❗ Χθες, πηγαίνοντας στην Έκθεση Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, μου συνέβη κάτι που θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί πολύ άσχημα. 🚇 Στον σταθμό του ηλεκτρικού στα Άνω Πατήσια, ανεβαίνοντας με τις κυλιόμενες σκάλες, έχασα την ισορροπία μου και έπεσα ανάσκελα. Δεν μπορούσα να σηκωθώ. Ήταν αδύνατον. Κι έτσι οι κυλιόμενες σκάλες συνέχισαν να ανεβαίνουν κι εγώ έμεινα ξαπλωμένος μέχρι να φτάσω επάνω. ❤️ Και τότε συνέβη κάτι που θέλω να θυμάμαι περισσότερο από την ίδια την πτώση. Ακριβώς πίσω μου βρισκόταν μια νεαρή κοπέλα. Χωρίς να με γνωρίζει, χωρίς δεύτερη σκέψη, έσκυψε και σε όλη τη διαδρομή κρατούσε και προστάτευε το κεφάλι μου, μέχρι να φτάσουμε επάνω. 🙏 Και όταν φτάσαμε, δύο νέα παιδιά που βρίσκονταν εκεί έτρεξαν αμέσως κοντά μου. Με βοήθησαν να σηκωθώ, με κράτησαν και με ρώτησαν με πραγματικό ενδιαφέρον: «Είστε καλά, κύριε;» Ευτυχώς, τελικά δεν χτύπησα. ❤️ Όμως έφυγα από εκεί έχοντας κερδίσει κάτι άλλο. Την υπενθύμιση ότι μέσα στην καθημερινότητα, ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και πιθανότατα δεν θα ξανασυναντηθούν ποτέ, υπάρχει ακόμη η ανθρωπιά. Δεν έμαθα τα ονόματά τους. Εκείνοι δεν ήξεραν το δικό μου. Για λίγα λεπτά, όμως, αυτό δεν είχε καμία σημασία. 🙏 Στην κοπέλα που προστάτευε το κεφάλι μου σε όλη εκείνη τη δύσκολη διαδρομή και στα δύο παιδιά που με βοήθησαν να σταθώ ξανά όρθιος, ένα μεγάλο ευχαριστώ. ❗ Yesterday, on my way to the Book Fair at Pedion tou Areos in Athens, something happened to me that could have ended very badly. 🚇 At Ano Patissia station, while going up the escalator, I lost my balance and fell backwards. I couldn’t get up. The escalator kept moving, carrying me all the way to the top while I remained lying down. ❤️ But what I want to remember most is not the fall. A young woman happened to be standing right behind me. She didn’t know me, yet without hesitation she bent down and protected my head throughout the entire ride until we reached the top. 🙏 When we finally got there, two young people immediately came over. They helped me get back on my feet, supported me and genuinely asked: “Are you all right, sir?” Fortunately, I wasn’t injured. ❤️ But I walked away with something else: a reminder that humanity is still there — among complete strangers who may never see one another again. I never learned their names. They didn’t know mine. For those few minutes, none of that mattered. 🙏 To the young woman who protected my head and to the two young people who helped me stand again, a big thank you. #Ανθρωπιά #Αλληλεγγύη #Ευχαριστώ #Humanity #Kindness #Ανθρωπιά #Αλληλεγγύη #Ευχαριστώ
