Search

Αυτές οι αναρτήσεις για το ΕΣΥ με κάνουν να αισθάνομαι τόσο υπερήφανος: «Μεταξύ άλλων, τα παιδιά μου κληρονόμησαν από εμένα σκολίωση του ρινικού διαφράγματος. Ο μεγάλος μου γιος, ο Σπύρος, είχε από μικρός μεγάλο πρόβλημα με ροχαλητό και άπνοιες στον ύπνο. Πήραμε λοιπόν την απόφαση να προχωρήσουμε σε επέμβαση και ξεκινήσαμε την αναζήτηση με διαφορετικούς χειρουργούς ΩΡΛ σε δύο από τα μεγαλύτερα ιδιωτικά νοσοκομεία της χώρας. Πάνω-κάτω τα ίδια μας είπαν και οι δύο: η επέμβαση κόστιζε 3.500€ και, αν συμφωνούσαμε, θα μπαίναμε για χειρουργείο την επόμενη εβδομάδα. Πέρα από το χρηματικό ποσό, ομολογώ ότι κάτι δεν μου άρεσε και στους δύο: μου έδωσαν την εντύπωση ότι ήταν περισσότερο επιχειρηματίες παρά γιατροί. Γι’ αυτό ρώτησα μια γνωστή γναθοχειρουργό που εμπιστεύομαι, και μου πρότεινε τον κ. Παπουλιάκο από το Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Κλείσαμε απογευματινό ιατρείο (48€) για να επισπεύσουμε την όλη διαδικασία και συναντήσαμε έναν εξαιρετικό ιατρό που δεν μας έβλεπε σαν χρήμα — καμία σχέση με τους άλλους. Κέρδισε από την αρχή την εμπιστοσύνη του Σπύρου και αποφασίσαμε να προχωρήσουμε. Πότε θα γινόταν το χειρουργείο; Σε δυόμισι μήνες και όχι την επόμενη εβδομάδα όπως μας είχαν πει στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Είπαμε ότι δεν πειράζει, καθώς το πρόβλημα προϋπήρχε εδώ και χρόνια ας περιμέναμε λίγους μήνες παραπάνω. Μια εβδομάδα πριν από την επέμβαση μάς ήρθε μήνυμα στο κινητό με πληροφορίες για την προετοιμασία και τις διαδικασίες. Σε όποιες απορίες είχαμε στη συνέχεια, μας απάντησε ο ίδιος ο ιατρός, δίνοντάς μας οδηγίες. Μια μέρα πριν, πήγαμε στο νοσοκομείο για τον προεγχειρητικό έλεγχο και είχαμε φιλική και επαγγελματική εξυπηρέτηση από τους ιατρούς της ΩΡΛ κλινικής, τις νοσοκόμες, μέχρι τη γραμματεία. Τελειώσαμε σε δύο ώρες! (Το μόνο μελανό σημείο: η απαγόρευση χρήσης του πάρκινγκ του νοσοκομείου σε όσους δεν ανήκουν στο προσωπικό). Την επόμενη μέρα, πρωί-πρωί, ήμασταν το πρώτο χειρουργείο της ημέρας. Το «Γεννηματάς» ίσως να μην θυμίζει ξενοδοχείο πέντε αστέρων (ειδικά το κτίριο 1), αλλά το νοσοκομείο γενικά είναι καθαρό και ευπρεπές. Όσο περιμέναμε έξω από τα χειρουργεία, οι τραυματιοφορείς μετέφεραν συνεχώς κόσμο. Η ευγένεια, η καλοσύνη και ο τρόπος που αντιμετώπιζαν τους ασθενείς μού έκαναν τεράστια εντύπωση. Ιδιαίτερα ένας ψηλός, μεσήλικας κύριος ήταν το κάτι άλλο — πώς τους μιλούσε, πώς τους ενθάρρυνε και τους έδινε κουράγιο σε όλους! Ειλικρινά λυπάμαι που δεν ρώτησα το όνομά του για να τον συγχαρώ. Ο Σπύρος βγήκε από το χειρουργείο και όλα πήγαν καλά, δόξα τω Θεώ. Στον θάλαμο μετά, οι νοσοκόμες ήταν εξυπηρετικότατες, όπως και όλοι οι ιατροί της ΩΡΛ κλινικής. Κάθε λίγο οι καθαρίστριες καθάριζαν σχολαστικά τα πάντα. Την επομένη αφαιρέθηκαν τα ταμπόν, έγινε εξέταση, εκδόθηκε ηλεκτρονική συνταγογράφηση, αφαιρέθηκαν οι «πεταλούδες» και το εξιτήριο βγήκε ηλεκτρονικά, χωρίς να χρειαστεί να τρέχουμε σε ουρές με πολύωρες αναμονές. Τόσο απλά, καλά και ωραία. Πήγαμε στον προεγχειρητικό έλεγχο την Τρίτη στις 9 το πρωί και την Τετάρτη στις 12 το μεσημέρι είχαμε τελειώσει και βγει από το νοσοκομείο. Προσωπικά έχω συγκριτικά στοιχεία, γιατί στη διάρκεια της ζωής μου έχω κάνει τρεις φορές επέμβαση στη μύτη (διάφραγμα και κόγχες) σε ιδιωτικά νοσοκομεία, και το πρόβλημα εξακολουθεί να παραμένει. Έκλεισα λοιπόν κι εγώ ραντεβού για να ξανακάνω την επέμβαση, αυτή τη φορά στο «Γεννηματάς». Να μην ξεχάσω να αναφέρω ότι σε όλη τη διαδικασία δεν χρησιμοποιήθηκε κανένα τηλέφωνο ούτε «μέσο». Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, σε μια δύσκολη στιγμή, είχαμε μια άψογη, ανθρώπινη και επαγγελματική εξυπηρέτηση. Θέλουμε οικογενειακώς να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Παπουλιάκο, το ιατρικό προσωπικό, τις νοσοκόμες, τους τραυματιοφορείς και όλο το προσωπικό της ΩΡΛ κλινικής και του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών «Γ. Γεννηματάς». Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω τον πιο άξιο και αποτελεσματικό υπουργό Υγείας που είχε ποτέ αυτή η χώρα. Σε ευχαριστούμε, Άδωνι.» https://t.co/76XvDUIojC #Υγεία #ΕΣΥ #Γεννηματάς

Η οικογένεια του ΠΑΟΚ αποχαιρετά με βαθιά θλίψη τον Σούλη Μαρκόπουλο. Έναν άνθρωπο που ταυτίστηκε με τον Σύλλογο και άφησε πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη. Η προσφορά του στον ΠΑΟΚ υπήρξε τεράστια και η παρουσία του στην ιστορία του Συλλόγου σημαδεύτηκε με ανεξίτηλο τρόπο. Πάνω απ’ όλα, όμως, θα μείνει στη μνήμη όλων για το ήθος, την αξιοπρέπεια, την ευγένεια και την ακεραιότητα που τον χαρακτήριζαν. Για τον σεβασμό που ενέπνεε, όχι μόνο στην οικογένεια του ΠΑΟΚ, αλλά σε ολόκληρη την αθλητική Ελλάδα. Ο Σούλης Μαρκόπουλος δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος προπονητής. Ήταν ένας άνθρωπος που τίμησε τον ΠΑΟΚ και το ελληνικό μπάσκετ με τη διαδρομή και τη στάση ζωής του. Η μνήμη σου θα μείνει για πάντα ζωντανή. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στους οικείους του. Καλό ταξίδι, Σούλη. #ΠΑΟΚ #μπάσκετ #αναμνήσεις

Μαρτυρία ιερέα: “Με αιφνιδίασε ο θάνατος του γνωστού καλλιτέχνη. Γνωριστήκαμε τυχαία στο αεροδρόμιο της Λάρνακας. Ήταν μπροστά μου στο check in. Όταν αντιλήφθηκε ότι πίσω του ήταν κληρικός, στράφηκε με ευγένεια και ζήτησε ευχή. Στο αεροπλάνο με κάλεσε να καθίσω δίπλα του στις πρώτες θέσεις. Με αιφνιδίασε ρωτώντας αν είμαι Πνευματικός. Στην θετική απάντησή μου με ρώτησε «προλαβαίνω να εξομολογηθώ;» του απάντησα με χιούμορ. «Αν δεν πέσει το αεροπλάνο στη διαδρομή». Στην μιάμιση ώρα μέχρι την Αθήνα μιλούσε συνεχώς. Έχω την αίσθηση ότι αν όχι όλα είπε τα περισσότερα. Δεν έδωσα λύσεις, δεν ζητούσε λύσεις, αλλά λύση («απόλυσον»). Είχαμε κι άλλες συναντήσεις. Και άλλες συζητήσεις. Δεν ξέρω αν τώρα που τον κάλεσε ο Θεός ήταν έτοιμος για την συνάντηση. Πάντως έφυγε με τα χέρια γεμάτα, είχε την αρετή της ελεημοσύνης. Ο Θεός να ελεήσει κι αυτόν κι εμένα”. (φωτογραφία στην κουζίνα Μονής του Αγίου Όρους) #ιερέας #καλλιτέχνης #Θεός

Σαν σήμερα, πριν από έναν χρόνο, δολοφονήθηκε ο Charlie Kirk. Είχε μια «κακή συνήθεια». Τον ΔΙΑΛΟΓΟ. Πήγαινε στα προαύλια των πανεπιστημίων, καθόταν στην καρέκλα του και έκανε διάλογο με όποιον ήθελε να συνομιλήσει μαζί του. Με ευγένεια. Με χαμόγελο. Ήταν ένας από τους πιο επιδραστικούς ανθρώπους στην πολιτική σκηνή της Αμερικής. Μαρτύρησε για την πολιτική του δράση, για τις συντηρητικές αξίες, για τον διάλογο με την άλλη πλευρά και για την αγάπη του για την Αμερική και την αμερικανική ιδέα. Δεν θα τον ξεχάσουμε ποτέ. #Διάλογος #Πολιτική #Αμερική

Επειδή φαίνεται πως πλέον δεν αντιλαμβανόμαστε τα στοιχειώδη: Το AfD δεν είναι κατά των ξένων, γενικώς και αορίστως. Η Γερμανία ενσωμάτωνε συνεχώς αλλοδαπούς μετά τον Β'ΠΠ. Κι επειδή έζησα στη Γερμανία, η ευγένειά τους προς τους αλλοδαπούς που θέλουν να ενσωματωθούν είναι παροιμιώδης. Το AfD δεν ενοχλείται από τους αλλοδαπούς, όταν μεταναστεύουν νόμιμα και ζουν ως Ευρωπαίοι. Μάλιστα υποψήφιοί του είναι και μετανάστες. Είναι κατά της ισλαμικής εισβολής. Κατά του "ανοίξαμε και σας περιμένουμε γιατί είμαστε ψυχοπονιάρηδες". Η σύντροφός της Βάιντελ, Sarah Bossard, ναι μεν έχει γεννηθεί στη Σρι Λάνκα, αλλά υιοθετήθηκε ως βρέφος από Ελβετούς γονείς, μεγάλωσε στην Ελβετία και έχει Ελβετική υπηκοότητα και 100% ευρωπαϊκή κουλτούρα. Μετά τις σπουδές της στον κινηματογράφο στο Λος Άντζελες, σήμερα έχει μια εταιρεία παραγωγής ταινιών. Επισης, το AfD δεν είναι κατά της ομοφυλοφιλίας. Είναι κατά της woke ατζέντας. Υποστηρίζει ότι οι ομοφυλόφιλοι έχουν κάθε δικαίωμα να ζουν με τους συντρόφους τους, αλλά αυτό το είδος συμβίωσης δεν είναι πρότυπο οικογένειας. Είναι κατά του γάμου ομοφυλοφίλων (ο οποίος συνεπάγεται αυτομάτως το δικαίωμα της υιοθεσίας) αλλά όχι κατά του συμφώνου συμβίωσης. Η Βάιντελ δεν είναι κουήρ. Είναι μια κανονικότατη γυναίκα που έλκεται ερωτικά από γυναίκες, αλλά δεν το πουλάει ως πρότυπο. Με την Μπόσαρντ έχουν κάνει σύμφωνο συμβίωσης. Τα παιδιά του ζεύγους δεν υιοθετήθηκαν από ίδρυμα. Φυσική μάνα τους είναι η Μπόσαρντ. Είναι από διαφορετικούς άντρες, φίλους του ζευγαριού, και τα παιδιά τους γνωρίζουν. Έχουν μπαμπά και μαμά. Απλώς η μαμά συζεί με μια άλλη γυναίκα. Πού είναι, λοιπόν, η αντίφαση; #Γερμανία #Μετανάστευση #Δικαιώματα

Αυτά μου δίνουν δύναμη: https://t.co/ogI43v5Nyo Μια αυγουστιάτικη εμπειρία στην Νάξο. Το κείμενο αφορά στο Γενικό Νοσοκομείο Νάξου. Οι καλοί μου φίλοι ΣΠ και ΜΛ με τα παιδάκια τους ΑΠ και ΑΠ παραθέριζαν στην Νάξο απο 8-8. Στις 12-8 μου στέλνει μήνυμα ο πατέρας ΣΠ ότι βρίσκονται στο νοσοκομείο γιατί ο 4χρονος γιός τους ΑΠ ξύπνησε απο τον μεσημεριανό ύπνο του με αδυναμία βάδισης, μυικό πόνο παντού και αδυναμία και των άνω άκρων. Τρομακτικό όταν ο μικρούλης μας είναι ένα κοινωνικότατο, ζωηρότατο και πανέμορφο νέο μέλος της κολυμβητικής μας οικογένειας! Καταφθάνω και εγώ στο νοσοκομείο με την φίλη και φιλοξενούμενη μου κ. ΑΚ, Ομότιμη Καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, στην πνευμονολογία και εντατική θεραπεία την οποία φιλοξενούσαμε. Τι είδαμε: είδαμε μία ομάδα ιατρών πάνω απο το παιδί σε πλήρη εγρήγορση. Είδαμε μια ταχύτατη διάγνωση της σοβαρότητας της κατάστασης και ταχύτατου συντονισμού ώστε να οργανωθεί η διακομιδή του παιδιού με πλήρη ανάλυση (σύμφωνα με την ΑΚ) των αποτελεσμάτων των αιματολογικών εξετάσεων τα οποία έβγαιναν συν τω χρόνω. Μια τεράστια ηθική στήριξη στους ταλαίπωρους γονείς οι οποίοι έβλεπαν το παιδί να καταρρέει. Και όλα αυτά με ευγένεια και απο το διοικητικό προσωπικό του Νοσοκομείου. Θερμές ευχαριστίες στους ιατρούς κκ. Αντώνιο Ισπανόπουλο #ΑντώνιοςΙσπανόπουλος #antonyispanopoulos και Ιωάννη (Γιαννούλη) Μανωλά #ΓιαννούληςΜανωλάς #giannoulismanolas για την άριστη ιατρική διαχείριση και την ηθική στήριξη στους οικείους του παιδιού. Την κα Γρατσία Βασιλική #ΒασιλικήΓρατσία για την ζεστή και οικεία αντιμετώπιση τον γονέων καθώς και την λοιπή ομάδα των νοσηλευτών τα ονόματα των μελών της οποίας δεν γνωρίζω. Αυτονοήτως συνεχάρην προσωπικώς και τους γιατρούς και τον Διοικητή του Νοσοκομείου. Να σημειωθεί ότι τα ανωτέρω απηχούν και τις απόψεις της Ομότιμης Καθηγήτριας κας ΑΚ. Επίσης το παιδί έφτασε εγκαίρως στον νοσοκομείο Παίδων χάρη στον συντονισμό του νοσοκομείου Νάξου με το ΕΚΑΒ και την παραλαβή και διακομιδή του με ελικόπτερο σινουκ και αντιμετωπίστηκε επιτυχώς αυτή η τόσο «θορυβώδης» επίθεση στον οργανισμό του. Επίσης θερμές ευχαριστίες και στην SKY express #SkyExpress και στον διευθυντή της στην Νάξο γιατί εξασφάλισαν θέση της τελευταίας στιγμής για τα μέλη της οικογένειας (πλην της μητέρας που ταξίδεψε με τον μικρό ασθενή με το σινουκ) που έπρεπε να μεταβούν άμεσα στην Αθήνα. Τέλος η αγάπη της γράφουσας για το παιδί ΑΠ και η αγωνία της για την ζωή του μόνο αποτρεπτικά λειτούργησε στην οποιαδήποτε πιθανότητα ωραιοποίησης των γεγονότων λόγω εντοπιότητας. Υγ. Τα ονόματα και οι λεπτομέρειες του περιστατικού βρίσκονται στα αρχεία του νοσοκομείου. #νοσοκομείοναξου #skyexpress #αντωνιοσισπανοπουλος #γιαννούλησμανωλας #εκαβ #ναξος #giannoulismanolas #giannoulismanolas #Νάξος #νοσοκομείο #ιατρική

Ο αγγειοχειρούργος που με παρακολουθεί με βλέπει μια φορά το χρόνο. Τότε γράφουμε μια εξάμηνη συνταγή αντιθρομβωτικων. Ενδιάμεσα καλώ τη γραμματέα του και γράφουμε αλλη μια. Αυτό εδώ και 3 χρόνια. Σημερα την πηρα τηλ και όταν το σήκωσε της είπα τι χρειάζομαι και πήγα να της πω το φάρμακο που παίρνω αλλά με προλαβε. "Σας θυμάμαι γιατί είστε πάντα εξαιρετικά ευγενικός." Και ψήλωσα λίγο. Και κοκκίνισα πολύ. #Υγεία #Φάρμακα #Ευγένεια

Είπα σήμερα να σας χαιρετήσω με αυτό εδώ (αν και αύριο το καλό μήνα θα σας το πω) και να σας αφήσω στην ησυχία σας για λίγες μέρες... Με αφορμή λοιπόν τις επίσημες ανακοινώσεις για την αποκάλυψη του ψηφιδωτού με τη μορφή του Ιππόκαμπου στην αρχαία πόλη των Τραλλέων, είναι αναγκαίο να κατατεθεί μια σοβαρή τεχνοτροπική ένσταση απέναντι στην απλοποιημένη χρονολόγηση της "Ρωμαϊκής Περιόδου 2.000 ετών" που δόθηκε στη δημοσιότητα. Από χθες παρατηρώ την εικόνα και μετά από προσεκτική εξέταση των στοιχείων του ευρήματος (των ορατών φυσικά) διακρίνω μια πολύ παλαιότερη και βαθύτερη ιστορική συνέχεια, η οποία φαίνεται να υποβαθμίζεται στις επίσημες αναφορές για λόγους ίσως σκοπιμότητας (μας έχουν συνηθίσει να αποφεύγουν το όνομα ελληνικό), ίσως πάλι και ακαδημαϊκής "ασφάλειας" (για να είμαι δίκαιη). Η μορφή του Ιππόκαμπου παρουσιάζει εξαιρετικά ομαλές χρωματικές μεταβάσεις με τη χρήση λεπτών ψηφίδων σε διαδοχικούς τόνους. Η τεχνική αυτή αποτελεί το σήμα κατατεθέν της Ύστερης Ελληνιστικής Ζωγραφικής Παράδοσης (2ος - 1ος αιώνας π.Χ. δηλαδή). Αν ανατρέξουμε στις αναφορές των ειδικών του υποκλάδου διαβάζουμε : "Η προσπάθεια απόδοσης ρεαλιστικού βάθους και τρισδιάστατου όγκου"... Κάτι που βλέπουμε εδώ και που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη μεταγενέστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική απλοποίηση, όπου οι σκιές έγιναν σκληρές, γραμμικές και σχηματικές. Το κεφάλι του αλόγου στο ψηφιδωτό διατηρεί μια έντονη ανατομική πιστότητα, ευγένεια στη στάση του λαιμού και εκφραστική δυναμική. Η "εικονογραφία" αυτή παραπέμπει άμεσα στα κλασικά ελληνικά πρότυπα και στις αλεξανδρινές/αιγυπτιακές επιρροές του θαλάσσιου θιάσου του Ποσειδώνα. Δεν φέρει τα τυποποιημένα, "βαριά" και γεωμετρικά χαρακτηριστικά της δυτικής ρωμαϊκής τέχνης, μαρτυρώντας ότι το έργο εκτελέστηκε από τεχνίτες με βαθιά γνώση της παλαιάς ελληνικής σχολής. Βεβαίως δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει συνοδευτική γραφής ή επεξηγηματική επιγραφή γύρω από τις μορφές. Δεν αναναφέρουν κάτι. Μακάρι γιατί αυτό αποτελεί τον μοναδικό ασφαλή οδηγό ταυτοποίησης. Οι Τράλλεις υπήρξαν μία από τις σημαντικότερες και πλουσιότερες πόλεις του Βασιλείου της Λυδίας (εποχή Κροίσου) και της Ελληνιστικής περιόδου, πριν την ισοπεδώσει ο σεισμός του 26 π.Χ. Η καλλιτεχνική ταυτότητα του δαπέδου δείχνει ότι το ψηφιδωτό αυτό είτε διασώθηκε αυτούσιο από ένα παλαιότερο ελληνιστικό/λυδικό υπόστρωμα του κτιρίου, είτε κατασκευάστηκε αμέσως μετά την ανοικοδόμηση από τον Αύγουστο, μεταφέροντας αυτούσια την παλαιότερη παράδοση. Με λίγα λόγια : Οι αρχαιολογικές χρονολογίες δεν μπορούν να βγαίνουν "στον αέρα" με βάση μόνο την κύρια ρωμαϊκή φάση ενός συγκροτήματος Λουτρού-Γυμνασίου. Η στυλιστική ανάλυση των ψηφίδων, των σκιών και της εικονογραφίας δείχνει ότι το εύρημα των Τραλλέων είναι καλλιτεχνικά παλαιότερο από αυτό που παρουσιάζεται κατά την άποψή μου. Η επιστημονική αλήθεια οφείλει να αναδεικνύεται ολόκληρη, μακριά από κρατικά φίλτρα και επικοινωνιακές απλουστεύσεις. Την καλημέρα μου σε όλους και τα φιλιά μου γιατί είμαι χαλαρή σήμερα! #Αρχαιολογία #Τέχνη #Ιστορία

«Η γοητεία της αγένειας και της τοξικότητας». Από το πρωί σήμερα είμαι στη Λήμνο σε επίσημο ταξίδι για τα εγκαίνια των νέων ΤΕΠ του Νοσοκομείου. Τρέχω ασταμάτητα δεν έχω σταματήσει καθόλου. Έχω πάει παντού. Όταν πήγα στην αγορά, προχώρησα μέσα στα καφέ και άρχισα να χαιρετώ τον κόσμο. Όπως θα δείτε στο βίντεο η υποδοχή που μου έκαναν οι απλοί άνθρωποι εκεί ήταν εξαιρετική. Όλοι ευγενέστατοι και φιλικοί. Μέσα σε όλους όσους μου μίλαγαν φιλικά βρέθηκαν δύο (2) αγενέστατοι, που μου μίλησαν υβριστικά. Εγώ δεν τους προσπέρασα, προσπάθησα να τους μιλήσω να δω τί ήθελαν, αλλά δεν ήθελαν παρά να υβρίσουν όχι μόνον εμένα αλλά και όλους όσους ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία. Ως εδώ καλά, Δημοκρατία έχουμε ο καθένας μπορεί να λέει την γνώμη του ακόμη και με αγένεια. Ομως να που μερικά sites, προφανώς από την αγάπη τους για αντιπολίτευση, από όλους όσους όλη την ημέρα με χαιρετούσαν διαρκώς φιλικά, βγαίνουμε φωτογραφίες, μου λένε την γνώμη τους κλπ απομόνωσαν αυτούς τους δύο με τίτλους όπως: «έδιωξαν τον Άδωνι από καφέ στην Λήμνο κλπ». Σημειώστε ότι στο καφέ αυτό κάθησα και ήπια τον καφέ μου για άλλη μισή ώρα μετά από την συνάντησή μου με αυτούς τους δύο αγενεστάτους. Ο λόγος που το γράφω αυτό και ανεβάζω όλη την σκηνή, για να δείτε με τα μάτια σας ότι πλην αυτών των δύο, όλος ο υπόλοιπος κόσμος ήταν φιλικότατος, είναι διότι πρέπει να αντισταθούμε στην «ηρωοποίηση» της αγένειας. Θυμάστε κάποτε που ένας νέος σε μία παρέλαση είχε μουντζώσει τους επισήμους και όλοι οι αριστεροί εδώ μέσα ήρωα τον ανέβαζαν, ήρωα τον κατέβαζαν; Αντί να πουν στο παιδί αυτό πόσο λάθος ήταν αυτό που είχε κάνει, τον παρουσιάζαν περίπου σαν τον Κολοκοτρώνη. Ετσι και εδώ τώρα από ένα ολόκληρο νησί ευγενεστάτων ανθρώπων, προβάλουν ως κανονικότητα την αγένεια και τις ύβρεις. Ούτε η Λήμνος χαρακτηρίζεται από αυτούς τους δύο, ούτε η Ελλάδα πρέπει να γίνει έτσι. Επίσης πρέπει να αντισταθούμε και στην παραπληροφόρηση, η εικόνα ότι αποδοκιμάστηκα, είναι απολύτως ψευδής και εγώ μπορεί να έτυχε να έχω τα πλάνα από ολόκληρη την σκηνή, αλλά αν δεν τα είχα θα εξακολουθούσαν να διαδίδουν ψέματα. Υγ. Ευχαριστώ θερμά την κα Δήμαρχο που με συνάντησε αμέσως μετά και μου ζήτησε συγγνώμη για την συμπεριφορά τους και ότι αυτοί δεν χαρακτηρίζουν όλο το νησί της Λήμνου. Στην αγένεια θα απαντούμε πάντα με ευγένεια και στις ύβρεις με επιχειρήματα. Αυτοί οι δύο, αφού δεν έμαθαν τρόπους ακόμη σε αυτήν την ηλικία είναι χαμένες περιπτώσεις ούτως ή άλλως, ας μήν τους δώσουμε μεγαλύτερη αξία από όση τους πρέπει. #Αγένη #Ευγένεια #Δημοκρατία

Ο πρώην έγινε πρώην για κάποιον λόγο. Και άπαξ και γίνει πρώην, δεν τον ξανακάνεις νυν. Αν ήταν να ξαναγίνει νυν, δεν θα είχε γίνει ποτέ πρώην. Γιατί η λέξη «πρώην» δεν είναι τίτλος ευγενείας. Είναι πιστοποιητικό λήξης. Ένας γκόμενος γίνεται πρώην γιατί κάποια στιγμή έπαψε να είναι αρκετός. Είτε επειδή ξεθύμανε η μοναδικότητά του είτε επειδή οι δικές σου απαιτήσεις μεγάλωσαν είτε επειδή κατάλαβες —έστω με καθυστέρηση— ότι είναι πολύ λίγος για τα όνειρα που έχεις σήμερα. Οι άνθρωποι δεν γίνονται πρώην επειδή ξύπνησες ένα πρωί και βαρέθηκες. Γίνονται γιατί κάτι έσπασε. Και τα σπασμένα, όσο καλά κι αν τα κολλήσεις, τις ρωγμές τους δεν τις χάνουν ποτέ. Το ίδιο έργο παίζεται και στην πολιτική. Μόνο που εκεί οι πρώην δεν διεκδικούν μια καρδιά. Διεκδικούν ένα ολόκληρο κόμμα και μια χώρα. Και ο πληγωμένος εγωισμός τους είναι πολύ πιο επικίνδυνος από έναν πληγωμένο έρωτα. Δείτε τον Σαμαρά ή τον Τσίπρα. Και οι δύο είναι ο κλασικός τύπος του πρώην που δεν αντέχει ότι κάποιος άλλος κοιμάται πλέον στη δική του πλευρά του κρεβατιού. Δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι κάποιος άλλος είναι ο νυν του ίδιου πόθου: της εξουσίας. Έρχονται, λοιπόν, πολιτικά μεθυσμένοι, χτυπούν το κουδούνι σου χαράματα, σου στέλνουν μηνύματα, κάνουν για σένα βιντεάκια στο TikTok, για να σου πουν, με λίγα λόγια: «Και ποια θυσία έχει κάνει αυτός, ο νυν, για σένα;». Σου ξανατάζουν τον ουρανό με τ’ άστρα. Τα ίδια ακριβώς άστρα που σου είχαν τάξει και όταν ήταν νυν, και σου δίνουν υποσχέσεις ότι θα κάνουν για σένα όσα δεν έκαναν όσο ήταν οι νυν στη ζωή σου. Το δράμα τους ως πρώην είναι ότι δεν μπορούν να δεχτούν ότι είναι πεπερασμένοι, ότι έχουν την ίδια ημερομηνία λήξης με το γιαούρτι που ξέχασες στο ψυγείο και έχει ξυνίσει. Η τραγωδία του πρώην δεν είναι ότι έχασε. Είναι ότι αρνείται να αποδεχθεί πως κρίθηκε όταν είχε την ευκαιρία. Και τώρα, σαν ανήμπορα κουτάβια, προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή σου, να σε κάνουν να τους ξαναγαπήσεις, να σε μεταπείσουν, να έρθεις κοντά τους. Αλλά, αλήθεια τώρα, ποιος έχει χρόνο να ασχολείται με πρώην; Είτε μιλάμε για πρώην γκόμενους, είτε για πρώην πρωθυπουργούς. #πρώην #σχέσεις #πολιτική

Αυτό που κάνει o Κύπριος ευρωβουλευτής Μαυρίδης στην αναπληρώτρια γενική γραμματέα του ΝΑΤΟ (κλιπ 👇) έπρεπε να κάνει ΚΑΘΕ πρόσωπο και ΚΑΘΕ φορέας που εκπροσωπεί την Ελληνική Δημοκρατία στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τον ΟΗΕ σε ΚΑΘΕ σχετική ευκαιρία. Με ευγένεια μεν. Σταθερά και επίμονα δε. Να μην τους δίνουμε καμία ευκαιρία να κάνουν την πάπια. #Κύπρος #ΕΕ #ΝΑΤΟ

Η οικογένεια της Νέας Δημοκρατίας αποχαιρετά με θλίψη και συγκίνηση τη Μάρω Κοντού. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1934 και είχε καταγωγή από τα Ψαρά. Η σπουδαία ηθοποιός υπηρέτησε την τέχνη για περισσότερες από επτά δεκαετίες και αποτέλεσε μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του ελληνικού πολιτισμού, αφήνοντας ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στο ελληνικό θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση. Η Μάρω Κοντού είχε εξίσου σημαντική παρουσία και στη δημόσια ζωή. Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων από το 1994 έως το 2002, υπήρξε Πρόεδρος του Δημοτικού Ραδιοφωνικού Σταθμού Αθήνα 9.84 (1995-2002) και Πρόεδρος του κέντρου βρεφών "ΜΗΤΕΡΑ" (2004-2006). Υπηρέτησε επί σειρά ετών και ως Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Αθηνών σε τρεις θητείες (1999-2000, 2000-2004, 2007). Η διαδρομή της τόσο στα κοινά όσο και στον χώρο του πολιτισμού, χαρακτηρίστηκε από ήθος, αξιοπρέπεια, ευγένεια, θάρρος, ειλικρίνεια και αγάπη προς τον συνάνθρωπο, κατακτώντας επάξια τον σεβασμό και την αγάπη όλων των πολιτικών δυνάμεων και των συμπολιτών μας. Απευθύνουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της. #ΜάρωΚοντού #ΕλληνικόςΠολιτισμός #ΑπόλυτηΑξιοπρέπεια

Αντίο σε μια μεγάλη Κυρία. 💔 Η Μάρω Κοντού ήταν ο ορισμός της φινέτσας, της θετικής ενέργειας, της καλοσύνης και της δύναμης. Μια γυναίκα που συνδύαζε την ευγένεια με την πυγμή, και το ταλέντο με την εργατικότητα, κερδίζοντας την αγάπη του κόσμου από την πρώτη κιόλας εμφάνισή της στο πανί, το 1954, ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια του Εθνικού Θεάτρου. Μια βουβή εμφάνιση, στην ταινία «Χαρούμενο Ξεκίνημα» της Φίνος Φιλμ, ήταν αρκετή για να σε μαγνητίσει με τη γοητεία, τη λάμψη και το ελαφίσιο βλέμμα της, και να εξελιχθεί σε μια λαμπερή καριέρα 70 ετών. Η Μάρω Κοντού δεν μπήκε τυχαία στην καρδιά μας. Με ρόλους που έγραψαν ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο, με το χαμόγελο, το ταλέντο και την αξεπέραστη κομψότητά της, έγινε μια από τις πιο αγαπημένες πρωταγωνίστριες του ελληνικού σινεμά. Η πιο κομψή Ιταλίδα από την Κυψέλη θα συνεχίσει να λάμπει μέσα από τις ταινίες της και να μας κλείνει πονηρά το μάτι κάθε φορά που θα την ξανασυναντάμε στη μεγάλη οθόνη. Τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της. Αντίο Μάρω. ❤️ #RIP #ΜάρωΚοντού #RIP #ΕλληνικόΣινεμά #Κινηματογράφος

Στα σκοτεινά νερά του Σαρωνικού, εκεί που το αλμυρό κύμα του Ποσειδώνα γλείφει τους βράχους του Πειραιά, βρισκόταν μια αθηναϊκή τριήρης, δεμένη στον ναύσταθμο της Ζέας. Ήταν η εποχή του Χρυσού Αιώνα... Στην πλώρη του πλοίου καθόταν ο Κλέων, ένας έμπειρος καραβοκύρης με πρόσωπο αυλακωμένο από την αρμύρα. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό κομμάτι ξύλο ελιάς, φυλακτό από την ιερή ελιά της Αθηνάς στην Ακρόπολη. Δίπλα του, ο νεαρός γιος του, ο Φίλιππος, κοιτούσε το φεγγάρι που καθρεφτιζόταν στο νερό. "Πατέρα", ρώτησε ο νεαρός, "πώς καταφέραμε εμείς, οι άνθρωποι της γης και της ελιάς, να γίνουμε οι αφέντες αυτού του άγριου πελάγους; Δεν φοβόμαστε την οργή του Ποσειδώνα που κάποτε απορρίψαμε;" Ο Κλέων χαμογέλασε, χαϊδεύοντας το ξύλο της ελιάς. "Δεν τον απορρίψαμε, παιδί μου. Τον βάλαμε σε τάξη. Κοίταξε αυτό το πλοίο. Είναι φτιαγμένο με τη σοφία της Αθηνάς, με γεωμετρία, με σχέδιο, με τον ορθό λόγο που μας έμαθαν οι νόμοι και οι φιλόσοφοι. Όταν εκατόν εβδομήντα άνδρες κωπηλατούν στον ίδιο ρυθμό, το χάος της θάλασσας υποτάσσεται. Μετατρέψαμε το αλμυρό, άγονο νερό σε μια λεωφόρο που φέρνει πλούτο, δόξα και δημοκρατία στην Αθήνα. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος μας έμαθαν ότι οι θεοί του Ολύμπου έβαλαν τάξη στο σύμπαν. Κι εμείς, ακολουθώντας τους, βάλαμε τάξη στη φύση". Τα χρόνια πέρασαν σαν το γρήγορο νερό του ποταμού. Ο Φίλιππος μεγάλωσε, έγινε κι αυτός κωπηλάτης, περήφανος πολίτης της μεγάλης ναυτικής αυτοκρατορίας. Όμως, η μοίρα των πόλεων, όπως και των ανθρώπων, είναι ευμετάβλητη. Ο Μεγάλος Πόλεμος με τη Σπάρτη ξέσπασε και μαζί του ήρθε το σκοτάδι. Το καλοκαίρι του 430 π.Χ., ο Φίλιππος βρέθηκε κλεισμένος μέσα στα Μακρά Τείχη της Αθήνας. Ένας τρομερός λοιμός, μια άγνωστη φονική ασθένεια, χτύπησε την πόλη. Το νερό, που κάποτε καθάριζε τα σώματα και τις ψυχές στις τελετουργίες, τώρα γινόταν μάρτυρας της απόλυτης εξαθλίωσης. Οι άνθρωποι, τρελαμένοι από τη δίψα και τον πυρετό, έπεφταν μέσα στα δημόσια συντριβάνια και στις δεξαμενές, πεθαίνοντας μέσα στο ίδιο το νερό που προσπαθούσαν να πιουν. Ο ιστορικός Θουκυδίδης, περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας, κατέγραφε με κρύο, χειρουργικό, θα έλεγα, ρόλο την καταστροφή. Είδε τον πολιτισμό, τους νόμους, τη σοφία της Αθηνάς και την ελπίδα του Ποσειδώνα να λιώνουν. Οι άνθρωποι σταμάτησαν να σέβονται τους θεούς και τους νόμους, καθώς έβλεπαν τους ευσεβείς και τους ασεβείς να πεθαίνουν το ίδιο γρήγορα. Η ευγένεια της δημοκρατίας σαρώθηκε από το αρχέγονο ένστικτο της επιβίωσης. Το λεπτό στρώμα πάγου του πολιτισμού είχε σπάσει... Ο Φίλιππος, αδύναμος, καθισμένος στις πέτρες της Ακρόπολης, κοιτούσε τη θάλασσα. Το φυλακτό από ξύλο ελιάς είχε χαθεί προ πολλού. Κατάλαβε τότε την αλήθεια που ο πατέρας του είχε παραλείψει να του πει. Η νέα τάξη του Δωδεκαθέου, οι τριήρεις, τα αρδευτικά κανάλια και τα μεγαλεπήβολα δημόσια έργα ήταν απλώς μια ανθρώπινη ψευδαίσθηση κυριαρχίας. Κάτω από το χρυσό προσωπείο των Ολύμπιων θεών, κάτω από την επιστήμη και τη λογική, κρυβόταν πάντα η Μοίρα και η Ανάγκη, αυτές οι αρχέγονες, τυφλές δυνάμεις που κυβερνούν το σύμπαν. Η Ανάγκη της φύσης (ο λοιμός, ο πόλεμος, η φθορά) δεν υπακούει σε νόμους πόλεων ούτε σε προσευχές. Είναι το ίδιο το νερό στην πιο αρχέγονη μορφή του... μπορεί να ποτίσει μια ελιά, μπορεί να ταξιδέψει μια τριήρη, αλλά μπορεί και να πνίξει μια ολόκληρη αυτοκρατορία αν η Μοίρα το ορίσει. Οι θεοί και οι άνθρωποι χτίζουν πάνω στην άμμο. Η Ανάγκη είναι το κύμα που, αργά ή γρήγορα, θα έρθει να σβήσει τα πάντα, θυμίζοντάς μας ότι είμαστε απλώς φιλοξενούμενοι σε έναν κόσμο που δεν μας ανήκει... ----------------------- Ένα περιστατικό στη γειτονιά έγινε αφορμή γι΄αυτή τη μικρή αναδρομή... Μια διαφορετική καλημέρα! #Αθήνα #Ιστορία #Δημοκρατία

Από το facebook η εμπειρία ενός ασθενούς από το Ασκληπιείο της Βούλας: «Θέλω να πω δυο λόγια για την χθεσινή μου εμπειρία από το Ασκληπιειο Βούλας. Ξυπνησα τα ξημερώματα με τρομερό πόνο στο αυτί . Πηρα τηλ το 166 κ μου είπαν ότι από τις 8.00 το πρωί εφημερεύει η Βουλα για ΩΡΛ. Πηγα λοιπόν γύρω στις 7.50 . Πήρα έναν αριθμό προτεραιότητας κ περίμενα . Στις 8.00 ακριβώς άνοιξε το γραφείο που μας έδινε τους αριθμούς καταγραφής του περιστατικού (εγινε ταχύτατα η καταγραφή) κ μετά μας έστειλαν στην αίθουσα όπου γινόταν επιβεβαίωση και διαλογή των περιστατικών από γιατρό παθολόγο. Κ αυτό ταχύτατα. Σε όλη την διαδικασία, 2 άτομα security που ήταν εκεί με ευγενέστατο τρόπο μας καθοδηγούσαν κ μας έλεγαν πού να πάμε κ τί να κάνουμε… Μας εξήγησαν ότι άλλαξε το σύστημα στα επείγοντα κ πρόσθεσαν κ αυτό το βήμα της διαλογής για να γίνεται εκτίμηση του επείγοντος του κάθε περιστατικού κ να μην γίνεται πανικός από κόσμο χωρίς λόγο!! Μετά πήγα στον ΩΡΛ , όπου εκεί περίμενα περίπου 45 λεπτά , γιατί ο ΩΡΛ εξέταζε περιστατικά στα εξωτερικά ιατρεία με ραντεβού (αν κ ήταν σε εφημερία στα επείγοντα …). Εν τελει με εξέτασε κ μάλιστα κ με ωτοσκοπιο με μικροκάμερα , μου έδωσε την αγωγή που έπρεπε , μου έκανε κ παυσίπονη ένεση . Ασχολήθηκε δηλ αρκετή ώρα κ με μεγάλη ευγένεια . Οποτε στις 9.30 περίπου ειχα τελειώσει. Η εμπειρία λοιπόν αυτή από το Νοσοκομείο της Βούλας ήταν πολυ θετική. Και γι’αυτό θεώρησα σωστό να το πω και να το μοιραστώ» https://t.co/qoHk7jstAd #Υγεία #Νοσοκομεία #Εμπειρία

Δηλαδή, αντάλλαγμα - οκ, εγώ ως αντάλλαγμα θεωρώ τα χρήματα. Δηλαδή, για να σας το πω απλά, ο κος Κοντονής είπε ότι υπήρχε αντάλλαγμα για να γίνει αυτό και ο κος Τσίπρας ποτέ δεν είπε για όλα αυτά. Κιχ….αλλά παρόλα αυτά είναι «ο εντιμότερος» πρωθυπουργός. Εχθές, όταν έγινε η σχετική φασαρία, τα νέα στελέχη που βγαίνουν και μιλούν εξ ονόματός του, διότι τα παλιά τα κατάπιε ο εξώστης, είπαν εναντίον μου το εξής επιχείρημα: «Για τις τότε καταγγελίες Κοντονή έγινε προκαταρκτική έρευνα από την Εισαγγελέα και μπήκε στο αρχείο», άρα «γιατί το επαναφέρει ο κος Γεωργιάδης;» Ναι, αλλά όταν η Δικαιοσύνη έβαλε στο αρχείο τις κατηγορίες εναντίον μου για τη σκευωρία Novartis, ο κος Τσίπρας όχι μόνον δεν μου ζήτησε συγγνώμη, αλλά έστειλε τότε την κα Γεροβασίλη στον Άρειο Πάγο να διαμαρτυρηθεί και να ζητήσει να αλλάξει η απόφαση. Τότε το αρχείο ήταν κακό, αλλά τώρα πρέπει να είναι σεβαστό; Και για να ρωτήσω κάτι πιο φρέσκο τα συμπαθή στελέχη της Αριστερής Συμπαρατάξεως του κου Τσίπρα: Οι «υποκλοπές» δεν έχουν τεθεί στο Αρχείο και μάλιστα δύο φορές; Γιατί τις επαναφέρουν τότε; Αυτό είναι κακό αρχείο και το άλλο το καλό; Ας τα αφήσουν λοιπόν αυτά. Για το όνειδος της αλλαγής των ποινικών κωδίκων ο κος Τσίπρας, αν και ο «εντιμότερος» πρωθυπουργός της Μεταπολιτεύσεως, δεν έχει δώσει την παραμικρή εξήγηση. Δεν έχει πει απολύτως τίποτε, ούτε και θα πει, διότι αν μπει στη συζήτηση, θα έπρεπε να εξηγήσει γιατί το έκανε και λυπούμαι που θα σας το πω, όσο τοξικό και αν σας ακούγεται, αλλά, άλλη λογική εξήγηση για το «αντάλλαγμα διαπλοκή» κατά Κοντονή ή για τα χρήματα που είπα πιο καθαρά εγώ, δεν υπάρχει. Οπότε Αλέξη μου, άσε τα περί ηθικού πλεονεκτήματος στην άκρη, απόλαυσε την ωραία βίλα σου στο Σούνιο, μέσα στα δέντρα, με σχεδόν ιδιωτική παραλία μπροστά σου, που η «καλή σου τύχη» στην έφερε με μόνον 500€ μηνιαίως, όταν άλλοι δίνουν τόσα για γκαρσονιέρα στην Κυψέλη και κάνε όση πολιτική κριτική θέλεις στην Κυβέρνηση, αλλά μην με προκαλείς, διότι έχοντας ζήσει πάνω μου την προσπάθεια σου να με κλείσεις φυλακή -με ψέματα- και να καταστρέψεις την οικογένεια μου, μην περιμένεις καμία ευγένεια από ‘μένα σε αυτά τα θέματα. Και όχι, κανένα «ηθικό πλεονέκτημα» δεν είχε ποτέ η Αριστερά, ποτέ δεν το είχες ούτε το έχεις εσύ και σε όλους τους πίνακες για τη διαφθορά στις Χώρες, παρά την προπαγάνδα, η Ελλάδα επί Κυριάκου Μητσοτάκη τα πάει εξαιρετικά καλύτερα από ότι επί Αλέξη Τσίπρα και αν αυτό ο κόσμος δεν το γνωρίζει, είναι άλλη μία επικοινωνιακή μας αστοχία. #Ελλάδα #Πολιτική #Διαφθορά