Search

"Οι σκλάβοι έγιναν δικαστές και δήμιοι των βασανιστών τους". Φρανσουά Πουκεβίλ, Γάλλος ιστορικός και διπλωμάτης που έζησε τα γεγονότα της εποχής. Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 συχνά προσεγγίζεται ως ένα αιφνίδιο, απομονωμένο ιστορικό ορόσημο, όμως στην πραγματικότητα αποτελεί την κορύφωση μιας μακράς και αιματηρής ιστορικής διεργασίας. Η έκρηξη του Αγώνα δεν γεννήθηκε στο κενό, ούτε το μένος των εξεγερμένων ήταν μια αναίτια εκδήλωση βαρβαρότητας. Ήταν το συσσωρευμένο αποτέλεσμα τετρακοσίων χρόνων θεσμοθετημένης καταπίεσης, βίαιων εξανδραποδισμών, παιδομαζώματος και αλλεπάλληλων αιματηρών καταστολών. Σήμερα, αυτό το συγκεκριμένο ιστορικό ορόσημο τυγχάνει συστηματικής εκμετάλλευσης από τη γειτονική χώρα, η οποία απομονώνει σκόπιμα τη βία του 1821 για να χτίσει ένα βολικό αφήγημα μιας δήθεν "εθνοκάθαρσης". Παρουσιάζουν τα γεγονότα σαν να μην υπήρξε ποτέ το πριν, σαν όλα να ξεκίνησαν ένα πρωινό του 1821 από το πουθενά, σβήνοντας από τον χάρτη της μνήμης τέσσερις αιώνες σκλαβιάς. Έτσι όμως, αδικείται η ιστορία, διότι παρουσιάζεται η έκρηξη των υποδουλωμένων ως μια ασύνδετη, πρωτόγονη πράξη βίας, εξισώνοντάς την με τη δομική και καθημερινή βία ενός κρατικού μηχανισμού που διήρκεσε 400 χρόνια. Κάθε πολεμικό γεγονός του 1821, ακόμα και οι πιο σκοτεινές και βίαιες στιγμές του, κουβαλάει μέσα του το βαθύ συλλογικό τραύμα περισσότερων από εκατό προηγούμενων αποτυχημένων εξεγέρσεων, όπως τα νωπά ακόμη στην μνήμη Ορλοφικά. Για να κατανοήσει κανείς τη δυναμική της Επανάστασης, οφείλει να στρέψει το βλέμμα του στο σκοτάδι της υποδούλωσης που προηγήθηκε, εκεί όπου η εκδίκηση και η επιθυμία για ελευθερία σιγοέκαιγαν για γενιές, μετατρέποντας τους άλλοτε ανίσχυρους σκλάβους στους αδυσώπητους κριτές των δυναστών τους. Το βασικό εργαλείο των Οθωμανών για να καταφέρουν να επαναφέρουν την "τάξη", ήταν πάντα η μαζική σφαγή αμάχων. Να ξαναφέρουμε στη μνήμη μας : - Την καταστροφή της Θεσσαλονίκης (1430), όπου κατά την άλωση της πόλης από τον Μουράτ Β΄, χιλιάδες κάτοικοι σφαγιάστηκαν, ενώ πάνω από 7.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν ως σκλάβοι στα σκλαβοπάζαρα. - Την σφαγή της Λευκάδας και της Κεφαλονιάς (1479). Όταν ο Γενικός Ναύαρχος Γεντίκ Αχμέτ Πασάς κατέλαβε τα νησιά, σφάζοντας το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και στέλνοντας τους επιζώντες στην Κωνσταντινούπολη ως σκλάβους. -Το τι ακολούθησε μετά την Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571). Μετά την ήττα του οθωμανικού στόλου, ξέσπασαν αυθόρμητες εξεγέρσεις σε όλη την Ελλάδα. Η οθωμανική απάντηση ήταν το "εργαλείο": σφαγές αμάχων σε Αχαΐα, Μάνη, Θεσσαλία και Μακεδονία. Στην Κύπρο, ο Μουσταφά Πασάς διέταξε τη σφαγή χιλιάδων κατοίκων της Λευκωσίας και έγδαρε ζωντανό τον Ενετό διοικητή Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο. - Το Κίνημα του Διονυσίου του Φιλοσόφου (1611). Μετά την αποτυχία της εξέγερσης στα Γιάννενα, ο Διονύσιος γδάρθηκε ζωντανός. Το δέρμα του γεμίστηκε με άχυρο και στάλθηκε στον Σουλτάνο, ενώ ακολούθησε μαζική σφαγή των Χριστιανών της περιοχής και κατάργηση των προνομίων τους (οι άπιστοι και αχάριστοι ραγιάδες!) Αλλά για μένα, η πιο ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί η Πελοπόννησος αντέδρασε έτσι το 1821 βρίσκεται στα Ορλοφικά, μόλις 50 χρόνια πριν τη μεγάλη Επανάσταση. Μετά την αποτυχία της (υποκινούμενης από τη Ρωσία) εξέγερσης, οι Οθωμανοί εξαπέλυσαν στην Πελοπόννησο χιλιάδες άτακτους Τουρκαλβανούς για να τιμωρήσουν τους Έλληνες.Για εννέα ολόκληρα χρόνια, η Πελοπόννησος βίωσε μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές της ιστορίας της. Ολόκληρα χωριά πυρπολήθηκαν, χιλιάδες άμαχοι σφαγιάστηκαν, και χιλιάδες γυναίκες και παιδιά πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Βόρειας Αφρικής. Σκεφτείτε ότι η δημογραφική και οικονομική καταστροφή της Πελοποννήσου ήταν τόσο βαθιά, που ο ίδιος ο Σουλτάνος αναγκάστηκε τελικά να στείλει τακτικό στρατό για να εξολοθρεύσει τους Τουρκαλβανούς, καθώς η περιοχή είχε ερημώσει και δεν απέδιδε πλέον φόρους! Με άλλα λόγια...οφείλουμε όλοι να ξεκαθαρίζουμε εξαρχής ότι η βία δεν έχει τον ίδιο χαρακτήρα όταν προέρχεται από διαφορετικές αφετηρίες. Η βία του δυνάστη (στην προκειμένη περίπτωση οι Οθωμανοί), ήταν θεσμοθετημένη, καθημερινή και διαρκής επί 4 αιώνες (παιδομάζωμα, έλλειψη βασικών δικαιωμάτων, αποκεφαλισμοί για παραδειγματισμό, ισοπέδωση περιοχών μετά από εξεγέρσεις κλπ). Η βία του επαναστάτη (εδώ οι Έλληνες), ήταν η βίαιη αποτίναξη αυτού του ζυγού. Γι΄αυτό όταν επισημαίνουμε το ότι η Τριπολιτσά ήταν η έδρα του Μόρα Βαλεσί (του Οθωμανού διοικητή της Πελοποννήσου), ότι ήταν το διοικητικό, στρατιωτικό και οικονομικό κέντρο ολόκληρης της νότιας Ελλάδας (γι' αυτό και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επέμεινε εμμονικά στην πολιορκία της. Γνώριζε ότι αν έπεφτε η Τρίπολη, θα κατέρρεε ολόκληρη η οθωμανική κυριαρχία στον Μοριά), το "δέντρο της σκλαβιάς" στην κεντρική πλατεία της Τριπολιτσάς (ένας μεγάλος πλάτανο) στα κλαδιά του οποίου οι οθωμανικές αρχές κρεμούσαν επί δεκαετίες τους Έλληνες (κλέφτες, αρματολούς αλλά και αμάχους) προς παραδειγματισμό και θέαμα των ντόπιων, τη φυλακή των προκρίτων που τους κρατούσαν ως ομήρους για να αποτρέψουν την εξέγερση, που κλείστηκαν σε άθλια, σκοτεινά υπόγεια κάτω από φρικτές συνθήκες (μέχρι την ημέρα της άλωσης, οι περισσότεροι από αυτούς -πάνω από τους μισούς- πέθαναν από την πείνα, τις κακουχίες και τα βασανιστήρια μέσα στη φυλακή. Όσοι επέζησαν ήταν σε κατάσταση σκελετών), αλλά και το γεγονός ότι οι τάφοι ανοίχτηκαν για τα κρυμμένα τιμαλθή και όχι από κάποιο "τελετουργικό μίσος" όπως διατυμπανίζουν οι γείτονες (ήταν κοινό μυστικό ότι οι πλούσιοι Οθωμανοί αξιωματούχοι, βλέποντας τον κλοιό της πολιορκίας να σφίγγει, έθαβαν τα τιμαλθή, τα χρυσά νομίσματα και τα κοσμήματά τους στα νεκροταφεία ή μέσα σε τάφους συγγενών τους για να μην πέσουν στα χέρια των Ελλήνων. Οι πολιορκητές, μόλις μπήκαν στην πόλη, άνοιγαν τους τάφους ψάχνοντας για κρυμμένους θησαυρούς, με λίγα λόγια λάφυρα), δίνουμε την πραγματική έκταση και όχι μια αίσθηση "συμμετρίας" ή αν το θέλετε και "ίδιου μένους". Η Ιστορία δεν είναι ένα άθροισμα απομονωμένων στιγμών, ούτε ένα πεδίο για επιλεκτικές αναγνώσεις. Όποιος αποκόπτει το 1821 από τους τέσσερις αιώνες που το γέννησαν, δεν αναζητά την αλήθεια, αλλά κατασκευάζει προπαγάνδα. Η δικαιοσύνη της ιστορικής μνήμης απαιτεί να κοιτάμε το παρελθόν στο σύνολό του: με τις θυσίες, τα τραύματα αλλά και τις αναπόφευκτες εκρήξεις του. Γιατί η ελευθερία ενός λαού δεν κρίνεται από την ημέρα που επαναστάτησε, αλλά από το βάθος της νύχτας που άντεξε πριν δει το φως! Υ.Γ. Στην Τριπολιτσά ναι "ξεφύγαμε" τελείως. Είναι και το σημείο αναφοράς της Δύσης (ιδιαίτερα των ρομαντικών της εποχής) η οποία σοκαρίστηκε από τη βία της, επειδή περίμενε να δει τους "απογόνους του Πλάτωνα" να πολεμούν σαν φιλόσοφοι, αγνοώντας ότι 400 χρόνια σκλαβιάς είχαν αλλάξει πλήρως την κοινωνική πραγματικότητα...Ενα ωραίο θέμα που θα ήθελα κάποια στιγμή να το αναλύσουμε. Καλημέρα σε όλους! #Ιστορία #ΕλληνικήΕπανάσταση #2021

"Η βαρβαρότητα της οθωμανικής διοίκησης δεν είχε όρια, καθώς η επιτυχία των στρατηγών της μετριόταν κυριολεκτικά με το βάρος των ανθρώπινων μελών. Μετά από κάθε καταστολή εξέγερσης ή μάχη με τους Έλληνες, η μεγαλύτερη χαρά της Υψηλής Πύλης ήταν η άφιξη των κυβερνητικών ταχυδρόμων.Οι Οθωμανοί διοικητές μάζευαν χιλιάδες κομμένα αυτιά και μύτες ανδρών, γυναικών και παιδιών, τα πάστωναν με αλάτι για να μην σαπίσουν, τα στοίβαζαν σε μεγάλα καλάθια και τα έστελναν ως "πεσκέσι" στο σαράι του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, τα καλάθια αδειάζονταν δημόσια στην αυλή του παλατιού. Οι αξιωματούχοι τα μετρούσαν ένα προς ένα για να υπολογίσουν την αμοιβή των στρατιωτών, ενώ ο μουσουλμανικός όχλος συγκεντρωνόταν για να πανηγυρίσει το θέαμα, βλέποντας τα σωρευμένα μέλη των "άπιστων" Ρωμιών. Ήταν μια επίσημη κρατική διαδικασία που σκορπούσε ενθουσιασμό στην πρωτεύουσα..." --------------------- Μια παράθεση εδώ : Αυτή ακριβώς η φρικιαστική σκηνή επαναλήφθηκε μαζικά το 1822, όταν μετά τη Σφαγή της Χίου, ο οθωμανικός στόλος έστειλε δεκάδες καλάθια με αυτιά και κεφάλια Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη, τα οποία εκτέθηκαν δημόσια έξω από το Τοπ Καπί για τη "διασκέδαση" του πλήθους! --------------------- Αυτά γράφει, μεταξύ άλλων, ο Thomas Gordon στο έργο του History of the Greek Revolution (1833). Ένας Σκωτσέζος αξιωματικός, ένθερμος Φιλέλληνας, αλλά και ένας εξαιρετικά έντιμος και αυστηρός στρατιώτης που κατέγραψε τις αγριότητες και των δύο πλευρών χωρίς να χαρίζεται σε κανέναν. Είναι μάλιστα αυτός που χρησιμοποιούν οι Τούρκοι ως "πηγή" για να υποστηρίξουν την δήθεν εθνοκάθαρση της Τριπολιτσάς, έχοντας όμως διαβάσει μόνο τις σελίδες που τους συμφέρουν. Μιλούν για "Οθωμανική ειρήνη" για την οποία μάλιστα είναι περήφανοι και παρουσιάζουν την Ελληνική Επανάσταση ως "αναίτια προδοσία" και "γενοκτονία"... Μόνο που η "ιστορία τους" έχει τεράστιες μαύρες τρύπες που τους "αδειάζουν" κυριολεκτικά. Όπως το επίσημ φιρμάνι του 1826 που έστειλε ο ίδιος ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄, που είναι καταχωρημένο στα οθωμανικά αρχεία και έχουμε δημόσια καταχώρηση από τον κρατικό τους χρονικογράφο, τον Λουτφή Εφέντι (Lütfi Tarihi), ο οποίος ομολόγησε επίσημα ότι οι Έλληνες αναγκάστηκαν να επαναστατήσουν εξαιτίας των παράνομων σφαγών, της απίστευτης διαφθοράς και της βάναυσης καταπίεσης των Τούρκων διοικητών που παραβίαζαν ακόμα και τη Σαρία. Όταν ο ίδιος ο Αυτοκράτοράς τους ομολογεί εγγράφως την ενοχή του κράτους του, αυτοί έχουν το θράσος να μιλούν για "προδοσία" (ναι το διαβάσαμε και αυτό). Μιλούν για την Τριπολιτσά όπου ναι έγινε σφαγή, όμως "ξεχνούν" τον ματωμένο πλάτανο της πόλης, όπου για δεκαετίες οι πρόγονοί τους κρεμούσαν Έλληνες, ενώ οι αγάδες διασκέδαζαν στα γύρω καφενεία βλέποντας το ξεψύχισμά τους. Ξεχνούν ότι το πρώτο πράγμα που έκανε ο Κολοκοτρώνης ήταν να κόψει αυτό το δέντρο για να σβήσει η ντροπή του οθωμανικού σαδισμού... Ξεχνούν ότι μετέτρεψαν τη βία σε "ψυχαγωγία". Οι δικές τους επίσημες ποινές, όπως το Τσιγκέλι (Cengel) και το Σούβλισμα, όπου ο αργός θάνατος των Χριστιανών μετατρεπόταν σε δημόσιο θέαμα και πανηγύρι για τον οθωμανικό όχλο, αποδεικνύουν ποιος πραγματικά απολάμβανε το αίμα. Ο Edward Dodwell, ένας Ιρλανδός αρχαιολόγος, περιηγητής και ζωγράφος, που ταξίδεψε εκτενώς στην οθωμανική Ελλάδα μεταξύ 1801 και 1806, στο δίτομο έργο του A Classical and Topographical Tour through Greece (1819), περιγράφει πώς η φρικιαστική βία και ο βασανισμός των Ελλήνων δεν ήταν απλώς μια "τιμωρία", αλλά μια μορφή δημόσιας ψυχαγωγίας και θεάματος για τον μουσουλμανικό όχλο. Όταν βρισκόταν στην Αθήνα, έγινε μάρτυρας της επίσημης οθωμανικής εκτέλεσης με τσιγκέλι και κατέγραψε τη φρίκη, αλλά κυρίως τη σαδιστική χαρά που προκαλούσε το αίμα των Ελλήνων στους κατακτητές: "Η τιμωρία του τσιγκελιού είναι η πιο φρικιαστική που μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Ο κατάδικος ρίχνεται από ψηλά πάνω σε κοφτερά σιδερένια άγκιστρα και αφήνεται εκεί να πεθάνει... Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη αποστροφή δεν είναι μόνο η αγριότητα της ίδιας της πράξης, αλλά η συμπεριφορά του πλήθους. Οι Μουσουλμάνοι συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες γύρω από το ικρίωμα. Δεν υπάρχει ίχνος οίκτου. Αντίθετα, το θέαμα αντιμετωπίζεται ως γιορτή και διασκέδαση. Οι θεατές στοιχηματίζουν με ενθουσιασμό για το πόσες ώρες ή ημέρες θα καταφέρει ο "άπιστος" Χριστιανός να μείνει ζωντανός πάνω στα καρφιά, ενώ οι Τούρκοι αγάδες κάθονται σε κοντινή απόσταση, καπνίζουν νωχελικά τον ναργιλέ τους και απολαμβάνουν το μαρτύριο του θύματος σαν να παρακολουθούν θεατρική παράσταση..." Και δεν φτάνει που μας θεωρούν "προδότες", προσπαθούν να μας φορτώσουν και το αίσχος του σκλαβοπάζαρου. Και πού; Στην Καλαμάτα! Η Καλαμάτα πράγματι συνδέθηκε με το πιο σκληρό και μαζικό δουλεμπόριο γυναικόπαιδων του 19ου αιώνα, αλλά ο θύτης ήταν η οθωμανική πλευρά. Ο Σουλτάνος ήταν τόσο ανίκανος να αντιμετωπίσει την Ελληνική Επανάσταση, που αναγκάστηκε να ξεπουλήσει την Κρήτη και την Πελοπόννησο στον Ιμπραήμ της Αιγύπτου ως αντάλλαγμα για να σφάξει και να υποδουλώσει τους Έλληνες. Η ίδια η οθωμανική ηγεσία υπέγραψε το σχέδιο για την πλήρη αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού με Αίγυπτιους φελάχους. Τον Μάιο του 1825, ο αιγυπτιακός στρατός του Ιμπραήμ Πασά, ενεργώντας ως επίσημο όργανο του Οθωμανού Σουλτάνου, πυρπόλησε την Καλαμάτα και εφάρμοσε το διαβόητο "Σχέδιο Εκπατρισμού". Σύμφωνα με τα Κρατικά Αρχεία του Καΐρου (Dar al-Mahfuzat), τα τελωνειακά κατάστιχα της Αλεξάνδρειας, αλλά και τα επίσημα Πρακτικά του Βρετανικού Κοινοβουλίου (Απρίλιος 1828), περισσότερα από 8.000 έως 15.000 ελληνικά γυναικόπαιδα από την Καλαμάτα και την υπόλοιπη Πελοπόννησο αρπάχτηκαν βίαια, στοιβάχτηκαν σε πλοία και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Αιγύπτου. Το οθωμανικό κράτος είχε μάλιστα άμεσο οικονομικό μερίδιο σε αυτή την κτηνωδία, καθώς, όπως αναφέραμε χθες, βάσει του οθωμανικού νόμου Pencik, το 1/5 (20%) κάθε "λαφύρου" και σκλάβου ανήκε αυτόματα στο κρατικό ταμείο του Σουλτάνου στην Κωνσταντινούπολη. Αξίζει εδώ να αναφέρουμε ότι στα επίσημα Αρχεία του Παλατιού Αμπντίν στο Κάιρο, η αλληλογραφία δείχνει ότι ο Μοχάμεντ Άλι ήταν ένας ψυχρός, ρεαλιστής πολιτικός. Έβλεπε το δουλεμπόριο καθαρά επιχειρηματικά και διπλωματικά. Έγραφε λοιπόν στον Ιμπραήμ να σταματήσει να στέλνει λευκούς χριστιανούς αιχμαλώτους μαζικά και δημόσια στα παζάρια της Αλεξάνδρειας. Όχι γιατί ήταν φιλεύσπλαχνος αλλά γιατί είχε εξαιρετικές σχέσεις με τη Γαλλία και την Αγγλία και κατάλαβε αμέσως ότι οι εικόνες με τις αλυσοδεμένες Ελληνίδες και τα παιδιά που πωλούνταν σαν ζώα στην Αίγυπτο είχαν προκαλέσει τεράστιο κύμα οργής στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη! Ο Ιμπραήμ, όμως, όντας στο πεδίο της μάχης και αντιμετωπίζοντας τον σκληρό κλεφτοπόλεμο των Ελλήνων (που δεν παραδίνονταν φυσικά), εμφάνισε μια εκδικητική μανία. Αγνόησε τις διπλωματικές ισορροπίες και συνέχισε απλά το δουλεμπόριο. Μόνο το 1826, μετά την πτώση του Μεσολογγίου και τις εκστρατείες στη Μάνη και τη Μεσσηνία, έστειλε νέα μαζικά "φορτία" σκλάβων στην Αίγυπτο. Όταν δε κατάλαβε ότι δεν μπορεί να υποτάξει τους Έλληνες, άρχισε να ξεριζώνει ελαιώνες, να καίει συστηματικά πόλεις (όπως την Καλαμάτα και την Τρίπολη) και να σφάζει αδιακρίτως. Καλό θα ήταν, λοιπόν, να διαβάσουν πρώτα τα αρχεία του Παλατίου Αμπντίν στο Κάιρο πριν "ξαναγράψουν" την ιστορία τους. ----------------------- Το να αποκαλούν τους Έλληνες "προδότες" επειδή επαναστάτησαν, δείχνει ότι δεν καταλαβαίνουν την έννοια της ελευθερίας.Δεν μπορείς να προδώσεις έναν κατακτητή. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ήταν η πατρίδα μας. Ήταν ο ξένος δυνάστης που κατέλαβε τα εδάφη μας με τη βία. Δεν ήμασταν πολίτες. Ήμασταν "ραγιάδες", υποχρεωμένοι να πληρώνουμε φόρο απλώς για να ζούμε και να υπομένουμε το παιδομάζωμα. Όταν ένας λαός ξεσηκώνεται ενάντια σε ένα ρατσιστικό καθεστώς 400 ετών που του κλέβει τα παιδιά και το βιος, δεν κάνει προδοσία. Κάνει Απελευθερωτικό Αγώνα. Αν θέλανε πιστούς πολίτες, ας μην είχαν χτίσει μια αυτοκρατορία βασισμένη στη βία και τις διακρίσεις. Η ελευθερία δεν είναι προδοσία, είναι δικαίωμα! #Ιστορία #ΕλληνικήΕπανάσταση #ΟθωμανικήΑυτοκρατορία

Και σήμερα γινόμαστε για ακόμη μια φορά μάρτυρες της επίσημης εθνικιστικής ρητορικής της Τουρκίας για τη μαύρη επέτειο της εισβολής στην Κύπρο, καθώς, βλέπετε, είναι 20 Ιουλίου 2026. Το θράσος είναι πράγματι απύθμενο, καθώς βαφτίζουν μια παράνομη εισβολή και κατοχή ως "ειρηνευτική επιχείρηση". Μιλάνε για "σφαγή και γενοκτονία" των Τουρκοκυπρίων (καραμέλες πλέον) αποσιωπώντας τις σφαγές, τους βιασμούς, τους χιλιάδες νεκρούς και τους 200.000 ξεριζωμένους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες Παρουσιάζουν τον κατοχικό στρατό ως "προστάτη". Δεν είναι τυχαίο το "Μεχμετσίκ". Ο πάνοπλος εισβολέας μετατρέπεται σε ένα "αθώο, λαϊκό παιδί" που εκτελεί ένα ιερό καθήκον προστασίας. Φυσικά και χρησιμοποιείται για να συγκινήσει την τουρκική κοινή γνώμη και να δικαιολογήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις... Εν τω μεταξύ η εισβολή καταδικάστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με σωρεία ψηφισμάτων... Η ιστορία είναι πράγματι μάρτυρας, αλλά για τα εγκλήματα του "Αττίλα". "Η τιμή ενός έθνους" όπως την αποκαλούν, είναι απλά η επιβεβαίωση ότι οι γείτονες ζουν μέσα στα κατασκευασμένα παραμύθια τους. Και έτσι 52 χρόνια μετά, η Άγκυρα συνεχίζει να πανηγυρίζει για το έγκλημα της διχοτόμησης! Η ιστορία πριν το '74 δεν ήταν ρόδινη. Τα δικά μας τραγικά λάθη, οι δικοινοτικές ταραχές και το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας άνοιξαν την Κερκόπορτα. Τα δικά μας σφάλματα, όμως, δεν νομιμοποιούν 52 χρόνια παράνομης εισβολής, κατοχής, προσφυγιάς και εθνοκάθαρσης! #Κύπρος #Εισβολή #Τουρκία

Η Διεθνής Αμνηστία κατηγόρησε το Ισραήλ για «εθνοκάθαρση» στη Δυτική Όχθη, αναφέροντας τη βίαια μετακίνηση βεδουίνων και ποιμενικών κοινοτήτων και καλώντας τη διεθνή κοινότητα να αντιδράσει στην επέκταση των οικισμών και στην καταπίεση των Παλαιστινίων από την κυβέρνηση Νετανιάχου. #ΔυτικήΌχθη #Εθνοκάθαρση #ΔιεθνήςΑμνηστία

Ο επιζών του Ολοκαυτώματος Στίβεν Κάπος εκφράζει την αλληλεγγύη του προς τους Παλαιστινίους, που βιώνουν τον 78ο χρόνο αδιάκοπης εθνοκάθαρσης & γενοκτονίας από κράτος που ισχυρίζεται ότι εκπροσωπεί τα θύματα του Ολοκαυτώματος. Το μήνυμά του; Το «ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ» ισχύει για όλους! #Holocaust #Palestine #NeverAgain #IL #PS