Search

Today the Nobel Prize for Literature is awarded by the Swedish Nobel Committee and the ceremony for the Golden Televizier Ring takes place at the Royal Theater Carré, while the weather in the Netherlands is changeable with sun, clouds, and showers. #Nobelprijs #TelevizierRing #Weerbericht (translated)

The plans for the former Athens-Ellinikon airport, which is to be transformed into an exclusive coastal resort with beaches, parks, Greece's first skyscraper, and numerous recreational and cultural offerings, are set to be realized in several phases by 2030 and will create 85,000 jobs. #Ellinikon #Griechenland #SmartCity (translated)

"Translated from the Future" - Capsule event with Xia Jia, Milena Adam, and Wolfgang Tress moderated by Felix Meyer zu Venne October 14, 2026 | 8:00–9:00 PM | Otherland (Bergmannstraße 25, 10961 Berlin) Let us imagine we could bridge decades in cryosleep until incurable diseases are defeated. But what does it feel like to awaken in a world where our friends and relatives are no longer there? And what does a world look like where a pandemic has resulted in only children living there? On the third evening of "Translated from the Future," the question arises of how to translate feelings that one does not (yet) know. Time: 8 PM Location: Otherland Bookstore, Bergmannstraße 25 10961 Berlin Admission: Free - please register by emailing [email protected] Language: English Xia Jia writes science fiction, engages academically with the genre, and translates. She teaches Chinese literature at Jiaotong University in Xi’an as a professor. Her style is described as "Porridge Science Fiction" because her stories are sprinkled with numerous elements atypical of the genre, such as references to myths. Her short stories "In the Clouds," "Night Walk of the Dragon Horse," and "Tongtong’s Summer" have been published in capsule publications. Milena Adam is a translator and interpreter from French and English. For Matthes & Seitz Berlin, she has translated works by Sandra Newman, Eileen Myles, Ken Kesey, Alain Damasio, and Cal Flyn, among others. She lives in Berlin. Lucie Rico and Milena Adam were shortlisted for the PRIX Premiere #5 (2024/25). Felix Meyer zu Venne is a sinologist, translator, and Chinese teacher. Since 2018, he has been part of the editorial team of the science fiction magazine "Kapsel"; since 2021, he has been a co-editor of the magazine. He has translated works by Jia Pingwa, Xia Jia, Jiang Bo, Baoshu, Regina Kanyu Wang, and Chi Hui into German. Wolfgang Tress is a co-owner of the Otherland Bookstore in Berlin, which has specialized in science fiction, fantasy, horror, and role-playing games in German and English for over 25 years. His favorite quote is from Ursula K. Le Guin's essay "The Carrier Bag Theory of Fiction": "The stories we tell ourselves create the reality in which we live." (translated)

Heidi Reichinnek erzählt, wie sie ihren Mann im Internet kennengelernt hat – schweigt aber zur Clan-Connection der Linken. Denn das wäre zu viel Drama im Wolkenkuckucksheim. Larissa Fußer kommentiert die Berliner Polit-Komödie der letzten Tage. https://t.co/L1ozj64n3Z https://t.co/wMTExPDXGT #Politik #BerlinerDrama #OnlineDating

Mitten in Manhattan entsteht das weltweit höchste Gefängnis, der „Jailscraper“, das wie ein modernes Bürogebäude aussieht und Platz für bis zu 1040 Insassen bietet, während Anwohner und Fachleute Bedenken hinsichtlich der Größe und des Konzepts äußern. #WolkenkratzerKnast #NewYork #Gefängnisbau

Ik ging met de trein naar Amsterdam en dan kom je door Het Twiske. Sloten vol wolkenluchten, schapen in de groene weilanden, riet dat waait in de wind en in de verte een kleine blauwe trekker. Weids, stil en eindeloos Hollands poldergeluk. Ik hou ervan 💚🩵🩶 Fijne zaterdag 🌤️ https://t.co/irGbuyA5eC #Nederland #Amsterdam #Natuur

Wenn man den deutschen Medien und ihren Meldungen über Islamophobie im Zusammenhang mit dem 11. September glaubt, könnte man glatt annehmen, dass damals amerikanische Terroristen entführte Flugzeuge in Wolkenkratzer in Kairo gelenkt haben. #Schweinejournalismus #Islamophobie #Medien #9September

9/11 en Joe, de taxichauffeur uit Queens. Ik kan mij de eerste keer dat ik New York bezocht nog goed herinneren. Ik had een rechtstreekse vlucht geboekt vanaf Schiphol naar New York met de inmiddels legendarische Boeing 747 waar de KLM toendertijd nog mee vloog. Bij dit soort lange vluchten maakte ik er altijd een gewoonte van om een vlucht in de avond te boeken, bij voorkeur business-class, zodat ik kort na het opstijgen kon proberen om de slaap te vatten, uiteraard met de insteek dat ik dan uitgerust in New York zou arriveren. Helaas had ik maar drie dagen om de stad te verkennen omdat ik later die week in San Francisco moest zijn voor een conferentie over de laatste ontwikkelingen in de computerindustrie. Pakweg acht uur na wheels-up in Amsterdam landden wij op JFK Airport en nog geen half uur later zat ik, samen met m’n bagage, in een taxi onderweg naar downtown New York. De taxichauffeur, hij had zich voorgesteld als Joe, kwam uit Queens, zijn onmiskenbare accent liet daar geen enkele twijfel over bestaan. Joe was een sympathieke dertiger die duidelijk positief en vol in het leven stond, dat bleek overduidelijk uit zijn houding en manier van praten. Nadat hij begreep dat ik uit Nederland kwam vroeg hij mij vervolgens de oren van het hoofd over het Nederlandse drugsbeleid, de coffeeshops in Amsterdam en uiteraard, hoe kon het ook anders, de wereldberoemde Rosse Buurt. Terwijl we het hadden over de schaars, en uitdagend, geklede dames achter glas op de Oudezijds gaf hij mij zijn visitekaartje en deed hij z’n zonnebril half naar beneden terwijl hij, over de rand van z’n bril, mij een vette knipoog gaf en op het hart drukte dat ik hem kon bellen als ik behoefte had aan wat ‘gezelschap’. Hij voegde eraan toe dat ik hem daarnaast ook dag en nacht kon bellen op datzelfde nummer als ik ergens naartoe wilde in New York. Ik bedankte hem vriendelijk en glimlachte terwijl ik hem op het hart drukte dat ik geen behoefte had aan het gezelschap waar hij op doelde. Terwijl we Manhattan binnen reden, en de wolkenkrabbers aan weerszijden voorbij schoten, was Joe inmiddels al halverwege z’n levensverhaal. Van zijn aanmelding bij het Amerikaanse leger op zijn 19e, zijn eerste huwelijk, tot aan de dagelijkse beslommeringen van een taxichauffeur in New York. Terwijl Joe honderduit vertelde en ik af en toe vragen stelde werd mijn blik gevangen door de Twin Towers in de verte, een niet te missen aanblik van twee gigantische kolossen die overal bovenuit staken. Ik kan me nog goed herinneren dat de ingeving die ik toen kreeg mij altijd is bijgebleven. De Twin Towers gaven mij het gevoel van twee imposante bewakers, bewakers die dag en nacht de wacht hielden over de inwoners van New York, onverzettelijk en altijd waakzaam. De taxi stopte bij het Marriot-hotel op Times Square waar ik een kamer had geboekt. Terwijl ik uitstapte en Joe mijn bagage uit de achterbak haalde, liet ik alles even op mij inwerken, dit was tenslotte het kloppende hart van New York. Nadat ik mijn bagage van Joe had aangepakt en hem $20 fooi had gegeven liep hij terug naar zijn taxi waarbij hij met z’n hand het ‘bel-mij’ gebaar maakte terwijl hij breeduit lachte. Ik stak eveneens breeduit lachend en enthousiast m’n duim op terwijl ik de lobby van het hotel in liep, er vanuit gaande dat ik Joe nooit meer zou spreken. De reden dat ik gekozen had voor het Marriot-hotel was uiteraard vanwege de ligging en het magnifieke uitzicht over New York. Dit uitzicht viel absoluut niet tegen nadat ik op de één na bovenste etage was aangekomen en de gordijnen van m’n hotelkamer open had gedaan. Integendeel, het was alles waar ik op gehoopt had, wat een prachtige stad en wat een uitzicht. Het was een jaar later dat die imposante Twin Towers, die decennialang zo bepalend zijn geweest voor de skyline van New York, letterlijk geveld werden door een niet aflatende haat tegen het Westen, op islamitische leest geschoeid terrorisme, een Jihad tegen Amerika en het Amerikaanse volk. Vaak heb ik mij toen afgevraagd hoe het Joe de taxichauffeur is vergaan op 11-september 2001, en of hij getuige is geweest van deze tragedie terwijl deze zich letterlijk voor zijn ogen afspeelde? Ik had zijn visitekaartje bewaard en al eens een poging gewaagd om een email te sturen naar het adres wat erop stond, maar dat adres bestond helaas niet meer. Pas een jaar later, wederom rond 11-september, heb ik toch de moed bij elkaar geraapt en z’n nummer gedraaid. Ik ging ervan uit dat dit nummer waarschijnlijk ook niet meer in gebruik zou zijn en mocht dat wel het geval zijn dan was mijn inschatting dat de kans dat hij zich onze ontmoeting zou herinneren wel heel erg klein zou zijn. Toen de telefoon overging en een stem met een overduidelijk accent uit Queens opnam, een stem die ik overigens meteen herkende, vroeg ik direct op de man af of hij zich die Nederlander nog herinnerde van een taxi rit naar het Marriot-hotel van een aantal jaar geleden? Het duurde een paar seconden voordat hij enthousiast reageerde met ‘Of course I remember you, the Red-Light District guy from the Netherlands’, wat mij gelijk breeduit deed glimlachen. Zo begon een geanimeerd gesprek dat veel langer duurde dan de taxirit van JFK Airport naar het hotel van een aantal jaar geleden. Een geanimeerd gesprek waarin Joe al vrij snel met een regelmatig van emotie brekende stem vertelde over wat hij allemaal had meegemaakt op die dinsdag in september, toen ruim twee jaar geleden. Joe was letterlijk en figuurlijk getuige geweest van zowel het allerbeste als het allerslechtste waar de mensheid toe in staat is. Hij vertelde over hoe hij met zijn taxi gewonden naar ziekenhuizen had gebracht, hun letsel vaak veroorzaakt door vallend puin. Over hoe hij de chaos, paniek en angst heeft gezien in de ogen van de mensen die net hun vege lijf hadden weten te redden. Over hoe zijn neef, die onderdeel was van één van de brandweerkorpsen die in de eerste uren veel mensen uit de gebouwen heeft kunnen halen, uiteindelijk nooit is teruggevonden onder het puin. Joe’s stem sloeg over toen hij vertelde hoe trots hij was op zijn neef, en zijn collega brandweerlieden, die het ultieme offer hebben gebracht in hun pogingen om mensen uit de gebouwen te redden. Tijdens dit gesprek kreeg ik meerdere keren een brok in mijn keel en moest ik m’n tranen bedwingen toen ik Joe hoorde worstelen met z’n emoties terwijl hij zo goed mogelijk verslag deed van hetgeen hij had meegemaakt. Ik moet ieder jaar aan dit telefoongesprek denken als 11-september dichterbij komt. Dit gesprek van inmiddels ruim twintig jaar geleden, een indringend, persoonlijk en geëmotioneerd gesprek met een ooggetuige van 9/11 die op ground zero er alles aan gedaan heeft om het verschil te maken. Ik hoop dat het goed met je gaat Joe, dat je gelukkig bent en een positieve draai aan je leven hebt kunnen geven na deze immense tragedie. Dank voor alles wat je hebt kunnen doen en de talloze mensen die je op die 11e september in veiligheid hebt kunnen brengen. #911 #NewYork #Herinneringen

Na weken van droogte eindelijk regen! Al zijn het vooral miezerbuien en trekken de zware wolken vaak om ons heen. De ezels zoeken soms de stal of de koer op, maar René vlucht naar een droge plek. Zodra de bui voorbij is graast iedereen gewoon verder. De zandweide en het gras zijn er in ieder geval blij mee. #LaVieEstBelle als de regen eindelijk weer komt. #regen #natuur #dieren

☀️🌔 Wát een belevenis! Vanaf een prachtig rotsgebergte boven het wolkendek konden we de #zonsverduistering zien. Hieronder een 'selfie' van gisteravond om 20.27 uur, in het noorden van Spanje. Bekijk ook mijn video van de eclipse: https://t.co/aJZnHX1HJU? v=YTydgKC70Qk https://t.co/4ClHnkgKcq #zonsverduistering #eclipse #natuur

Ik constateer (tot mijn genoegen) dat de wappies een dag na het verschijnen van het interview over mijn strijd tegen desinformatie nog steeds helemaal in de vlekken schieten. Voor de mensen achterin de zaal: Ik maak lekker helemaal zelf uit wat ik met mijn 'laatste jaren' doe. In het verhaal leg ik volgens mij behoorlijk goed uit waarom dat van belang is en waarom het niets te maken heeft met 'pesten' en alles met noodzakelijk tegengas tegen de infowar waar wij in zitten. Ik vind dit niet alleen van wezenlijk belang, het is ook nog eens mijn taak als journalist. Dus wen er maar aan. Gaat niet veranderen. Uiteraard snap ik dat het vervelend is om voortdurend gecorrigeerd te worden, maar als je dat niet wil, dan zou je ook kunnen overwegen om zelf niet zoveel schadelijke nonsens te verkopen. Er gaan iedere dag 470 mensen dood in Nederland. Voor die mensen was vandaag de laatste dag. Er zijn mensen die er voor kiezen om op sociale media iedere dag weer anderen kindermisbruik te verwijten, politici te bedreigen, Palestijnen dood te wensen, te vloeken op beelden van wolken, bij ieder sterfgeval de nabestaanden onder de neus te wrijven dat het 'door het vaccin komt', minderheden te vernederen en te framen en ga zo maar door. Het is maar waar je energie aan wenst te besteden. Mijn energie gaat naar de feiten. Als je daar niet tegen kan, scroll je gewoon lekker door. Maak je niet druk. Dan zijn er nog mensen die met screenshots komen waar ik stevige taal uit. Ja, lieverds, ik praat terug. En zoals ik al zo vaak heb gezegd: je krijgt de energie die je mij geeft. Ik spreek terug in de taal waar je zelf schuldig aan bent. Wie mij normaal tegemoet wenst te treden, krijgt een normale reactie terug. Wie graag (en dan ook nog meestal anoniem) wil zieken, ziek ik terug. Ik kan dat alleen een stuk beter. Geef gewoon toe dat je zelf wil zieken, maar het niet aankan als ik je een koekje van eigen deeg geef. Bespaar mij ook je tranen hierover, dat werkt niet bij mij. Wat je namelijk doet is op straat op iemand aflopen en drie tikken uitdelen, om vervolgens te gaan lopen janken dat je een tik terugkrijgt. En vervolgens laat je ook nog eens laf alleen de beelden zien waarin je zelf een tik krijgt en laat je de aanleiding weg. I see you. Liefs, Chris Klomp 💙 #Desinformatie #Journalistiek #SocialeMedia

Die österreichische Physikerin Bernadett Weinzierl und ihr Team untersuchen die Entstehung und Auswirkungen von Pyrocumulonimbus-Wolken, die aus extremen Waldbränden hervorgehen, im Rahmen einer NASA-Mission, um die Zusammenhänge zwischen Klimawandel und der Häufigkeit solcher Wetterphänomene besser zu verstehen. #Pyrocumulonimbus #Klimawandel #Waldbrände

In Frankreich wurde erstmals ein Feuersturm beobachtet, ein Naturphänomen, das aus aufsteigender heißer Luft, nachströmenden Winden und kilometerhohen Pyrocumulonimbus-Wolken ein eigenes Wettersystem bildet, das die verheerenden Waldbrände in der Region Gascogne noch weiter anfeuert und gleichzeitig besorgniserregende klimatische Auswirkungen hat. #Waldbrände #Feuersturm #Klimawandel

Natuurbranden kunnen het weer lokaal veranderen op een manier die de brand zelf versterkt, doordat opstijgende rook leidt tot de vorming van wolken die droge neerslag en bliksem veroorzaken, wat op zijn beurt weer nieuwe branden kan aansteken. #Bosbranden #Klimaatverandering #ExtreemWeer

Studie Juni 2026: Der Erwärmungstrend in Deutschland seit 1995 korreliert mit der Zunahme der Sonneneinstrahlung in Deutschland. Im Klartext: Weniger Wolken verursachen mehr Sonnenstunden und dies führt zu einer Erwärmung. So einfach ist das. Weniger Wolken und es wird wärmer. Warum wird in Deutschland über diesen trivialen Zusammenhang nicht gesprochen? Vielleicht weil das nicht zu den Steuern und Abgaben auf CO2 passt? https://t.co/jXECYQ31WL Credit @fmeeus1 #Klima #Erwärmung #Sonnenstrahlung