προσέφερες. Για πάντα. Γιατί μας έκανες καλύτερους. Και ως ανθρώπους. Το δικό σου μεγαλείο, ανυπέρβλητο. Και όπως λέγαμε κάνοντας πλάκα SOLO MENDI. ETERNO MENDI. #ΜένουμεΕδώ #ΜεγάλοςΆνθρωπος #Ευγνωμοσύνη

Τρίτη βράδυ στο ΚΑΤ, στο Μαρούσι - για ορθοπεδικό θέμα στο νύχι του ποδιού, στα επείγοντα. Μπαίνεις μέσα και βλέπεις τόσο πολύ κόσμο που δεν μπορούσες να φαντασθείς. Ο ευγενικότατος υπάλληλος στην υποδοχή, σου δίνει ένα νούμερο και σου λέει να περιμένεις να το δεις στην οθόνη. Περιμένεις. Έρχεται το νούμερο σου, πηγαίνεις στη θυρίδα και μία κατακουρασμένη κυρία σου δίνει ένα χαρτί για μία άλλη θυρίδα - όπου μία άλλη κουρασμένη κυρία παίρνει τα στοιχεία σου. Μετά από λίγο σου δίνει άλλο χαρτί, σου φοράει ένα χάρτινο βραχιόλι και σου λέει να απευθυνθείς σε έναν κύριο που είναι από κάποια υπηρεσία Security, όπως γράφει στη στολή του - ο οποίος κάθεται σε μία καρέκλα στο διάδρομο, χωρίς καμία ένδειξη! Περιμένεις στην ουρά μαζί με άλλους, έρχεται η σειρά σου, γράφει το αρχικό νούμερο σου σε ένα δικό του πρόχειρο, μουτζουρωμένο χαρτί και σου λέει να περιμένεις - έως ότου σε φωνάξουν. Αφού περιμένεις αρκετή ώρα και δεν βλέπεις να φωνάζουν κανένα όνομα, απευθύνεσαι ξανά στον κύριο του Security για να τον ρωτήσεις - ο οποίος σου λέει πως δεν ξέρει κάτι και ότι του είπαν να μην αφήσει κανέναν! Ψάχνεις μόνος σου γυρίζοντας στους γεμάτους ανθρώπους διαδρόμους, βλέπεις κάπου να λέει «Εξεταστικό», δεκάδες άνθρωποι περιμένουν και ρωτάς κάποιον υπάλληλο που βγαίνει εκείνη την ώρα, εάν περιμένεις στο σωστό σημείο. Σου λέει πως δεν είναι το σωστό σημείο και ότι πρέπει να περιμένεις - χωρίς όμως να σου εξηγεί πού να περιμένεις και τι ακριβώς. Τον ρωτάς και δεν ξέρει να σου πει - τον ξαναρωτάς πόση ώρα θα πρέπει να περιμένεις για την επείγουσα εξέταση, όπου και αν γίνει αυτή. Απάντηση: 4 έως 7 ώρες - δηλαδή τα ξημερώματα! Φεύγεις φυσικά και ρωτάς τον Security τι πρέπει να κάνεις για να ακυρώσεις τα χαρτιά που σου έδωσαν - έτσι ώστε να διευκολύνεις το νοσοκομείο. Δεν καταλαβαίνει και σου λέει «κάνε ότι νομίζεις με τα χαρτιά» - ενώ μαθαίνεις από τη συζήτηση μαζί του πως έχει τελειώσει το Αρσάκειο Εκάλης και έχει Πανεπιστημιακές σπουδές! Μάλιστα - Security στο νοσοκομείο, με Πανεπιστημιακές σπουδές και με γραμματειακή κατά κάποιον τρόπο υπευθυνότητα. Ιδρωμένος, εκνευρισμένος, σε μία στρογγυλή καρέκλα στη μέση ενός διαδρόμου! Ρωτάς με περιέργεια γιατί εργάζεται ως Security, αφού έχει τέτοιες καλές σπουδές και σου απαντάει ότι αυτό βρήκε - οπότε του λες πως καλά έκανε, αφού ασφαλώς καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, ενώ το σημαντικό είναι να εργάζεται κανείς. Η Ελλάδα και το ΕΣΥ σε όλο τους το ντροπιαστικό μεγαλείο - ενώ οι Έλληνες που βιώνουν τέτοιες απίστευτες τριτοκοσμικές συνθήκες, εν προκειμένω στο ΚΑΤ, κατηγορούνται επιπλέον πως είναι μίζεροι και για αυτό παραπονιούνται. Τι να πει κανείς! Απλά ότι δεν τρέπονται να λένε ψέματα στις τηλεοράσεις - ενώ όποιος δεν το πιστεύει, μπορεί να πάει τώρα στο ΚΑΤ να το δει με τα μάτια του. #ΚΑΤ #ΕΣΥ #Υγεία

🔴Συντρόφισσες και σύντροφοι, μην τρέχετε στην Κούβα! Ένας σοσιαλιστικός παράδεισος είναι κοντά σας και περιμένει να τον ανακαλύψετε. 🔴Αν και το καλοκαίρι βρίσκεται στο τέλος του, θα κάνω σήμερα μια ξεχωριστή πρόταση για όσους αριστερούς συμπατριώτες μας δεν έχουν πάει ακόμα κάπου για διακοπές. Την ιδέα την πήρα από ένα βίντεο που είδα τυχαία σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης και την βρίσκω ιδανική γι’ αυτούς. 🔴Ε, λοιπόν, συντρόφισσες και σύντροφοι, δεν χρειάζεται να πηγαίνετε στην άκρη της γης (στην Κούβα), για να ζήσετε το σοσιαλιστικό σας όνειρο! Μόλις 2 ώρες από την Αθήνα, αεροπορικώς, συν δυόμισι ωρίτσες με λεωφορείο, υπάρχει ένας τελευταίος σοσιαλιστικός παράδεισος, μόνο για σας. 🔴Η Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία, η οποία είναι ένα de facto ανεξάρτητο (ψευδο)κράτος, το οποίο δεν αναγνωρίζεται από καμμία χώρα στον κόσμο, αλλά έχει δική της κυβέρνηση, στρατό, νόμισμα, πρωτεύουσα, σύνορα και σημαία με το σφυροδρέπανο! Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κατεχόμενο έδαφος από την Ρωσσία, αλλά έχω την βεβαιότητα ότι αυτό δεν θα σας πειράξει καθόλου. 🔴Κάποια σύντομα ιστορικά στοιχεία, για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται... Η Μολδαβία, οι κάτοικοι της οποίας είναι Ρουμάνοι, ήταν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1812, το ανατολικό της τμήμα (η Βεσσαραβία) παραχωρήθηκε στην Ρωσσία, ενώ το δυτικό της τμήμα αποτέλεσε αργότερα τμήμα της Ρουμανίας. Το 1918, εκμεταλλευόμενοι την αναστάτωση που προκληθηκε από την επικράτηση των μπολσεβίκων, οι Μολδαβοί βρήκαν την ευκαιρία να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους και να ενωθούν με την Ρουμανία. 🔴Βάσει του Συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, η Ρουμανία υποχρεώθηκε να παραχωρήσει την Μολδαβία στην ΕΣΣΔ. Ωστόσο, όταν έγινε η γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, οι Ρουμάνοι πήραν πίσω την Μολδαβία, ως σύμμαχοι των Γερμανών, αλλά μετά την ήττα της Γερμανίας, το 1944, αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν και η Μολδαβία έγινε επαρχία της ΕΣΣΔ. Στις 27 Αυγούστου 1991, η Μολδαβία κήρυξε την ανεξαρτησία της, με προοπτική να ενωθεί με την Μητέρα - Πατρίδα Ρουμανία. 🔴Οι Ρώσσοι, όχι μόνο δεν επέτρεψαν την ένωση της Μολδαβίας με την Ρουμανία, αλλά υποκίνησαν απογόνους Ρώσσων εποίκων που είχε εγκαταστήσει ο Στάλιν, στην περιοχή της Μολδαβίας που βρίσκεται ανατολικά του Δνείστερου, να κηρύξουν την ανεξαρτησία τους από το κράτος της Μολδαβίας. Μάλιστα, υπήρξε και πολεμική σύγκρουση στην περιοχή, από τον Μάρτιο ως τον Ιούλιο του 1992, που κατέληξε σε ήττα των Μολδαβών, λόγω της επέμβασης της 14ης ρωσσικής στρατιάς, υπέρ των αυτονομιστών. 🔴Κι όπως στην Κύπρο υπάρχει ο Αττίλας, για να εξασφαλίζει την ύπαρξη του ψευδοκράτους, έτσι κι εκεί σταθμεύουν μόνιμα 1.500 Ρώσσοι «Αττίλες». Η Υπερδνειστερία, είναι μακράν η φτωχότερη περιοχή της Ευρώπης, με βασικό μισθό που αντιστοιχεί περίπου στα 💯 € τον μήνα και συντάξεις πείνας, που αντιστοιχούν στα 50 €. Δηλαδή, συνθήκες ΕΣΣΔ δεκαετίας ’80, λίγο πριν την κατάρρευση! 🔴Σκεφτείτε, συντρόφισσες και σύντροφοι! Δεν είναι συγκλονιστικό, να βαδίζετε στην εμβληματική Λεωφόρο Οκτωβριανής Επανάστασης (κεντρική λεωφόρος της Τιρασπόλ, πρωτεύουσας της Υπερδνειστερίας), να περνάτε μπροστά από το «κοινοβούλιο», όπου δεσπόζει ένα γιγαντιαίο άγαλμα του Λένιν και να βγάζετε ατελείωτες selfies μπροστά του, να θαυμάζετε στους τοίχους γκράφιτι με τον Γιούρι Γκαγκάριν κι άλλες μεγάλες μορφές του σοσιαλιστικού μεγαλείου και συνάμα, να χορταίνει το μάτι σας σφυροδρέπανα; 🔴Βέβαια, το «προιόν» χρειάζεται και λίγη προώθηση. Διαφήμιση. Από κατάλληλο πρόσωπο. Και γι’ αυτό έχω πρόταση! Ταξιδιάρα η Νατάσσα Μποφίλιοβα, αλλά μία πάει στο Λονδίνο, μία στην Βενετία, μία στο Boston και καμμία στην Τιρασπόλ! Δεν είναι κρίμα κι άδικο, να υπάρχει δίπλα μας σοσιαλιστικός παράδεισος με τα όλα του, κι αυτή να σουλατσάρει και να φωτογραφίζεται περιχαρής στην Oxford Street, στην Trafalgar Square και στα κανάλια της Βενετίας; 🔴Κλείνω την ανάρτηση, παραφράζοντας ελαφρώς την διάσημη ατάκα του Τσέχωφ, με την οποία κλείνει το θεατρικό έργο «Οι τρεις αδελφές»: Στην Τιρασπόλ, αδελφές μου, στην Τιρασπόλ!~ #Σοσιαλισμός #Υπερδνειστερία #Ταξίδια

Όταν το κόμμα σου κατεβάζει τον κόσμο στους δρόμους, κλείνει δρόμους και ουρλιάζει κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά εσύ ως αρχηγός στέλνεις την κόρη σου στο ιδιωτικό Αμερικανικό Κολλέγιο. Η υποκρισία της αριστεράς σε όλο της το μεγαλείο. https://t.co/3CL595LlyX #Υποκρισία #Πολιτική #Αριστερά

Η φωτιά στη Σίβηρη Χαλκιδικής καταστρέφει εξοχικά, ένας πυροσβέστης τραυματίστηκε δίνοντας μάχη κι η μόνη «στρατηγική» είναι πάλι μία: να φτάσει στη θάλασσα για να σβήσει μόνη της! ​Η ανικανότητα στο μεγαλείο της. Περαστικά στον πυροσβέστη και κουράγιο στους κατοίκους... 💔🔥 https://t.co/gEdYZ2Vxug #Πυρκαγιά #Χαλκιδική #Ελλάδα

Μακάρι η επανάληψη του "Ο Ολυμπιακός δεν είναι αντίπαλός μας - είναι πολύ μικρός" και λοιπών ιάχων μεγαλειότητας και λεγκασι να τους γίνει στ'αλήθεια βαθιά πίστη, μπας και η εμμονική ασχολία απάντων -από την κορφή έως τα νύχια- με τον Ολυμπιακό, επιτέλους πάψει. ​Μπα. https://t.co/GDch69a59E #Ολυμπιακός #ποδόσφαιρο #αθλητισμός

Μια συναρπαστική συνέντευξη που πήρε από τον Νόλαν μια Κινέζα (!) podcaster, με βαθιά γνώση της Οδύσειας και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, που δείχνει πόσο ρηχός είναι ο Κρίστοφερ Νόλαν. Η Κινέζα τον ρωτάει γιατί, ενώ ο Όμηρος στα έπη του δοξάζει τον πόλεμο και τους θριάμβους, αυτός θέλει να περάσει ένα αντιπολεμικό μήνυμα - στο οποίο ο Νόλαν απαντά ότι προσπαθεί να βάλει "τη ματιά του θεατή" στην ταινία. Τον ρωτάει γιατί εκχριστιανίζει την Οδύσσεια του Ομήρου. Εκείνος λέει ότι δεν το έχει σκεφτεί πραγματικά, αλλά η παραβίαση των νόμων του Δία του φάνηκε μια ενδιαφέρουσα πτυχή. Τον ρωτάει γιατί οι δυτικοί κινηματογραφιστές νιώθουν ότι πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη που απεικονίζουν το μεγαλείο. Εκείνος λέει ότι πρέπει να βάλουμε το μεγαλείο στο πλαίσιο του τώρα, επειδή πιστεύουμε στην ισότητα και στις δημοκρατικές αξίες. Τον ρωτάει αν οι θεοί είναι πραγματικοί στην ταινία του και εκείνος λέει ότι φαίνονται πραγματικοί σε ανθρώπους που πιστεύουν σε αυτούς. Είναι πραγματικά απίστευτο πόσο λίγο φαίνεται να έχει σκεφτεί κάτι από αυτά. Κάθε φορά που μιλάει, προσπαθεί να χλευάσει κάθε συντηρητική φωνή, προσπαθώντας να μας πει ότι η ταινία του έχει κάποιο είδος κρυφών πανανθρώπινων μηνυμάτων ή να είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από μια Χολιγουντιανή υπερπαραγωγή. Όσο για τους κριτικούς κινηματογράφου και "επαγγελματίες δημοσιογράφους" που χαριεντίζονται μαζί του χασκογελώντας στις συνεντεύξεις μαζί του, λέει πολλά ότι το μόνο άτομο που ήταν πρόθυμο να του κάνει τέτοιες βαθιές ερωτήσεις ήταν μια Κινέζα podcaster. Είναι απολαυστική. #Νόλαν #Κινηματογράφος #Οδύσσεια

#Ιδιωτικοποιηση : Το ξεπούλημα των δημοσίων αγαθών (ενέργεια και νερό) αλλά και το outsourcing των δημοσίων υπηρεσιών, σε όλο του το μεγαλείο. 👉Ιδιώτες στην υγεία, στην διοικητικές διαδικασίες ακόμη και στην νομοπαρασκευαστική δραστηριότητα. Πάσης φύσεως κολλητοί και εταιρίες https://t.co/abhtdpP0LQ #Ιδιωτικοποιηση #δημόσιααγάθα #υγειονομικήφροντίδα #GR

Εδώ να αναγνωρίσουμε το μεγαλείο. Θέλει τέχνη, κόπο και θυσίες όλο αυτό, είναι μια μορφή πρωταθλητισμού. Όταν όλοι οι άλλοι σβήνουν και βγάζουν τον σκασμό αντιλαμβανόμενοι -έστω και πολύυυυυ αργά- την μαλακία τους, αυτή συνεχίζει. Δεν έχει καταγραφεί μεγαλύτερη εκχώρηση αξιοπρέπειας στο Χ και φανταστείτε ότι ήδη μιλάμε για ένα σινάφι με «ηθική» στον πάτο της αβύσσου. Εκεί που λες δεν έχει άλλο, πιάσανε πάτο, τράβηξαν Flush Royale της αθλιότητας, τούτη τα βλέπει και κατεβάζει πέντε άσσους από χέρι, με age και body shaming. Το στοιχείο της έκπληξης. Η υπέρβαση. Tα ρέστα της. 👏 #Τέχνη #Πρωταθλητισμός #Αξιοπρέπεια

Για το μεγαλείο σου, για την ιστορία του παγκόσμιου αθλητισμού για όλα αυτά που ζούμε στην εποχή σου. Ένα βήμα έμεινε και θα έχεις κάνει τα πάντα. Τυχεροί που ζούμε στην εποχή σου! Messi, THE GOAT! https://t.co/W6MeUcN2ph #Messi #GOAT #παγκόσμιοςαθλητισμός #GR #AR

Θα με πιάσουν τα κλάματα πάλι ρε μαλάκα. Θα με πιάσουν τα κλάματα. Δεν είναι δυνατόν. Δεν γίνεται αυτό που βλέπουμε. Τρέμω από το μεγαλείο σου. Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. https://t.co/eGiXTK6Bsi #Δάκρυα #Συναίσθημα #Αθλητισμός