Search

Column: BRUTALE, PROTSERIGE LEEGROOF VAN NEDERLAND Max von Kreyfelt Defensie kan bij 3,6 miljard euro aan verplichtingen niet aantonen waarom opdrachten buiten de normale aanbestedingsregels zijn verstrekt. Geen tas met bankbiljetten is zoekgeraakt. Er ontbreekt iets veel belangrijkers: controle op de besteding ervan. Toch verschijnt de politieke leiding voor de camera alsof zij zojuist eigenhandig Europa heeft gered. Nieuwe tanks, drones, raketten en miljarden worden aangekondigd met het enthousiasme van kinderen die speelgoed mogen uitzoeken op kosten van hun ouders. De houding kaarsrecht, de vlaggen gestreken en de mond vol nationale veiligheid. Het is een brutale, protserige vertoning terwijl Nederland financieel en moreel wordt leeggeroofd. De Algemene Rekenkamer constateerde over 2025 voor 4,4 miljard euro aan fouten en onzekerheden. Bij 3,6 miljard daarvan was onvoldoende onderbouwd waarom uitzonderingen op de aanbestedingsregels werden gebruikt. Defensie noemt dat een administratieve onvolledigheid. Natuurlijk. Wanneer een bijstandsmoeder één formulier verkeerd invult, heet dat fraude. Wanneer een ministerie miljarden onvoldoende verantwoordt, ontbreekt er kennelijk slechts een nietje. Aanbestedingsregels bestaan om vriendjespolitiek, overbetaling en bevoordeling te voorkomen. Wie daarvan afwijkt, moet kunnen uitleggen waarom. Defensie kon dat niet. Tegelijkertijd ontbrak een specifiek beleid tegen fraude en corruptie. Meer geld, minder concurrentie en gebrekkige controle: bij iedere gewone organisatie zouden de alarmbellen afbreken. In Den Haag wordt er een vlaggetjesdag van gemaakt. Het contrast is stuitend. Burgers betalen steeds meer voor wonen, energie, boodschappen en zorg. Ouderen wachten op ondersteuning. Jongeren kunnen geen huis vinden. Boeren, ondernemers en zelfstandigen worden bedolven onder regels en belastingen. Voor hen is iedere euro schaars en iedere komma verplicht. Maar zodra het woord ‘veiligheid’ valt, verandert de schatkist in een geldautomaat zonder pincode. Wie vragen stelt, begrijpt de geopolitieke ernst niet. Wie bonnetjes verlangt, helpt vermoedelijk Poetin. En wie wil weten welke bedrijven miljardencontracten kregen en waarom, brengt vanzelfsprekend onze nationale veiligheid in gevaar. Zo wordt het land niet in één spectaculaire roof leeggehaald. Het gebeurt contract voor contract, uitzondering na uitzondering, verpakt in plechtige verklaringen over verantwoordelijkheid. De burger ontvangt de rekening; de leverancier het geld; de minister een fotomoment. Nederland wordt niet uitsluitend beroofd van miljarden. Het wordt beroofd van het recht te controleren wat er met die miljarden gebeurt. En terwijl de politieke pauwen hun defensieveren spreiden, wordt achter het podium de staatskas naar buiten gedragen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Defensie #Corruptie #Nederland

Netwerkcorruptie: de vriendjespolitiek die prominente leden van PRO en D66 aan een riant inkomen helpt bij voornamelijk “NGO’s” via het netwerk en zonder deugdelijke onpartijdige sollicitatie-procedure. NGO’s die kunnen bestaan door overheidssubsidies. https://t.co/4NmAbSdlB5 #Netwerkcorruptie #Vriendjespolitiek #Transparantie

De maffia in Palermo zorgt via smeergeld, intimidatie en vriendjespolitiek tenminste nog voor economisch rendement: bouwvakkers gaan er aan de slag! In Nederland bedisselt een politieke kliek met behulp van belastinggeld baantjes voor incompetente kletsmeiers. #maffia #corruptie #politiek

Elke keer bij zwaar drugsgeweld eisen de PS baronnen van Brussel meer federaal geld. Het is hun standaard antwoord op alles. Intussen verloedert Brussel verder en is Vlaams-Brabant de safe haven voor al diegenen die hun lafheid, vriendjespolitiek en onbekwaamheid beu zijn. #Brussel #drugsgeweld #VlaamsBrabant #BE

De vuile keerzijde van de PvdA-medaille Frans Timmermans: oud-Eurocommissaris voor de Green Deal, voormalig lijsttrekker van GroenLinks-PvdA en sinds juli 2026 zelfs minister van Staat. Alsof de partij er nog een lintje bij wilde plakken. Onder zijn verantwoordelijkheid in Brussel stroomden miljoenen Europees belastinggeld rechtstreeks naar ideologisch bevriende milieu-ngo’s. Niet zomaar subsidies, nee: met de expliciete opdracht om keihard te lobbyen voor Timmermans’ eigen groene agenda. Geheime contracten, meetbare lobbytargets en een netwerk van politieke en activistische handlangers zorgden ervoor dat publiek geld, morele superioriteit en politieke invloed naadloos in elkaar overvloeiden. Een perfect gesloten circuit. En alsof dat nieuw is. Precies hetzelfde mechanisme – publieke middelen, partijvriendjes, ideologische dekmantel, geheime geldstromen en systematisch afwezige controle – speelde zich dertig jaar eerder al af rond de PvdA’er Jan Nico Scholten en zijn stichtingen. Toen heette het anti-apartheid en Refugiado (vluchtelingen), nu asielproblematiek en klimaat. Het morele schild was anders, de graaicultuur bleef identiek. Jan Nico Scholten, PvdA-senator en zelfbenoemde anti-apartheidsheilige, bouwde vanaf 1984 een persoonlijk imperium van stichtingen op dat tientallen miljoenen aan publiek geld opslokte. AWEPA en AEI presenteerden zich als morele baken in de strijd tegen onrecht. In werkelijkheid functioneerden zij als een gesloten circuit van politieke vriendjespolitiek, mediapropaganda, belangenverstrengeling en structureel ontbrekende controle. De documenten die ik boven water haalde, leggen bloot hoe één man met behulp van PvdA, GroenLinks, de VARA en Brusselse ambtenaren een netwerk creëerde waarin publieke middelen, salarissen en ideologie naadloos in zijn eigen handen vloeiden. Ideologische dekmantel Scholten en zijn bondgenoten kozen bewust en selectief voor het ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA. Die keuze was geen humanitaire noodzaak, maar een ideologisch wapen. Alles wat deze bewegingen diende, was “goed”; alles wat ertegen inging, verdacht. Dat morele schild maakte kritiek op financiële rommel of belangenverstrengeling jarenlang taboe. Wie durfde te vragen waar de miljoenen precies bleven, stond meteen aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Partijen en omroep als leveranciers De PvdA stelde Scholten hun fractie kantoor in de Tweede Kamer ter beschikking. Pas in 1991, toen openbaarheid dreigde, werd AWEPA de deur gewezen. PvdA-fractiemedewerker Peter Sluiter werd gedetacheerd; AWEPA betaalde zijn salaris (60.000 gulden, later 75.000 gulden per jaar) rechtstreeks aan de PvdA-fractie. GroenLinks deed met hun fractiemedewerker Tamme Hansma precies hetzelfde (zie bijlage). In augustus 1992 eiste de fractie dat AWEPA bij vooruitbetaling 30.000 gulden overmaakte voor salaris en pensioen van Tamme Hansma. En de VARA? Karel Roskam, hun stercommentator, werkte intensief voor Scholten als spindokter, eindredacteur van publicaties, subsidieaanvragen en onderzoeksverslagen – terwijl hij gewoon door de publieke omroep werd betaald (zie bijlage). Zelfs na 1988 bleef de VARA zijn financiële positie regelen. In 1989 lanceerde Scholten en Roskam een campagne voor een 250 kW-zender van ANC Radio Freedom, met een beoogd bedrag van 5 miljoen gulden. Roskam en Maartje van Weegen (NOS) trokken de kar. De grens tussen journalistiek, activisme en betaalde propaganda was volledig vervaagd. Drie petten, één kas Scholten was tegelijk voorzitter van AWEPA, president van AEI én tot oktober 1998 voorzitter van Vluchtelingenwerk. In 1993 richtte hij met diezelfde petten samen met Simon Jelsma (Postcodeloterij) Refugiado op. Vijf jaar later vroeg Refugiado spoedeisend ruim 200.000 gulden aan Vluchtelingenwerk. Het bestuur onder Scholtens leiding paste de eigen regels aan en keurde de aanvraag goed. Eén man zat aan beide kanten van de tafel, wijzigde de voorwaarden en liet publiek geld van de ene door hem bestuurde organisatie naar de andere stromen. Hij noemde het “uiterste zorgvuldigheid”. Brussel als pinautomaat Via zeer informele contacten tussen Scholten en DG VIII-ambtenaren Jaap Houtman en Giovanni Livi stroomden de Europese miljoenen binnen. In 1988 bevestigde Livi telefonisch en schriftelijk dat 300.000 ECU (ongeveer 700.000 gulden) beschikbaar was voor een AEI-initiatief en vroeg met spoed om bankgegevens (zie bijlage). Tussen 1988 en 1996 steunde de Commissie 21 projecten met ruim 7 miljoen Ecu. Totaal voor AWEPA/AEI 1985-1996: bijna 30 miljoen gulden. Nederlandse subsidies via Scholtens politieke kameraad Jan Pronk: circa 1,6 tot 2 miljoen gulden, ondanks eerdere waarschuwingen van financiële manipulaties. Controle? Welke controle? Pas in 1997 schreef de Europese Commissie een vernietigende brief: dubieuze jaarrekeningen, verborgen reserves, inadequate interne controle, onacceptabele overhead. Scholten ontving intussen jaarlijks 150.000 gulden uit zijn stichtingen. De Noordse donoren noemden de cultuur “autocratisch, geheimzinnig en defensief”. Na cosmetische correcties en de terugbetaling van 60.000 Ecu ging de geldkraan gewoon weer open. Het systematische zwijgen Ik zorgde ervoor dat documenten de toenmalige Europarlementariërs Jim Janssen van Raay en Maxime Verhagen bereikten. Parlementaire vragen volgden. Maar de volledige samenhang – politieke partijen die personeel leverden, een omroepjournalist die voor Scholten werkte terwijl hij door de VARA werd betaald, driedubbele petten, Refugiado als perfecte belangenverstrengeling, informele Brusselse lijnen en de ideologische dekmantel van ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA – is destijds nooit als één onontkoombaar verhaal openbaar gemaakt. Het morele argument van de “goede strijd” functioneerde als perfecte immuniteit. Daarachter draaide een netwerk waarin publiek geld, publieke salarissen en politieke loyaliteit systematisch werden ingezet voor één man en zijn organisaties. Effectieve controle bestond niet. Een van zijn grootst financiers -Jan Pronk- zei ooit “Controle vind ik koloniaal gedrag”. Controle was overbodig verklaard zolang het juiste morele etiket erop plakte. 1/2 Peter Siebelt Zozzaro 18 augustus 2026 #politiek #transparantie #belangenverstrengeling

Soms denk ik, moet ik je nog wel schrijven? Ik val zo in herhaling. Afgelopen zaterdag was het weer hopeloos: de hele nacht zaten we in de ondergrondse parkeergarage. Rusland voerde een van de grootste raketaanvallen uit op Kyiv sinds het begin van de grootschalige invasie. Ze vuurden 41 ballistische raketten en 125 drones op ons af. Eén persoon kwam om het leven, zeventien mensen raakten gewond. Er braken grote branden uit in een supermarkt en in een flatgebouw. Het lijkt alsof onze luchtafweer steeds meer begint te haperen. Blijkbaar raken die Patriot-raketten zo langzamerhand echt op. Volgende week ga ik met mijn man Akos voor een tijdje terug naar Boedapest. Het is geen doen voor ons oude mensen om de hele tijd maar in die garage te zitten. Akos heeft inmiddels behoorlijke last van slapeloosheid. Ook als het luchtalarm níét afgaat, denkt hij het te horen en wordt hij er wakker van. Hopelijk knapt hij in Hongarije snel op. Afgelopen week ging ik de straat op om te protesteren tegen het ontslag van Mychailo Fedorov, onze minister van Defensie. Ik sprak mijn zoon Maks nog even kort aan de telefoon en ook hij was verbolgen over deze domme beslissing van Zelensky. Voor ons staat Fedorov voor het ‘nieuwe Oekraïne’, dat nadrukkelijk bij Europa hoort en niet bij Rusland. Federov is iemand die zich fel keert tegen de corruptie in ons land, helaas een hardnekkig overblijfsel uit de tijd dat Oekraïne door de Sovjet-Unie bezet was. Die erfenis zie je vooral terug op bestuurlijk niveau, waar weinig transparantie is en mensen via vriendjespolitiek op bepaalde posities terechtkomen. Het is een enorme klus om dit te veranderen. Maar de wil is er, zeker bij de jongere generaties. Met Fedorov hadden we iemand die onze krijgsmacht moderniseerde, openheid van zaken gaf en hamerde op het gebruik van drones om Russische energienetwerken aan te vallen. Het is om moedeloos van te worden dat nu juist híj ontslagen is. Al begrijp ik dat de samenwerking met generaal Oleksandr Syrskyi totaal niet liep. Over Syrskyi wil ik hier niks slechts zeggen. Dat wij hier nu nog in Kyiv kunnen wonen, hebben we aan hem te danken. Hij beschermde onze stad in maart 2022, door op een slimme manier bruggen op te blazen en de Russische bevoorradingslijnen te blokkeren. Natuurlijk is Syrskyi een held. Geen twijfel over mogelijk. Maar toch. Wat in 2022 militair gezien een briljante strategie was, hoeft dat in 2026 niet te zijn. De starre generaal Syrskyi heeft zich bewezen, maar zowel mijn zoon als ikzelf denkt dat Fedorov op dit moment beter weet hoe de Russen kunnen worden verslagen. Het voelt allemaal als een stap terug in de tijd. Zou Zelensky dit nog gaan inzien? Het vervelende is dat ik weet dat ik jou dit beter niet had kunnen schrijven. Rusland is dolblij met alle mogelijke politieke spanningen in ons land. Beter kunnen we het er maar niet meer over hebben.

Corruptie draagt in België zelden die naam. Ze verschuilt zich achter belangenvermenging, cliëntelisme en vriendjespolitiek. En wanneer echte corruptiezaken aan het licht komen, verdwijnen ze vaak snel uit de media. Los corruptie ten gronde op en de begroting is bijna in orde. #corruptie #België #politiek

De Vereniging Eigen Huis pleit voor strenger toezicht op makelaars en wetgeving om het biedlogboek te verbeteren, omdat huidige praktijken te vaak leiden tot vriendjespolitiek en ongeoorloofde druk op huiszoekers tijdens het biedproces. #biedlogboek #woningmarkt #VerenigingEigenHuis