Search

Σαν παιδί από επαρχία το πρώτο μου γήπεδο ήταν στις 20 Μαρτίου του 2002. Παναθηναϊκός Ρεάλ 2-2 Εκείνο το βράδυ «βαφτίστηκα» στην λεωφόρο και ακόμη και σήμερα μου έχει μείνει αξέχαστο. Από τότε αγάπησα το ☘️ περισσότερο και ανυπομονούσα πότε θα πάω να το ξανά δω. Παιδί από επαρχία όπως είπα δεν μπορούσα να το βλέπω συνέχεια. Τηλεόραση - τηλεόραση και ανυπομονησία για το πότε θα ξανά πάω στην λεωφόρο. Όλοι στο σχολείο είχαμε μια τέτοια εμπειρία. Όλοι θυμόμασταν το πρώτο μας γήπεδο και ποτέ θα ξανά πάμε. Παναθηναϊκοί - Ολυμπιακοί - Αεκτζηδες… Εκείνο το βράδυ στο γκολ του Γκούμα, ήμουν ψηλά στην θύρα 12 και βρέθηκα 20 καθίσματα πιο κάτω. Αυτό το συναίσθημα ακόμη το θυμάμαι. Μετά στην επιστροφή - στάση στα Goodys. Γεμάτο παναθηναϊκοί να φωνάζουμε «και όταν το κύπελλο σηκώσω - μπορεί να παλαβασω». Είναι τρομερό ότι έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια και ακόμη το θυμάμαι σαν έγινε χθες βράδυ. Εκείνη την φορά πήρα φανέλα , κασκόλ και το πιο σημαντικό την εμπειρία του γηπέδου. Αυτά με «πότιζαν» όλο το χρόνο - σε όλες τις ήττες και σε όλα τα βράδια που κλαίγαμε από την στεναχώρια. Εγώ από πατέρα Ολυμπιακό - εκείνο το βράδυ βαφτίστηκα Παναθηναϊκός. Δημοτικό πήγαινα και έτσι ο φίλος του πατέρα μου - έκανε την κίνηση ματ. Το γήπεδο με έκανε. Η λεωφόρος. Τα παιδιά στην θύρα 12. Τα 20 καθίσματα στο γκολ του Γκούμα. Από τότε αν και μικρός δεν είχα καμία αμφιβολία! Πλέον ήμουν βαφτισμένος Παναθηναϊκός. Εκείνη την μπλούζα ίσως και να έκανα και μια εβδομάδα να την βγάλω. Γιατί είπα αυτή την ιστορία ; Για να δείξω ότι το γήπεδο μπορεί να μην είναι η καθημερινότητα πολλών για διάφορους λόγους αλλά σίγουρα είναι ο προορισμός . Είναι η πυξίδα και αμφιβάλω αν χωρίς αυτήν θα είχαμε το ίδιο πάθος για την ομάδα. Και σίγουρα από προσωπική εμπειρία είναι η κολυμπήθρα. Φανταστείτε τότε το εισιτήριο να είχε μια περιουσία. Φανταστείτε να έπρεπε ο πατέρας μου να στερηθεί άπειρα πράγματα για έναν απλό αγώνα. Ίσως δεν πήγαινα ποτέ και είμαι σίγουρος ότι δεν θα ήμουν ο ίδιος οπαδός. Υπάρχουν διοικήσεις που φτιάχνουν γενιές οπαδών. Υπάρχουν διοικήσεις που αρμέγουν τις γενιές που έφτιαξαν οι άλλοι. Ο καθένας αποφασίζει πως θέλει να μείνει στην ιστορία… #Παναθηναϊκός #ποδόσφαιρο #γύροςτηςΕλλάδας

Γιατί λαϊκό προσκύνημα, γιατί τόση στεναχώρια ,γιατί,γιατί. Για το κεφάλι σας το πλατί, γι'αυτό Ηταν ξαφνικό,πήγε σαν το σκυλί στο αμπέλι άδικα,ήταν νέος άνθρωπος,ήταν πολύ καλός άνθρωπος και δεν έχει να κάνει μόνο με την καλλιτεχνική του πορεία. Αφήστε την ψυχή του να ηρεμήσει! #λαϊκόπροσκύνημα #στεναχώρια #αλληλεγγύη

Είμαι σίγουρος, πως όπου & αν βρίσκεται ο Μέντι αυτήν την στιγμή, παρακολουθεί την κατάσταση που επικρατεί & μόνο καλά δεν νιώθει... Στεναχώρια μεγάλη ρε μάγκες. Απογοήτευση. Ξεφτίλα. Ούτε εγώ δεν ξέρω, ποια είναι η λέξη η οποία αντικατοπτρίζει την συγκεκριμένη κατάσταση. https://t.co/lbvcqGoBpi #Στεναχώρια #Απογοήτευση #Κατάσταση

Η στεναχώρια σας για την πρόκριση του Παναθηναϊκού είναι λυπηρή. Πραγματικά ντρέπομαι... #paofc #Παναθηναϊκος #ποδόσφαιρο #σκεψεις

ΑΙΣΧΟΣ! Η υπερΚουκλαρα ΡΩΣΙΔΑ αθλητρια ρυθμικης γυμναστικης Αντζελινα Μελνικοβα, παιρνει το 🏅Χρυσο χθες, αλλα δεν της επιτρεπουν οι Ευρωπαιοι ουτε να παιξει ο Εθνικος Υμνος της Ρωσιας, ουτε να ανεβει η 🇷🇺Σημαια της χωρας της. Η ιδια, ξεσπαει σε κλαματα απο τη στεναχωρια. ΝΤΡΟΠΗ! https://t.co/zIS0JlZX1L #Ρωσία #Αθλητισμός #Δικαιοσύνη

Μόνο στεναχώρια μπορεί να σε πιάνει βλέποντας κολώνες της δεύτερης θητείας Μπαρτζώκα να αποχωρούν έτσι από τον σύλλογο. Μπορεί σε πολλούς να μην άρεσε, αλλά η πραγματικότητα λέει πως ήταν ο καθρέφτης του κόουτς στο παρκέ. Ένας πραγματικός στρατιώτης, μαχητής, σκύλος, μετρονόμος, όπως θέλετε πείτε τον. Ανέπτυξε μια καταπληκτική σχέση με τον Βεζένκοφ και έφτασαν σε σημείο να βρίσκονται με κλειστά τα μάτια. Μεγάλη αδυναμία του η απειλή από μακριά και τα τελειώματά του, αν και φέτος το «γλύκανε» αρκετά το σουτ του. Δυστυχώς όπως φαίνεται, η σχέση Γουόκαπ και #OlympiacosBC δεν τελειώνει με τον ιδανικό τρόπο. Εγώ δεν πρόκειται να αρχίσω να βρίζω έναν παίκτη που έδωσε τόσα μα τόσα πολλά. Θα προτιμήσω να κρατήσω τα καλά. Αυτό δεν αναιρεί όμως ότι έκανε λάθος. Μεγάλο. Γιατί φίλε Τόμας, κανένας μα κανένας δε θα σου έλεγε κάτι που στα 33 σου αποφασίζεις να εξαργυρώσεις την τελευταία 5ετία και να πληρωθείς όσο εσύ πιστεύεις ότι αξίζεις. Κανείς δε θα σου έλεγε κάτι αν έφερνες στο τραπέζι αυτή τη πρόταση από τη Ντουμπάι, την επικοινωνούσες με την ομάδα και να τους έλεγες: «Δυστυχώς αν δε μπορείτε να φτάσετε σε αυτά τα ποσά, να βρούμε μια λύση να αποχωρήσω». Δεν έγινε έτσι όμως. Προτίμησες να κάνεις εκείνη τη συνέντευξη, να πετάξεις σπόντες για έλλειψη σεβασμού και να διαπραγματεύεσαι με τρόπο σχεδόν εκβιαστικό λόγω του διαβατηρίου. Μην ξεχνάς ότι μέσω αυτής της ομάδας και με τη βοήθεια αυτού του προπονητή έφτασες σε σημείο να σου δίνει μια ομάδα Ευρωλίγκας 3 εκ. το χρόνο. Κανείς δε θα σου έλεγε τίποτα. Αλλά ο τρόπος που το χειρίστηκες δείχνει μια δόση αχαριστίας. Εμείς θα σε ευχαριστούμε για πάντα για τις στιγμές που ζήσαμε τα τελευταία χρόνια και για το πως υπηρέτησες τον σύλλογο, αλλά το αντίο είναι πικρό. #Basketball #Olympiacos #Sportsmanship

Πριν 2βδομάδες σας διάβαζα έτοιμος να σκάσω από την στεναχώρια μου, πήγα να χάσω το 15χρονών κοριτσάκι μου, ήταν χάλια! Έκανε πολύ δύσκολο χειρουργείο, τα κατάφερε,τα πήγε τέλεια η μικρή ηρωίδα μου και θα φτάσει τα 20 όπως της έχω υποσχεθεί 🥰 Απλά ήθελα να το πω. #fosstotounel https://t.co/Ffk4izPOGi #ενθάρρυνση #ηρωισμός #οικογένεια