Search

Journalist Michael Graczyk describes the case of Krista Pike, who survived two lethal injections, as unprecedented but not unexpected, bringing to the forefront the failed executions in the USA and the growing concerns surrounding the death penalty process. #ΘανατικήΠοινή #Εκτελέσεις #ΚρίσταΠάικ (translated)

Zalgiris, in the absence of its main creator and best perimeter player Nigel Goss, would rely heavily on Jonas Valanciunas from the start. Coach Bartzokas (in something he has done many times in the past) went for multiple help defenses in post-up situations when the Lithuanian superstar received the ball, setting the tone that he didn’t want any shots taken from there. Valanciunas' quality, in the absence of a creator, was enough to keep Zalgiris in the game: in a match decided by a single point, Valanciunas dominated, finishing with +13 (something we leverage, as the difference with him on the court was glaring), creating 7 assists, 5 potential assists, and 4 passes to assists (!). This is one of those times when the public discussion is not exactly right: yes, you don't play drop against Fournier. But for Zalgiris, to be within a point against elite teams, Valanciunas' presence on the court is a necessary and sufficient condition - because his quality and impact cannot be matched. So we have two situations: A correct tactical choice on one side (not executing Valanciunas in the post, shifting Zalgiris’ offense to long-range shots or close-outs). And on the other hand, the opponent's quality to find a solution to this correct tactical choice and be well within the game. Great things again this year in the Euroleague! Tomorrow our analysis, along with today’s matches and of course the game of PAO! #Ζάλγκιρις #Valanciunas #Ευρωλίγκα (translated)

29 Σεπτεμβρίου 1941. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ. Δράμα. Δοξάτο. Χωριά της Ανατολικής Μακεδονίας. Τόποι που πλήρωσαν με αίμα τη βουλγαρική κατοχή. Εκτελέσεις, διώξεις, λεηλασίες. Άνθρωποι που δολοφονήθηκαν και οικογένειες που ξεκληρίστηκαν. 85 χρόνια μετά, σκύβουμε το κεφάλι μπροστά στους #ΔΕΝΞΕΧΝΑΜΕ #ΑνατολικήΜακεδονία #Ιστορία #BG #GR

Για ακόμη ένα παιχνίδι, όπως και στα φιλικά του, ο ΟΣΦΠ παρήγαγε υψηλού επιπέδου εκτελέσεις, έχοντας 67% στα δίποντα, με μόλις 8 από τις 42 προσπάθειές του να είναι εκτός του ζωγραφιστού. Ωστόσο, αυτό που μπορεί να είναι ένας X Factor της σεζόν είναι η ικανότητα του Montero να δημιουργήσει στο transition για παίκτες όπως ο Dorsey, o Fournier και ο Vezenkov. Καθαρές εκτελέσεις με σαφή ικανότητα να παίξει σε υψηλό ποσοστό σε αυτές. Περισσότερα σήμερα στο 5 πράγματα που μας άρεσαν! #OlympiacosBC #Basketball #ΟΣΦΠ #Αθλητισμός

"Πολλοί από τους εγχώριους Μουσουλμάνους του Μοριά, που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα εκτός από την Ελληνική, έβγαιναν τη νύχτα από τα τείχη ικετεύοντας για τη ζωή τους. Φώναζαν στους Έλληνες στρατιώτες στη μητρική τους γλώσσα, θυμίζοντάς τους παλιές φιλίες, εμπορικές σχέσεις και κοινή καταγωγή. Κρατούσαν μάλιστα αυτοσχέδιους σταυρούς και ζητούσαν να βαπτιστούν αμέσως. Όμως, η οργή των επαναστατών ήταν τέτοια που θεώρησε αυτές τις εκδηλώσεις ως ύστερη υποκρισία για τη σωτηρία της ζωής τους, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι λίγους μήνες πριν πρωτοστατούσαν στις λεηλασίες των χριστιανικών χωριών..." Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, ο Maxime Raybaud, Γάλλος στρατιωτικός και αυτόπτης μάρτυρας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στα απομνημονεύματά του (Mémoires sur la Grèce), περιγράφει συγκλονιστικά πώς η κοινή ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως σανίδα σωτηρίας, αλλά και γιατί απέτυχε. "Δηλαδή", με ρώτησε κάποια στιγμή κάποιος, "σφάξαμε το ίδιο μας το αίμα;" Αν θέλω να λέω ότι υπηρετώ την αλήθεια, η απάντηση είναι "ναι"! Κάθε όμως ενέργεια της Επανάστασης του 1821, κρύβει μέσα της συγκλονιστικά και "αποσιωπημένα" κεφάλαια, τόσο από την ιστοριογραφία όσο, φυσικά, και από τη συστηματική προπαγάνδα των γειτόνων. Θα ξεκινήσουμε από το παραμύθι της πληθυσμιακής κατανονής και των 30 και 40 χιλιάδων νεκρών που διαβάζουμε. Να προσθέσω και το "Τούρκων" νεκρών που φυσικά αποτελεί ακόμη ένα φανταστικό κατασκεύασμα. Όταν λέμε Μουσουλμάνοι στην Τριπολιτσά του 1821, πρέπει να γνωρίζουμε ότιδεν επρόκειτο για ένα ομοιογενές εθνοτικό σύνολο από την Ανατολία. Ο πληθυσμός της, τις ημέρες της άλωσης (23 Σεπτεμβρίου 1821), είχε υπερδιπλασιαστεί τεχνητά. Η πόλη υπό κανονικές συνθήκες είχε περίπου 15.000–20.000 κατοίκους, αλλά λόγω της προέλασης των επαναστατών, είχαν καταφύγει εκεί Μουσουλμάνοι και Εβραίοι από ολόκληρο τον Μοριά (από τα Καλάβρυτα, την Καρύταινα, το Λεοντάρι κ.λπ.). Την ημέρα της άλωσης, ο πληθυσμός εντός των τειχών υπολογίζεται τεκμηριωμένα μεταξύ 30.000 και 35.000 ανθρώπων. Από αυτούς, οι ένοπλοι (δηλαδή ας το αποκαλέσουμε ο στρατός) ήταν περίπου 10.000 με 12.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Μουσουλμάνων της πόλης (αλλά και του Μοριά), ~55% - 60%, ήταν ντόπιοι, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής (Μοραίτες Μουσουλμάνοι). Οι άνθρωποι αυτοί μιλούσαν ελληνικά ως μητρική γλώσσα (πολλοί δεν ήξεραν καν τουρκικά!).Είχαν κοινά πολιτισμικά στοιχεία, ακόμη και κοινά επώνυμα ή συγγενικούς δεσμούς με τους Χριστιανούς της υπαίθρου. Ήταν κυρίως αγρότες, γαιοκτήμονες, αστοί και διοικητικοί υπάλληλοι που είχαν αλλάξει πίστη τους προηγούμενους αιώνες για λόγους φορολογικών και κοινωνικών προνομίων. Ενα άλλο πληθυσμιακό κομμάτι αποτελούσαν οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί, ~10%. Ήταν, θα λέγαμε, η στρατιωτική "σπονδυλική στήλη" της άμυνας της πόλης. Είχαν έρθει ως ενισχύσεις (περίπου 2.500-3.500 άνδρες) υπό την αρχηγία του Ελμάς μπέη, σταλμένοι από τον Χουρσίτ πασά. Ήταν έμπειροι πολεμιστές, Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και είχαμε και τους Οθωμανούς Αξιωματούχους, ~15% - 20%, δηλαδή την άρχουσα τάξη της πόλης (διοικητές, δικαστές/καδήδες, στρατιωτικοί ανώτεροι αξιωματικοί). Αυτοί προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη ή την Ανατολία. Ήταν η μειοψηφία του πληθυσμού, αλλά κατείχαν όλη την πολιτική εξουσία και τον πλούτο της πόλης. Μαζί τους βρίσκονταν και οι οικογένειές τους (χαρέμια, υπηρέτες). Σε αυτούς τώρα πρέπει να προσθέσουμε περίπου 1000-2000 Εβραίους που ήταν κυρίως έμποροι Σεφαραδίτες και κάποιους Χριστιανούς, ~5%, ελάχιστοι (οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν λόγω λιμού) που μιλούσαν ελληνικά. Το 1821 δεν ξεκίνησε ως ένας τυπικός πόλεμος μεταξύ δύο σύγχρονων κρατών με διεθνείς κανόνες. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ίσχυε το σύστημα των μιλλέτ. Δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το DNA ή τη γλώσσα, αλλά με βάση την πίστη. Ο Μουσουλμάνος ήταν "Τούρκος" (έτσι τον αποκαλούσαν οι επαναστάτες) και ο Χριστιανός ήταν "Ρωμιός/Έλληνας". Όταν ξέσπασε η Επανάσταση την άνοιξη του 1821, οι Μουσουλμάνοι της υπαίθρου κατέφυγαν στα κάστρα. Κατά την υποχώρησή τους, αλλά και μέσω των εξόδων που έκαναν από την Τριπολιτσά (όπως στην πρώτη μάχη της Τριπολιτσάς), έκαψαν χριστιανικά χωριά, λεηλάτησαν περιουσίες και προχώρησαν σε σφαγές αμάχων για να τρομοκρατήσουν τους επαναστάτες. Αν και η βάση, επαναλαμβάνω, ήταν ελληνοφωνούντες αγρότες, η ηγεσία τους (οι αγάδες δηλαδή και οι μπέηδες του Μοριά) ήταν αυτοί που διέταζαν και συμμετείχαν ενεργά στην καταπίεση και στις εκτελέσεις Χριστιανών. Στα μάτια των εξεγερμένων, η διάκριση μεταξύ "απλού πιστού" και "καταπιεστή" είχε χαθεί μέσα στο αίμα των πρώτων μηνών. Και εδώ εύλογα θα με ρωτήσετε...γιατί δόθηκε "μπέσα" στη φρουρά του Ελμάς Μπέη (τους Τουρκαλβανούς δηλαδή) και δεν δόθηκε η ευκαιρία επιστροφής στο "αίμα μας"; Η συμφωνία του Κολοκοτρώνη με τους ένοπλους Τουρκαλβανους δεν έγινε από ανθρωπισμό, αλλά από καθαρή στρατιωτική στρατηγική. Ήθελε να διάσπασει την άμυνα. Αυτή η "ομάδα" ήταν η πιο σκληροτράχηλη και καλά εκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη μέσα στο κάστρο. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε ότι αν αυτοί πολεμούσαν "μέχρι θανάτου", οι απώλειες των Ελλήνων θα ήταν τεράστιες και η άλωση θα καθυστερούσε. Αφαιρώντας τους, λοιπόν, από την εξίσωση, η άμυνα της πόλης κατέρρευσε εκ των έσω. Επιπλέον, οι άνδρες αυτοί δεν είχαν συναισθηματικό ή ιδιοκτησιακό δεσμό με τον Μοριά. Ήταν μισθοφόροι και το μόνο που ήθελαν ήταν να επιστρέψουν ζωντανοί στον τόπο τους με τα όπλα τους. Τώρα το γιατί δεν ζητήσαμε από το αίμα μας να αλλάξουν πίστη, πρέπει να το αναζητήσουμε στην ψυχολογία του ίδιου του 1821. Οι Έλληνες θυμούνταν καλά ότι μισό αιώνα πριν, κατά τα Ορλοφικά, πολλοί ντόπιοι Μουσουλμάνοι είχαν πρωτοστατήσει στις άγριες σφαγές των Χριστιανών. Η καχυποψία ήταν απόλυτη. Η άλωση της Τριπολιτσάς δεν ήταν μια οργανωμένη παράδοση κράτους, αλλά μια άτακτη εισβολή χιλιάδων οργισμένων και πεινασμένων επαναστατών που ζητούσαν εκδίκηση για 400 χρόνια σκλαβιάς. Όταν έσπασε η πύλη, δεν υπήρχε καμία κεντρική εξουσία ιογενής να κάνει "διαλογή" ή να προσφέρει θρησκευτική μεταστροφή. Με άλλα λόγια, για τον επαναστάτη του 1821, το "αίμα" (αν το θέλετε η βιολογική καταγωγή) δεν σήμαινε τίποτα αν ο άλλος φορούσε σαρίκι και προσκυνούσε τον Αλλάχ. Η ταυτότητα ήταν θρησκευτική: "Για του Χριστού την Πίστη την Αγία". Ο ελληνόοφωνος Μουσουλμάνος θεωρούνταν "Τούρκος" και, ως εκ τούτου, εχθρός! Η αλήθεια όμως είναι ότι πριν από την τελική έφοδο, εκατοντάδες άμαχοι Μουσουλμάνοι έβγαιναν κρυφά τη νύχτα από τα τείχη και πήγαιναν στα ελληνικά ταμπούρια. Αναζητούσαν συγκεκριμένους Έλληνες οπλαρχηγούς ή προεστούς με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις ή κουμπαριές πριν από τον πόλεμο. Σε άπταιστα ελληνικά (τη μόνη γλώσσα που ήξεραν) φώναζαν στους επαναστάτες: "Είμαστε αδέλφια σας, είμαστε Μοραΐτες, δεν είμαστε Τούρκοι από την Ανατολή". Σε κάποιες πρώιμες φάσεις, ορισμένοι οπλαρχηγοί (όπως ο Γιατράκος ή ο Πετρόμπεης) τους δέχονταν και τους κρατούσαν ως αιχμαλώτους για λύτρα. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, ο όγκος των πεινασμένων που έβγαινε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες στρατιώτες, φοβούμενοι ότι θα ξεμείνουν οι ίδιοι από τρόφιμα, άρχισαν να τους εκτελούν έξω από τα τείχη. Ο Γάλλος φιλέλληνας Maxime Raybaud (που σας έδωσα απόσπασμα στην αρχή) και ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων αναφέρουν ότι ολόκληρες μουσουλμανικές οικογένειες έπεφταν στα γόνατα μπροστά στους Έλληνες, κρατώντας αυτοσχέδιους ξύλινους σταυρούς, και ικέτευαν να βαπτιστούν Χριστιανοί εκείνη τη στιγμή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στο αμόκ της μάχης, οι επαναστάτες θεώρησαν αυτές τις μεταστροφές "υποκριτικές", προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους και δεν τις δέχτηκαν. Υπήρξαν όμως εξαιρέσεις για γυναίκες και παιδιά. Πολλές Μουσουλμάνες που μιλούσαν ελληνικά ενσωματώθηκαν τελικά σε ελληνικές οικογένειες, βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν Έλληνες αγωνιστές μετά το τέλος του πολέμου. Να σημειωθεί όμως ότι αν και βιολογικά γηγενείς, οι Μοραΐτες Μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει την ψυχολογία της άρχουσας τάξης. Όταν το 1770 ή το 1821 χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, συμπεριφέρθηκαν με την ίδια σκληρότητα όπως οι Οθωμανοί της Κωνσταντινούπολης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη αναφέρει ότι οι ντόπιοι αγάδες της Τριπολιτσάς ήταν οι πιο σκληροί διώκτες των Χριστιανών της Αρκαδίας. Οι Έλληνες θυμούνταν ποιος τους είχε κλέψει τη γη, ποιος είχε φυλακίσει τα παιδιά τους και ποιος είχε κάψει τα χωριά τους λίγους μήνες πριν... Όταν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι θυμήθηκαν την "ελληνικότητά" τους λόγω της επικείμενης σφαγής, για τους επαναστάτες ήταν πλέον πολύ αργά. Το θρησκευτικό μίσος και η δίψα για εκδίκηση είχαν τυφλώσει κάθε λογική κοινής καταγωγής! "Οι πλείστοι των εν Τριπόλει οικούντων Οθωμανών ήσαν αυτόχθονες Πελοποννήσιοι, ων οι πρόγονοι είχον εξισλαμισθεί. Ούτοι ελάλουν την ελληνικήν γλώσσαν ως μητρικήν και ελάχιστα εγίγνωσκον την τουρκικήν. Εντούτοις, η συμμετοχή των εις τας καταπιέσεις και τα πρόσφατα έκτροπα κατά των Χριστιανών, καθιστούσε την ελληνικότητά των ανίσχυρον προ του θρησκευτικού μίσους" (Ιωάννης Φιλήμων, στο έργο του Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως). ------------------------ Οι σύγχρονες ιστορικές μελέτες υπολογίζουν ότι οι νεκροί κατά την άλωση της Τριπολιτσάς κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 15.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους από τον λιμό και τις ασθένειες κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.Ο αριθμός των 30.000 ή 32.000 νεκρών που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές της εποχής (όπως στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη) θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς στατιστικά διογκωμένος. Η διόγκωση αυτή εξυπηρετούσε την ψυχολογία του πολέμου. Οι επαναστάτες ήθελαν να υπερτονίσουν το μέγεθος της επιτυχίας τους απέναντι στο ισχυρότερο οχυρό του Μοριά, ενώ η οθωμανική πλευρά ήθελε να μεγεθύνει το μέγεθος της δικής της καταστροφής! Καλημέρα σε όλους! Υ.Γ. Θα το ανεβάσω και σε αγγλικά. Μόλις βρω λίγο χρόνο! #Επανάσταση1821 #ΕλληνικήΙστορία #Μοριάς

Τον Οκτώβριο του 1979, η Ιταλίδα δημοσιογράφος Οριάνα Φαλάτσι ταξίδεψε στην (ιερή) πόλη Κομ του Ιράν για να πάρει συνέντευξη από τον ανώτατο ηγέτη της Ισλαμικής Επανάστασης. Για να μπει στο δωμάτιο, η Φαλάτσι αναγκάστηκε να καλύψει τον εαυτό της από την κορυφή ως τα νύχια με ένα βαρύ μαύρο τσαντόρ, αφήνοντας μόνο το πρόσωπό της ορατό. Η συζήτηση μέσα στο δωμάτιο ήταν τεταμένη από την αρχή. Η Φαλάτσι δεν στρογγύλεψε τις ερωτήσεις της. Ρώτησε τον Αγιατολάχ Χομεϊνί για τις εκτελέσεις πολιτικών του αντιπάλων (λίγο αργότερα εκτέλεσε και συμμάχους, χιλιάδες αριστερούς που τον είχαν βοηθήσει να καταλάβει την εξουσία) το κλείσιμο ανεξάρτητων εφημερίδων και την απώλεια δικαιωμάτων για τις Ιρανές γυναίκες υπό το νέο ισλαμικό καθεστώς. Όταν ρώτησε για την αναγκαστική χρήση του πέπλου, ο Χομεϊνί ισχυρίστηκε ότι το ένδυμα είχε σκοπό να προστατεύσει τις νέες και αξιοσέβαστες γυναίκες. Και πρόσθεσε: «Αν δεν σας αρέσει η ισλαμική ενδυμασία, δεν είστε υποχρεωμένη να τη φοράτε». Η Φαλάτσι πήρε τα λόγια του τοις μετρητοίς και απάντησε: “Πολύ ευγενικό από μέρους σας, ιμάμη. Και μια που το είπατε, θα βγάλω αμέσως αυτό το χαζό, μεσαιωνικό κουρέλι”. Με μια γρήγορη κίνηση, έβγαλε το τσαντόρ από το κεφάλι της, αφήνοντας τα μαλλιά της εντελώς εκτεθειμένα μπροστά στον "Ανώτατο Ηγέτη". Ο Χομεϊνί έγινε έξαλλος. Σηκώθηκε χωρίς να πει άλλη λέξη και βγήκε από την αίθουσα. Ωστόσο, η Φαλάτσι αρνήθηκε να φύγει από το Ιράν μέχρι να ολοκληρώσει τη συνέντευξη, μερικές μέρες αργότερα, φυσικά, ασκεπής. Αυτή η σκηνή έμεινε θρυλική στην ιστορία της δημοσιογραφίας. Έδειξε μια δημοσιογράφο που αρνείται να υποταχθεί στην εξουσία, ακόμη και σε ένα από τα πιο επικίνδυνα περιβάλλοντα που μπορεί να φανταστεί κανείς. Πόσες Φαλάτσι υπάρχουν σήμερα; #ΟριάναΦαλάτσι #Ιστορία #Δημοσιογραφία

Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν ότι σκότωσαν δύο άνδρες σε επιχείρηση κατά ταχύπλοου που φέρεται να μετέφερε ναρκωτικά στον ανατολικό Ειρηνικό, με τον απολογισμό των θυμάτων από παρόμοιες επιθέσεις να ξεπερνά τους 200 από τον Σεπτέμβριο του 2025, προκαλώντας ανησυχίες για τη δυνατότητα παραβίασης του διεθνούς δικαίου και εξωδικαστικές εκτελέσεις. #ναρκωτικά #ΗΠΑ #SOUTHCOM

Ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας του Ισραήλ, Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ, εκφράζει υποστήριξη για εκτελέσεις Παλαιστινίων και κλιμάκωση των επιθέσεων στη Γάζα, προωθώντας ρατσιστικές απόψεις και ζητώντας την οριστική απομάκρυνση των Παλαιστινίων από την περιοχή, σε μία προεκλογική περίοδο που ενισχύει την ακροδεξιά ρητορική. #Παλαιστίνιοι #Γάζα #ακροδεξιά

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και περίπου 30 χώρες καταδίκασαν τις πρόσφατες εκτελέσεις διαδηλωτών από το Ιράν, καλώντας το καθεστώς να σταματήσει τη θανατική ποινή και να απελευθερώσει όσους κρατούνται αυθαίρετα, ενώ ο Ιρανός Υπουργός Εξωτερικών αντέτεινε τις κατηγορίες ως υποκριτικές. #Ιράν #θανητικήΠοινή #ανθρώπιναΔικαιώματα

Η Human Rights Watch (HRW) αναφέρει ότι οι ΗΠΑ ενδέχεται να έχουν συμμετάσχει σε επιθέσεις εναντίον αλιευτικών σκαφών στον Ισημερινό μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου, οι οποίες οδήγησαν σε θάνατο και εξαφάνιση, παρά τις διαψεύσεις της Ουάσιγκτον, τονίζοντας ότι οι εν λόγω επιθέσεις περιλάμβαναν εξωδικαστικές εκτελέσεις και βασανισμούς στο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισημερινό. #ΗΠΑ #Ισημερινός #ΑνθρωπίνωνΔικαιωμάτων

Δύο άνδρες εκτελέστηκαν μέσω απαγχονισμού στο Ιράν μετά την καταδίκη τους για τον θάνατο αστυνομικών κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, με την ιρανική δικαιοσύνη να καταλογίζει στους κατηγορούμενους βίαιες ενέργειες και τη μεταφορά του φόνου σε διεθνή μέσα ενημέρωσης. #Ιράν #εκτελέσεις #αντικυβερνητικέςΔιαδηλώσεις

Δύο άνδρες εκτελέστηκαν στο Ιράν λόγω της κατηγορίας τους για λεηλασία και εμπρησμό κατά τη διάρκεια αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, σύμφωνα με ανακοίνωση των δικαστικών αρχών, ενώ οι συλλήψεις και οι εκτελέσεις έχουν αυξηθεί σημαντικά στην Ισλαμική Δημοκρατία, με το Ιράν να κατατάσσεται δεύτερο στον κόσμο σε αριθμό εκτελέσεων, μετά την Κίνα. #Ιράν #διαδηλώσεις #θανατικήποινής