Dionysis Charitopoulos, an authentic writer from Piraeus who wrote about the life and people of Piraeus without embellishments, passed away at the age of 79, leaving behind a significant literary legacy. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #Πειραιάς #Λογοτεχνία (translated)
The author Dionysis Charitopoulos, known for his unique literary contribution and his nonconformist spirit, passed away at the age of 79 after a serious health issue. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #Λογοτεχνία #Ελλάδα (translated)
The Canadian poet Ann Carson, winner of the Nobel Prize in Literature 2026, is recognized for her unique ability to transform and orchestrate classical elements of literature into new, bold forms. #ΑνΚάρσον #ΝόμπελΛογοτεχνίας #Λογοτεχνία (translated)
The Nobel Prize in Literature 2026 was awarded to Canadian author Anne Carson for her bold and creative work that develops a new form of contemporary literature through dialogue with the classical tradition. #ΝόμπελΛογοτεχνίας #ΑνΚάρσον #Ποίηση (translated)
Σχεδόν κάθε πολιτισμός έχει εκσυγχρονισμένες εκδόσεις παλαιότερων συγγραφέων, μαζί με συζητήσεις για την ορθογραφία, το λεξιλόγιο, τις εκδοτικές σημειώσεις και την προσαρμογή στον σύγχρονο αναγνώστη. Ένας παλαιοπώλης μού είπε κάποτε ότι «η πατίνα του χρόνου προσθέτει αξία» και μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα πρωτότυπο και ένα φτηνό αντίγραφο. Ανοίγω τα «Κυριακάτικα Δοκίμια» του Constantin Noica, φτάνω στον πρόλογο του εκδότη στην έκδοση της Humanitas του 1992 και διαβάζω ότι «η ορθογραφία έχει εκσυγχρονιστεί». Το να διαβάζεις Noica θα μπορούσε να είναι ένας περίπατος στις δεκαετίες του 1930 και του 1940. Αντί γι’ αυτό, κάνουμε τη βόλτα φορώντας σύγχρονα γυαλιά, καθισμένοι άνετα σε ένα Uber, χωρίς τον φόβο ότι θα χαθούμε — δηλαδή ότι δεν θα καταλάβουμε τις λέξεις της εποχής, οι οποίες θα μπορούσαν απλώς να είχαν «μεταφραστεί» σε υποσημειώσεις. Κι αν παίρναμε και τις εφημερίδες της εποχής και τις «εκσυγχρονίζαμε»; Και ίσως να κάναμε και rebranding στις διαφημίσεις εκείνης της εποχής, για να μην κουράζουμε υπερβολικά τους νευρώνες μας, σαν να βρισκόμασταν σε escape room. Γιατί να σταματήσουμε εκεί; Θα μπορούσαμε να εκσυγχρονίσουμε και τα σχολικά βιβλία Ιστορίας και να γράψουμε ότι ο Αρχιμήδης των Συρακουσών σκοτώθηκε από έναν Ρωμαίο στρατιώτη ενώ έκανε μαθηματικά στο tablet του. Η βασική ιδέα μένει ίδια, έτσι δεν είναι; Απλώς εξαφανίζεται η εποχή. Και κάτι ακόμη: γιατί οι μαθηματικοί δεν «εκσυγχρονίζουν» τον Πυθαγόρα; Μπορούν να αλλάξουν τη σημειογραφία. Μπορούν να εξηγήσουν διαφορετικά την απόδειξη. Μπορούν ακόμη και να κατασκευάσουν το σχήμα online, μέσω μιας κινούμενης απεικόνισης που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια των μαθητών. Αλλά το Πυθαγόρειο θεώρημα παραμένει το Πυθαγόρειο θεώρημα. Όταν λοιπόν διαβάζουμε έναν παλαιότερο συγγραφέα, γιατί να μη διατηρούμε και τη γλώσσα της εποχής του — και να βάζουμε τις σύγχρονες εξηγήσεις στις σημειώσεις; Και μια τελευταία ερώτηση προς τη Humanitas και προς όσους εργάζονται στις φιλολογικές σχολές: αν, σε μερικές δεκαετίες, οι σημερινοί μαθητές σας «εκσυγχρονίσουν» με # και emoji, θα σας άρεσε; #Humanitas #ConstantinNoica #Noica #ΚυριακάτικαΔοκίμια #Αρχιμήδης #Πυθαγόρας #Hashtag #Emoji #MrStorywise #ΕκσυγχρονισμένηΟρθογραφία #ΙστορίαΤηςΓλώσσας #20260920_1926 #Ελληνικά #Λογοτεχνία #Ιστορία
«Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους. Πρέπει ν᾿ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.» Γιῶργος Σεφέρης - Ὁμιλία κατὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ Νόμπελ Λογοτεχνίας στὴ Στοκχόλμη Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971, https://t.co/1ng18A0qIK #ΓιῶργοςΣεφέρης #ΝόμπελΛογοτεχνίας #ΑνθρώπινηΣχέση #SE
«Η Γέννηση ενός Θρύλου» που κυκλοφορεί από την Ελληνοεκδοτική, είναι το πρώτο μου λογοτεχνικό βιβλίο. Με απόλυτο σεβασμό στην ιστορία του Συνδέσμου, προσπάθησα να «κατασκευάσω» την κιβωτό που θα μεταφέρει από γενιά σε γενιά τις αξίες και τα όνειρα των ιδρυτών του Ολυμπιακού. https://t.co/IKgRvjMozJ #βιβλίο #λογοτεχνία #Ολυμπιακός
Η πασαρέλα στην ΔΕΘ ξεκίνησε. Ο λόγος στον μεγάλο Τάσο Λειβαδίτη: «...πλανόδιοι αργυραμοιβοί στους δρόμους παζάρευαν τις μέρες μας με αμφίβολα νομίσματα από μελλοντικές αβέβαιες εποχές...» #ΔΕΘ #Λογοτεχνία #Τέχνη
Με αυτά που έχεις πει σήμερα, φτιάχνω βιβλίο… #HellenicBF https://t.co/cv5e1Uo9XA #βιβλίο #γραμματολογία #λογοτεχνία
«Η Ελένη» του Νίκου Γκατζογιάννη ένα αληθινό αριστούργημα https://t.co/VZ7J0zFkDv #Βιβλία #Λογοτεχνία #Αριστούργημα
Προτείνω λιγώτερη ενασχόληση με το κινητό και περισσότερο διάβασμα κλασσικών έργων λογοτεχνίας και ιστορίας. Γιά πολλούς λόγους. #λογοτεχνία #διάβασμα #ιστορία
Φέτος συμπληρώνονται 90 χρόνια από τη δολοφονία του Ισπανού συγγραφέα Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, ο οποίος υπήρξε σημαντικός ποιητής και δραματουργός της «γενιάς του '27» και αναγνωρίστηκε για τα θεατρικά έργα του, καθώς και για την επιρροή του στη λογοτεχνία, την ποίηση και την τέχνη της Ισπανίας, ενώ η εκπομπή Περισκόπιο αφιερώνει ένα επεισόδιο στη ζωή και το έργο του. #Λόρκα #ισπανικήλογοτεχνία #Ποίηση
Η εκδοτική βιομηχανία αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις λόγω της έκρηξης βιβλίων που έχουν παραχθεί από τεχνητή νοημοσύνη, με τις πωλήσεις αυτών των έργων να αγγίζουν τα δεκάδες εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που προκαλεί ανησυχία στους συγγραφείς για την απομείωση της ανθρώπινης γραφής και της λογοτεχνίας. #Βιβλία #ΤεχνητήΝοημοσύνη #Οικονομία
Άκουσα όλο το Podcast του κ. Δημοκίδη, που έκανε εξαιρετική δουλειά. Λείπει όμως κάτι, που έτσι κι αλλιώς γνωρίζουν ελάχιστοι. Η Μαλβίνα υπήρξε και δασκάλα. Δίδαξε στο ΙΕΚ Ακμή την περίοδο 2000 - 2001, στο τμήμα δημοσιογραφίας. Όταν μας είχαν δώσει το πρόγραμμα σπουδών, δεν υπήρχε μέσα το μάθημα της Μαλβίνας. Βλέπετε το μόνο που της είχαν ζητήσει, ήταν να μπει στην διαφημιστική προβολή του ΙΕΚ και να έκανε, αν ήθελε, και μια δίωρη παρουσίαση κάποια στιγμή. Αυτό δηλαδή που έκαναν και οι υπόλοιποι διάσημοι κράχτες της διαφημιστικής προβολής του τμήματος δημοσιογραφίας του ΙΕΚ Ακμή. Η ίδια όμως απαίτησε να μας κάνει ένα δίωρο μάθημα κάθε εβδομάδα: "Δεν θα μπορούσα να πάρω τσάμπα λεφτά, μοστράροντας την φάτσα μου στην διαφήμιση. Από τη στιγμή που μπήκε η φωτογραφία μου στην διαφήμιση, είχα την υποχρέωση να κάνω μάθημα", την είχα ακούσει να λέει σε μια ανύποπτη στιγμή. Και δεν έκανε απλά μάθημα. Έδινε όλο της το είναι. Βάλτε την ενέργεια που είχε στις εκπομπές της και πολλαπλασιάστε το επί 10. Κάθε φορά μας έβαζε ασκήσεις για το επόμενο μάθημα, να γράψουμε ένα άρθρο γνώμης. Μας ανέβαζε μετά να το διαβάσουμε μπροστά σε όλους. Μας διόρθωνε τα λάθη με ένα μεγάλο κόκκινο μαρκαδόρο. Δεν έκανε εκπτώσεις ούτε στις παρατηρήσεις, ούτε στους επαίνους. Εμένα με είχα κατσαδιάσει ουκ ολίγες φορές που δεν είχα διαβάσει τίποτα από λογοτεχνία. "Σημείωνε" μου είπε και άρχισε να μου αραδιάζει τίτλους βιβλίων που θεωρούσε υποχρεωτικό να διαβάσω. Θυμάμαι "το σαρκοβόρο αρνί" του Αγκουστίν Γκομέζ Άρκος, τα δοκίμια του Κούντερα και όλα του τα μυθιστορήματα (αυτόν θεωρούσε κορυφαίο). Δεν μας τα πρότεινε μόνο. Μας ρωτούσε ποια διαβάσαμε για να τα συζητήσουμε. Σε κάθε μάθημα μας έλεγε τις προβολές της επόμενης εβδομάδας για κλασσικές ταινίες. Εξ αιτίας της είδα Ταρκόφσκι και το Φάντασμα της Ελευερίας του Μπουνιουέλ. Μας μιλούσε για μουσική. Από αυτήν έμαθα της παραλλαγές του Γκόλντμπερκ του Μπαχ, στην εκτέλεση του Γκλεν Γκούλντ. Και όλα αυτά, χωρίς κανένα διδακτισμό. Μας τα περιέγραφε σαν κάποιος που είχε δοκιμάσει ένα εξαίσιο φαγητό και ήθελε να το μοιραστεί και με τους άλλους, να νιώσουν και οι υπόλοιποι την ίδια απόλαυση. "Ποιο θεωρείτε καλό βιβλίο;" μας είχε ρωτήσει μια μέρα. "Αυτό που σου γεννά σκέψεις εκτός θέματος", της είχα απαντήσει. Της άρεσε πολύ αυτή η απάντησή. "Να είναι έκκεντρο! Να σε αγγίζει με τρόπους υπόγειους!" Είχε μια σπάνια διαλεκτική εντιμότητα. Δεν μιλούσε για να σε πείσει, δεν την ενδιέφερε. Μιλούσε για να μοιραστεί απόψεις και στους μαθητές της για να κεντρίσει την δική μας έκφραση. "Και αν μας παρεξηγήσουν;" την είχα ρωτήσει θυμάμαι στο πρώτο μάθημα. "Υπάρχουν πάντα αυτοί που θα παρεξηγούν, είτε ηθελημένα, είτε γιατί τόσο μπορούν. Όποιος ασχολείται με αυτούς, ας μην γράψει ποτέ του τίποτα". Δεν το θυμάμαι πώς το είχε πει ακριβώς, αλλά κάτι παρεμφερές είχε απαντήσει. Σε ένα μάθημα, κατά τον Νοέμβριο, έκανε όλο το μάθημα καθιστή. "Συγγνώμη που είμαι καθιστή, αλλά πονάω". Αν και άρρωστη προσπαθούσε να έρχεται στα μαθήματα μέχρι την τελευταία στιγμή. Λίγο μετά τον Ιανουάριο του 2001, έγινε δυστυχώς ανέφικτο. Όλο αυτό κράτησε μόλις τρεις μήνες. Άξιζε όμως κάθε λεπτό. #Podcast #Δημοσιογραφία #Μαλβίνα
Φίλοι και συνεργάτες αποχαιρετούν τον Αλέξη Σταμάτη, τον αφοσιωμένο και ταλαντούχο συγγραφέα που άφησε πίσω του πλούσιο λογοτεχνικό έργο και προσωπικές μνήμες, χαρακτηρίζοντας τον ως έναν άνθρωπο που έγραφε με αγάπη και γενναιότητα μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής του. #ΑλέξηςΣταμάτης #Λογοτεχνία #Πολιτισμός
Ο Πάμπλο Νερούδα, γεννημένος ως Νεφταλί Ρικάρδο Ρέγιες Μπασοάλτο, υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς ποιητές του 20ού αιώνα, συνδυάζοντας την ποιητική του με πολιτική δράση, και δημοφιλή έργα του όπως το Canto General και η απονομή του Νομπέλ Λογοτεχνίας το 1971, ενώ η ζωή του είναι στενά συνδεδεμένη με των μεγάλων κοινωνικών και πολιτικών ιστοριών της Λατινικής Αμερικής. #ΠάμπλοΝερούδα #ποίηση #έρωτας
Η ίδια η λέξη «νόστος» εμπεριέχει από τη φύση της ένα ανεπαίσθητο, σχεδόν μεταφυσικό βάρος. Στην αρχαιοελληνική της ρίζα, δεν υποδηλώνει απλώς την πράξη της επιστροφής. Κουβαλάει οργανικά μέσα της το «άλγος», τον πόνο της μακροχρόνιας απουσίας, τη σπαρακτική προσμονή για το ασφαλές καταφύγιο, την άσβεστη επιθυμία της επανένωσης με τις ρίζες. Όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς περπατήσει ξανά από τη φυσούνα προς τον πάγκο, στις εξέδρες του ΟΑΚΑ θα συναντηθούν, θα αγκαλιαστούν και θα δακρύσουν μαζί τρεις διαφορετικές γενιές ανθρώπων. Θα είναι εκεί ο παππούς. Εκείνος που είδε τα πρώτα σπέρματα της ομάδας στον ιστορικό, τσιμεντένιο «Τάφο», που βίωσε τα ρομαντικά, ασπρόμαυρα χρόνια της δημιουργίας και νόμισε ότι έζησε το απόλυτο σε εκείνη την πρώτη ευρωπαϊκή έκρηξη στο Παρίσι. Θα είναι εκεί ο ακόμα πιο τυχερός πατέρας. Που μεγάλωσε, ανδρώθηκε και πανηγύρισε στους δρόμους βιώνοντας την απόλυτη, αδιατάρακτη χρυσή εποχή. Εκείνος που γέμισε τα πούλμαν και αεροπλάνα για τα ευρωπαϊκά ταξίδια, που έκανε κάθε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα να μοιάζει με προάστιο της Αθήνας, βιώνοντας από πρώτο χέρι την περίοδο που ο Παναθηναϊκός ήταν ο απόλυτος, αδιαμφισβήτητος δυνάστης του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Που είδε την ομάδα του να αντιμετωπίζει και να διαλύει τα μεγαθήρια, χτίζοντας μια αυτοκρατορία σεβασμού. Και, τελικά, θα είναι εκεί ο γιος και η κόρη. Η γενιά των σημερινών 15ρηδων, 20ρηδων και 25ρηδων. Μια γενιά που μεγάλωσε μέσα στα δύσκολα χρόνια του συλλόγου, στη δίνη της αγωνιστικής φθοράς και της αλλαγής της εποχής, των δεδομένων ανταγωνισμού. Μια γενιά που άκουγε στωικά, αλλά δεν μπορούσε να καταλάβει. Η γενιά δεν είδε ποτέ live τον 3D και τον Μπατίστ να εκτελούν με δεμένα τα μάτια τη χορογραφία του τέλειου pick and roll. Που δεν βίωσε ποτέ τον ωμό ηλεκτρισμό ενός Final Four με τον Ζοτς να διευθύνει την ορχήστρα και τον Φράγκι να σηκώνεται για τρεις. Αυτά τα παιδιά τρέφονταν μέχρι σήμερα αποκλειστικά με αναμνήσεις άλλων. Με ιστορίες που ανακυκλώνονταν στα οικογενειακά τραπέζια, με ξεθωριασμένα, χαμηλής ανάλυσης βίντεο στο YouTube, με διηγήσεις των μεγαλύτερων που στα αυτιά τους είχαν αρχίσει να ηχούν σχεδόν σαν μυθολογία. Δεν ξέρω εάν αυτή η δεύτερη θητεία θα φέρει ευρωπαϊκά τρόπαια ή εάν θα δικαιώσει τις αγωνιστικές προσδοκίες που γεννά το όνομά του. Ίσως αυτό να είναι και δευτερεύον μπροστά στη σημασία της ίδιας της επιστροφής. Γιατί ορισμένες ιστορίες δεν κρίνονται αποκλειστικά από το αποτέλεσμά τους, αλλά ακριβώς από το γεγονός ότι συνέβησαν. Όπως στη λογοτεχνία έτσι και στη ζωή, οι σπουδαιότερες ιστορίες είναι αυτές της επιστροφής. Ο μεγάλος κύκλος άνοιξε ξανά, έκανε τη δική του, ανεξάρτητη λούπα στο χρόνο, δοκίμασε τις αντοχές όλων, μόνο και μόνο για να κλείσει ακριβώς εκεί που είχε ορίσει εξαρχής το πεπρωμένο. Στο σπίτι του. Εκεί που βαθιά μέσα τους, τον περίμεναν πάντα. Ολόκληρο το κείμενο εδώ: https://t.co/afWtkqJ7W6 #Νόστος #Επιστροφή #Μπάσκετ
Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο σημαντικός βιβλιογράφος, ποιητής, μελετητής και κριτικός λογοτεχνίας Δημήτρης Δασκαλόπουλος, ο οποίος άφησε σπουδαία κληρονομιά στα ελληνικά γράμματα, ιδιαίτερα στη μελέτη του Καβάφη και του Σεφέρη. #ΔημήτρηςΔασκαλόπουλος #Λογοτεχνία #Ποίηση
Ερευνητές ανακάλυψαν το πρώτο ποίημα του Καίδμωνα, του παλαιότερου Άγγλου ποιητή, σε ένα ξεχασμένο μεσαιωνικό βιβλίο που βρέθηκε στη Ρώμη, αποκαλύπτοντας ένα σημαντικό κομμάτι της αγγλικής λογοτεχνίας. #Καίδμων #Μεσαίωνας #ΑγγλικήΛογοτεχνία
