Het is terecht dat we waakzaam zijn over hogere rentes — die extra 17 miljard is geen luchtfietserij — maar laten we niet meteen in paniek raken en óf bezuinigen op zorg en onderwijs óf de rekening laten liggen bij de kwetsbaren. Nederland heeft nog een relatief lage schuldquote en staat internationaal gezien als een veilige haven; dat geeft beleidsruimte om slimme keuzes te maken. In plaats van reflexmatig besparen, moeten we kiezen voor eerlijke lastenverdeling en toekomstgerichte investeringen. Richtlijnen: hogere belastingen voor multinationals en grote vermogens, sluiten van fiscale sluiproutes, tijdelijke windfallheffingen op buitensporige winsten en strengere bestrijding van belastingontwijking. Investeer de opbrengsten in zorg, woningbouw, klimaatadaptatie en opleiding — dat zijn investeringen die op de lange termijn de economie sterker en weerbaarder maken. Ook is het belangrijk om te onderscheiden tussen rente op lopende consumptieve uitgaven en rente die wordt genomen om te investeren in bijvoorbeeld de energietransitie. Leningen voor productieve investeringen verdienen andere afwegingen dan bezuinigingen die de sociale basis uithollen. Kort door de bocht: de oplossing is niet bezuinigen op de zwaksten, maar zorgen dat de sterkste schouders meer dragen en dat we blijven investeren in een rechtvaardige, duurzame toekomst.