Search

The Milky Way's eye candy account presented Polish audiences with a jar from the Goryeo period, dating back to the 12th century. The author described its body, spout, and handle as shaped like bamboo shoots, and the veins as made with extraordinary precision. He also noted the jade color of the vessel and described it as a beautiful masterpiece. https://t.co/oeJfnWaMj2 #Goryeo #sztuka #zabytek (translated)

Nie oceniam na gorąco w sprawie Rzeczniczki Praw Dziecka kto ma rację. Ale jeżeli @K_Stanowski i @OficjalneZero stawia tak ciężkie zarzuty a w swoim artykule POMIJA fakt, że rodzina, z której zabrali dzieci miała NIEBIESKĄ KARTĘ i DOZÓR SĄDOWY - to jest to wyjątkowe obrzydlistwo, dosłowna gra dziećmi i manipulacja, która ewidentnie ma barwy polityczne. #PrawaDziecka #Manipulacja #Polityka

Mężczyzna jedzie przez Polskę i Czechy, by ratować chorą partnerkę. Dostaje łomot od rodaków, bo barwy Śląska wzięli za ukraińskie i krzyczeli o „banderowcach”. Tak kończy się szczucie prawicowych populistów. Nienawiść z sieci przeniosła się na ulice. #Polska #Czechy #nienawiść #PL #CZ

Pobili go, bo pomylili górnośląskie barwy z ukraińskimi. "Zaczęły rządzić ignorancja i przemoc" Wyruszył w 800-kilometrową podróż, by nagłośnić zbiórkę pieniędzy na leczenie ciężarnej partnerki chorej na raka. W Czechach został zaatakowany przez grupę Polaków. #Bezpieczeństwo #Przemoc #Solidarność #PL #CZ

Szok! Patusy wpatrzeni w Zajączkowską i Berkowicza biją swoich. Za czapkę. I jeszcze w duchu są z siebie dumni. Kuba Heisig z Chorzowa jedzie rowerem wzdłuż granic Górnego Śląska. Zbiera pieniądze na leczenie partnerki. Marcelina ma 30 lat, III stadium raka, jest w ciąży. Chemia, dojazdy, leki. Facet nie jedzie na wczasy. Jedzie, żeby jego kobieta miała szansę. W Ostrawie natyka się na grupę Polaków. Widzą żółto-niebieską czapkę z napisem GŌRNY ŚLŌNSK. Nie czytają. Nie pytają. Nie mają nawet tyle oleju w głowie, żeby odróżnić barwy Śląska od flagi Ukrainy. Wystarczy im jeden impuls: „Ukrainiec. Banderowiec.” I leci cios w głowę. Potem leży, a oni go kopią. To nie jest „pomyłka”. To jest poziom tych ludzi. Zero mózgu, pełna agresja, kompletny brak hamulców. Facet zbiera na życie ciężarnej kobiety chorej na raka, a oni rozwalają mu twarz, bo kapelusz im się nie podoba. Potem wrócą do Polski i będą opowiadać, że „bronili swoich”. Bronili czego? Własnej głupoty i nienawiści, którą mają zamiast charakteru. Nie bronili Polski. Nie bronili Śląska. Nie bronili niczego. Napadli na bezbronnego człowieka, który nic im nie zrobił. Zrobili to stadnie, z zaskoczenia, po ciemku, jak typowe patusy, które czują się silne tylko wtedy, gdy jest ich kilku na jednego. Tacy zawsze znajdą pretekst. Dzisiaj czapka. Jutro akcent. Pojutrze to, że ktoś źle spojrzał. To nie patriotyzm. To tchórzostwo w wersji zbiorowej. To ludzie, którzy nie potrafią wygrać żadnej prawdziwej rozmowy, więc rozwiązują wszystko pięścią. I jeszcze w duchu są z siebie dumni. Kuba skończył wyprawę i wraca do domu zbity. Marcelina dalej leży z rakiem i ciążą. A napastnicy pewnie już piją i opowiadają, jacy to byli twardzi. Wstyd. Nie za czapkę. Za was. Pomóżmy Kubie. - Jacek Fogiel #Solidarność #Przemoc #Empatia

Hanna Bieluszko, ceniona aktorka Teatru Słowackiego, po walce z rakiem jelita grubego wróciła na plan Barw szczęścia, gdzie zorganizowano wyjątkowe zdjęcia w Kalwarii Zebrzydowskiej, aby umożliwić jej udział w produkcji mimo trudności zdrowotnych. #HannaBieluszko #rakjelitagrubego #BarwySzczęścia

🚨 8⃣2⃣0⃣0⃣0⃣ PODPISÓW Do końca akcji SOR zostały 3 tygodnie. Mamy już 82 tys. podpisów i wchodzimy w decydującą fazę zbiórki. Do niedzieli 13.09 do skrzynek pocztowych mieszkańców 11 dzielnic Warszawy trafi 400 000 kart referendalnych. Kolportaż trwa, a pierwsze wypełnione karty zdążyły już do nas wrócić. Każdy mieszkaniec Warszawy może podpisać kartę, zebrać podpisy wśród rodziny, znajomych, sąsiadów czy współpracowników, a następnie oddać ją na jednym z naszych punktów albo wysłać pocztą do siedziby SOR. Zakres geograficzny kolportażu ustaliliśmy na podstawie analizy danych wyborczych do poziomu pojedynczych komisji wyborczych (patrz: komentarz poniżej). Nie jest to przypadkowa dystrybucja. Liczymy więc, że sama akcja pocztowa może przynieść nawet 40 000 dodatkowych podpisów. Równolegle każdego dnia trwa zbiórka uliczna prowadzona przez naszych wolontariuszy w całej Warszawie. W punktach SOR wydaliśmy już 15 000 kart osobom, które zadeklarowały chęć samodzielnego zbierania podpisów w swoim otoczeniu. Pierwsze wypełnione karty już do nas wracają, ale lawinowego ich przyrostu spodziewamy się dopiero w ostatnich dniach akcji. Do zbiórki włączają się również kolejne środowiska i organizacje, wspierające SOR swoim zapleczem organizacyjnym, strukturami i wolontariuszami, bez prowadzenia odrębnych akcji pod własnymi szyldami. Wspólny cel jest dziś ważniejszy niż partyjne barwy. Rośnie także liczba mieszkańców drukujących kartę referendalną samodzielnie z naszej strony internetowej - tylko w ciągu ostatniego tygodnia PDF z kartą referendalną został pobrany blisko 1000 razy! Przed nami zatem kluczowe trzy tygodnie. Kanały zbiórki, które mają przesądzić o końcowym wyniku akcji, właśnie wchodzą do gry. Setki tysięcy kart są w drodze albo już znajdują się w rękach mieszkańców Warszawy. Dziesiątki tysięcy kolejnych krążą wśród rodzin, sąsiadów, znajomych, zakładów pracy i organizacji wspierających zbiórkę. ‼️Teraz najważniejsze: wypełnione karty muszą do nas wrócić na czas! Jeżeli znajdziesz kartę SOR w swojej skrzynce pocztowej - nie zwlekaj. Podpisz ją, zbierz kilka dodatkowych podpisów i przynieś do naszego punktu lub wyślij pocztą. Jeżeli pobrałeś kartę z internetu albo dostałeś ją od naszego wolontariusza - nie odkładaj działania na ostatnią chwilę. 82 000 to wynik na dziś. Nie wynik końcowy. Kto próbuje dziś przewidywać końcowy rezultat SOR poprzez prostą, liniową ekstrapolację dotychczasowego tempa, pomija najważniejsze: kluczowe kanały zbiórki zaplanowane na finałowy etap akcji dopiero teraz wchodzą do gry. Szykujemy się na piorunujący finisz⚡️⚡️⚡️ #Warszawa #SOR #Referendum

🎤 Hansi Flick o sytuacji Alejandro Balde: "Jest częścią drużyny. Czy zagra, czy nie, zdecydujemy jutro. Rozmawiałem z nim – ważne jest, by był zaangażowany w naszą drużynę. Jest bardzo młody i ma ogromny potencjał. Zrobił postępy, ale może być jeszcze lepszy. Barwy Barçy nosi w sercu. Jego zadaniem jest doskonalenie się. Musi być w 100% zaangażowany w profesjonalną piłkę nożną i dawać z siebie wszystko dla Barçy." [@BarcaOneFCB] #FCB #football #AlejandroBalde

Jestem wstrząśnięty tym, że jako polscy działacze - Ty, ja i inni - jesteśmy jako grupa na tyle słabi, że pozwalamy, by w wielu miejscach w Polsce, pod pretekstem walki o barwy klubowe, ludzie tracili życie. Jedni giną bezpośrednio w ulicznych starciach, inni niszczą swoje życie przez substancje, a jeszcze inni spędzają je za kratkami. I dzieje się tak również dlatego, że jako środowisko na to pozwalamy - bo jesteśmy pasywni w edukacji tego co ważne - często pod płaszczykiem populistycznych haseł i źle rozumianej lojalności. Oby ta historia nigdy więcej się nie powtórzyła. Chcę też, żeby każdy wiedział, jak bardzo ta sprawa leży mi na sercu. Dlatego, jeśli rodzina będzie chciała z tego skorzystać, przeznaczam 100 tysięcy złotych czyli ~dwukrotność wartości biletów ze wspomnianego meczu dla rodziny, która nie powinna rozumieć mechanizmów i wydarzeń, do których w cywilizowanym świecie nigdy nie powinno dojść. Zróbmy z tym coś w końcu. #Bezpieczeństwo #Edukacja #Społeczeństwo

🚨Wczoraj we Wrocławiu Ukraińcy zorganizowali obchody związane ze swoją niepodległością. Na jednym ze stoisk pojawiły się symbole związane z nienawiścią i ksenofobia, a także barwy OUN-UPA potocznie zwanymi w Polsce banderowksimi. Ktoś wydał na to zgodne, ktoś tego nie kontrolował. Witamy w Polsce. #Ukraina #Wrocław #niepodległość

❗️ 🇵🇱 NORBERT HUBER, ŚRODKOWY REPREZENTACJI POLSKI, W WYWIADZIE DLA "TVP SPORT".: 🎙: - Nie żałuję decyzji, które podjąłem. Wynikały one wyłącznie z mojego zdrowia. Czasami staje się przed trudnymi wyborami i trzeba określić priorytety. Z astmą zmagam się od 24 lat. Każda nawet najdrobniejsza infekcja – nie mówiąc już o zapaleniu płuc – dodatkowo potęguje negatywne następstwa choroby. Ostatnie zadławienie przeszedłem bardzo ciężko. Nie mówiłem o tym jeszcze, ale w ciągu ostatniego roku odbyłem chyba z pięć antybiotykoterapii. Czułem, że tak dłużej być nie może, że muszę się zregenerować i prawdziwie odpocząć. To był wartościowy czas. Mam siły, żeby znowu wrócić do pracy, do ciężkich treningów i dobrze reprezentować barwy klubu. 🎙: - Czy tęsknię? Na ten moment najważniejsze było dla mnie moje zdrowie i je wybrałem. Zrobiłem to, by w przyszłości mieć jeszcze kiedyś możliwość bycia na boisku i reprezentowania barw narodowych. Nie skończyłem kariery w reprezentacji, choć niektóre komentarze to sugerują. Kadrowiczom z kolei życzę zdrowia i powodzenia – przede wszystkim braku kontuzji, bo zdrowie jest najważniejsze❗️ Choć to na obecną chwilę mocno niepopularne (?), nieistotne, mam nadzieję, że Huber wróci w najbliższym sezonie wróci do reprezentacji i pomoże drużynie podczas igrzysk olimpijskich w Los Angeles. 🇵🇱 CAŁOŚĆ: ⤵️ [https://t.co/DBOg9snL5T]. Foto: @KLukawski Grafika: własna. #gangłysego #NorbertHuber #zdrowie #sport

🚨 Hansi Flick i Rodri rozmawiali telefonicznie, aby trener mógł osobiście wyjaśnić swój projekt sportowy i spróbować przekonać go do priorytetowego potraktowania opcji FC Barcelony. Rozmowa telefoniczna menedżera całkowicie zmieniła sytuację i odzwierciedla autentyczne zainteresowanie Blaugrany hiszpańskim reprezentantem. Na dzień dzisiejszy Rodri nie wyklucza możliwości podpisania kontraktu z FC Barceloną, a umowa, która jeszcze kilka tygodni temu wydawała się zmierzać na Santiago Bernabéu, jest teraz całkowicie otwarta, a wszystkie scenariusze są na stole. Tymczasem stanowisko klubu jest takie, aby nie robić zamieszania wokół negocjacji, które uważają za złożone. Również piłkarze Barçy wyjaśnili mu, jak wygląda życie w szatni i jakie mają odczucia wobec projektu Hansiego Flicka, mając nadzieję, że rozważy opcję przyjścia do Katalonii. W klubie uważają, że wciąż trwa wyścig o pozyskanie Rodriego, choć podkreślają, że napastnik pozostaje ich priorytetem. Nie zamierzają jednak pozwolić, by okazje rynkowe, takie jak Rodri, wymknęły im się spod kontroli. W każdym razie FC Barcelona chce się przekonać osobiście, czy Rodri rzeczywiście chce nosić barwy Blaugrany. Kontakty między stronami trwają od jakiegoś czasu, ale dyrektor sportowy uważa, że ​​nadszedł czas, aby poznać wolę zawodnika, zanim podejmiemy dalsze kroki w sprawie tak dużej umowy. Operacja pozostaje niezwykle trudna, ale osoby odpowiedzialne za nią uważają, że w bardzo krótkim czasie poczynili znaczne postępy. Wejście Barcy do wyścigu o Rodriego zmieniło sytuację, a transakcja, która wydawała się zmierzać w kierunku Realu Madryt, jest teraz ponownie otwarta. [@monfortcarlos - @sport] (1️⃣) #FCBarcelona #Rodri #TransferNews

W hołdzie Legendzie Lechii Gdańsk - Mateuszowi Bąkowi - Klub zastrzega numer 𝟮𝟰, z którym przez lata reprezentował biało-zielone barwy. Od dziś numer ten na zawsze będzie należał do Ciebie. Nigdy o Tobie nie zapomnimy, Bączek 🥺 https://t.co/fn0I4IcnKQ #LechiaGdańsk #Legendy #PiłkaNożna

💔 🇵🇱 Łukasz Fabiański wzruszającym wpisem postanowił ZAKOŃCZYĆ sportową karierę w wieku 41 lat! 🗣️ "Niektóre pożegnania są trudniejsze od innych. Dziś jest właśnie jeden z tych dni. Po tylu niezapomnianych latach nadszedł moment, by zamknąć NAJPIĘKNIEJSZY rozdział mojego życia. Podjąłem trudną decyzję o zakończeniu piłkarskiej kariery jako bramkarz. Odkąd pamiętam, piłka nożna była moją pasją, moim celem i moim domem. Dała mi chwile niewyobrażalnej radości, niezapomniane zwycięstwa, bolesne porażki, trudne kontuzje i wyzwania, które wystawiały mnie na próbę. Każdy trening, każda obrona, każdy błąd, każdy powrót i każdy mecz ukształtowały nie tylko bramkarza, którym się stałem, ale przede wszystkim człowieka, którym jestem dzisiaj. Gra między słupkami nauczyła mnie odwagi wtedy, gdy się bałem, pokory wtedy, gdy wygrywałem, siły wtedy, gdy upadałem, i wiary wtedy, gdy wszystko wydawało się niemożliwe. Dziękuję każdemu trenerowi, który we mnie uwierzył, każdemu koledze z drużyny, z którym miałem zaszczyt walczyć ramię w ramię, każdemu klubowi, który pozwolił mi z dumą nosić swoje barwy, każdemu kibicowi, który był ze mną, a przede wszystkim mojej rodzinie. Dziękuję, że wierzyliście we mnie nawet wtedy, gdy sam miałem wątpliwości. Dziękuję za każde słowo wsparcia, każde poświęcenie, każdą wspólną radość i każdą trudną chwilę, którą razem przetrwaliśmy. Bez Was nie byłoby tej historii. Piłka nożna dała mi przyjaźnie na całe życie, wspomnienia, których nikt nigdy mi nie odbierze, i wartości, które pozostaną ze mną na zawsze! Ale to nie jest pożegnanie. To dopiero początek nowej drogi. Od dziś moją misją jest oddać piłce to, co ona dała mi. Chcę inspirować, rozwijać i wspierać kolejne pokolenia bramkarzy, pomagając im uwierzyć w siebie i spełniać marzenia — tak jak kiedyś ja spełniałem swoje. Bo bycie bramkarzem to nie tylko pozycja na boisku. To sposób myślenia. To sposób na życie. I coś, co pozostaje z Tobą na zawsze. Raz bramkarz. Zawsze bramkarz. Dziękuję, piłko. Dziękuję za wszystko." 🥹 #Farewell #Goalkeeper #Football

Wczoraj rano byłem w Stambule, a wieczorem już w Stęszewie. Moja wycieczka zaczęła się w warszawskim Klubie Przyjaźń. W strugach deszczu kończyliśmy miesiąc mundialu, okupiony zarywanymi nocami. Jak w nazwie – było przyjacielsko. Rozmowy o miłości Marco Fabiana do tequili z Michałem. O tureckim Leicester City, czyli Bursasporze, z Bartkiem. O jakości cygar z Rafałem. Szybki hotel. Jeszcze śpiący Kanał Sportowy. I ruszamy. Auto wypakowane sprzętem i talentem – Michał (talent), Bartek (sprzęt) i ja (i). Potem lotnisko Pyrzowice. Spotkanie z Górnikami i ich przyszłością – Kacprem. Biła od Niego pewność siebie i luz. Wsiadamy. Ja przy oknie. Po około dwóch godzinach zza chmur wyłania się miasto kotów, pieczonych kasztanów i kultu piłki. Hotel – niczym dla sułtana ze Wspaniałego Stulecia. Wiem, bo tatko oglądał. Pierwsze piętro, pokój 102. Rudy w 102. Schodzę na śniadanie. Opowiadam, skąd jestem i po co przyleciałem. Kerem z obsługi nic nie mówi. Zamiast tego pokazuje mi tatuaż – liść dębu z herbu Fenerbahce. Pomyślałem tylko: „Dobrze trafiłem”. Spaliśmy w Kadıköy. Dzielnicy, w której wielu swój dom nazywa stadionem Fener. Pierwszy dzień należał do Murata. Opowiadał o grze w ping-ponga z Roberto Carlosem, o mewach polujących na karmę dla kotów i o swoim sentymencie do Polski. Przedstawiał się jako jej przyjaciel. Został też naszym. Drugiego dnia pałeczkę przejął Łukasz i podbił serca widzów. Wiecznie uśmiechnięty, gotowy do działania i bezinteresownie pomocny. Od pierwszych minut czułem się przy nim jak u starego znajomego. Fener kocha równie mocno jak ja. I chyba właśnie dlatego tak dobrze się rozumieliśmy. A do tego gość wielu talentów i jeszcze większej liczby kontaktów. Rzucasz nazwisko dowolnego sportowca, celebryty czy artysty, a On tylko macha ręką:„Phi, gadaliśmy wczoraj. Dobre ziomki”. I wtedy zrozumiałem, że nie trafiłem na przewodnika, lecz na swojego człowieka. Przeszliśmy razem kawałek miasta. Rozmawialiśmy o klubie, Erdoganie, Kadıköy, pracy, zwyczajach, atrakcjach i jedzeniu. Pokazaliśmy tę część Stambułu nie tylko od piłkarskiej strony. Wtedy też przegrałem z mulami. Ale za to wygrałem z rakı. Zobaczyłem z bliska „Dom”. Stadion Şükrü Saracoğlu. Miejsce, gdzie beton pachnie historią. Towarzyszyły mi bębny, ostatni Mohikanin i najlepszy Michał z POLski. Bartek... Bohater bez peleryny, za to z kamerą. Biegał, żebyśmy my mogli spokojnie chodzić. Dzięki niemu nie zaginąłem na lotnisku. To Fenerbahce ma w swojej nazwie latarnię, ale podczas tego wyjazdu to właśnie On był moją. Kanał Sportowy... Trudno nie czuć wdzięczności. Jeszcze kilka lat temu jedynie ich oglądałem. Dziś mogłem współtworzyć materiał w mieście, gdzie bije serce mojego klubu. Za zaufanie i możliwość – ukłony. A Górnik? Niektórzy próbowali wmówić innym, że jadę tam z nienawiścią. Że będę kogoś wyzywał. Że wzięli na pokład wroga. Rzeczywistość wyglądała zupełnie inaczej. Od pierwszego do ostatniego dnia był wzajemny szacunek. Uśmiechy, uściśnięte dłonie i normalne rozmowy. A kiedy wracaliśmy samolotem, jeden z obrońców zespołu z Zabrza zapytał po prostu: „I jak było?” Uśmiechnąłem się. Bo to jedno pytanie powiedziało więcej niż setki wpisów w internecie. Niestety nie zapomniałem o Fenerbahce i nie obudziłem się nagle jako kibic Górnika. Można kochać swoje barwy, szanując cudze. Górnik nie był moim wrogiem. Był sportowym rywalem. I to wystarczy. Dziękuję Kanałowi Sportowemu. Michałowi. Bartkowi. Muratowi. Łukaszowi. Marcie i Tomkowi. I kotom. Bo Michał miał co fotografować. #Stambuł #Futbol #Podróże

„Graliśmy w strojach o wielu wzorach na różnych szczeblach rozgrywek. Ale jedno zawsze pozostawało niezmienne - nasze biało-zielone barwy i związane z nimi przywiązanie naszych Kibiców. I właśnie o tym są nasze nowe koszulki - o naszych barwach. O najważniejszym elemencie naszej tożsamości i identyfikacji, będącym jednocześnie naszym największym symbolem zarówno przywiązania do Klubu, jak i do jego tradycji” - mówi Michał Perling, Menedżer ds. marketingu i CSR. ——— Koszulki są już dostępne do nabycia w preorderze na stronie https://t.co/aLFBK2y5Nj. Zamówienia zaczną być realizowane po 27 lipca. Lokacja sesji: @KinguinLounge #Kibice #Koszulki #Tożsamość