Search

The Alliance of Greeks stated that it was a collective effort aimed at Greek patriots and nationalists, unlike most parties of the post-dictatorship era, which it characterized as personalist. It called for interested parties to become members. https://t.co/AN4ZAg7Wz7 #Ελλάδα #Εθνικισμός #Πατρίδα (translated)

🔴Αλήθεια, πώς βρέθηκαν οι ρωσσόφωνοι στις χώρες της Βαλτικής; 🔴Τις προηγούμενες ημέρες, ο Πούτιν δήλωσε πως: «Η Μόσχα γνωρίζει ότι τα δικαιώματα των ρωσσόφωνων παραβιάζονται στις χώρες της Βαλτικής». Πέραν από την παρατήρηση, ότι τα ίδια ακριβώς έλεγε και πριν εισβάλλει στην Ουκρανία, ας εξετάσουμε ποιοι είναι αυτοί οι ρωσσόφωνοι και πώς βρέθηκαν στις χώρες της Βαλτικής. 🔴Οι γηγενείς πληθυσμοί των Βαλτικών Χωρών (Εσθονίας, Λιθουανίας και Λετονίας), δεν ανήκουν στην σλαβική φυλή και δεν έχουν κοινά εθνοτικά και γλωσσικά στοιχεία με τους Ρώσσους. Όμως, έχουν την μεγάλη ατυχία να συνορεύουν με την Ρωσσία. Τον 18ο αιώνα, οι περιοχές αυτές προσαρτήθηκαν βίαια στην τσαρική αυτοκρατορία. Εξασφάλισαν την ανεξαρτησία τους, το 1918, με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά όχι για πολύ. 🔴Τον Ιούνιο του 1940, ενσωματώθηκαν βίαια στην Σοβιετική Ένωση, βάσει του μυστικού πρωτοκόλλου του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολοτωφ. Το 1941, κατελήφθησαν από τον γερμανικό στρατό. Ωστόσο, το 1945 κατελήφθησαν ξανά από τους Σοβιετικούς και ενσωματώθηκαν στην ΕΣΣΔ, ως δήθεν ανεξάρτητες «Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες». Εν τέλει, το 1991, απέκτησαν ξανά την πλήρη ανεξαρτησία τους. 🔴Η «σοβιετοποίηση» των περιοχών αυτών, ήταν εξίσου βίαιη με την σοβιετοποίηση της Ουκρανίας και της Πολωνίας. Σε πρώτη φάση, αμέσως μετά την σοβιετική εισβολή, το 1940, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, περίπου 20.000 «εχθρικά στοιχεία». Επρόκειτο για τα πιο εξέχοντα πρόσωπα της πολιτικής, της οικονομίας, των επιστημών και των τεχνών. 🔴Στις 13 και 14 Ιουνίου 1941, άρχισε η «εκκαθαριστική επιχείρηση των περιοχών που είχαν πρόσφατα ενσωματωθεί στην ΕΣΣΔ, από τα αντισοβιετικά, κοινωνικώς επικίνδυνα εγκληματικά στοιχεία και ξένα σώματα της κοινωνίας». Συνολικά, 25.711 άτομα από τις Βαλτικές χώρες, εκτοπίστηκαν στο μακρινό Καζακστάν, στοιβαγμένοι σε βαγόνια μεταφοράς ζώων. 🔴Η βίαιη σοβιετοποίηση, διακόπηκε λόγω της γερμανικής εισβολής στην ΕΣΣΔ, αλλά συνεχίστηκε και εντάθηκε μετά το τέλος του πολέμου. Έτσι, 22 και 23 Μαΐου 1948, μόνο στην Λιθουανία, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία 36.392 άνδρες, γυναίκες και παιδιά, που είχαν προγραφεί ως «συμμορίτες, εθνικιστές και μέλη των οικογενειών αυτών των δύο κατηγοριών». 🔴Από τον Μάρτιο ως τον Μάιο 1949, και από τις τρεις Βαλτικές χώρες, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν στην Σιβηρία περί τα 95.000 «εχθρικά και επικίνδυνα για την σοβιετική τάξη στοιχεία». Ανάμεσά τους, σύμφωνα με αναφορά του υπευθύνου (Κουγκλώφ) στον Στάλιν: 27.084 παιδιά μικρότερα των 16 ετών, 1.785 νήπια χωρίς οικογένεια, 146 ανάπηροι και 2.850 καταβεβλημένοι γέροντες. Τον Σεπτέμβριο 1951, συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν ακόμα 17.000. 🔴Συνολικά, για την περίοδο 1940-1953, οι εκτοπισμένοι κάτοικοι των Βαλτικών χωρών, εκτιμώνται σε περισσότερους από 200.000. Από αυτούς, περίπου 120.000 ήταν Λιθουανοί, 50.000 Λετονοί και 30.000 Εσθονοί. Δηλαδή, το 10% του πληθυσμού των τριών χωρών. 🔴Όπως καταλαβαίνετε, σε κάθε «κύμα» εκτελέσεων και εκτοπίσεων των μελών ολόκληρων οικογενειών, χιλιάδες σπίτια έμεναν άδεια και χιλιάδες θέσεις εργασίας κενές. Έτσι, κάθε οικογένεια που απομακρυνόταν, οι σταλινικοί την αντικαθιστούσαν με Ρώσσους εποίκους. Αυτό δεν γινόταν απλώς και μόνον για να καλυφθούν τα κενά, αλλά μέσα σ’ ένα ευρύτερο σχέδιο αντικατάστασης πληθυσμού, για να μην υπάρχουν στο μέλλον οι προϋποθέσεις για ανεξαρτησία των χωρών αυτών. Το ίδιο σχέδιο εφαρμόστηκε και στην Ουκρανία, την Μολδαβία, την Γεωργία, αλλά και στις μουσουλμανικές «Σοβιετικές Δημοκρατίες». 🔴Αυτοί οι Ρώσσοι έποικοι, δεν έμαθαν τις τοπικές γλώσσες, διότι ήταν ποτισμένοι με το δηλητήριο του μεγαλορώσσικου σωβινισμού. Θεωρούσαν ότι είναι «λαός κυρίων», άρα οι δευτέρας κατηγορίας γηγενείς πολίτες, επιβάλλεται να μιλάνε την γλώσσα των κυρίων τους. Και πράγματι, σε όλες τις χώρες που συναποτελούσαν την ΕΣΣΔ, μέχρι το 1991, η επίσημη γλώσσα ήταν τα ρωσσικά. 🔴Μετά, άλλαξαν τα πράγματα. Όμως, οι Ρώσσοι σωβινιστές έποικοι, από την μία απολαμβάνουν τα αγαθά της δυτικής κοινωνίας, κι απ’ την άλλη γκρινιάζουν ότι «καταπατώνται τα δικαιώματά τους», θεωρώντας ότι είναι δικαίωμά τους, να επιβάλλονται στους γηγενείς. Αν δεν μπορούν να χωνέψουν ότι οι εποχές που ήταν κυρίαρχοι πέρασαν ανεπιστρεπτί, υπάρχει λύση: να επιστρέψουν πάραυτα στην μιζέρια του ρωσσικού τους κόσμου! Δεν θα λείψουν σε κανέναν! 🔴Τα σχόλια, δικά σας! 📍Τα στατιστικά στοιχεία, ελήφθησαν από το συλλογικό έργο «Η μαύρη βίβλος του κομμουνισμού». #ΒαλτικέςΧώρες #Ρωσσόφωνοι #ΣοβιετικήΈνωση

🔴Ιούνιος-Ιούλιος 1941: Η μεγάλη σφαγή στις φυλακές της NKVD στην Δυτική Ουκρανία. 🔴Τέτοιες μέρες του 1941, αποκαλύφθηκε ένα ακόμα μαζικό έγκλημα του σταλινισμού, που έλαβε χώρα κυρίως στην Δυτική Ουκρανία και δευτερευόντως στην Εσθονία, την Λεττονία και την Λιθουανία. Πρόκειται για την βάναυση δολοφονία 40.000 πολιτικών κρατουμένων από την Σοβιετική Μυστική Αστυνομία (NKVD). Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... 🔴Καθώς ο γερμανικός στρατός ξεκίνησε την εισβολή στην Σοβιετική Ένωση, στις 22 Ιουνίου 1941, ο Στάλιν διέταξε την NKVD (υπ’ αριθμόν 00803 Διαταγή), να «εκκαθαρίσει» όλους τους πολιτικούς κρατούμενους, στις συνοριακές περιοχές της ΕΣΣΔ που πιθανόν θα καταλαμβάνονταν, για «να τους απαλλάξει από τον πειρασμό να συνεργαστούν με τους Γερμανούς». 🔴Η Δυτική Ουκρανία (περιοχές Λβιβ, Ιβάνο-Φρανκίφσκ, Χμελνίτσκι, Ρίβνε, Τερνόπιλ, Βολίν και Ζακαρπάτια), ήταν προπολεμικά μέρος της Πολωνίας. Περιήλθε δε υπό σοβιετική κατοχή, όταν τα σταλινικά στρατεύματα εισέβαλαν στο ανατολικό τμήμα της Πολωνίας, βάσει του συμφώνου Ρίμπεντροπ-Μολότωφ. 🔴Μόλις ολοκληρώθηκε η σοβιετική κατοχή, άρχισε η «σοβιετοποίηση», με μαζικές συλλήψεις υπόπτων ως «αντισοβιετικών στοιχείων». Στην κατηγορία αυτή, εντάχθηκαν τα μέλη της πολωνικής ελίτ (κυβερνητικοί αξιωματούχοι, στρατιωτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι και άλλα επιφανή πρόσωπα της κοινωνίας, όπως γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί, καθηγητές κ.λπ.), αλλά και οι Ουκρανοί εθνικιστές, που μάχονταν τους Πολωνούς και θεωρούνταν από τους Σοβιετικούς «οι χειρότεροι εχθροί της σοβιετικής εξουσίας». 🔴Η εθνοτική κατανομή των συλληφθέντων, ήταν 70% Ουκρανοί, 20% Πολωνοί και 10% «λοιπά αντισοβιετικά στοιχεία». Οι θεωρούμενοι ως «πιο επικίνδυνοι», είτε εκτελέστηκαν, είτε απελάθηκαν στην Σιβηρία ή το Καζακστάν, μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 1940. Όσοι θεωρήθηκαν λιγότερο επικίνδυνοι, φυλακίστηκαν στις τοπικές φυλακές. 🔴Από την επομένη κιόλας της γερμανικής εισβολής, η NKVD άρχισε η «εκκαθάριση» των πολιτικών κρατουμένων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι κρατούμενοι έβγαιναν καθ’ ομάδες στην αυλή των φυλακών και δολοφονούνταν με την κλασσική μέθοδο της NKVD: μια σφαίρα στον σβέρκο! Σε άλλες περιπτώσεις, όταν πλησίαζαν τα γερμανικά στρατεύματα και οι δολοφόνοι της NKVD βιάζονταν να φύγουν, είτε έμπαιναν στα κελιά και έσφαζαν τους κρατουμένους με ξιφολόγχες, είτε έβαζαν φωτιά στις φυλακές, είτε πετούσαν χειροβομβίδες στα κελιά των κρατουμένων. 🔴Η μεγαλύτερη σφαγή, έγινε στο Λβιβ, όπου δολοφονήθηκαν με διάφορους τρόπους, πάνω από 5 χιλιάδες κρατούμενοι! Επέζησαν μόλις 270, όταν στις 28 Ιουνίου ξέσπασε στην πόλη λαϊκή εξέγερση, που ανάγκασε την NKVD να αποχωρήσει εσπευσμένα. Σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων, η εικόνα ήταν η εξής: «Από την αυλή μια πόρτα οδηγούσε σε έναν μεγάλο χώρο γεμάτο από πάνω μέχρι κάτω με πτώματα. Όσοι βρίσκονταν στο κάτω μέρος ήταν ακόμα ζεστοί. Τα θύματα ήταν ηλικίας μεταξύ 15 και 60 ετών, αλλά οι περισσότεροι ήταν 20-35 ετών. Ήταν ξαπλωμένοι σε διάφορες στάσεις, με τα μάτια τους ανοιχτά και γκριμάτσες τρόμου στα πρόσωπά τους. Υπήρχαν πολλές γυναίκες ανάμεσά τους. Αρκετά θύματα σκοτώθηκαν με πυροβολισμό στο κεφάλι. Αλλά οι περισσότεροι μαχαιρώθηκαν με ξιφολόγχη. Μερικά από τα πτώματα ήταν γυμνά. Ένας άνδρας φορούσε κοστούμι και γραβάτα, πιθανώς μόλις είχε συλληφθεί». 🔴Επιπροσθέτως, στο Λουτσκ (περιφέρειας Βολίν), βρέθηκαν δολοφονημένοι 4.000 πολιτικοί κρατούμενοι, στο Σαμπίρ (περιφέρειας Λβιβ) 1.200 γυναίκες κρατούμενες, στο Ιβάνο-Φρανκίφσκ 2.500, στο Σαμπίρ 1.570, ενώ στο Ζόλοτσιβ και το Ντόμπρομιλ (περιφέρειας Λβιβ), το Τσόρτκιβ (περιφέρειας Τερνόπιλ) και την πόλη Ρίβνε υπολογίζεται ότι περίπου 1.500 κρατούμενοι δολοφονήθηκαν, σε καθεμία από αυτές τις τοποθεσίες. 🔴Τραγικές σκηνές, διαδραματίστηκαν τις επόμενες μέρες, όταν τα μέλη των οικογενειών των θυμάτων, έψαχναν τους δικούς τους ανθρώπους, ανάμεσα σε σωρούς φρικτά παραμορφωμένων πτωμάτων. Και βέβαια, οι αποτρόπαιες αυτές σφαγές, καθόρισαν και την στάση του πληθυσμού των περιοχών αυτών, στην συνέχεια του πολέμου.~ #Ιστορία #ΣοβιετικήΈνωση #ΔικαιώματαΑνθρώπου

🔴Γκότσε Ντέλτσεφ: ο αρχικομιτατζής που τον τιμούν Βούλγαροι και Σκοπιανοί εθνικιστές, αλλά και «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές). 🔴Σε μια άκρως προκλητική ενέργεια, προχώρησαν προχθές Βούλγαροι εθνικιστές, δήθεν τουρίστες. Πιο συγκεκριμένα, πήγαν στο εγκαταλελειμμένο χωριό Καρυές, του νομού Σερρών και τοποθέτησαν μαρμάρινη αναθηματική πλάκα στη μνήμη του αρχικομιτατζή Γκότσε Ντέλτσεφ. 🔴Η πλάκα, στην οποία απεικονίζεται η μορφή του αρχικομιτατζή, αναγράφει: «Γκότσε Ντέλτσεφ. Σε αυτό το μέρος έπεσε στις 4 Μαΐου 1903». Κάτω από τη φωτογραφία του, αναγράφονται τα εξής: «Βούλγαρος επαναστάτης. Έζησε και αγωνίστηκε για την ελευθερία των Βουλγάρων στη Μακεδονία. Αιώνια η μνήμη του!». 🔴Ο αρχικομιτατζής Γκότσε Ντέλτσεφ, εκτός από τους Βούλγαρους εθνικιστές, τιμάται ως εθνικός ήρωας και από τους Σκοπιανούς εθνικιστές. Οι μεν τον θεωρούν Βούλγαρο, οι δε «Σλαβομακεδόνα». Τιμάται όμως και από τους «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές). 🔴Η διασταύρωση των οδών που βλέπετε, Παπαρήγα (Μήτσου) και Ντέλτσεφ (Γκότσε) βρίσκεται στο χωριό «Μπελογιάννης» της Ουγγαρίας. Το χωριό φτιάχτηκε το 1950 από την τότε κομμουνιστική κυβέρνηση, για να στεγάσει 1.200 αριστερούς «πολιτικούς πρόσφυγες» από την Ελλάδα, που είχαν καταφύγει στην Ουγγαρία, μετά την ήττα τους το 1949. 🔴Ας δούμε, εν συντομία, ποιο είναι το τιμώμενο πρόσωπο... Ο Ντέλτσεφ (1872-1903), γεννήθηκε στο -υπό Οθωμανική κατοχή- Κιλκίς και ήταν γόνος βουλγαρικής οικογένειας. Αφού τελείωσε το Βουλγαρικό Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης, εισήλθε στην Στρατιωτική Ακαδημία της Σόφιας, αλλά μόλις ένα μήνα πριν την αποφοίτησή του, αποβλήθηκε λόγω της πολιτικής δραστηριότητας που είχε, σε μια παράνομη μαρξιστική οργάνωση. 🔴Εργάστηκε ως δάσκαλος σε διάφορα βουλγαρικά σχολεία της οθωμανοκρατούμενης Μακεδονίας. Το 1896, εντάχθηκε στην Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ), σταμάτησε να διδάσκει κι έγινε «επαγγελματίας επαναστάτης». Η αποστολή του ήταν να περιοδεύει στις περιοχές της Μακεδονίας και να ιδρύει παραρτήματα της οργάνωσης. Το 1898, ως ηγετικό πλέον στέλεχος της οργάνωσης, ασχολήθηκε με την δημιουργία ένοπλων ομάδων, καθώς επίσης και με την προμήθεια και την αποθήκευση των όπλων και των πυρομαχικών. 🔴Η ΕΜΕΟ, ιδρύθηκε από Βούλγαρους αξιωματικούς (Κομιτατζήδες), που εξυπηρετούσαν τα βουλγαρικά συμφέροντα. Ο σκοπός ήταν να προκληθεί εξέγερση στην Μακεδονία. Επειδή όμως υπήρχαν εκεί διάφορες εθνότητες (Έλληνες, Σέρβοι, Εβραίοι κ.λπ.), δεν ήταν εύκολη υπόθεση η άμεση ενσωμάτωση της περιοχής στην Βουλγαρία. Οπότε, ως πρώτος στόχος τέθηκε η ανεξαρτησία της Μακεδονίας, κι όταν στο μέλλον θα δινόταν η κατάλληλη ευκαιρία, θα γινόταν η ενσωμάτωση στην Βουλγαρία. 🔴Εξηγεί σχετικά ο Ντέλτσεφ, σε επιστολή που έστειλε σε φίλο του: «Εμείς, οι Βούλγαροι από τη Μακεδονία και τη Θράκη, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και άλλοι λαοί και χώρες που ενδιαφέρονται πολύ για τη λύση αυτού του θέματος. Ενδεχόμενη ανάμειξη της Βουλγαρίας θα προκαλούσε παρέμβαση και των γειτονικών χωρών και θα μπορούσε να οδηγήσει σε κατακερματισμό της Μακεδονίας. Γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε για αυτονομία της Μακεδονίας και της Θράκης για να τις διαφυλάξουμε ακέραιες ως πρώτο βήμα, για τη μελλοντική ένταξή τους στην κοινή βουλγαρική πατρίδα». 🔴Μέσα στην ΕΜΕΟ, δημιουργήθηκε και μια άλλη τάση, που υποστήριζε ότι οι κάτοικοι της Μακεδονίας δεν είναι ούτε Έλληνες, ούτε Σέρβοι, ούτε Βούλγαροι, παρά μόνον «Μακεδόνες». Όσοι το υποστήριζαν αυτό, 45 χρόνια αργότερα, έστησαν το κρατίδιο των Σκοπίων, εντός της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. 🔴Η εξέγερση του Ίλιντεν, όπως ονομάστηκε, λόγω της εορτής του Προφήτη Ηλία, ξέσπασε στις 20 Ιουλίου 1903, με το σύνθημα «Η Μακεδονία στους Μακεδόνες». Αν και στην αρχή σημείωσε επιτυχίες, στην συνέχεια κατεστάλη αμείλικτα από τις οθωμανικές αρχές. Ο Ντέλτσεφ, αν και εργάστηκε για την εξέγερση περισσότερο από τον καθένα, δεν την έζησε. Σκοτώθηκε στις 4 Μαΐου 1903, σε μια ένοπλη συμπλοκή με την οθωμανική πολιτοφυλακή, κοντά στο χωριό Καρυές των Σερρών. 🔴Κι αν απορείτε, πως γίνεται εθνικιστές (από την Βουλγαρία και τα Σκόπια) και διεθνιστές (από την Ελλάδα), να τιμούν το ίδιο πρόσωπο, τα πράγματα είναι πολύ απλά: Οι «Έλληνες» διεθνιστές (κομμουνιστές), υπηρετούσαν τα συμφέροντα πότε των Βουλγάρων και πότε των Σκοπιανών εθνικιστών, ανάλογα με τις εντολές της μαμάς Μόσχας!~ #Μακεδονία #ΓκότσεΝτέλτσεφ #Ιστορία

Χιλιάδες Ισραηλινοί εθνικιστές πραγματοποίησαν πορεία στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ για την Ημέρα της Ιερουσαλήμ, γιορτάζοντας την κατάληψη της Ανατολικής Ιερουσαλήμ το 1967, γεγονός που προκάλεσε ένταση με τους Παλαιστίνιους, καθώς οι ισραηλινές αρχές επέβαλαν αυστηρά μέτρα ασφαλείας και περιορισμούς στην πρόσβασή τους στην περιοχή. #Ιερουσαλήμ #Ισραηλινοί #Παλαιστίνιοι

Χιλιάδες Ισραηλινοί εθνικιστές πραγματοποίησαν πορεία στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ για την Ημέρα της Ιερουσαλήμ, γιορτάζοντας την κατάληψη της Ανατολικής Ιερουσαλήμ το 1967, γεγονός που προκάλεσε ένταση με τους Παλαιστίνιους, καθώς οι ισραηλινές αρχές επέβαλαν αυστηρά μέτρα ασφαλείας και περιορισμούς στην πρόσβασή τους στην περιοχή. #Ιερουσαλήμ #Ισραηλινοί #Παλαιστίνιοι

Χιλιάδες Ισραηλινοί εθνικιστές πραγματοποίησαν πορεία στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ, γιορτάζοντας την 60ή επέτειο της κατάληψης του ανατολικού τμήματος της πόλης από το Ισραήλ, υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τους Παλαιστίνιους που θεωρούν την εκδήλωση πρόκληση. #Ιερουσαλήμ #Παλαιστίνη #Εθνικιστές

Χιλιάδες Ισραηλινοί εθνικιστές θα παρελάσουν στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ υπό αυστηρά μέτρα ασφαλείας, σηματοδοτώντας την ετήσια εκδήλωση για την κατάληψη της Ανατολικής Ιερουσαλήμ το 1967, η οποία προκαλεί αντιδράσεις και εντάσεις από τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι θεωρούν την παρέλαση πρόκληση για τους δεσμούς τους με την πόλη. #Ιερουσαλήμ #Παλαιστίνη #Εβραίοι