Search

FLORENTIA narrated the stories of Ra and Tsukuyomi, linking them to mental health. She wrote that Isis had forced Ra to reveal his hidden name after being bitten by a snake she had made from mud and his saliva. She presented the name as the vulnerable point upon which his power depended. Regarding Tsukuyomi, she mentioned that he killed the goddess of food in a moment of anger and that his sister, Amaterasu, has since cut off all relations with him. FLORENTIA argued that the stories illustrate how pressure can undermine even those who seem resilient. She urged readers not to disregard the fatigue and difficulties of those around them and to support one another. In the postscript, she referred to the philosophy of Kintsugi and noted that it was the hand that should reach out to others. #ψυχικήυγεία #κοιτώνταςτονάλλον #ευαλωτότητα (translated)

Marco Rubio's speech at the Pnyx was interpreted by international media as an ideological statement linking ancient Greece with the American political tradition and promoting the "America First" agenda, emphasizing the need for a strong national policy in the face of future challenges. #ΑμερικήΠρώτα #ΜάρκοΡούμπιο #ΔυτικόςΠολιτισμός (translated)

Adonis Georgiadis wrote that, according to the narrative he provided, Sulla responded to the Athenians who invoked their history by showing them his sword. The Athenians did not surrender and, as he mentioned, were slaughtered. Georgiadis linked the story to the attitude of the Athenians towards the Melians in 416 BC, stating that they too had argued that the right of the strong passes from one strong person to the next. He added that Marco Rubio had referred to the same notion the previous day and summarized the message as a warning that weakness could lead to destruction. #ιστορία #Δίκαιον #ΑρχαίαΕλλάδα (translated)

Yiannis Karamitzios wrote that Rubio presented, against the backdrop of the Acropolis, a MAGA agenda that, according to him, absolved nationalism. He noted that Rubio praised ancient Greece while treating the modern country as a client and pawn. Karamitzios described the concession of Pnyx as unacceptable and the hosts as powerless. #Ελλάδα #Εθνικισμός #Ακρόπολη (translated)

The Turkish website Serbestiyet criticizes Marco Rubio's speech at Pnyx, stating that it includes a declaration of Western superiority and connects ancient Greece with the modern political power of the Trump administration, without direct threats against Turkey. #ΔυτικήΑνωτερότητα #Ρούμπιο #ΤουρκικάΜΜΕ (translated)

"The West should rekindle the fire lit by Ancient Greece." Speaking in Athens during his visit for the 6th Greece-U.S. Strategic Dialogue, Rubio linked ancient Greek heritage with modern Western identity, national sovereignty, strengthening defense, addressing mass immigration, and the national power policy of Donald Trump's administration. #ΑρχαίαΕλλάδα #Δύση #ΕλληνοαμερικανικέςΣχέσεις (translated)

U.S. Secretary of State Marco Rubio, during his speech at Pnyx connecting ancient Greek heritage with modern Western identity, called on the West to rekindle the values that were shaped in ancient Greece and are fundamental to its civilization. #ΑρχαίαΕλλάδα #Δύση #ΕλληνοαμερικανικέςΣχέσεις (translated)

Victory Javela mentioned that Mario Rubio presented his political platform at Pnyx, based on the principles and values of ancient Greece, and invoked the values of Western and Christian civilization. She added that he referred to the "Ottoman yoke," sending, as she wrote, the relevant message in an elegant manner. She described Rubio as exceptional and argued that he stood out during a time when, in her opinion, there was a complete lack of international political personalities. #πολιτική #αξίες #Ελλάδα (translated)

In his speech from the Pnyx, U.S. Secretary of State Marco Rubio emphasized that the "West" began with ancient Athens, describing the influence of the values of democratic ancient Greece on the modern American vision and the need to address today's geopolitical competition. #Διπλωματία #Αθήνα #Δύση (translated)

Nikos Appelaios II posted statements in which Greece was described as an essential ally of NATO and a pillar of stability and American presence in the region. The text also mentioned that the cooperation between Greece and the USA extended to defense, trade, investments, and energy. The statements tied the Vertical Corridor to Greece's emergence as an energy hub and the increase of US LNG exports to Europe. Chevron and ExxonMobil were presented as signs of American companies’ confidence in Greece, and there was a reference to the economic declaration of the two countries for creating a secure energy supply chain and critical minerals. In response to a question about US support for energy projects, the speaker stated, according to the post, that there was a strong commitment to cooperation with Greece. He linked energy security to national security and said that events in Iran highlighted the need to diversify energy sources. He added that some projects concerned sensitive issues and other countries, which might be better addressed through private initiative or in specific forums. #Ελλάδα #ΗΠΑ #ΕνεργειακήΑσφάλεια (translated)

Spyros wrote that Kendrick Nunn had aimed to deeply understand Greek history and culture, beyond his successes with Panathinaikos. He mentioned that Nunn was studying ancient Athens, Pericles' democracy, and Socrates' philosophy with his family while visiting places like the Agora and the Acropolis. He added that if Nunn continued at this pace, he might need help from the passport office. #Παναθηναϊκός #ΕλληνικήΙστορία #Πολιτισμός (translated)

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚA ΕΧΘΕΣ ΤΟ ΟΑΚΑ; Οι περισσότεροι είδαν μια θεαματική είσοδο. Όσοι όμως έχουμε μελετήσει αρχαία κείμενα και συμβολογραφία, είδαμε άλλα... Ο φωτεινός κύκλος είναι ο λεγόμενος Δακτύλιος του Ασμοδαραήλ, σύμβολο που αναφέρεται στο απαγορευμένο Βιβλίο των Επτά Σκιών: «Και όταν ο κύκλος του φωτός κλείσει πάνω από το πλήθος, η φωνή θα ανέβει και οι επτά πύλες θα στραφούν προς τον ουρανό». Ο κύκλος έχει επίσης ακριβώς τη μορφή του Οφιούχου Δακτυλίου του Βελζαριώθ, ενός δαίμονα που σύμφωνα με το χειρόγραφο Codex Tenebris 13:27 εμφανίζεται μέσα από «πύλιν στρογγύλιν υπέρλευκου φωτός» Και το χέρι που δείχνει προς τα πάνω είναι το Digitus Caeli, το «δάχτυλο της έβδομης σάλπιγγας» με το οποίο απεικονίζεται πάντα ο Baphomet. Ο συνεργάτης και φίλος Ηλίας Παπασταυράτος, από τους λίγους που έχει μελετήσει σε τόσο βάθος τον αποκρυφισμό, μου έστειλε την προφητεία του Αββακούμ του Β΄, που λέει: «Τότε η γυναίκα του λευκού κύκλου θα υψώσει το δάκτυλο, και τρεις φορές θα πέσει φως από τον ουρανό πριν ξυπνήσει ο Αζραφοθ κάτω από την πέτρα». Και φυσικά κανείς δεν εξηγεί γιατί ο κύκλος είναι ανοιχτός στο κάτω μέρος... Στην εσωτερική δαιμονολογία αυτό ονομάζεται Porta Inferior, η «κάτω πύλη», για το σκότος και το έρεβος. Αλλά ναι, ξέρω τι θα πείτε, συμπτώσεις όλα αυτά και "ψεκασμένες" θεωρίες... σας λυπάμαι, πραγματικά #Αποκρυφισμός #Συμβολισμός #Μυστήρια

Για να καταλάβετε πόσο βρισκόμαστε σε πλήρη σύγχυση ως προς τα ιστορικά γεγονότα της Μέσης Ανατολής δείτε αυτό. Το 1945 ο Αραβικός Σύνδεσμος καλούσε σε μποϋκοτάζ των «Παλαιστινιακών προϊόντων», όμως με τον όρο Παλαιστινιακός εννοούσαν τότε τους Εβραίους βιομηχάνους και εμπόρους που ζούσαν εκεί υπό Βρετανική εντολή. Στην πορεία του χρόνου οι Άραβες της περιοχής οικειοποιήθηκαν τον όρο «Παλαιστίνιος» μόνον για τον εαυτό τους, για να δημιουργήσουν την εικόνα ότι δεν ήταν απλώς Άραβες, δηλ μεταγενέστεροι εισβολείς στην περιοχή, αλλά ένας αρχαιότερος των Εβραίων λαός με αρχαία δικαιώματα. Έτσι αποκτούσαν ηθική νομιμοποίηση να κατέχουν την γη των Εβραίων ως «αρχαιότεροι». Άραβες ήταν όμως πάντα, δηλ κατακτητές εκεί στην πατρογονική γη των Εβραίων της Παλαιάς Διαθήκης. Κάθε φορά που ακούτε αυτό το σύνθημα «από τον ποταμό στην θάλασσα» δηλ την εξαφάνιση του Κράτους του @IsraelinGreece από τον χάρτη, να θυμάστε ότι εκεί έχουμε στην πραγματικότητα την προσπάθεια να χάσει ένας αρχαίος λαός (οι Εβραίοι) τα ιστορικά του δικαιώματα στη γη από την οποία προέρχεται δηλ στην ιστορική του κοιτίδα. Εμείς οι Έλληνες κάτι ξέρουμε από αυτά έχοντας χάσει πολλά από τα ιστορικά μας εδάφη, αλλά ευτυχώς όχι την ιστορική μας κοιτίδα. «Οι New York Times στις 4 Δεκεμβρίου 1945, σελ. 9, δημοσίευσαν άρθρο με τίτλο “ARABS TO BOYCOTT PALESTINIAN GOODS” και υπότιτλο “Vote Action Against Jewish Industry, Charging Tie With Zionism and Political Aims”. Το άρθρο ανέφερε από το Κάιρο ότι ο Αραβικός Σύνδεσμος αποφάσισε μποϊκοτάζ προϊόντων που παράγονταν από εβραϊκές επιχειρήσεις στην τότε Βρετανική Εντολή της Παλαιστίνης, με έναρξη την 1η Ιανουαρίου 1946». #Παλαιστινιακά #Ιστορία #ΜέσηΑνατολή

Μία νέα μελέτη του Πανεπιστημίου Οξφόρδης αμφισβητεί τη θεωρία ότι οι αρχαίοι Έλληνες σχεδίασαν τον Παρθενώνα με καμπύλες για να διορθώσουν οπτικές ψευδαισθήσεις, υποστηρίζοντας ότι οι καμπυλότητες μπορεί να οφείλονται σε πρακτικές και αισθητικές επιλογές. #Παρθενώνας #Οξφόρδη #ΑρχαίαΕλλάδα