Search

Nikolas Moraitis wrote that he admired the simple and direct language of Dionysis Charitopoulos and characterized him as a great writer. He added that Greece owed him the restoration of historical truth, as, according to him, through his study and the book "Aris: the leader of the irregulars," he had refuted the propaganda of the right’s underground for the National Resistance. Quoting an excerpt from Charitopoulos's work, Moraitis mentioned that the author accused official Greece of having hidden or defamed the resistance movement for years and that former fighters of ELAS and their families faced social and state stigma. Charitopoulos, according to the excerpt, also described a multi-year effort to distort the facts and argued that EAM was the greatest epic of modern Greek history. The same text cited words from Panagiotis Kanellopoulos regarding the National Resistance. #ΔιονύσηςΧαριτόπουλος #ΕλληνικήΙστορία #Αντίσταση (translated)

Papdim referred to what Rubio said, who argued that "nationalism" had become a negatively loaded term. According to Rubio, this had led to the demolition of monuments, the condemnation of history, and teaching children to be ashamed of their countries. He also said that countries had opened their borders, moved their industry abroad, and let their armed forces decline. #Εθνικισμός #Ιστορία #Ταυτότητα (translated)

"The monuments, the historical relics, cannot be treated as war trophies, nor as victims of circumstances that occurred after their creation," emphasized among other things the Prime Minister of Greece, Kyriakos Mitsotakis, at the event held today at the Byzantine Museum of Thessaloniki on the occasion of the signing of the protocols of the cultural exchange agreement between Greece and Bulgaria. #Διπλωματία #ΠολιτιστικήΑνταλλαγή #ΕλλάδαΒουλγαρία (translated)

Τελικά είναι η Ακρόπολη για τους "λίγους" και τα μνημεία "φέουδα"; Καθώς δεν υπάρχει επίσημη ανακοίνωση ακόμη (τουλάχιστον εγώ δεν την γνωρίζω) θα ήθελα να πω δυο πράγματα πάνω σε αυτό. Η πρόσφατη νύχτα της Αυγουστιάτικης Πανσελήνου στην Ακρόπολη δεν ήταν μια μεμονωμένη διοικητική αστοχία. Ήταν ένα ακόμη σύμπτωμα μιας βαθιάς, δομικής παθογένειας που χαρακτηρίζει το ΥΠΠΟ μας : την προκλητική επιλεκτικότητα, την αδιαφάνεια και την εργαλειοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ενώ ο Ιερός Βράχος παρέμενε επίσημα κλειστός (υπήρχαν ανοιχτοί χώροι φυσικά με ανακοίνωση) για το ευρύ κοινό για λόγους "ασφαλείας", οι πύλες άνοιξαν εκτάκτως και προνομιακά για μια κλειστή ομάδα εκλεκτών προσκεκλημένων, αφήνοντας τους πολίτες στο σκοτάδι των εξωτερικών τειχών. Αυτό το περιστατικό αναδεικνύει το χάσμα που χωρίζει την Ελλάδα από τη διεθνή πραγματικότητα της πολιτιστικής διαχείρισης. Στο εξωτερικό, η διαχείριση μνημείων παγκόσμιας εμβέλειας βασίζεται στην αρχή ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό, όχι ιδιοκτησία της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας. Σε χώρες όπως η Ιταλία, η ActionAid Italy και η Διεθνής Διαφάνεια εφαρμόζουν "Σύμφωνα Ακεραιότητας". Αυτά επιτρέπουν σε απλούς πολίτες να ελέγχουν κάθε διοικητική απόφαση, εκμηδενίζοντας τις υπόγειες συνεννοήσεις. Σε κορυφαία μνημεία όπως το Λούβρο ή το Κολοσσαίο, οι ειδικές νυχτερινές περιηγήσεις είναι θεσμοθετημένες, δημόσια αναρτημένες και προσβάσιμες σε όποιον καταβάλει το επίσημο αντίτιμο. Δεν υφίσταται η έννοια του "κρυφού προσκεκλημένου" ούτε οι χαριστικές παραχωρήσεις κάτω από το τραπέζι. Μέσα από τους αυστηρούς νόμους για την Ελευθερία της Πληροφορίας, οποιαδήποτε παράκαμψη των επίσημων πρωτοκόλλων ασφαλείας οδηγεί σε άμεση δημοσιοποίηση των εγγράφων και σε κυρώσεις. Από την άλλη έχουμε και την UNESCO η οποία προσεγγίζει τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς με γνώμονα τη βιωσιμότητα και τη συμπεριληπτικότητα. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της: - Το Άρθρο 27 της Σύμβασης της UNESCO ενθαρρύνει τα κράτη-μέλη να εντάσσουν την τοπική κοινωνία στη διαχείριση των χώρων. - Η χρήση εμβληματικών χώρων ως "σκηνικών" για την ψυχαγωγία μιας κλειστής ελίτ αντιβαίνει ευθέως στην αρχή της ισότιμης πρόσβασης των πολιτών. Όταν το Υπουργείο επικαλείται τη φέρουσα ικανότητα και την επικινδυνότητα για να αποκλείσει το κοινό, η επιλεκτική άρση αυτών των περιορισμών για λίγους εκθέτει τη χώρα διεθνώς, αποδεικνύοντας ότι τα μέτρα ασφαλείας εργαλειοποιούνται κατά το δοκούν. Και το τραγελαφικό σε αυτή την ιστορία είναι το ότι στην Ελλάδα, το νομικό πλαίσιο είναι θεωρητικά αυστηρό. Ο Αρχαιολογικός Νόμος 4858/2021 ορίζει ρητά στο Άρθρο 10 ότι οποιαδήποτε παραχώρηση χώρου απαιτεί επίσημη διοικητική άδεια και την υποχρεωτική γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Παράλληλα, οι κατά τόπους Εφορείες Αρχαιοτήτων έχουν τη νόμιμη φυσική δικαιοδοσία και ευθύνη φύλαξης των μνημείων. Ωστόσο, η πραγματικότητα κινείται στη γκρίζα ζώνη της άτυπης εξουσίας. Η παράκαμψη των αρμόδιων υπηρεσιών και η λήψη αποφάσεων μέσω προφορικών, "άνωθεν" εντολών αποτελεί κοινό μυστικό. Η κατάσταση επιτείνεται από την πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου για την ίδρυση της κρατικής ανώνυμης εταιρείας διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς, μια κίνηση που αποδυναμώνει τον δημόσιο έλεγχο και ανοίγει τον δρόμο για την πλήρη εμπορευματοποίηση και την "πριβεδοποίηση" (μια ζωή γλωσσοπλάστες😊) των μνημείων. Αυτό το "πλάνο" εμπορευματοποίησης και επιλεκτικής διαχείρισης, το βλέπαμε να προδιαγράφεται εδώ και ενάμισι χρόνο. Ήταν ξεκάθαρο για όποιον γνωρίζει να διαβάζει τις θεσμικές μεταβολές. Ξέρω, όμως, καλά πως στο σύστημα που έχει οικοδομηθεί, η επιστημονική τεκμηρίωση και η αυτονόητη διαμαρτυρία υπονομεύονται άμεσα. Επειδή κρούω τον κώδωνα του κινδύνου τόσο καιρό (έτσι το θεωρώ εγώ) πολλοί θα σπεύσουν να μου κολλήσουν την ταμπέλα της "μόνιμα αντιδραστικής" ή να με κατατάξουν σε μια πολιτική μερίδα που απλώς ψάχνει αφορμή για να καταγγείλει το σύστημα. Ειδικά μάλιστα όταν οι επίσημες φωνές της συνδικαλιστικής ηγεσίας (όπως της κυρίας Κουτσούμπα, για την οποία δεν κρύβω ότι δεν τρέφω καμία εκτίμηση) θολώνουν το τοπίο με προσωπικές ή μικροπολιτικές σκοπιμότητες. Αλλά η αλήθεια δεν έχει κομματικό χρώμα, ούτε ιδιοκτήτη. Το γεγονός ότι η κριτική εκφέρεται (και) από ανθρώπους με "προβληματικά" κίνητρα, δεν αναιρεί την ουσία της αυθαιρεσίας που συντελέστηκε στην Ακρόπολη. Τα μνημεία μας πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ζητήματα εθνικής κυριαρχίας, επιστημονικού κύρους και βαριάς πολιτιστικής διπλωματίας. Δεν πρέπει να μετατρέπονται σε αναλώσιμα "σκηνικά" για την εφήμερη ψυχαγωγία μιας κλειστής ελίτ... Το να αρνούμαστε να σιωπήσουμε μπροστά στην υποβάθμιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν μας κάνει "επαγγελματίες διαμαρτυρόμενους". Μας κάνει υπεύθυνους επιστήμονες. Και όσο η εγχώρια εξουσία θα βολεύεται πίσω από τη λάσπη των πολιτικών ταμπελών για να αποφεύγει τη λογοδοσία, τόσο η προκλητική επιλεκτικότητα θα παραμένει το μόνιμο, θλιβερό σήμα κατατεθέν μιας χώρας που αρνείται να σεβαστεί ακόμα και την ίδια της την ιστορία. Προσωπικά περιμένω την επίσημη ανακοίνωση, αν φυσικά υπάρξει, γιατί χωρίς επίσημη απάντηση από το Υπουργείο Πολιτισμού και χωρίς περαιτέρω στοιχεία, η συζήτηση σταδιακά ατονεί. Το γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη Παρασκευή βράδυ βοήθησε στο να "απορροφηθεί" η αρχική ένταση μέσα στο Σαββατοκύριακο. Η ιστορία δείχνει ότι στην Ελλάδα τέτοια "σουαρέ" ξεχνιούνται γρήγορα από την κοινή γνώμη, καθώς η επικαιρότητα τρέχει με γρήγορους ρυθμούς και η έλλειψη λογοδοσίας θεωρείται πλέον, δυστυχώς, κανονικότητα... #ΠολιτιστικήΚληρονομιά #Ακρόπολη #Διαφάνεια

Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Αχλάτ ενόψει της 955ης επετείου της Μάχης του Μαντζικέρτ, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εξήρε τη σημασία του Αχλάτ ως συμβολικής αφετηρίας για τις τουρκικές και ισλαμικές κατακτήσεις Ιερουσαλήμ και Κωνσταντινούπολη, υποστηρίζοντας ότι η εθνική μνήμη των Τούρκων έχει αποτυπωθεί στα μνημεία της περιοχής. #Ερντογάν #Αχλάτ #ΜάχητουΜαντζικέρτ

Στα σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία της Ελλάδας, όπως οι Μυκήνες και η Ακρόπολη, έχει εγκατασταθεί ένα νέο δίκτυο πυρανίχνευσης, που περιλαμβάνει ήδη οκτώ σε λειτουργία συστήματα και σχεδιάζει την επέκταση σε 22 τοποθεσίες, με στόχο την έγκαιρη ανίχνευση και προειδοποίηση κατά πυρκαγιών. #Πυρανίχνευση #ΑρχαίαΟλυμπία #ΠολιτιστικήΚληρονομιά

Το επιχείρημα "ανήκει στο έδαφος της Ανατολίας, άρα πρέπει να μείνει εκεί, μας ανήκει και νοιαζόμαστε για την κληρονομιά της" θα ήταν συγκινητικό, δεν λέω... Αλλά πρώτον, η ξαφνική αυτή "αγάπη" των σύγχρονων Τούρκων για την πολιτιστική κληρονομιά της Ανατολίας γεννήθηκε μόλις τον 20ο αιώνα για καθαρά τουριστικούς και πολιτικούς λόγους. Για εκατοντάδες χρόνια, η Οθωμανική Αυτοκρατορία έβλεπε τα αρχαία ελληνικά, ρωμαϊκά και λυκιακά μνημεία της Ανατολίας ως "άχρηστες πέτρες των ειδωλολατρών". Τα χρησιμοποιούσαν ως υλικό για να χτίσουν ασβεστοκάμινα, στάβλους και τείχη, ή τα χάριζαν με επίσημα σουλτανικά φιρμάνια στους Ευρωπαίους. Το χώμα δεν έχει συνείδηση, οι άνθρωποι έχουν. Και η ιστορική συνείδηση λέει ότι η πολιτιστική κληρονομιά ανήκει σε αυτόν που τη δημιούργησε και σε αυτόν που τη σέβεται, όχι σε αυτόν που έτυχε να κατακτήσει το έδαφος αιώνες αργότερα και τώρα θυμήθηκε να το παίξει προστάτης των αρχαίων. #ΠολιτιστικήΚληρονομιά #Ιστορία #Ανατολία

Και να που φτάσαμε και στο σημείο να βλέπουμε έναν σύγχρονο επισκέπτη από την Τουρκία να στέκεται μπροστά στο εντυπωσιακό Μνημείο των Νηρηίδων στο Βρετανικό Μουσείο και να αναρωτιέται, οργισμένος κιόλας, "πώς κλάπηκαν τα αρχαία μνημεία ΜΑΣ από την Ανατολία"... Να το δικαιολογήσουμε ότι μπερδεύει τη γεωγραφία με την εθνική καταγωγή; Θα μπορούσε να ισχύει. Όμως ποιος φταίει όταν ο ίδιος επισκέπτης αρχίζει τις άρες μάρες κουκουνάρες, έχοντας πλήρη άγνοια για τις πραγματικές συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτά τα αρχαιολογικά διαμάντια κατέληξαν στο Λονδίνο; Μα φυσικά το ίδιο το σύγχρονο τουρκικό κράτος που μάχεται να αυτοπαρουσιαστεί ως ο νόμιμος κληρονόμος αυτών των μνημείων. Για να καταλάβουμε την ιστορία από την αρχή, το Μνημείο των Νηρηίδων κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. στην Ξάνθο της Λυκίας, μια περιοχή της σημερινής νοτιοδυτικής Τουρκίας. Δημιουργήθηκε από σπουδαίους Έλληνες γλύπτες της Ιωνίας για χάρη ενός τοπικού ηγεμόνα. Εκείνη την εποχή, οι πρόγονοι των σημερινών Τούρκων δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με την περιοχή, καθώς ζούσαν ως νομάδες στην Κεντρική Ασία και εμφανίστηκαν στην Ανατολία 1.500 χρόνια αργότερα, τον 11ο αιώνα μ.Χ. Τα επαναλαμβάνουμε συνεχώς ναι το ξέρω! Η μεγαλύτερη όμως αλήθεια κρύβεται στον τρόπο με τον οποίο το μνημείο αυτό έφυγε από την Ανατολία. Όταν ο Βρετανός αρχαιολόγος Σαρλ Φέλοους έφτασε στην Ξάνθο το 1838, το Μνημείο των Νηρηίδων δεν ήταν ένα όρθιο οικοδόμημα. Είχε γκρεμιστεί και ισοπεδωθεί ολοκληρωτικά από ισχυρούς σεισμούς ήδη από την εποχή του Βυζαντίου. Τα ανάγλυφα μάρμαρα και οι κολώνες του ήταν θαμμένα μέσα στο χώμα, διάσπαρτα και ξεχασμένα για αιώνες. Για να τα ξεθάψει και να τα μεταφέρει στο Λονδίνο, ο Φέλοους δεν έκανε κάποια κλοπή στα κρυφά (όπως ο Έλγιν για παράδειγμα). Απευθύνθηκε στην επίσημη κυβέρνηση της χώρας, την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το 1841, ο ίδιος ο Σουλτάνος εξέδωσε ένα επίσημο αυτοκρατορικό φιρμάνι, δίνοντας στους Βρετανούς τη ρητή έγκριση να φορτώσουν τα αρχαία μάρμαρα σε πολεμικά πλοία και να τα πάρουν. Για τους Οθωμανούς, η κλασική αρχαιότητα ήταν απλώς "άχρηστες πέτρες των γκιαούρηδων" που μπορούσαν να τις χαρίσουν ή να τις πουλήσουν για να κάνουν διπλωματικές εξυπηρετήσεις στις μεγάλες δυνάμεις της εποχής. Θα μου πείτε τώρα, πώς θα τα μάθει αυτά ο κάθε Τούρκος επισκέπτης; Ελα μου ντε. Κάποιος γλωσσολόγος είπε κάποτε "Η εκπαίδευση είναι ένα σύστημα επιβαλλόμενης άγνοιας"... #Αρχαιότητα #Ιστορία #Τουρκία

Η κυβέρνηση της ΝΔ με νομοσχέδιό της ντροπής, που ψηφίζεται σήμερα από την πλειοψηφία της στη Βουλή «ξεπουλά» σε ιδιώτες τα αρχαία μνημεία και τον πολιτισμό της Ελλάδας. Βγάζει στο «σφυρί» από Ακρόπολη μέχρι Επίδαυρο. Να αντισταθούμε σε αυτή την βαρβαρότητα. Η ιστορία και ο https://t.co/1L0QfVzs9y #ΕλληνικόςΠολιτισμός #ΑρχαίαΜνημεία #Αντίσταση #GR

Δεν τους αρκεί που εμπορευματοποίησαν τα πάντα, δεν τους φτάνει που ξεπούλησαν την οικονομία, τώρα επιχειρούν να εμπορευματοποιήσουν και την Ιστορία μας. Οι πρόγονοί μας έχτισαν τα μνημεία, άλλοι τα απελευθέρωσαν, άλλοι τα φύλαξαν και η κυβέρνηση ετοιμάζεται να τα μοιράσει δεξιά https://t.co/9D6NSnDhbP #ιστορία #οικονομία #μνημεία #GR

Σε λίγους μήνες φεύγουν και τα ξεπουλάνε όλα Πλιάτσικο δίχως προηγούμενο Έφαγαν τα πάντα και τώρα βγάζουν στο σφυρί τα αρχαία μνημεία της Ελλάδας https://t.co/e68vT2n7ql #Ελλάδα #ΑρχαίαΜνημεία #Πολιτισμός

Το αναβαθμισμένο Εθνικό Αρχείο Μνημείων, που περιλαμβάνει πάνω από 17.000 μνημεία και σχεδόν 1 εκατ. καταγραφές, λειτουργεί ως κεντρικός ψηφιακός πυλώνας για τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς, υποστηριζόμενο από νέες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης. #Πολιτισμός #ΤεχνητήΝοημοσύνη #ΨηφιακόΟικοσύστημα

Ο Υπουργός Πολιτισμού του Λιβάνου, Γασάν Σαλαμέ, προειδοποίησε ότι οι ισραηλινές επιθέσεις στον νότιο Λίβανο απειλούν σημαντικά πολιτιστικά μνημεία, όπως τα ερείπια της Τύρου και το κάστρο Μποφόρ, και ζητά από την UNESCO να αναθέσει ειδικό επίτροπο για την αξιολόγηση των ζημιών. #Λίβανος #ΠαγκόσμιαΚληρονομιά #Βομβαρδισμοί

Kyriakos Mitsotakis: Σήμερα, η καρδιά του Ελληνισμού χτυπά στον περήφανο ρυθμό της λύρας. Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανατρέχουμε με συγκίνηση σε ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας: τη συστηματική εξόντωση 353.000 συμπατριωτών μας. 112 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξεκίνησαν οι διωγμοί, οι εκτελέσεις, οι “πορείες θανάτου” στα βάθη της Ανατολίας, τα καταναγκαστικά τάγματα εργασίας, η μεταφορά αμάχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τότε που μνημεία, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και χωριά ολόκληρα παραδόθηκαν στις φλόγες. Παρά τη χρονική απόσταση, ωστόσο, οι αναμνήσεις παραμένουν ολοζώντανες. Θυμόμαστε τις μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους. Τους άνδρες που χωρίστηκαν βίαια από τις συζύγους τους. Τους γέροντες που ξεριζώθηκαν από τη γη όπου οι πρόγονοι μας είχαν ζήσει για πάνω από τρεις χιλιετίες. Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε. Και απέτυχε διότι οι επιζώντες που έφθασαν στη νέα πατρίδα, δεν είχαν μαζί τους πολλά, πέρα από τις εικόνες των αγίων τους και ένα άσβεστο φως. Αυτό που φώτισε τον δρόμο τους εδώ και τους επέτρεψε να μετατρέψουν τον πόνο σε προκοπή. Δεν αναβίωσαν απλώς ήθη και έθιμα. Έχτισαν νέες πόλεις, εμπλούτισαν την κουλτούρα μας και έγιναν η ραχοκοκαλιά του σύγχρονου κράτους. Στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε συνεπώς όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης.