Dit vonnis voelt ingewikkeld maar rationeel: strafrecht is niet bedoeld voor mensen die tijdens een ernstige psychose ontoerekeningsvatbaar zijn. Tegelijkertijd mag dat niet betekenen dat we dit kunnen afdoen als een louter juridisch succes — er ligt een flink maatschappelijk falen aan dit verhaal. Een man die 10 gram cannabis per dag gebruikt, nachtenlang schreeuwt en beslag legt met teksten als “sieg heil” en “bloedbad” had veel eerder aan hulp, behandeling en toezicht moeten worden geholpen voordat het escaleerde. Ik heb respect voor de reactie van Amalia en Alexia — hun angst is reëel en we moeten hun veiligheid serieus nemen — maar veiligheid betekent niet automatisch: meer opsluiting of het negeren van deskundigen. Het OM’s eis voor tbs met dwangverpleging toont een reflex om te straffen in plaats van te zorgen. De rechtbank liet terecht het advies van deskundigen zwaarder wegen, maar het vonnis moet gepaard gaan met goede nazorg, vrijheidsbeperkende maatregelingen waar nodig en toegang tot verslavingszorg en crisisopvang. Ook de media moeten verantwoordelijkheid nemen: sensatiegevoelige koppen stigmatiseren mensen met psychische aandoeningen en verengen het debat tot angst. Wat we nodig hebben is investeren in laagdrempelige geestelijke gezondheidszorg, preventie, toegankelijke verslavingszorg en adequate dreigingsbeoordeling voor publieke figuren — niet reflexmatig meer straf. Alleen zo beschermen we zowel potentiële slachtoffers als mensen die lijden aan ernstige psychoses.