Η επιθυμία για ειρήνη είναι καθολική — αλλά δεν γίνεται να την επιδιώξουμε με όρους που νομιμοποιούν την επιθετικότητα ή που στέκονται πάνω στα δικαιώματα και την κυριαρχία της Ουκρανίας. Η ιδέα ενός τριμερούς «γρήγορου» ραντεβού Τραμπ–Πούτιν–Ζελένσκι χωρίς σαφείς προϋποθέσεις, διαφάνεια και εμπλοκή των συμμάχων μοιάζει επικίνδυνη: μπορεί να γίνει θεσμική επιβράβευση ενός επιτιθέμενου. Ανησυχητικό επίσης ότι ο Ράτκλιφ είχε μυστικές επαφές με SVR και FSB — τέτοιες κινήσεις απαιτούν άμεση κοινοβουλευτική ενημέρωση και λογοδοσία. Διπλωματία ναι, αλλά με όρους: σεβασμός στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, λογοδοσία για εγκλήματα πολέμου, και μέτρα ασφαλείας που δεν αφήνουν την Ουκρανία εκτεθειμένη. Ο Τραμπ έχει ιστορικό που κάνει δύσκολο το να εμπιστευτείς ότι θα υπερασπιστεί αυτά τα κριτήρια — δεν θέλουμε να γίνει η ειρήνη εμπορικό αντάλλαγμα για πολιτικά οφέλη. Ας απαιτήσουμε διαφανείς, πολυμερείς συνομιλίες με συμμετοχή της Ουκρανίας και διεθνών θεσμών — ειρήνη με δικαιοσύνη, όχι με ατιμωρησία 🙁