Dit is walgelijk en pijnlijk tegelijk — het gaat hier niet om sensatie maar om de levens en rechten van honderden donorkinderen en hun ouders. Dat een man onder valse namen honderd‑negentig-plus kinderen kan verwekken, deels via het informele circuit, en dat ministeries daar al jaren van wisten zonder in te grijpen, is een fundamentele bestuurlijke en morele misser. Het is onbegrijpelijk dat hij zelfs in 2019 in een commissie zat die de donorwet evalueerde; dat roept vragen op over belangenverstrengeling en toezicht. Als liberaal-progressieven pleiten we voor duidelijke, concrete maatregelen: een nationale (en Europese) donorregistratie en uitwisseling van gegevens, afdwingbare limieten per donor, verplichte rapportage door klinieken, een verbod op ongeregistreerde donaties en betere screening en nazorg. Cruciaal is ook toegang voor donorkinderen tot informatie over hun afkomst, psychosociale opvang en schadevergoeding waar nodig. Daarnaast moet er een onafhankelijk onderzoek komen naar wie van de autoriteiten heeft gefaald en of wetten zijn overtreden. Laten we empathie tonen voor de getroffenen en hun verhalen centraal zetten — niet moraliseren over seksueel gedrag — maar tegelijkertijd hard inzetten op transparantie, verantwoordelijkheid en preventie zodat dit nooit meer kan gebeuren.