Search

Spyros wrote that Giorgos Bartzokas was, in his opinion, targeted by the "system" once and glorified a hundred times. He stated that, while other coaches were cursing during timeouts, Bartzokas chastised his players to a much greater degree, even when they circulated the ball correctly and missed their shots. Spyros also mentioned that the coach cursed spectators during matches and climbed onto the railings, directing insults at women and children. According to him, the outcry stemmed from the combination of these behaviors and not from Boukouras or any other single factor. He added that the Olympiacos fans contributed to this image, as he wrote that they had depicted him on a T-shirt cursing women and children and defended him. He urged Bartzokas to start with himself if he wanted to change something, saying that, although he considered him an excellent coach, he risked being remembered in history for his offensive behavior. #Μπαρτζώκας #Ολυμπιακός #Καλαθοσφαίριση (translated)

#megagegonota #ΡάνιαΤζίμα #raniatzima Θερμά συγχαρητήρια στην Ράνια για την αποψινή της εμφάνιση στο δελτίο! 👏✨ Απόψε είναι εξαιρετικά κομψή, αρχοντική και εντυπωσιακή, με μια εμφάνιση που έχει αυτή την ιδιαίτερη, διακριτική φινέτσα που δεν χρειάζεται υπερβολές για να ξεχωρίσει. Θα σταθώ πρώτα στα μαλλιά της, γιατί απόψε είναι πραγματικά άψογα! 😍 Το μήκος, η ίσια και απόλυτα περιποιημένη φόρμα τους, η φυσική κίνηση και κυρίως ο τρόπος που τα έχεις αφήσει να πλαισιώνουν το πρόσωπό της δημιουργούν ένα αποτέλεσμα εξαιρετικά elegant. Και μου αρέσει πάρα πολύ η λεπτομέρεια ότι έχει περάσει τη μία πλευρά πίσω από την πλάτη της. Είναι μια τόσο απλή κίνηση, αλλά αλλάζει ολόκληρη την εικόνα... Αφήνει να φανεί καθαρά ο λαιμός και ο ώμος, ανοίγει το πρόσωπο, δημιουργεί ασυμμετρία στο χτένισμα και δίνει μια πολύ θηλυκή, εκλεπτυσμένη γραμμή. Ταυτόχρονα, αφήνει την άλλη πλευρά των μαλλιών να πέφτει φυσικά μπροστά, δημιουργώντας αυτή την υπέροχη ισορροπία ανάμεσα στο αυστηρό και το ανάλαφρο. Ειλικρινά, νομίζω ότι αυτό το χτένισμα της ταιριάζει εξαιρετικά! 👌 Και περνάω στην μπλούζα, που είναι επίσης μια πολύ όμορφη fashion επιλογή! Το σκούρο μπλε χρώμα από μόνο του είναι διαχρονικό και chic, αλλά εδώ αυτό που κάνει τη διαφορά είναι οι ασύμμετροι ώμοι και η ιδιαίτερη κατασκευή στο επάνω μέρος. Δίνουν χαρακτήρα σε ένα κατά τα άλλα λιτό κομμάτι και το κάνουν πολύ πιο ενδιαφέρον... Μου αρέσει ιδιαίτερα το γεγονός ότι δεν είναι ένα «απλό σκούρο μπλε τοπ», αλλά έχει λεπτομέρειες που δημιουργούν αρχιτεκτονική στη σιλουέτα και τραβούν διακριτικά το βλέμμα. Θα πρότεινα στην Ράνια: να επιλέγει πιο συχνά τέτοια ρούχα με ιδιαίτερες λεπτομέρειες, ασυμμετρίες ή ξεχωριστό design, γιατί πραγματικά της πηγαίνουν πάρα πολύ! Έχει την κομψότητα και την παρουσία που χρειάζονται για να τα υποστηρίξει, χωρίς το αποτέλεσμα να δείχνει φορτωμένο. Αντίθετα, πάνω της τέτοιες λεπτομέρειες αναδεικνύονται με έναν πολύ chic και sophisticated τρόπο. ✨ Το μαύρο παντελόνι, με την καθαρή και κομψή γραμμή του, ολοκληρώνει ιδανικά το σύνολο, ενώ η μαύρη ζώνη με την αγκράφα λειτουργεί σαν μια μικρή αλλά πολύ σωστή στιλιστική πινελιά, τονίζοντας όμορφα τη μέση και δένοντας ομοιόμορφα το look. Και φυσικά, οι γόβες στιλέτο είναι το ιδανικό τελείωμα! Δίνουν την απαραίτητη θηλυκότητα και επιμηκύνουν ακόμη περισσότερο τη συνολική γραμμή της εμφάνισης. Συνολικά, ένα πολύ προσεγμένο, μοντέρνο και sophisticated look, με υπέροχες λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά... Και απόψε, πραγματικά, τα μαλλιά της είναι ένα από τα δυνατά σημεία της εμφάνισης της - άψογα! 👌 Συγχαρητήρια Ράνια, για ακόμη μία εξαιρετικά κομψή παρουσία! 🌹🌹🌹😮😘❤️❤️❤️❤️ #ΡάνιαΤζίμα #κομψότητα #μόδα

Καφέ με τη Μαρία, δίπλα μας τύπος με μπλούζα Παλαιστίνης (αριστερός). Γυρνάω και της λέω δυνατά "χτες γνώρισα 2 Ισραηλινούς, εξαιρετικά παιδιά". Πετάγεται ο δίπλα: "Γαμ* το Ισραήλ". Του απαντάω αμέσως: "Η Παλαιστίνη περισσότερο". Σηκώθηκε να μου ορμήξει, τον μάζεψε ο σερβιτόρος.. #Καφές #Πολιτική #Διάλογος

Σαν παιδί από επαρχία το πρώτο μου γήπεδο ήταν στις 20 Μαρτίου του 2002. Παναθηναϊκός Ρεάλ 2-2 Εκείνο το βράδυ «βαφτίστηκα» στην λεωφόρο και ακόμη και σήμερα μου έχει μείνει αξέχαστο. Από τότε αγάπησα το ☘️ περισσότερο και ανυπομονούσα πότε θα πάω να το ξανά δω. Παιδί από επαρχία όπως είπα δεν μπορούσα να το βλέπω συνέχεια. Τηλεόραση - τηλεόραση και ανυπομονησία για το πότε θα ξανά πάω στην λεωφόρο. Όλοι στο σχολείο είχαμε μια τέτοια εμπειρία. Όλοι θυμόμασταν το πρώτο μας γήπεδο και ποτέ θα ξανά πάμε. Παναθηναϊκοί - Ολυμπιακοί - Αεκτζηδες… Εκείνο το βράδυ στο γκολ του Γκούμα, ήμουν ψηλά στην θύρα 12 και βρέθηκα 20 καθίσματα πιο κάτω. Αυτό το συναίσθημα ακόμη το θυμάμαι. Μετά στην επιστροφή - στάση στα Goodys. Γεμάτο παναθηναϊκοί να φωνάζουμε «και όταν το κύπελλο σηκώσω - μπορεί να παλαβασω». Είναι τρομερό ότι έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια και ακόμη το θυμάμαι σαν έγινε χθες βράδυ. Εκείνη την φορά πήρα φανέλα , κασκόλ και το πιο σημαντικό την εμπειρία του γηπέδου. Αυτά με «πότιζαν» όλο το χρόνο - σε όλες τις ήττες και σε όλα τα βράδια που κλαίγαμε από την στεναχώρια. Εγώ από πατέρα Ολυμπιακό - εκείνο το βράδυ βαφτίστηκα Παναθηναϊκός. Δημοτικό πήγαινα και έτσι ο φίλος του πατέρα μου - έκανε την κίνηση ματ. Το γήπεδο με έκανε. Η λεωφόρος. Τα παιδιά στην θύρα 12. Τα 20 καθίσματα στο γκολ του Γκούμα. Από τότε αν και μικρός δεν είχα καμία αμφιβολία! Πλέον ήμουν βαφτισμένος Παναθηναϊκός. Εκείνη την μπλούζα ίσως και να έκανα και μια εβδομάδα να την βγάλω. Γιατί είπα αυτή την ιστορία ; Για να δείξω ότι το γήπεδο μπορεί να μην είναι η καθημερινότητα πολλών για διάφορους λόγους αλλά σίγουρα είναι ο προορισμός . Είναι η πυξίδα και αμφιβάλω αν χωρίς αυτήν θα είχαμε το ίδιο πάθος για την ομάδα. Και σίγουρα από προσωπική εμπειρία είναι η κολυμπήθρα. Φανταστείτε τότε το εισιτήριο να είχε μια περιουσία. Φανταστείτε να έπρεπε ο πατέρας μου να στερηθεί άπειρα πράγματα για έναν απλό αγώνα. Ίσως δεν πήγαινα ποτέ και είμαι σίγουρος ότι δεν θα ήμουν ο ίδιος οπαδός. Υπάρχουν διοικήσεις που φτιάχνουν γενιές οπαδών. Υπάρχουν διοικήσεις που αρμέγουν τις γενιές που έφτιαξαν οι άλλοι. Ο καθένας αποφασίζει πως θέλει να μείνει στην ιστορία… #Παναθηναϊκός #ποδόσφαιρο #γύροςτηςΕλλάδας

Τέλος πάντων αδιάφορο τι λένε οι #gavrotzides Αν πάρουμε πρωτάθλημα σκάω στο γάμο της αδερφής μου με oversized άσπρη μπλούζα #paofc #Νιστρουπισμος https://t.co/O3eS3kQwBe #paofc #gavrotzides #αθλητισμός

Το πρωί της Παρασκευής (11/09), σύσσωμη η αποστολή του Ολυμπιακού επισκέφθηκε το Προεδρικό Μέγαρο, ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη. Στο πλαίσιο της επίσκεψης, ο Γενικός Διευθυντής της ΚΑΕ Ολυμπιακός, Νίκος Λεπενιώτης και ο προπονητής της ομάδας μας, Γιώργος Μπαρτζώκας, προσέφεραν στον Πρόεδρο, ως αναμνηστικά δώρα, υπογεγραμμένα τα πανηγυρικά μπλουζάκια από την κατάκτηση της EuroLeague και του Ελληνικού Πρωταθλήματος. #OlympiacosBC #WeAreOlympiacos #TogetherWeFight #Ολυμπιακός #Κύπρος #Αθλητισμός

Από εχθές αρκετοί οπαδοί της Ντόρτμουντ ανεβάζουν την φωτογραφία από τον πανηγυρισμό και την μπλούζα για τον Ντελια, γράφοντας θετικά σχόλια για τον ΠΑΟΚ γενικότερα. Έχεις και τους συμπολίτες να μπαίνουν από κάτω και να βρίζουν τον ΠΑΟΚ, προσπαθώντας να υπενθυμίσουν την «αδελφοποίηση» τους με την Ντόρτμουντ. Νιώθουν απατημένοι😂 #paokfc #ΠΑΟΚ #Ντόρτμουντ #ποδόσφαιρο

Ζούμε εκατομμύρια άνθρωποι στις πόλεις, ο ένας πάνω στον άλλον, αλλά χάσαμε την ανθρωπιά μας. Περιστατικό πριν λίγο. Έξω από ένα σουπερμάρκετ δυτικά στη Θεσσαλονίκη ένας κύριος να ζητιανεύει και να φοράει μια μπλούζα σχεδόν διαλυμένη πάνω του. Όταν το είδα ντράπηκα που είμαι άνθρωπος αλήθεια. Και αναρωτιέμαι ένας που τον είδε πριν από εμένα δε βρέθηκε να του δώσει μια μπλούζα δική του; Τόσο δύσκολο ήταν; Φυσικά το έκανα εγώ και αδιαφορώ τι θα πει κάποιος μέσα εδώ. Αυτά μας έφεραν εδώ οι εξυπνάδες, οι ειρωνείες, η κακία, η αμφισβήτηση των πάντων και η έλλειψη σεβασμού.. #Ανθρωπιά #Αλληλεγγύη #Κοινωνία

Ο Νεοδημοκράτης δήμαρχος του Άργους σε ανάρτησή του, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναρωτήθηκε γιατί η μάνα του 20χρονου τον άφηνε να κυκλοφορεί, ενώ ήταν αυτιστικός. Τον δήμαρχο, γιατί τον αφήνουν ελεύθερο και δεν του φοράνε κατευθείαν την άσπρη μπλούζα; #Δικαιοσύνη #Αυτισμός #ΜέσαΜαζικήςΕνημέρωσης

το καλοκαίρι του '82 κάτσαμε με τον Γιάννη να δούμε Μουντιάλ στο καφενείο του Μένιου στα Τρίκαλα. είδαμε όλους τους αγώνες, όλους ανεξαιρέτως, κλάψαμε, πονέσαμε, σπαράξαμε με τη μεγάλη Βραζιλία του Τέλε Σαντάνα που έχασε το κύπελλο από τις πονηράτζες τους Ιταλούς. και στην Ίο δεν πήγαμε. πήγαμε στην Αβινιόν οδικώς να δούμε κάτι Γαλλίδες που τις είχαμε πετύχει το προηγούμενο καλοκαίρι στο Λένινγκραντ. θα σας τα πω άλλη φορά. τον άλλο χρόνο, μου λέει ο Γιάννης "άμα δεν πάμε ούτε φέτος στην Ίο, θα πέσω να πεθάνω". του λέω, "φύγαμε". μπαίνουμε στο καράβι, φτάνουμε στο νησί, με βλέπουν με το σορτσάκι (εδώ στη φωτό) οι άλλοι της παρέας που ήταν ήδη εκεί, μου λένε "ρε βλάχο, σύρε πάρε ένα σαλβάρι". πάω κι εγώ, ράιτ θρου. εκατό δραχμές τα πούλαγε τότε ο έμπορος, ενενήντα άμα πήγαινες συστημένος. όλοι συστημένοι πηγαίναμε. πήρα λοιπόν ένα γαλάζιο, που το έλιωσα κυριολεκτικά. νομίζω στο τέλος έγινε ποτηρόπανο. ο πολύς ο κόσμος προσπαθούσε να απλώσει σλίπινγκ μπαγκ σε ένα τειχάκι στο Μυλοπότα, αλλά έστελνε τη μπατσία η Σούλη που είχε το κάμπιγκ τέρμα στην παραλία και τους μαζεύανε και σου έλεγε η μπατσία "έχεις ένα κατοστάρικο στην τσέπη;" κι άμα δεν είχες σε στέλνανε κρατητήριο και έφευγες με το επόμενο πλοίο. είχα πάντοτε ένα κατοστάρικο στην τσέπη μου. οπότε μέναμε στη Σούλης. όπου σε βάραγε ο ήλιος κατακούτελα, εκτός από το απογευματάκι που είχε λίγο σκιά στο κτίριο της τουαλέτας/μπάνιου και πηγαίναμε και κοιμόμασταν καμιά ώρα εκεί. αλλιώς έπιανε φωτιά η σκηνή κάθε πρωί κατά τις επτά και ήθελες δεν ήθελες, ξύπναγες. δεν ήθελες δηλαδή, αλλά τί να κάνεις; κι ας είχες κοιμηθεί στις πέντε... και ναι, κοιμόμασταν στις πέντε, γιατί γυρνάγαμε όλη νύχτα από μπαρ σε μπαρ. ντίσκο ποτέ κι ας ήταν κομενοπαγίδες το Φανάρι και ο Σκορπιός. ήμασταν χάρντκορ ροκάδες και πάντα καταλήγαμε στο Friends, το πιο γαμάτο ροκόμπαρο της Μεσογείου όλης. ακόμη θυμάμαι που χορεύαμε αγκαλιά καμιά τριανταριά αγόρια και κορίτσια το "Gimme Shelter" των Rolling Stones, τέτοια στιγμή ούτε έζησα ούτε θα ξαναζήσω ποτέ. με αυτές τις συνθήκες διαβίωσης βεβαίως (και όλα τα λεφτά να πηγαίνουν στο πιοτι!), δεν είναι διόλου τυχαίο που η κατάσταση θύμιζε sixties: αν μπορούσες να θυμηθείς πως πέρασες, τότε δεν ήσουν εκεί. ήμασταν όλοι σε ένα διαρκές purple haze, τότε ακριβώς κατάλαβα τι εννοούσε ο Hendrix όταν το έγραψε. αλλά ήταν τόσο απαραίτητο για να τινάξουμε από πάνω μας και τα τελευταία σκοτάδια της καταραμένης εφηβείας στην επαρχία. εδώ λοιπόν, φωτογραφημένος από το Γιάννη στην Ίο. από τη Zenith που είχα ψωνίσει στο Λένινγκραντ κι ακόμη απορώ πως δεν την τσούρνεψε κανένας στη Σούλη. ίσως τους φαινόμουν πολύ ξωτικό για να τα βάλουν μαζί μου... το φανελάκι, παρεμπιπτόντως, με τον γιαπωνέζικο ήλιο, το έχω ακόμη. δεν νομίζω ότι μου χωράει, αλλά έχει επιβιώσει πολλές δεκαετίες και μετακομίσεις τώρα . αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι η μοναδική περιουσία των αιωνίων εφήβων δεν είναι τίποτε άλλο από τα μπλουζάκια τους! (τον Γιάννη τον χάσαμε πριν από 18 χρόνια in loving memory) #Μουντιάλ #Καλοκαίρι #Νεολαία

Δηλαδή τα μπλουζάκια «Δεν έχω οξυγόνο» στις πορείες και τα αμφιθέατρα ήταν δικαίωμα, αλλά τα μπλουζάκια στήριξης για μια νεκρή γυναίκα έξω από το νοσοκομείο είναι «πολιτική εκμετάλλευση»; Μονοπώλιο στον πόνο και τη διαμαρτυρία δεν έχει κανείς. #Ιπποκρατειο #ΟΝΝΕΔ #Καρυστιανου https://t.co/BVq8jfdbKs #πολιτική #δικαιώματα #διαμαρτυρία

Πότε έσκασαν τα γκαζάκια, πότε τύπωσαν τα μπλουζάκια, πότε μαζεύτηκαν για φωτογράφηση πάντως ε; Εν ριπή οφθαλμού. Ωραία το στήσανε πάντως. Είναι ΠΑΣΙΓΝΩΣΤΗ πρακτική της Δεξιάς αυτή όταν έχει φυλλοροήσει και υπάρχει τεράστια ανάγκη για να συσπειρωθεί. Φυσικά αν ήταν στημένη από αλλού, ΠΑΝΤΑ γίνεται ανάληψη της ευθύνης με επιστολή, με το όνομα της οργάνωσης. ΠΑΝΤΑ. Σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα. Δεν υπήρξε ΤΙΠΟΤΑ τέτοιο. Και μην αρχίσουν οι υπηρέτες την κλάψα ότι «τι είναι αυτά που λέω», η Ιστορία ξέρει τι τομάρια είναι. #Δεξιά #Ιστορία #Πολιτική

Είναι εντυπωσιακή η ετοιμότητα του συστήματος παραγωγής-υλοποίησης στη ΝΔ. Ώρες μετά το θάνατο της Νέστορα στη Θεσσαλονίκη, δεν οργανώθηκε απλώς διαμαρτυρία αλλά είχε και μια οργάνωση με ενιαία εμφάνιση, τύπωμα σε μπλουζάκια και προβαρισμένες δηλώσεις. Πότε και πώς πρόλαβαν; Το λες και κινηματογραφική παραγωγή #ΝΔ #διαμαρτυρία #Θεσσαλονίκη