Search

Wisła Kraków wrote that instead of supporting the team from the stands in Warsaw, fans gathered at R22 in front of the screen to cheer for the White Star. The club added that when they cannot be in the stands, Wisła fans always find another way to show their support for the team. https://t.co/xzoaNYRQgN #BiałaGwiazda #WisłaKraków #piłkaNożna (translated)

Marek Magierowski wrote that the tweet was deleted, and such a banner did not appear on the screen. He stated that in the meantime the post received 44 thousand views, 3 thousand likes, and 602 retweets. He added that the audience was excited, and editor Bartosz Wieliński was surely delighted, and that he himself had to defend Republic TV. https://t.co/GCaaTdd2jL https://t.co/42lAUl4SdW #media #twitter #publicystyka (translated)

Actu Foot reported that Luis Enrique had considered Maghnes Akliouche to be the best player of the match. The coach praised his technical and physical qualities, calling him a nice surprise and stating that he was very happy to have him. https://t.co/Ekrp37ExXk #Football #LuisEnrique #Aklouche (translated)

The Estonian opposition parties Isamaa, Center Party, and EKRE have not been able to agree on the text of a vote of no confidence against the prime minister for several weeks, although they plan to submit it in the near future. #umbusaldus #EestiPoliitika #opositsioon (translated)

Stasiland Slovenia has written that Milan Kučan proposed a vote against the political police. He claimed that Kučan was the political head of the UDBA between 1986 and 1989 and that he had been receiving its reports since 1969. He provided more information in his 557-page book "Milan Kučan and the UDBA." https://t.co/ekrsHm7FwV https://t.co/okwSijUwx4 #politika #MilanKučan #Udba (translated)

The author wondered how to classify an attempt to overthrow the Polish government in cooperation with the authorities of another state if it was committed by a man in glasses visible on the screen. He added that such a situation would be unprecedented. #Polska #Rząd #Prawo #PL #IT (translated)

The author called for a “Balkan Benelux 2027,” recalling that they and Ekrem Krasniqi had proposed the idea in 2012 to accelerate European integration. Fourteen years later, the author said the strategy needed to be broader and faster, with Albania, Bosnia and Herzegovina, Kosovo, Montenegro and North Macedonia on a single fast track. https://t.co/eGxOUn5jWl #BalkanIntegration #EuropeanUnion #BalkanBenelux #AL #BA #XK #ME #MK

I had a problem with the ERP program at the company. Because for 8 years we couldn't manage it, nor could any of the IT specialists, we had an extra about 4 man-hours per week when calculating production costs. But I sat down calmly with EJAJ, took screenshots, and solved the problem in an hour. It's no longer about whether EJAJ will take jobs or not, but it simply solves problems and explains step by step in a very simple way. And I'm not ashamed, because you all know what my level of IT knowledge is, to ask questions or to ask for a slower explanation. I anticipate a malicious question - no job will be eliminated, on the contrary - we will be able to focus on processes that create added value, instead of counting production costs to two decimal places in spreadsheets 😂 #ERP #technologia #produktywność (translated)

Donald Tusk testuje nową formę „podcastowego orędzia”. Zamiast konferencji, mównicy czy kilkunastosekundowej riposty na X - usiadł przy mikrofonie i spokojnie wyjaśnił mechanizm wysokich cen paliw oraz rozwiązanie proponowane przez rząd. Sam materiał szybko przekroczył milion wyświetleń na X. To istotne, bo nośnikiem nie jest KPRM ani konkretna platforma - jest nim premier dysponujący milionowymi zasięgami na różnych platformach. W przypadku paliw było co tłumaczyć. Rząd wiąże wzrost cen z sytuacją na światowych rynkach i zakłóceniami dostaw, a proponowany podatek od nadzwyczajnych zysków firm paliwowych ma przynieść ok. 4 mld zł i finansować działania osłonowe, w tym obniżenie obciążeń podatkowych paliw. Opozycja i otoczenie prezydenta przedstawiają sprawę inaczej - wskazują https://t.co/qPNdq9HYaR. na możliwość obniżenia cen innymi instrumentami i krytykują przerzucanie odpowiedzialności na prezydenta. Podcast daje premierowi przestrzeń, żeby zamiast odpowiadać sloganem na slogan przedstawić obywatelowi cały mechanizm i własne argumenty. Potencjał tego formatu bierze się również ze sposobu działania współczesnych platform. Już wcześniejsze analizy aktywności europejskich liderów na TikToku wskazywały Tuska wśród polityków osiągających bardzo wysokie liczby wyświetleń, a treści “humanizujące” polityków należą do formatów generujących duże zaangażowanie. Jeden kilkuminutowy podcast może jednocześnie być pełnym wyjaśnieniem na YouTube czy X i źródłem kilkunastu krótkich klipów na TikToka, Reels czy Shorts. To potencjalnie viralowe orędzie przystosowane do internetu zamiast telewizji. Jest jeszcze drugi efekt - wizerunkowy. PiS przez dwie dekady konsekwentnie budował negatywny obraz Tuska manipulacjami i zwykłymi kłamstwami. Podcast nie unieważnia tej wieloletniej narracji, ale omija jej filtr. Odbiorca przez kilka minut obserwuje premiera mówiącego własnym głosem, spokojnie i współczesnym językiem medialnym. Dla części obywateli może to być kontakt nie z groźnym wizerunkiem premiera stworzonym przez jego przeciwników, lecz bezpośrednio z Tuskiem jako człowiekiem. Co więcej, Tusk już w exposé w 2023 r. obiecywał comiesięczne otwarte spotkania, podczas których miał zdawać obywatelom raport z tego, co rząd zrobił, co się udało i gdzie pojawiły się problemy. Późniejsza odpowiedź KPRM na interpelację dotyczącą realizacji tej zapowiedzi wskazywała przede wszystkim inne kanały komunikacji rządu, zamiast wykazać realizację cyklu takich comiesięcznych spotkań. Podcast nie zastąpi rozmowy twarzą w twarz i pytań obywateli, ale może realizować część pierwotnej idei znacznie szerzej: regularnie tłumaczyć milionom ludzi decyzje i działania państwa - bez pośredników i zewnętrznej narracji. Z perspektywy walki z dezinformacją najważniejsze jest właśnie połączenie zasięgu z czasem. Fałszywa lub uproszczona narracja może zmieścić się w jednym zdaniu, podczas gdy jej sprostowanie często wymaga pokazania przyczyn, danych i zależności. Premier posiadający własną dużą publiczność może stworzyć stały punkt odniesienia: jeden temat, kilka minut, źródła, decyzja rządu, jej koszty i ograniczenia. Warunek jest jeden - materiał musi pozwalać odbiorcy sprawdzić przedstawiane informacje, bo inaczej podcast stanie się po prostu kolejnym kanałem politycznego przekazu. Wniosek: pojedynczy film jest eksperymentem. Regularny podcast premiera mógłby stać się nowoczesnym odpowiednikiem orędzia - mniej ceremonialnym, bardziej osobistym i zaprojektowanym pod mechanikę mediów społecznościowych. Może również zmieniać sposób, w jaki część obywateli postrzega samego Tuska, bo daje mu możliwość bezpośredniego kontaktu z odbiorcą po latach intensywnego negatywnego przekazu jego przeciwników. To nie gwarantuje zmiany opinii, ale zmienia warunki, w których obywatel ją wyrabia. Ocena Doświadczeń Obywatela: 8/10 ✅ Rekomendacja: jeśli rząd uzna ten format za wartościowy, powinien wdrożyć go konsekwentnie jako regularny kanał informacyjny premiera: jeden aktualny problem, spokojne wyjaśnienie, dane i źródła widoczne na ekranie, wskazanie tego, co rząd zrobił, czego nie zrobił i dlaczego. W kampanii taki format może mieć dużą wartość komunikacyjną, ale z perspektywy państwa jego istotniejszą funkcją byłoby skrócenie dystansu informacyjnego między władzą a obywatelem. — #PolitycznyUX @PolitycznyUX #Polityka #Podcast #Tusk

🤪 Včasih iz čisto antropoloških razlogov prižgem POP TV in se počutim, kot bi odkril nedotaknjeno grobnico iz leta 1998. To, kar nam danes prodajajo pod pretvezo informativnega programa, ni več novinarstvo – to je dobesedno živi muzej televizijske zgodovine. Naši televizijski junaki s Kranjčeve z izjemno resnimi obrazi še vedno naivno verjamejo, da so absolutni vrhunec vizualnega pripovedovanja zgodb. Celoten svet menda z zadržanim dihom čaka, da nam razložijo novice, ki so bile na spletu zastarele že prejšnji torek. Če bi te medijske "mage" vrgli na YouTube, kjer o vsebini ne odloča polspeči urednik, ampak neusmiljeni algoritem in gledalec z gumbom "preskoči", bi pogoreli hitreje kot poceni kitajski električni avto brez toplotne črpalke sredi hude zime. Na sodobnih platformah velja zakon džungle – če v prvih treh sekundah ne ponudiš substance ali jasne logike, si mrtev. Zbogom. Naši strokovnjaki pa nam strežejo formo iz devetdesetih, zavito v takšno podcenjevanje gledalčeve inteligence, da te ob gledanju fizično zaboli glava. Vse skupaj je zmontirano le zato, da se zapolni čas med oglasi za pralni prašek in čudežna zdravila za prostato. In ker se na POP TV na tihem seveda zavedajo, da se njihov Titanik potaplja, počnejo točno to, kar so pred propadom delali tiskani mediji. Luknje flikajo z organizacijo nekih "strokovnih" dogodkov, da poberejo tam kjer nam težko prodajo “vsebinsko oglaševanje” sredi informativnega programa. Ljudska modrost pravi: ko ladja tone, ne greš menjat tapet v salonu, ampak iščeš rešilni čoln. A najbolj zabavno pri vsem tem je njihovo prepričanje, da jih bo pred propadom rešila majhnost trga in slovenski jezik. Kakšna monumentalna zabloda! V Ameriki je YouTube že zdavnaj povozil kabelsko televizijo in ljudem vzame neprimerljivo več časa. In ne, globalna konkurenca ne bo ostala v angleščini in se ustavila na Karavankah. Umetna inteligenca je zbrisala meje. Že danes lahko Marka Roberja, najbolj znanega YouTube znanstvenika na svetu, gledate in poslušate s simultanim, popolnoma naravnim prevodom v slovenščino. In ni edini. Te vsebine je vsak dan vedno več. Vprašanje torej ni več, kdaj bo ta televizijski koncept propadel. Vprašanje je le, kdaj bodo dinozavri v uredništvih dojeli, da je komet že zdavnaj treščil na zemljo, medtem ko oni še vedno zrejo v temen ekran in poslušajo statični šum. #televizija #mediji #novinarstvo

Nie trzeba kłamać 🧵 Mam 45 lat i pamiętam jeszcze czasy, kiedy informacja miała wagę. Nie dlatego, że media zawsze mówiły prawdę. Nie mówiły. Manipulowały, przemilczały, miały swoje sympatie i popełniały błędy. Ale dziennikarze byli inni. I myślę, że nie ma sensu udawać, że często nie byli po prostu lepsi. Nie dlatego, że byli lepszymi ludźmi. I nie dlatego, że każdy z nich kończył dziennikarstwo. Ten zawód wymagał jednak wiedzy, języka, oczytania, elokwencji, umiejętności zadawania pytań i rozumienia świata, o którym się opowiadało. Żeby znaleźć się w dużej redakcji, trzeba było coś umieć. Sam fakt posiadania opinii nie czynił jeszcze z nikogo dziennikarza. Można było nie zgadzać się z Janiną Paradowską. Można było nie podzielać jej ocen. Ale kiedy pisała, było widać warsztat. Miała język, styl, ironię i ogromną pamięć polityczną. Nie tylko opisywała wydarzenia. Potrafiła je ze sobą łączyć, pamiętała, co było wcześniej, i rozumiała, z czego wynika to, co dzieje się dzisiaj. Kiedy rozmawiała z politykiem, wiedziała, z kim rozmawia. Znała jego wcześniejsze deklaracje, rozumiała instytucje i wiedziała, o co zapytać. Była przygotowana. I właśnie takich ludzi mam na myśli, kiedy mówię, że dziennikarze byli inni. Nie byli nieomylni ani bezstronni. Byli po prostu zawodowcami. Żeby znaleźć się w dużej redakcji, nie wystarczyło mieć mikrofon, telefon i opinię. Dzisiaj właściwie każdy może nazwać się dziennikarzem. I nie piszę tego z pogardą dla internetu. Sama korzystam z tego, że nie potrzebuję redakcji, żeby coś napisać i dotrzeć z tym do ludzi. To jedna z największych wolności, jakie dała nam technologia. Tyle że zniknięcie bramki nie sprawiło, że wszyscy staliśmy się dziennikarzami. Sprawiło, że wszyscy dostaliśmy możliwość publikowania. To nie jest to samo. Kiedyś informacja miała też opakowanie. Gazeta miała pierwszą stronę, kolejne działy, komentarz był komentarzem, wiadomość wiadomością, a reklama reklamą. W telewizyjnym dzienniku ktoś decydował, że jedna rzecz otwiera wydanie, inna dostaje trzy minuty, a jeszcze inna dwadzieścia sekund albo nie pojawia się wcale. Można było się z tym wyborem nie zgadzać. Czasem był fatalny. Ale sama konstrukcja mówiła odbiorcy: to jest ważne, to mniej, a to jest tylko dodatkiem. Dzisiaj wojna, śmierć, reklama kremu, kot, polityczna awantura, promocja butów i wiadomość o katastrofie pojawiają się na tym samym ekranie. Wszystko ma podobny rozmiar. Wszystko przesuwamy tym samym ruchem kciuka. Jedna rzecz znika i natychmiast pojawia się następna. Informacja straciła opakowanie, które mówiło nam, ile waży. To jest dla mnie jedna z największych zmian, jakie zaszły w mediach. Dawniej ktoś tę wagę próbował ustalić za nas. Redaktor, wydawca, dziennikarz. Oczywiście mógł się mylić, mógł manipulować, mógł czegoś nie pokazać. Dzisiaj dostaliśmy dostęp do niewyobrażalnie większej liczby informacji, ale razem z nim dostaliśmy obowiązek, do którego nikt nas specjalnie nie przygotował: sami mamy zdecydować, co jest ważne, co prawdziwe, co warte uwagi, skąd pochodzi i czego w tym obrazie brakuje. Tyle że większość z nas nie siada rano z kawą i planem przeprowadzenia śledztwa nad każdą rzeczą, którą zobaczy w telefonie. Patrzymy przez kilka sekund. Czytamy nagłówek. Oglądamy fragment filmu. Czasem komentarz. Jedziemy dalej. Kahneman opisywał dwa sposoby naszego myślenia. Jeden szybki, automatyczny, działający niemal bez wysiłku. Drugi wolniejszy, wymagający uwagi i pracy. Internet jest środowiskiem stworzonym dla tego pierwszego. Nie dlatego, że ludzie nagle zgłupieli. Po prostu nie da się przez kilka godzin dziennie analizować każdej informacji tak, jakbyśmy przygotowywali pracę naukową. Mózg szuka skrótów, bo musi. A jednym z takich skrótów jest znajomość. Coś, co widzieliśmy już wiele razy, zaczyna brzmieć bardziej prawdopodobnie. Psychologia zna to zjawisko od dawna. Powtarzane twierdzenie może z czasem wydawać się bardziej prawdziwe tylko dlatego, że jest nam już znajome. 1/n⬇️ #dziennikarstwo #media #informacja

MY PRESIDENTIAL PLEDGE 🇦🇹🇹🇷 Ekrem İmamoğlu remains imprisoned in Türkiye amid multiple criminal proceedings that he denies; opposition parties and international critics describe the cases as politically motivated, while the Turkish government says the judiciary is independent. https://t.co/UF3I57ylJP #Ekremİmamoğlu #Türkiye #PoliticalPrisoner #AT #TR