Search

Busy with the alleged masturbation of Koen Schuiling (I don't believe a word of it, knowing the man a bit). Busy with insulting texts about two women by Jan Roos and Dennis Schouten, clowns that no one takes seriously. Busy with me because the taxi driver Ibrahim, who was dismissed for persistent misconduct by TCA, believes that I called him a "fucking Moroccan" (something that high-ranking PvdA members actually said and worse, without any action from the Public Prosecution). But no time for serious crime. The Public Prosecution brings so many nonsense cases to the courts that it has become very common for rulings to take two to three years now. It's just insane. https://t.co/3QfrSOpCCs #Justitie #Waarheid #Media (translated)

Paternotte, “Kremlinpropaganda” roepen is geen argument. Wie vragen stelt bij het MH17-onderzoek is niet automatisch een spreekbuis van Moskou. Oekraïne was zelf partij in de oorlog én vanaf augustus 2014 onderdeel van het JIT. Zelfs het OM erkent die bijzondere positie en zegt dat daarom speciale afspraken nodig waren om de onafhankelijkheid van het onderzoek te waarborgen. Onderzoeksjournalist Eric van de Beek, die naar eigen zeggen alle 69 zittingen van het MH17-proces heeft gevolgd, wijst bovendien op punten die je niet wegpoetst met het woord “propaganda”: het JIT heeft uiteindelijk niet vastgesteld wie de Buk bemande, wie opdracht gaf tot de lancering en waarom de raket werd afgevuurd. Het JIT meldde in 2023 zelf dat het onderzoek naar de bemanning en bevelslijn onvoldoende concreet bewijs had opgeleverd voor nieuwe vervolgingen. Ook het verhaal dat al het bewijs gewoon openbaar ligt klopt niet. Het JIT heeft veel bewijs gepubliceerd en tijdens het proces is veel materiaal behandeld, maar niet al het onderliggende materiaal is openbaar. De Amerikaanse satellietinformatie is daarvan een belangrijk voorbeeld: Nederlandse functionarissen mochten onderliggende geheime Amerikaanse inlichtingen inzien, maar die staatsgeheime informatie zelf werd niet publiek gemaakt. Van de Beek zet daarnaast vraagtekens bij onder meer getuige M58, het ontbreken van openbaar Amerikaans satellietbeeld en het feit dat zowel Rusland als Oekraïne over Buk-systemen beschikten. Dat zijn zijn conclusies en worden door het OM en de rechtbank betwist; het OM zegt juist verschillende alternatieve scenario's, waaronder een Oekraïense Buk, uitgebreid te hebben onderzocht. En dát is precies het punt: je kunt het vonnis erkennen én kritische vragen stellen over de bewijsvoering, niet-openbare bronnen en de rol van Oekraïne binnen het JIT. Alles wat daarvan afwijkt gemakzuchtig “Kremlinpropaganda” noemen is geen weerlegging. Kom met de stukken en argumenten, Paternotte, niet met etiketten. #MH17 #Onderzoek #Oekraïne

🚨 Draagvlak onder de de eigen bevolking: Merz 10%. Macron 16%. Dat is een vonnis. Twee leiders van de twee grootste EU-landen. Zonder draagvlak en niks meer te verliezen, maar ze blijven het beleid bepalen. Inclusief een levensgevaarlijke koers als het gaat om de vrede in Europa. We moeten ze wegsturen voordat ze Europa de oorlog in jagen. https://t.co/Tppj6GJ66u #Europa #Politiek #Leiderschap

Weet u met welke vraag ik blijf zitten? Waarom de #NPO hier kennelijk aanklager, rechter en beul mag spelen? De NPO klaagt aan, levert bewijs, oordeelt dat samenwerking met ON! niet langer mogelijk is geeft aan dat verwijdering uit het publieke bestel wenselijk is. Vervolgens stelt @MinisterOCW daar geen enkele vraag bij en spreekt dit vonnis uit alsof het de gewoonste zaak van de wereld is? De minister wekt niet de indruk dat hier sprake is van een zorgvuldige, onafhankelijke afweging. Wat de NPO @ongehoordnedtv precies verwijt, welke feiten, welke herhaalde fouten, welke interne chaos concreet de doorslag gaf? Dat blijft allemaal vaag. Men spreekt over 'structureel niet naleven' en 'onvoldoende bereidheid tot samenwerking'. Wat wordt er niet nageleefd en over welke samenwerking hebben we het hier precies? Die onderbouwing ontbreekt volledig? Als de NPO zelf partij is in deze hetze rondom ON!, zelf concurrent is, zelf al jaren laat merken dat dit geluid hun niet aanstaat, dan is het nogal opportunistisch om diezelfde NPO vervolgens de rol van openbaar aanklager te geven, toch? En het is ronduit onthutsend dat de minister daar stilzwijgend in meegaat. Geen kritische vragen. Geen onderbouwing. Niets daarvan. Het lijkt wel een één-tweetje. Een één-tweetje om een onwelgevallig geluid de mond te snoeren en vervolgens veinzen alsof het om bestuurlijke problemen achter de schermen zou gaan. Als die gronden zo helder waren, had die dan gewoon op tafel gelegd, zodat de motivatie duidelijk is. Dat gebeurt niet. En dan zouden bij iedere weldenkende Nederlander de alarmbellen moeten gaan rinkelen, dat bent u met mij eens toch? https://t.co/YE58McSiX9 #NPO #ON #MinisterOCW

Dwangsommen, het failliet van de rechtsstaat? Inmiddels staat de teller op bijna 100-miljoen euro, dwangsommen uitgekeerd aan asielzoekers door Nederlandse rechters omdat de procedures te lang duurden. Kennelijk hebben deze rechters lak aan het feit dat de Kamer het uitbetalen van dwangsommen heeft afgeschaft en gebruikt men het ‘Europees recht’ om deze alsnog op te leggen. De ergernis hierover groeit ook bij u, dat kan haast niet anders. Individuele asielzoekers kregen soms meer dan 100.000-euro uitbetaald, van uw belastinggeld, omdat een rechter bepaalde dat dat een redelijke vergoeding was. Maar laten we het eens omdraaien. In driekwart van de EU-landen wordt datzelfde Europees recht heel anders geïnterpreteerd. In Polen, Hongarije en Denemarken betaalt men geen miljoenen aan mensen van wie de procedure nog loopt. Daar wordt de soevereiniteit van de wetgever niet als optioneel beschouwd. Alleen in Nederland lijkt een selecte groep magistraten het nodig te vinden om Brussel en Straatsburg strenger te interpreteren dan Brussel en Straatsburg zelf ooit bedoeld hebben. Dat is geen rechtsbescherming. Dat is ideologisch gemotiveerd, deze rechters voelen zich verheven boven besluiten die zijn genomen in de Tweede Kamer. Maar niet alleen de Kamer heeft zich uitgesproken. Ook de bevolking. Niet één keer, maar herhaaldelijk, omdat asiel bij iedere verkiezing een hoofdrol speelde. U stemde voor minder asiel, sneller uitzetten, en het afschaffen van dwangsommen. Dat is geen ‘extreem-rechts sentiment’. Dat is de wens van een democratische meerderheid die merkt dat woningen, veiligheid en sociale samenhang onder druk staan. Toch blijven rechters doen alsof die wens juridisch niet haalbaar is. Alsof de stem van de kiezer minder zwaar weegt dan varen op hun eigen morele kompas. En dan verbaast de rechtspraak zich over wantrouwen. Fronst men de wenkbrauwen als de term dikastocratie valt. Lacht men smalend als gesteld wordt dat de werkelijke macht niet bij het gekozen parlement ligt, maar bij de rechterlijke macht. Tegelijkertijd spreekt de rechterlijke macht zich zorgelijk uit over mensen die radicaliseren omdat ze het gevoel hebben dat de democratie is uitgeschakeld. Dat dit gevoel het gevolg is van uitspraken die systematisch haaks staan op wat de wetgever heeft besloten én op wat de bevolking al jaren vraagt erkent men kennelijk niet? Want de introspectie van de Nederlandse rechtspraak. Die blijft uit. Wat we wel krijgen, keer op keer, is een vonnis dat de wetgever, de kiezer en het rechtsgevoel van gewone Nederlanders opzij schuift. Dan kunnen we één conclusie trekken: een rechter die de Nederlandse wet negeert onder het mom van Europees recht, en tegelijk het rechtsgevoel van de eigen bevolking afdoet als irrelevant, is geen hoeder van de rechtsstaat. Hij is een bestuurder in toga. En bestuurders die de bevolking structureel negeren, verliezen hun mandaat. Dat geldt niet alleen voor politici. Dat geldt net zo goed voor rechters. De burger vraagt om daadkracht, het parlement stemt voor verandering, maar de rechterlijke macht zet bewust die democratische keuze buitenspel. Zorgelijk. Bron: https://t.co/IDIp7rSzPF #Rechtsstaat #Asielbeleid #Democratie

Angelo B. blijft 14 dagen langer vast zitten. Dat is geen formaliteit. De rechter-commissaris heeft het voorarrest verlengd. De verdenking: drie pogingen tot doodslag. Bij een voorgeleiding laat de RC iemand niet zomaar 14 dagen zitten. Daar hoort een ernstige verdenking bij, plus gronden voor hechtenis. Die verdenking is nu dus drie keer poging tot doodslag, niet een licht feit. Geen vonnis. Wel een duidelijke juridische inschatting in dit stadium: de zaak wordt behandeld als drie pogingen tot doodslag, en hij blijft dus voorlopig vastzitten. Deze man gaat zitten, met wellicht ook TBS erbij. En terecht! Dit soort beesten horen niet los te lopen. #rechtspraak #voorarrest #doodslag

‘Ik kon het gewoon niet inspuiten’: #huisarts #Roodenburg krijgt de zwaarst denkbare straf 👆 https://t.co/AHomZSOkES Huisarts Frank Roodenburg moet uit het BIG-register worden geschrapt — dat is de harde uitkomst van een opzienbarende tuchtzaak die op dinsdag werd gepubliceerd door het Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg #Amsterdam. Roodenburg is daarmee de eerste arts in Nederland die zijn dokterslicentie verliest vanwege zijn houding en handelen rond de #corona #vaccinaties. Een unieke zaak, die diep snijdt in vragen over medische vrijheid, richtlijnconformiteit en de macht van toezichthouders over kritisch denkende artsen. Wat werd Roodenburg precies verweten? De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) diende een klaagschrift in met meerdere onderdelen. Ten eerste zou Roodenburg een drempel hebben opgeworpen voor patiënten die een coronavaccinatie wilden ontvangen. Dit deed hij onder andere via een formulier — afkomstig van de organisatie Artsen voor Waarheid — dat hij in zijn praktijk neerlegde ter informatie. De inspectie stelde dat patiënten dit formulier moesten ondertekenen vóór doorverwijzing naar een vaccinatielocatie. Roodenburg zelf betwistte dit stellig: hij vaccineerde zelf niet, en een handtekening vragen had voor hem dus geen enkel nut gehad. Ten tweede vroeg Roodenburg bij zo’n honderd patiënten, die na vaccinatie met vage klachten zoals extreme vermoeidheid binnenkwamen, een zogenoemde D-dimeer bepaling aan. Dit is een bloedtest die aanwijzingen kan geven voor stolselvorming. Zijn redenering: coronavaccins kunnen via het spike-eiwit stollingsactiviteit opwekken, en omdat het spike-eiwit zelf niet meetbaar was, gebruikte hij de D-dimeer als indirecte indicator. Het tuchtcollege vond dat hij hiermee buiten de geldende richtlijnen opereerde en bij verhoogde waarden patiënten had moeten doorverwijzen of aanvullend onderzoek had moeten aanvragen — wat hij in negen gevallen naliet. Ten derde werden zijn uitlatingen op sociale media en in de spreekkamer hem zwaar aangerekend. Hij sprak openlijk over termen als “biowapen”, “Great Reset” en “depopulatie” in relatie tot de coronavaccins. De inspectie ontving twintig meldingen over zijn gedrag. Ook op een huisartsenpost zou hij in 2023 ongepast hebben gecommuniceerd over vaccinaties — onder meer richting ouders van een baby met koortsstuipen. Roodenburg zelf: “Ik kon het gewoon niet inspuiten” Tijdens de zitting van 30 juni — die integraal werd gefilmd door journalist Rico Brouwer van Potkaars — liet Roodenburg zich onverbloemd uit. Hij vertelde dat hij in veertig jaar praktijk nooit eerder zoiets als “turbokanker” had gezien: een patiënt die op dag één binnenkwam en elf dagen later aan drie gelijktijdige tumoren overleed. Dergelijke ervaringen dreven hem ertoe patiënten actief te wijzen op mogelijke risico’s van de injecties. “Ik kon het gewoon niet inspuiten omdat ik begrijp hoe het werkt,” verklaarde hij voor het tuchtcollege. Hij stelde ook dat de richtlijnen niet waren ingericht op de bijwerkingen van coronavaccins, en dat hij als arts in een spagaat zat: longartsen weigerden zijn patiënten te zien omdat er geen klassieke longemboliesymptomen waren, terwijl de D-dimeerwaarden wél verhoogd waren. Zijn advocaat beriep zich op artikel 10 van het EVRM — de vrijheid van meningsuiting — en verwees naar een zaak waarin het Europese Hof voor de Rechten van de Mens oordeelde dat artsen een vergelijkbaar ruim recht op vrije meningsuiting hebben als advocaten. De kern van het conflict: richtlijnen boven klinisch oordeel? Wat deze zaak zo beladen maakt, is de onderliggende vraag die journalist Brouwer scherp verwoordt: mag een arts afwijken van de geldende beslisbomen als die beslisbomen onvolledig zijn of een bepaalde oorzaak buiten beschouwing laten? Roodenburg argumenteerde dat bijwerkingen van coronavaccins simpelweg niet in de huisartsbeslisbomen waren opgenomen — en dat dit hem in een onmogelijke positie bracht. Het tuchtcollege vond echter dat juist dit hem geen vrijbrief gaf om op eigen houtje onderzoek te doen zonder informed consent en zonder de richtlijnen te volgen bij afwijkende uitslagen. De inspectie benadrukte ook dat Roodenburg eerder al tuchtrechtelijk was berispt voor vergelijkbaar handelen — met name het niet doorverwijzen bij verhoogde D-dimeerwaarden — en dat hij desondanks op veel grotere schaal was doorgegaan. Dat woog zwaar mee in het oordeel. Uniek precedent: jaren na de coronacrisis Opvallend is het tijdstip. We schrijven 2026, en nú wordt een arts definitief uit het BIG-register verwijderd vanwege zijn gedrag tijdens de coronaperiode. Andere artsen die publiekelijk kritisch waren, kregen berispingen of boetes — maar verloren hun licentie niet. Roodenburg is de eerste. Zijn advocaat vroeg het college uitdrukkelijk om proportionaliteit en stelde een voorwaardelijke doorhaling voor, eventueel gecombineerd met coaching. Het college ging daar niet in mee. De maatregel van onvoorwaardelijke doorhaling is echter nog niet definitief. Roodenburg is voornemens in beroep te gaan bij het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg. Zolang die procedure loopt, mag hij zijn praktijk voortzetten. Pas na een onherroepelijk vonnis treedt de doorhaling in werking. Wat zegt dit over de staat van medische vrijheid? De zaak-Roodenburg laat zien dat coronakritische artsen nog steeds worden opgejaagd. Mogen artsen — in hun rol als arts — afwijkende standpunten innemen over medische interventies die door de overheid worden gepromoot? Waar eindigt gewetensbezwaar en begint onverantwoord handelen? En wie bepaalt dat: de beroepsgroep, de inspectie, of de rechter? Het tuchtcollege heeft zijn antwoord gegeven. Roodenburg gaat in beroep. De vraag blijft open. Ondertussen gaat het prikken vrolijk verder. Sinds dinsdag, dezelfde dag dat de uitspraak werd gedaan, ontvangen 70-plussers weer een uitnodiging voor de coronaprik. #MedischeVrijheid #Coronamaatregelen #Huisarts

Column: Is Mark Rutte een landverrader? Max von Kreyfelt Juridisch niet. Het Wetboek van Strafrecht kent geen artikel voor een premier die het land veertien jaar bestuurt alsof het een tijdelijk filiaal is op weg naar een betere functie. Ambitie is niet strafbaar. Zelfs niet wanneer de belastingbetaler de sollicitatiekosten betaalt. Moreel wordt het interessanter. Rutte begon als premier van Nederland en eindigde als secretaris-generaal van de NAVO. Daartussen lag vermoedelijk de langste sollicitatieprocedure uit de Europese geschiedenis. Nederland fungeerde als cv, proeftuin en borgstelling. Wij waren geen land meer, maar een aanbevelingsbrief met twaalf provincies. In Brussel gold Rutte als betrouwbaar. In Washington als bruikbaar. In Den Haag vooral als iemand die precies wist waar de camera stond en opvallend weinig meer wist zodra er een enquêtecommissie verscheen. Onder zijn leiding werden gezinnen door de overheid fijngemalen in de toeslagenaffaire. Groningen mocht verzakken zolang de gaswinning overeind bleef. De woningmarkt werd bevrijd van overheidsbemoeienis en kort daarna ook van gewone Nederlanders. Starters kunnen nog steeds een huis kopen, mits hun ouders dat eerst doen. Rutte bleef erbij lachen. Wie de rekening nooit zelf ontvangt, ontwikkelt vanzelf gevoel voor humor. Na ieder schandaal nam hij verantwoordelijkheid. Dat betekende dat hij het woord zorgvuldig uitsprak, zijn gezicht in de stand staatsman zette en iemand anders liet aftreden. Burgers verloren hun huis, inkomen of gezondheid. Mark verloor soms een staatssecretaris. Een bestuurder moet tenslotte ook offers brengen. Zijn geheugen hielp hem daarbij uitstekend. Internationale afspraken bleven glashelder; binnenlandse missers verdwenen achter een gebrek aan actieve herinnering. Een wonderlijke neurologische aandoening waarbij vooral belastende informatie wordt gewist en toekomstige topfuncties feilloos worden opgeslagen. Ook de democratie werd onder Rutte gemoderniseerd. Besluiten werden eerst genomen, waarna het parlement er uitvoerig over mocht debatteren. Dat gaf Kamerleden het warme gevoel dat zij invloed hadden zonder het risico dat er werkelijk iets veranderde. Democratie als kinderzitje: u mag meesturen, maar het stuur zit niet vast aan de wielen. Een ouderwetse landverrader verkocht staatsgeheimen aan de vijand. Rutte was veel moderner. Hij maakte nationale belangen onderhandelbaar, leverde zeggenschap in en noemde dat Europese volwassenheid. Nederland mocht overal aan tafel zitten, meestal dicht bij de plek waar de rekening werd neergelegd. Niets werd opgegeven. Alles werd gedeeld. Soevereiniteit werd gedeeld. Schulden werden gedeeld. Risico’s werden gedeeld. Alleen de promotie bleef persoonlijk bezit. Daarna kwam de NAVO. De man die vier kabinetten overeind hield door te doen alsof zij nog leefden, mocht voortaan het Westen bijeenhouden. Alsof je een begrafenisondernemer tot cardioloog benoemt vanwege zijn ruime ervaring met stilgevallen patiënten. Dus nee, juridisch is Mark Rutte geen landverrader. Daarvoor ontbreken een vonnis, een officieel aangewezen vijand en vermoedelijk een correct ingevuld formulier in drievoud. Maar wanneer een premier zijn land gehavend achterlaat, internationaal wordt beloond voor zijn betrouwbaarheid en onderweg zelf vrijwel onbeschadigd blijft, dringt zich toch een ongemakkelijke vraag op: aan wie was hij eigenlijk zo betrouwbaar? Misschien heeft Mark Rutte Nederland nooit verraden. Misschien zag hij het eenvoudig als de vertrekhal. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #MarkRutte #Politiek #Nederland

Wassim al-Assad, een neef van de voormalige Syrische dictator Bashar al-Assad, is in Syrië veroordeeld tot de doodstraf voor moorden en oorlogsmisdaden, terwijl een andere neef, Atef Najib, ook recentelijk hetzelfde vonnis kreeg voor zijn rol in nog meer misdaden. #Assad #doodstraf #oorlogsmisdaden

Column: De ene helft houdt de andere in de gaten Max von Kreyfelt George Orwell vergiste zich op één belangrijk punt. Hij dacht dat Big Brother personeel nodig zou hebben. In 1984 keek de staat via beeldschermen mee. Er waren geheime diensten, verklikkers en ambtenaren met sombere jassen. Een kostbare operatie. Dat kan tegenwoordig efficiënter. De ene helft van de bevolking controleert vrijwillig de andere helft. Onbetaald. Iedereen is toezichthouder geworden. De buurman beoordeelt uw afvalscheiding, de collega uw woordkeuze en de voorbijganger fotografeert uw verkeerd geparkeerde auto. Op sociale media draaien permanent volksrechtbanken waarin het bewijs doorgaans arriveert nadat het vonnis al is uitgesproken. De moderne verklikker hoeft niet meer naar een loket. Hij heeft een meldknop. Dat maakt hem geen verklikker, natuurlijk. Hij is bezorgd. Hij bewaakt de sociale veiligheid, bestrijdt desinformatie of helpt mee aan een inclusieve omgeving. Vroeger fluisterde men achter gordijnen. Nu publiceert men de beschuldiging inclusief schermafbeelding en morele verheffing. De overheid hoeft slechts de juiste woorden beschikbaar te stellen. Ongepast. Onveilig. Schadelijk. Radicaal. Zodra het etiket is aangebracht, neemt de bevolking het onderzoek over. Wie nog vragen stelt, bevestigt daarmee zijn verdachte houding. Zo controleert vijftig procent de andere vijftig procent. Welke helft waartoe behoort, wisselt per onderwerp. Bij klimaat controleert de ene buurman uw houtkachel. Bij gezondheid telt de andere uw vaccinaties. Op kantoor registreert iemand uw grap en op internet houdt een onbekende bij welke berichten u ooit leuk vond. We zijn tegelijk cipier en gevangene. Dat is bestuurlijk bijzonder voordelig. De mooiste gevangenis is immers niet die met de hoogste muur, maar die waarin de bewoners elkaar beletten te ontsnappen. Geef iedereen een camera, een morele code en een klein gevoel van macht, en er hoeft nergens meer een bewaker te staan. Big Brother werd daardoor overbodig. Hij hoefde ons niet te onderwerpen. Hij hoefde alleen maar een samenleving te bouwen waarin toezicht werd verkocht als verantwoordelijkheid en verraad als betrokkenheid. Orwell schreef dat Big Brother naar u keek. Hij kon niet voorzien dat wij uiteindelijk voor hem zouden invallen. (Orwells ⁠1984⁠) 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #BigBrother #SocialeMedia #Toezicht

Marianne Zwagerman over activistische rechters in klimaat rechtzaken: "We hebben het bij dat Bonaire klimaatvonnis gezien. Die rechter die daar het vonnis velde, die bleek op zijn eigen LinkedIn klimaatactivist te zijn." "Zat mensen op LinkedIn op te roepen van: jongens, teken deze petitie tegen de fossiele industrie en ga hier naartoe en ga naar deze demonstratie." "Een rechter die dat gaat beoordelen, die kijkt door een rietje en baseert zich alleen, en dat was ook het geval bij het Bonaire vonnis, op stukken die door Greenpeace zijn aangeleverd." "Dan ben je ook als wetgever verloren. Daar kun je geen wetten tegen maken." #Klimaatrecht #Activisme #Rechtspraak

De Tweede Kamer heeft een zwart vonnis uitgesproken: Ongehoord Nederland moet uit het bestel. Is dit de 'vrijheid' waar we belastinggeld aan betalen? Nederland pikt de censuur uit Den Haag niet langer! Waarom zijn ze zo doodsbang voor een tegengeluid? Dictatoriaal 66 is bang… https://t.co/7ICSfEcmyy #vrijheid #censuur #Nederland

Zuid-Korea heeft vonnis gewezen in de 'echtscheiding van de eeuw' tussen Chey Tae-won en Roh Soh-yeong, waarbij de rechter beslist dat Roh recht heeft op ongeveer 570 miljoen euro vanwege haar vermeende bijdrage aan het succes van de SK Group, wat ook nieuw debat oproept over de invloed van chaebols op de politiek en economie van het land. #echtscheiding #ZuidKorea #chaebols

Allereerst had dit niet mogen gebeuren. Het is nu heel belangrijk om hierover open en eerlijk te communiceren. We weten allemaal dat dit vonnis beïnvloed is door externe krachten en dat de juiste procedure niet gevolgd is. We hebben onze FIFA-leider nodig om te zeggen dat dit een fout was.

De buschauffeur krijgt een aangifte geweldspleging, belediging, smaad, laster, groepsbelediging en medewerking aan doxing aan zijn broek. De (vrouwelijke) OvJ vervolgt hem. De (vrouwelijke D66) rechter vonnist: 80 uur taakstraf, waarvan 40 uur voorwaardelijk. Ik weet hoe het gaat. Opmerkelijk overigens dat niemand de chauffeur een handje helpt. Maar sinds mei 1940 weten we al dat moedig gedrag hier niet in de genen zit. #geweld #rechtspraak #taakstraf

Overdag tikt hij vonnissen als griffier voor de rechtbank Oost-Brabant. 's Avonds en in het weekend leidt hij een illegale XR snelwegbezetting of een stationsdemonstratie waar hij lacht terwijl er opgeroepen wordt om "zio's in de gracht" te gooien. Om over zijn radicale LinkedIn-theorieën over kapitalisme en Israël onder zijn ambtelijke titel nog maar te zwijgen. Martijn Rijnbeek komt werkelijk overal mee weg. En wij moeten intussen vertrouwen houden dat de rechtspraak onbevooroordeeld is? #rechtspraak #activisme #maatschappij