Search

Spyros wrote that it had been a long time since he experienced a similar night at OAKA and described the team's performance as a delight. He mentioned that Dinos, Kalaitzakis, and Matsoukas dominated against their opponents for the third consecutive time, and he later highlighted the defensive presence of the "nightmare five" and NHD's game. According to him, the team continued to fight for every ball and sought the extra pass and mismatches even when they were ahead by 20 points. He wrote that the players maintained their intensity until 39:50 and made the audience feel it was worth being at the arena on a rainy Friday in October. Spyros thanked Zelko for the trip that, as he said, they would enjoy, and praised the team and the 13, claiming that they carried the arena. He added that the fans were chanting a slogan characterizing the championships and cups as rigged. #ΟΑΚΑ #μπάσκετ #Αθλητισμός (translated)

Profanatica wrote that the first three games of the EuroLeague had, in his opinion, a party character. Although he acknowledged the discussion about the absences, he said that the image of a lineup with Hayes-Davis, Cisco, Badio, Yabusele, and Lesor left him speechless and seemed terrifying to him. #paobc https://t.co/4QoAXImssJ #Ευρωλίγκα #μπάσκετ #αθλητισμός (translated)

ΟΙ ΕΛΠΙΔΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΩΝ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΤΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΜΟΛΙΣ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟΝ ΝΕΟ ΝΤΟΝΣΙΤΣ ΤΟΤΕ ΞΕΚΙΝΑΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ #olympiacosbc #paobc https://t.co/G1SRaYMkcz #basketball #Greece #sports

// pantheon smp spoilers Μάχη, Πόλεμος, Νίκη, Πόνος // Δίκη, Πόλεμος, τρόμος παντού #pansmp #pantheonsmp #pyroscythe #pyroscythefanart https://t.co/SGZNb31MW5 #pantheonsmp #pansmp #pyroscythe

🔴19 Ιουλίου 1974: Ο Μακάριος, με την ομιλία του στον ΟΗΕ, ουσιαστικά καλεί τον Αττίλα στην Κύπρο! 🔴Φέτος συμπληρώνονται 52 χρόνια από την κυπριακή τραγωδία. Οι υπεύθυνοι -εκουσίως ή ακουσίως- είναι πολλοί, αλλά ο πρώτος και κύριος είναι ο Μακάριος! Ο Μακάριος, εξ αιτίας της αρχομανίας του, από την εποχή του απελευθερωτικού αγώνα μέχρι το 1974, πολέμησε όσο κανείς το αυτονόητο δικαίωμα του Κυπριακού Ελληνισμού, για Ένωση με την Μητέρα-Πατρίδα. Βλέπετε, είχε γίνει αρχηγός κράτους και δεν ήθελε να υποβιβαστεί σε επαρχιακό επίσκοπο. 🔴Το αποκορύφωμα, ήταν ο λόγος του στον ΟΗΕ, με τον οποίο έδωσε το «πράσινο φως» στον Αττίλα για την εισβολή! Αλλά, ας δούμε, εν τάχει, τα προηγηθέντα. Το «δόλωμα» ήταν η επιστολή Μακαρίου προς τον τότε ΠτΔ στρατηγό Γκιζίκη (στην ουσία στον Δ. Ιωαννίδη), στις 2 Ιουλίου 1974, με την οποία απαιτούσε την ανάκληση των 600 Ελλήνων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς, τους οποίους κατηγορούσε για συνωμοσία εναντίον του, σε συνεργασία με την «τρομοκρατική» (όπως την αποκαλούσε...) οργάνωση ΕΟΚΑ Β'. 🔴Η «απάντηση» στην επιστολή ήταν το κίνημα της 15ης Ιουλίου, με το οποίο επετεύχθη η ανατροπή του. Νέος (προσωρινός, εφόσον θα ακολουθούσε η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα...) πρόεδρος της Κύπρου, έγινε ο «Άτρωτος» της ΕΟΚΑ, ο φόβος και ο τρόμος των Βρετανών αποικιοκρατών, Νίκος Σαμψών. Ωστόσο, υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες, ο Μακάριος διέφυγε και φυγαδεύτηκε από τους Βρετανούς. Πιθανόν, οι κινηματίες τον άφησαν να διαφύγει, θεωρώντας πως θα ήταν πλέον ακίνδυνος. Λάθος ολέθριο! 🔴Ακολούθως, μέσω Μάλτας και Λονδίνου, ο Μακάριος έφτασε στην Νέα Υόρκη και στις 19 Ιουλίου μίλησε ως «νόμιμος πρόεδρος της Κύπρου», ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στον λόγο του αυτόν, χαρακτήρισε το εναντίον του κίνημα, ως εισβολή της Ελλάδας στην Κύπρο και κατάλυση της ανεξαρτησίας και της εθνικής κυριαρχίας της. Τα πράγματα ήταν πολύ ξεκάθαρα: με τις (απαίσιες!) συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, που κατοχύρωσαν την ανεξαρτησία της Κύπρου, ορίστηκαν τρεις εγγυήτριες δυνάμεις. Η Ελλάδα, η Βρετανία και η Τουρκία. 🔴Εφόσον ο θεωρούμενος ως «νόμιμος πρόεδρος της Κύπρου», κατήγγειλε ότι μια από τις εγγυήτριες δυνάμεις (η Ελλάδα) παραβίασε την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας, έπρεπε να επέμβουν (στρατιωτικά εννοείται...) οι άλλες δύο εγγυήτριες δυνάμεις, για να «αποκαταστήσουν την νομιμότητα», δηλαδή την εξουσία του Μακαρίου. Η Βρετανία δεν επενέβη, επενέβη όμως η Τουρκία. 🔴Ας πάμε τώρα στα κυριότερα σημεία της ομιλίας του Μακαρίου. Στο σημείο αυτό μιλάει για «ελληνική εισβολή» στην Κύπρο: «Δυνατόν να υποστηριχθή πως ότι συνέβη εν Κύπρω είναι μία επανάστασις και ότι μία κυβέρνησις εγκαθιδρύθη επαναστατικώ δικαίω. Δεν έγινεν επανάστασις εις Κύπρον, η οποία θα ηδύνατο να θεωρηθή ως μία εσωτερική υπόθεσις. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πραξικόπημα ωργανώθη υπό της ελληνικής χούντας και διεξήχθη υπό Ελλήνων αξιωματικών της Εθνικής Φρουράς και υπό αξιωματικών και ανδρών της ελληνικής δυνάμεως η οποία σταθμεύει εις Κύπρον. Ήτο μία εισβολή, η οποία παρεβίασε την ανεξαρτησίαν και κυριαρχίαν της Δημοκρατίας. Και η εισβολή συνεχίζεται εφ’ όσον υπάρχουν Έλληνες αξιωματικοί εις Κύπρον». 🔴Κι αφού έφτασε στο έσχατο σημείο του εθνικού εξευτελισμού, να χαρακτηρίσει τον κίνδυνο εκ της Τουρκίας «μικρότερον παρά τον κίνδυνον εκ μέρους των Ελλήνων αξιωματικών», ολοκλήρωσε την ομιλία του με ανοιχτή πρόσκληση στους Τούρκους για εισβολή, δίνοντάς τους δύο επιχειρήματα: για την «αποκατάσταση της νομιμότητας», αλλά και για την «προστασία των Τουρκοκυπρίων»: «Καθώς έχω ήδη δηλώσει, τα γεγονότα εις Κύπρον δεν αποτελούν εσωτερικήν υπόθεσιν των Ελλήνων της Κύπρου, οι Τούρκοι της Κύπρου επηρεάζονται επίσης. Το πραξικόπημα της ελληνικής χούντας είναι μία εισβολή και εκ των συνεπειών της θα υποφέρει όλος ο λαός της Κύπρου, αμφότεροι Έλληνες και Τούρκοι». 🔴Χαρακτηριστικό είναι, πως αμέσως μόλις ολοκληρώθηκε η ομιλία του Μακαρίου (12 το βράδυ, ώρα Κύπρου), ξεκίνησαν από το λιμάνι της Μερσίνας τα αποβατικά του Αττίλα για την Κύπρο και τις πρώτες πρωινές ώρες της 20ης Ιουλίου, πραγματοποίησαν απόβαση στο Πεντεμίλι. Είναι ολοφάνερο, ότι οι δύο πλευρές, ήταν σε πλήρη συνεννόηση! Η οποία προφανώς είχε επιτευχθεί, με τις ευλογίες ενός μοιραίου ανθρώπου, του ορθώς επονομαζόμενου «χασάπη της Κύπρου», Χένρυ Κίσσινγκερ. 🔴Είναι χαρακτηριστικό, ότι μετά την εισβολή του Αττίλα, ο Τούρκος πρέσβης στον ΟΗΕ, δήλωσε τα εξής: «Η Τουρκία εκπλήρωσε τις νόμιμες υποχρεώσεις της. Δεν πραγματοποίησε εισβολή. Η λέξη εισβολή δεν είναι δική μου. Την χρησιμοποίησε ο Μακάριος με σκοπό να περιγράψει αυτό το οποίο έπραξε η Ελλάδα». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Κύπρος #Ιστορία #Μακάριος

Μ ΑΡΕΣΕΙ ΟΛΗ ΑΥΤΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΜΟΝΤΕΡΟ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ Ή ΟΧΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΟΙ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΙ ΝΑ ΤΟΝ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΔΕΝ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΣΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ GUYS ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΝΕΙ ΣΤΑ 22-23 ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟΤΕ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Ο ΤΡΟΜΟΣ #OlympiacosBC #paobc #Basketball #GreekLeague #SportsDebate

Και ξυπνάς ένα πρωί σε ένα παλάτι φτιαγμένο από ξένα υλικά, φορώντας ρούχα που δεν έραψες ποτέ εσύ... Και κοιτάζεσαι στον καθρέφτη. Στους ώμους σου δεν έχεις δικό σου σώμα. Έχουν φυτρώσει δύο ξένα φίδια. Δύο διψασμένα πλάσματα που δεν έχουν δική τους φωνή, αλλά απαιτούν να τραφούν με τις ιστορίες, τα τραγούδια και το παρελθόν των διπλανών σου. Γιατί αν δεν τους τα δώσεις, θα φάνε εσένα. Και η ανασφάλεια σε πλημμυρίζει και σε πιάνει ο τρόμος της αποκάλυψης. Φοβάσαι τη βροχή. Ξέρεις ότι αν πέσει πάνω σου το νερό της αλήθειας, τα ρούχα του αφέντη που δανείστηκες θα βαρύνουν και θα φανεί ότι από κάτω είσαι απλώς άχυρο! Ένα σκιάχτρο που προσποιείται τον ιδιοκτήτη του οικοπέδου! Και τότε είναι που ξεκινά η παρανοϊκή σου εκστρατεία. Αρχίζεις να τρέχεις δεξιά και αριστερά. Ζητάς όρκους από τις πέτρες, από τα δέντρα, από τον άνεμο, από τα ποτάμια. Τους αναγκάζεις όλους να υπογράψουν ότι είσαι σπουδαίος. Ότι υπήρχες πάντα εκεί. Ότι το δικό τους όνομα είναι στην πραγματικότητα το δικό σου. Στήνεις ένα ολόκληρο θέατρο. Πετάς τσεκούρια στον εαυτό σου για να αποδείξεις ότι είσαι άτρωτος. Φωνάζεις τόσο δυνατά για το "δίκιο" σου, που στο τέλος ξεχνάς ότι η φωνή σου είναι απλώς ο αντίλαλος του φόβου σου. Όμως... όσο κι αν τρέξεις, όσο κι αν απειλήσεις, η ανασφάλεια αφήνει πάντα ένα τυφλό σημείο. Ένα μικρό, αβλαβές "γκι" που ξέχασες να του ζητήσεις όρκο. Ένα κομμάτι πραγματικής ιστορίας που δεν μπορείς να εξαγοράσεις, ούτε να παραποιήσεις! Και το βέλος είναι ήδη έτοιμο. Όχι από μίσος. Αλλά από τη νομοτέλεια της ίδιας της πραγματικότητας που δεν αντέχει τα ξένα ενδύματα! ---------------------- Με αυτό το "πάντρεμα" του Περσικού μύθου του σφετεριστή βασιλιά Ζοχάκ με τα ξένα φίδια στους ώμους, του Σκανδιναβικού μύθου της Φριγκ που ζητούσε παρανοϊκά όρκους από την πλάση για να κρύψει το τυφλό της σημείο, και την αλληγορία του Σκιάχτρου που ντύθηκε με ξένα ρούχα αλλά έτρεμε τη βροχή της αλήθειας...σας καλημερίζω! #ψυχολογία #υποσυνείδητο #ιστορία

Μου κάνατε μια ερώτηση για την ασπίδα του Ηρακλή που ανέφερα στην προχθεσινή μου ανάρτηση. Μια ασπίδα που ήταν η "αντίθετη" όψη της ασπίδας του Αχιλλέα. Εχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το "γοργόνιο" (να θυμίσω το κεφάλι της Μέδουσας με τα φίδια), το οποίο ήταν πράγματι το πιο δημοφιλές και κλασικό σύμβολο στις ασπίδες των αρχαίων οπλιτών, καθώς λειτουργούσε ως αποτρεπτικό σύμβολο. Είχε, δηλαδή, σκοπό να "παγώσει" τον εχθρό από τον τρόμο... Να όμως, που και η χάραξη μορφών όπως ο "Πόνος" (που αναφέραμε προχθές) ή άλλων σκοτεινών δαιμόνων στις ασπίδες εξυπηρετούσε έναν ελαφρώς διαφορετικό σκοπό, ο οποίος συνδυάζει την ψυχολογία του πολέμου με την επική ποίηση. Περίεργο; Και όμως... Η αναφορά στον "Πόνο" πάνω στην ασπίδα προέρχεται κυρίως από το έπος "Η Ασπίδα του Ηρακλή" (που αποδίδεται στον Ησίοδο). Στην επική ποίηση, οι ασπίδες των μεγάλων ηρώων (όπως του Αχιλλέα ή του Ηρακλή) δεν ήταν απλά αμυντικά όπλα, αλλά μικρόκοσμοι.Οι ποιητές "σκάλιζαν" πάνω τους ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία. Δίπλα στον Πόνο, στην ίδια ασπίδα, υπήρχαν η Έριδα, ο Φόβος, ο Δείμος (ο τρόμος) και η Κήρα (ο δαίμονας του βίαιου θανάτου). Στην αρχαία μάχη, ο πόλεμος δεν κρινόταν μόνο από τη σωματική δύναμη, αλλά από το ποιος θα λυγίσει πρώτος ψυχολογικά. Έτσι, το Γοργόνιο προκαλούσε θρησκευτικό δέος και παράλυση. Ο Πόνος και οι άλλοι δαίμονες προκαλούσαν υπαρξιακό τρόμο. Βλέποντας ο εχθρός τον Πόνο σκαλισμένο στην ασπίδα του αντιπάλου, του θύμιζε τι τον περιμένει αν συγκρουστούν. Ο εξαντλητικός κάματος της μάχης, η σωματική εξαθλίωση, η ταλαιπωρία και οι πληγές. Ήταν μια οπτική υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου. Βέβαια αυτά ισχύουν στην επική ποίηση. Γιατί στον πραγματικό κόσμο, οι αρχαίοι Έλληνες (ιδιαίτερα μετά τον 6ο αιώνα π.Χ.) χρησιμοποιούσαν στις ασπίδες τους τα λεγόμενα "επισήματα". Αυτά μπορούσαν να είναι: - Αποτρεπτικά όπως το Γοργόνιο, ο Κένταυρος ή ο Πήγασος. - Ζώα με πολεμικές ιδιότητες όπως λιοντάρια, ταύροι ή σκορπιοί. - Το ελληνικό γράμμα Λ για τους Λακεδαιμόνιους ή το Α για τους Αθηναίους, όταν μιλάμε για πόλεις-κράτη. Επομένως, ενώ ο απλός στρατιώτης προτιμούσε το Γοργόνιο για άμεση προστασία και προκατάληψη, οι μυθικοί ήρωες στα έπη κουβαλούσαν ασπίδες-έργα τέχνης, όπου ο Πόνος υπενθύμιζε ότι ο πόλεμος είναι, πάνω από όλα, ένας αιματηρός και εξαντλητικός μόχθος. Όσον αφορά τον Ηρακλή τώρα, τον έχουμε συνηθίσει, στη συντριπτική πλειονότητα των μύθων, να ταυτίζεται απόλυτα με τη λεοντή (το τομάρι του Λέοντα της Νεμέας) και το ξύλινο ρόπαλο. Αυτά ήταν τα μόνιμα, "σήματα κατατεθέντα" του ήρωα, που συμβόλιζαν την πρωτόγονη, ωμή σωματική του δύναμη! Όμως, η "Ασπίδα του Ηρακλή" είναι ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό επικό ποίημα 480 στίχων, το οποίο διασώθηκε με το όνομα του Ησιόδου.Υπάρχει δε, ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που ο Ηρακλής εμφανίζεται εκεί με ασπίδα, και η ιστορία πίσω από αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα... Το ποίημα περιγράφει μια πολύ συγκεκριμένη μάχη: τη μονομαχία του Ηρακλή με τον Κύκνο, τον γιο του θεού Άρη. Ο Κύκνος ήταν ένας αιμοσταγής ληστής που σκότωνε τους προσκυνητές που πήγαιναν στους Δελφούς.Επειδή ο Ηρακλής δεν είχε να αντιμετωπίσει ένα απλό θηρίο (όπως τη Λερναία Ύδρα για παράδειγμα), αλλά τον γιο του θεού του πολέμου (τον οποίο μάλιστα βοηθούσε ο ίδιος ο Άρης στη μάχη), ο ήρωας έπρεπε να "ντυθεί" ως κανονικός, βαριά οπλισμένος οπλίτης. Έτσι, ο θεός Ήφαιστος του κατασκεύασε μια θεϊκή, περίτεχνη ασπίδα για να τον προστατεύσει. Τώρα, αν θέλουμε να τα λέμε με το όνομά τους όλα, στην πραγματικότητα, το ποίημα αυτό γράφτηκε (πιθανότατα τον 6ο αιώνα π.Χ.) για να ανταγωνιστεί τον Όμηρο. Αθάνατη ζήλια. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος είχε γράψει μια συγκλονιστική και διάσημη περιγραφή για την Ασπίδα του Αχιλλέα.Οι μεταγενέστεροι ποιητές της ησιόδειας παράδοσης θέλησαν να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο για τον δικό τους μεγάλο ήρωα, τον Ηρακλή. Έτσι, αφιέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος (περίπου 170 στίχους) μόνο και μόνο για να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια τα τρομακτικά σχέδια που είχε πάνω της αυτή η ασπίδα, γιατί απλά έπρεπε να διαφέρει! Ενώ η ασπίδα του Αχιλλέα στον Όμηρο έδειχνε την ειρηνική ζωή, τις γιορτές, τα αστέρια και την καθημερινότητα των ανθρώπων, η ασπίδα του Ηρακλή ήταν γεμάτη τρόμο και θάνατο. Πάνω της ο Ήφαιστος είχε σκαλίσει: Το Γοργόνιο (τη Μέδουσα) στο κέντρο, να πετάγεται απειλητικά.Τον Πόνο, την Έριδα, τον Φόβο και τον Δείμο.Την Αχλύ (την προσωποποίηση της θλίψης και του θανάτου), η οποία περιγράφεται ως μια σκελετωμένη, βρώμικη μορφή με δάκρυα και αίμα στα μάγουλα.Δράκους, λιοντάρια και σκηνές από άγριες μάχες Με αυτόν τον τρόπο ο μοναχικός ημίθεος που περιφέρεται με ένα ρόπαλο, μετατρέπεται σε έναν επικό πολεμιστή της ηρωικής εποχής, που φοράει χρυσές περικνημίδες, θώρακα και κρατά μια ασπίδα-σύμβολο των δεινών της ανθρωπότητας... ----------------------- Τον μύθο με τη μάχη αυτή, αλλά και τη "λογική" του να αφήνει ένας Ολύμπιος θεός τον γιό του να σκοτώνει τους επισκέπτες στους Δελφούς...θα τα δούμε αύριο! Καλημέρα σε όλους! #Ηρακλής #Ασπίδα #ΑρχαίαΕλλάδα