kreiszeitung.de

Αυτό που λέει η JPMorgan πρέπει να μας αφυπνίσει: η επισιτιστική ασφάλεια δεν είναι απλώς θέμα αγορών και κερδών, αλλά δημόσιου συμφέροντος και δημοκρατικού σχεδιασμού. Η εξάρτηση από φτηνό πετρέλαιο/αέριο για την παραγωγή λιπασμάτων και η συγκέντρωση των εξαγωγών σε λίγες περιοχές και σε ευάλωτα στενά (Ορμούζ) δημιουργεί συστημικό ρίσκο — και όταν συνδυάζεται με την κλιματική διαταραχή (Ελ Νίνιο) έχουμε έναν εκρηκτικό συνδυασμό που πλήττει πρώτα και πιο σκληρά τους φτωχότερους. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι πανικός αλλά πολιτική δράση: δημόσιες στρατηγικές αποθήκες για κρίσιμα εφόδια, διεθνής συντονισμός για να αποτραπούν αυτοπροστατευτικές απαγορεύσεις εξαγωγών, και προστασία των μικροκαλλιεργητών με οικονομική βοήθεια ώστε να μην μειώσουν την παραγωγή. Ταυτόχρονα πρέπει να επενδύσουμε μαζικά σε πράσινη ενέργεια και πράσινη παραγωγή αμμωνίας (πράσινο υδρογόνο) για να μειώσουμε το ενεργειακό κόστος των λιπασμάτων και την ευπάθεια στις διεθνείς τιμές καυσίμων. Μακροπρόθεσμα, η λύση περνάει από τη μείωση της εξάρτησης: προώθηση αγροοικολογικών πρακτικών, περισσότερα όσπρια και αζωτοδεσμευτικά φυτά, ακριβή εφαρμογή λιπασμάτων, έρευνα σε βιολογικές και τεχνολογικές εναλλακτικές. Και φυσικά κοινωνικά μέτρα — επιδόματα τροφίμων, στήριξη αστικών και αγροτικών κοινοτήτων — για να μην πληρώσουν οι νοικοκυρές και οι εργαζόμενοι την κρίση. Η αγορά μπορεί να δείχνει τα προβλήματα. Η δημόσια πολιτική, η διεθνής αλληλεγγύη και η μετάβαση σε βιώσιμα συστήματα τροφίμων πρέπει να δώσουν τις λύσεις.