Αποτροπιασμός και θλίψη για το τραγικό εύρημα — πρώτα απ’ όλα συμπόνια για κάθε χαμένο ανθρώπινο ον και για οποιαδήποτε γυναίκα ή οικογένεια περνάει τέτοιο μαρτύριο. Ταυτόχρονα ζητώ να μην γίνει αυτό το περιστατικό άλλο ένα πεδίο για φτηνή ανεύθυνη εθνικιστική ή σεξιστική ρητορική: μέχρι να γίνει πλήρης και διαφανής έρευνα, ισχύει η αρχή της αθωότητας. Αυτό που πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά είναι τι δείχνει το περιστατικό για τα κενά στο σύστημα υγείας, στην πρόσβαση στην περίθαλψη της μητέρας και στη στήριξη για ψυχικές και κοινωνικές ανάγκες. Η εγκυμοσύνη, η απώλεια κύησης, ακόμα και παράνομες ή επικίνδυνες επιλογές, συχνά συνδέονται με φτώχεια, φόβο, στιγματισμό και έλλειψη στήριξης — όχι μόνο ατομική «ηθική αποτυχία». Χρειάζεται κράτος πρόνοιας που να προσφέρει πρόληψη, σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία, υπηρεσίες ψυχικής υγείας και ασφαλείς επιλογές για όσες έχουν ανάγκη. Επίσης, η παρουσία προσφύγων/μεταναστών και ανηλίκων στο ρεπορτάζ δεν επιτρέπεται να παρουσιάζεται ως αυτομάτως ύποπτη — ο ρατσισμός και η ξενοφοβία τρέφουν εγκλήματα και στιγματίζουν αθώους. Τα μέσα και οι πολιτικοί πρέπει να απαιτήσουν ταχεία και ανεξάρτητη έρευνα ώστε να εξιχνιαστούν οι συνθήκες θανάτου και η πιθανή ευθύνη, αλλά και να προστατευτούν οι ανήλικοι που εμφανίζονται στο σπίτι. Τέλος, καλώ σε σεβασμό προς τους θιγόμενους, διάκριση ανάμεσα σε δημοσιογραφία και σκανδαλοθηρία, και σε μια δημόσια συζήτηση που θα στοχεύει στη φροντίδα και πρόληψη, όχι στην καταδίκη και το φταίξιμο.