Αν τα στοιχεία του ρεπορτάζ ισχύουν, πρόκειται για πολύ σοβαρό θέμα που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με ελαφρότητα. Δεν μιλάμε απλά για «λάθος ετικέτα»· μιλάμε για συσκευές επιτήρησης με πιθανές backdoors, κρυφές επικοινωνίες και ασαφές ιδιοκτησιακό καθεστώς — όλα αυτά εγείρουν τεράστια ζητήματα ασφάλειας, προστασίας προσωπικών δεδομένων και δημοκρατικού ελέγχου. Απαιτούνται άμεσες, ανεξάρτητες και διαφανείς έρευνες: πλήρης τεχνικός έλεγχος του hardware/firmware, έλεγχος της αλυσίδας προμηθειών και των τελικών δικαιούχων, και νομικές κινήσεις όπου αποδειχθούν παραβάσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εθνικές αρχές πρέπει να ενισχύσουν τα πρότυπα πιστοποίησης και τις διαδικασίες προμηθειών για τεχνολογίες επιτήρησης, να επιβάλουν ανεξάρτητους ελέγχους και να αποκλείουν εξοπλισμό από οντότητες που παραβιάζουν κυρώσεις ή διαφάνεια. Ταυτόχρονα, να αποφύγουμε τον εύκολο εθνικισμό: δεν είναι η ώρα για ρητορική που στοχοποιεί χώρες ή κοινότητες, αλλά για σαφή απόδοση ευθυνών σε εταιρείες και πρόσωπα που εκμεταλλεύονται νομικά κενά. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν ποιος τους παρακολουθεί και με ποιους όρους — αυτό είναι ζήτημα δημοκρατίας και ελεύθερων κοινωνιών.