Search

Spidey wrote that he was waiting for his second supervisor to announce his resignation, which he had decided almost a month earlier but postponed daily. He mentioned that he felt intense guilt and anxiety, with palpitations, cold sweat, and thoughts of the worst, while he had prepared dozens of possible versions of the conversation. He concluded that anesthesia was, in his opinion, an art of survival. #παραίτηση #εργασία #ψυχολογία (translated)

Amalia presented a highly classified British report titled "Greek Security Battalions," numbered PIC/263/21 and PIC PAPER No 55, which, according to her, was sent to the Allied headquarters in the Middle East by an officer signing as "Colonel Chris" on July 18, 1944. Amalia assessed that the author was likely Chris Woodhouse. According to her presentation, the report stated that few Greeks willingly collaborated with the occupying forces and that their motivations were primarily self-interest, survival, or ambition. It also noted that, despite the impending departure of the Germans, the Security Battalions were reinforced after spring 1944, and their clashes with ELAS became more intense. Amalia interpreted this point as an indication that the Battalions aimed to prevent the communists from prevailing after the Germans' withdrawal. The report, as she described it, categorized the members of the Battalions into poor individuals who enlisted for survival, criminal elements, volunteers antagonistic to EAM/ELAS, anti-communist officers, and members of other organizations that had been attacked by ELAS. As an example, she mentioned 200 members of EKKA who joined the Battalions in Patras after the disbandment of the 5/42 Regiment in April 1944. Amalia stated that the author of the report negatively assessed the military actions of the Battalions, as they participated in German attacks against ELAS, but considered that some of their officers were capable. Politically, the report presented them as useful to some of the Greeks because they hindered the dominance of EAM and described three options for the Cairo government: support for EAM/ELAS, tacit support for the Battalions, or condemnation of both sides. The third option, according to Amalia, was considered to have the greatest likelihood of uniting moderate forces. The report concluded, as she wrote, that the actions of the Battalions and of EAM/ELAS were equally terroristic. #ΤάγματαΑσφαλείας #Ελλάδα #Ιστορία (translated)

The leader of the Parti Québécois, Paul St-Pierre Plamondon, stated that Quebec deserves to become an independent country and is planning a new referendum on independence, emphasizing that it is a matter of survival for the French-speaking nation of the Canadian province. #Κεμπέκ #Ανεξαρτησία #PartiQuébécois (translated)

FLORENTIA wrote that, in anticipation of October 28, video content was expected on social media that, according to her, would reiterate arguments about Greek history from 1940. She predicted that their creators would attribute the Greek resistance to the use of pitch, would associate an 18th-century French card player with contemporary Greek identity, and would present Greece's victory as an accident. She also mentioned that they would argue that Italy had been provoked by Greece and would use footage of Greeks throwing flowers at German motorcyclists in 1941 as a sign of hospitality. FLORENTIA criticized the use of material from SS archives and argued that such narratives aimed, in her opinion, to overshadow agreements of friendship and non-aggression with Berlin and the shipment of chromium to the German war industry. She also referred to the Molotov-Ribbentrop Pact, the collapse of the front, and the sinking of the submarine Elli in Tinos. #Ιστορία #Γαστρονομία #Προπαγάνδα (translated)

The author wrote that divisive, personality-centered dilemmas, such as those linked to Kyriakos Mitsotakis and Alexis Tsipras, limited political discussion to the survival of individuals, while society needed answers for its future. He also questioned the government's invocation of stability, asking how it could be guaranteed. https://t.co/rjJMcL16qG #πολιτική #Ελλάδα #δημοκρατία #GR (translated)

🔴Είχε αλισβερίσι το ΕΑΜ (ΚΚΕ) με μαυραγορίτες και αργυραμοιβούς, «για τις ανάγκες του κόμματος»; 🔴Η πιο μελανή σελίδα της Κατοχής, ήταν αυτή που σχετιζόταν με την δράση των εκμεταλλευτών της ανάγκης για επιβίωση των πεινασμένων συμπατριωτών τους. Αυτά τα κατακάθια της κοινωνίας, εκμεταλλευόμενοι τις ελλείψεις σε τρόφιμα, κυρίως στην Αθήνα, αγόραζαν μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων από παραγωγούς της επαρχίας, τα έκρυβαν σε παράνομες αποθήκες, για να δημιουργήσουν τεχνητή άνοδο της τιμής και, αποκόμιζαν τεράστια κέρδη. 🔴Επειδή τα χρήματα δεν είχαν καμμιά αξία λόγω υπερπληθωρισμού, οι πληρωμές από τους απελπισμένους πολίτες, γίνονταν με χρυσές λίρες, κοσμήματα, χρυσαφικά, ακόμα και ακίνητα (σπίτια, οικόπεδα κ.τ.λ.). 🔴Υπήρχαν δύο κατηγορίες καθαρμάτων: οι «μαυραγορίτες», που εμπορεύονταν τα προϊόντα και οι «σαράφηδες» (αργυραμοιβοί), οι οποίοι αγόραζαν σε εξευτελιστικές τιμές τα τιμαλφή και τα οικογενειακά κειμήλια που αναγκάζονταν να πουλήσουν οι πεινασμένοι, για να πληρώσουν τους μαυραγορίτες. Σε αρκετές περιπτώσεις, μαυραγορίτες και σαράφηδες ήταν τα ίδια πρόσωπα. 🔴Οι σύγχρονοι υμνωδοί του ΕΑΜ, υποστηρίζουν γενικά κι αόριστα, ότι η ΟΠΛΑ εκτελούσε τους μαυραγορίτες. Ωστόσο, τα στοιχεία που παραθέτουν είναι λειψά, τα ονόματα των εκτελεσθέντων 5-6 μόνο και η συνήθης αιτιολογία των εκτελέσεων ήταν: «οικονομικός δωσίλογος». Δηλαδή, κάποιος που είχε εμπορικές δοσοληψίες με τις αρχές κατοχής. Πολλοί έμποροι είχαν τέτοιες δοσοληψίες και δεν ήταν μαυραγορίτες. Γιατί όμως αυτή η συσκότιση; 🔴Ο Μάνος Ελευθερίου, ήταν μια πολυσχιδής προσωπικότητα: ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος. Ανήκε στον χώρο της αριστεράς, είχε γράψει κάμποσα πολιτικά τραγούδια της μεταπολίτευσης («Μαλαματένια λόγια», «Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά», «Σ’ αυτή τη γειτονιά» κ.α.) και συνεργάστηκε με κορυφαίους αριστερούς δημιουργούς (Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Μαρκόπουλο και Θάνο Μικρούτσικο). 🔴Παρά την αριστερή πολιτική του τοποθέτηση, το 2006, έγραψε ένα βιβλίο για τη φρικτή δολοφονία της μεγάλης ηθοποιού, Ελένης Παπαδάκη, τον Δεκέμβρη του 1944. Το βιβλίο αυτό, προκάλεσε σφοδρές επιθέσεις από την επίσημη αριστερά κατά του συγγραφέα, που δήλωσε (με μπόλικη δόση ειρωνείας): «Από την αριστερή κριτική μου ήρθε κατραμπακιά». 🔴Πολλά από τα γραφόμενα του συγγραφέα αμφισβητήθηκαν και λοιδορήθηκαν από την αριστερά, εκτός από ένα: ο ισχυρισμός του, ότι το ΕΑΜ συνεργαζόταν με μαυραγορίτες και σαράφηδες, «για τις ανάγκες του κόμματος». 🔴Η Ελένη Παπαδάκη, συνελήφθη από τον καπετάν Ορέστη, διοικητή της ΟΠΛΑ Πατησίων-Γαλατσίου κατά τη διάρκεια των Δεκεμβριανών. Αυτός, διέταξε τον πολιτοφύλακα Βλάση Μακαρωνά, να την σκοτώσει με τσεκούρι. Η αποκάλυψη της δολοφονίας προκάλεσε σάλο στην ελληνική κοινωνία, γεγονός που υποχρέωσε τον αρχικουκουέ Ζαχαριάδη να την καταδικάσει, για τα μάτια του κόσμου. 🔴Μάλιστα, όπως ανακοίνωσε το ΚΚΕ, ο «καπετάν Ορέστης» (τα στοιχεία του οποίου παραμένουν ακόμα άγνωστα στην ιστοριογραφία και μόνο το ΚΚΕ τα γνωρίζει!!!) καταδικάστηκε σε θάνατο από έκτακτο ανταρτοδικείο και απαγχονίστηκε, διότι: «Αποκαλύφθηκε ότι ήταν πράχτορας της Ιντέλιντζες Σέρβις στις γραμμές μας, κι έστειλε την Παπαδάκη στο απόσπασμα για να κηλιδωθεί το ΚΚΕ και το ΕΑΜ». 🔴Παραμύθια, λέει ο Ελευθερίου! Ο λόγος της δολοφονίας του καπετάν Ορέστη, ήταν ότι ενώ η εντολή ήταν να κατάσχονται τα πολύτιμα αντικείμενα των θυμάτων του ΕΑΜ και να παραδίδονται στους κομματικούς υπεύθυνους, προκειμένου να αξιοποιηθούν «για τις ανάγκες του κόμματος», αυτός τα κρατούσε για λογαριασμό του ή τα έκανε δώρο σε γυναίκες. 🔴Γράφει ο Μάνος Ελευθερίου: «Ο Ανδρικίδης συνέλαβε και εκτέλεσε τον Ορέστη, διότι έκλεβε τις βέρες, τους σταυρούς και ό,τι χρυσαφικό και λίρες είχαν κρύψει στις ραφές των ρούχων τους οι “αντιδραστικοί” που συνελάμβανε και, είτε τα κρατούσε ο ίδιος είτε τα χάριζε στις γκόμενες και δεν τα παρέδιδε στους ανωτέρους του, “για τις ανάγκες του κόμματος”. Ο Ορέστης πήρε το δαχτυλίδι και το ρολόι της Παπαδάκη. Έτσι ακριβώς ήταν η κατηγορία και γιʼ αυτό η ηγεσία έστειλε τον Ανδρικίδη στα Πατήσια για να βάλει τάξη». 🔴Ολοκληρώνει δε, με ελαφρά ειρωνεία και υπονοώντας ότι γνωρίζει περισσότερα απ’ αυτά που γράφει, ως εξής: «Τώρα πώς το άσπιλο ΚΚΕ είχε αλισβερίσι με τους μαυραγορίτες και τους απατεώνες σαράφηδες της αγοράς, οι οποίοι εξαργύρωναν βέρες, ρολόγια και χρυσαφικά με λίρες Αγγλίας, είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #ΕΑΜ #ΚΚΕ #Κατοχή

Έχεις αυτοκίνητο; Πληρώνεις ΦΠΑ στην αγορά, τέλος ταξινόμησης, τέλη κυκλοφορίας, καύσιμα με ΕΦΚ και ΦΠΑ και, ανάλογα με το όχημα, φόρο πολυτελούς διαβίωσης. Κοινώς εχεις μια μικρή φορολογική επιχείρηση πάνω σε τέσσερις ρόδες. Έχεις σπίτι; ΕΝΦΙΑ. Το αγοράζεις; Φόρος μεταβίβασης. Το κληρονομείς; Φόρος κληρονομιάς. Το δωρίζεις; Φόρος δωρεάς. Το δίνεις στο παιδί σου; Φόρος γονικής παροχής. Και αν είναι νεόδμητο, υπάρχει και το κεφάλαιο ΦΠΑ. Δεν συζητώ να έχεις επιχείρηση στην Ελλάδα. Έχει γίνει ακριβό σπορ. Φόροι, εισφορές, ΦΠΑ, προκαταβολές, υποχρεώσεις, γραφειοκρατία και από πάνω οι χρεώσεις και οι προμήθειες των τραπεζών-καρτέλ. Μιλάμε για αγώνα επιβίωσης. Και κάπου εδώ φτάνουμε στο σήμερα. Αντί για μια γενναία, μόνιμη ελάφρυνση σε έναν φόρο που πληρώνει καθημερινά ο πολίτης καύσιμα, ακίνητα, αυτοκίνητο, κατανάλωση η επιλογή ήταν άλλη. 500€ μικτά ετήσιο επίδομα Χριστουγέννων στους δημοσίους υπαλλήλους από το 2027 και 400€ στους συνταξιούχους. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο στη φωτογραφία. Το τρίτο το μακρύ. Για τέτοιο καριολη μιλάμε. Τον έχω σιχαθεί #ΔΕΘ2026 #Φορολογία #Ελλάδα #Οικονομία

Στην παράδοση των ινδιάνων Τσερόκι, ο κόσμος δεν χωρίζεται σε δυνατούς και αδύναμους, αλλά σε εκείνους που υποτάσσονται στο αναπόφευκτο και σε εκείνους που επαναπροσδιορίζουν τα όρια του εφικτού. Κάποτε, ο Oonawlehung, ο Μεγάλος Άνεμος, η προσωποποίηση της ίδιας της χαοτικής φύσης, αποφάσισε να δοκιμάσει τις αντοχές της δημιουργίας. Κατέβηκε από τα βουνά με μια μανία που δεν είχε προηγούμενο. Ξερίζωνε αιωνόβιες βελανιδιές, σήκωνε το χώμα και σκοτώνε το φως του ήλιου. Ήταν μια δύναμη απόλυτη, απρόσωπη και ανίκητη. Μπροστά του, τα μεγάλα ζώα του δάσους, η αρκούδα με τους μυώνες της και το ελάφι με την ταχύτητά του, συνειδητοποίησαν τη μικρότητά τους. Κρύφτηκαν στις σπηλιές, αποδεχόμενα την ήττα τους πριν καν αναμετρηθούν. Για αυτά, η επιβίωση σήμαινε υποταγή στη θύελλα. Μέσα στο σκοτάδι της καταιγίδας, ένα μικροσκοπικό πουλάκι, ο Oshiga (ο τρυποκάρυδος), άνοιξε τα φτερά του. Στα μάτια των άλλων ζώων, η κίνησή του έμοιαζε με τρέλα, μια καθαρή απόπειρα αυτοκτονίας. Πώς μπορεί μια ύπαρξη λίγων γραμμαρίων να σταθεί απέναντι στο απόλυτο χάος; Ο Oshiga δεν πέταξε μακριά από τον Άνεμο. Πέταξε κατευθείαν πάνω του.Η πρώτη ριπή τον τίναξε πίσω, τσακίζοντας τα φτερά του. Η δεύτερη τον έσυρε στο έδαφος. Όμως, κάθε φορά που ο Άνεμος τον πίεζε προς τα κάτω, το πουλάκι χρησιμοποιούσε την ίδια την ορμή του εχθρού του. Αντί να αντισταθεί με ωμή βία,την οποία δεν διέθετε, άρχισε να "διαβάζει" τα ρεύματα. Μετέτρεψε την αντίσταση σε ανυψωτική δύναμη. Κάθε φορά που ο Άνεμος λυσσούσε, ο Oshiga άνοιγε τα φτερά του με τέτοια γωνία ώστε η μανία του "διώκτη" του να τον σπρώχνει όλο και πιο ψηλά... Μετά από ώρες εξάντλησης, εκεί που τα όρια του σώματος είχαν ξεπεραστεί, το πουλάκι κατάφερε το αδιανόητο. Έφτασε στο πιο ψηλό σημείο της δίνης, εκεί που ο Άνεμος δεν είχε πλέον δύναμη να τον χτυπήσει, και κάθισε απαλά στην "πλάτη" του. Ο Μεγάλος Άνεμος, νιώθοντας αυτό το ανεπαίσθητο βάρος, σταμάτησε. Κοίταξε ψηλά και είδε το πληγωμένο αλλά όρθιο πλάσμα. Δεν υπήρχε θυμός ανάμεσά τους, μόνο ένα βαθύ δέος. Ο Άνεμος κατάλαβε ότι η δύναμη δεν κρίνεται από το μέγεθος, αλλά από την άρνηση να συνθηκολογήσεις. Το πουλάκι δεν "νίκησε" τον Άνεμο με την έννοια της καταστροφής. Τον δάμασε, μετατρέποντας μια απειλή σε σύμμαχο. Έγιναν ένα... ------------------------ Αυτός ο μύθος είναι η απόλυτη οπτικοποίηση αυτού που βλέπουμε στο άλμα επί κοντώ και στην πορεία του Εμμανουήλ Καραλή. Το ψηλό κοντάρι και ο πήχης είναι ο Άνεμος. Είναι το εμπόδιο που φαντάζει αφύσικο να ξεπεραστεί από έναν άνθρωπο. Ο Μανόλο δεν παλεύει εναντίον της βαρύτητας ή των θηρίων-αντιπάλων του. Χρησιμοποιεί την ίδια την πίεση, το άγχος και τις δυσκολίες (τις "ριπές του ανέμου") για να πάρεις ύψος. Όταν φτάνεις στο επίπεδο να κοιτάζεις τον "Άνεμο" στα μάτια, ο αγώνας παύει να είναι εχθρικός. Γίνεται μια συνδημιουργία. Ο Καραλής δίπλα σε αθλητές-μεγαθήρια δεν είναι ο "μικρός που έχασε. Είναι αυτός που ανάγκασε τον Άνεμο να σταματήσει και να τον σεβαστεί... Όμως ο μύθος των Τσερόκι δεν είναι ένα απλό παραμύθι για τη φύση. Είναι μια σκληρή αλληγορία για την κοινωνία μας. Στην πραγματική ζωή, ο "Μεγάλος Άνεμος" δεν είναι πάντα ένα φυσικό φαινόμενο. Συχνά, είναι ο τυφλός ρατσισμός, ο φθόνος της μετριότητας και το συστηματικό bullying. Ο Εμμανουήλ Καραλής δεν αντιμετωπίζει μόνο το ύψος του πήχη στο άλμα επί κοντώ. Από τα πρώτα του βήματα μέχρι και σήμερα, αναγκάζεται να παλεύει με έναν πολύ πιο σκοτεινό, υπόγειο και επίμονο άνεμο: τις ρατσιστικές επιθέσεις, τη χλεύη και την αμφισβήτηση της ίδιας του της ταυτότητας από ανθρώπους που κρύβονται στην ασφάλεια της ανωνυμίας ή του πλήθους. Το bullying επιχειρεί πάντα το ίδιο πράγμα: να σε αναγκάσει να μαζέψεις τα φτερά σου. Να σε πείσει να κρυφτείς στη σπηλιά, όπως τα μεγάλα ζώα του μύθου, αποδεχόμενος ότι η μοίρα σου είναι να μείνεις χαμηλά. Όμως η απάντηση του Καραλή απέναντι σε αυτό το δηλητήριο είναι το απόλυτο μάθημα... Δεν αναλώνεται σε λασπομαχίες με εκείνους που βρίσκονται στο έδαφος. Απαντά με το χαμόγελό του, με το ήθος του και με πτήσεις που αγγίζουν τα αστέρια. Ο Καραλής αποδεικνύει ότι η τοξικότητα των άλλων δεν σε καθορίζει, εκτός αν της επιτρέψεις να σε λυγίσει. Εκείνος πήρε την ορμή των επιθέσεων και τη μετέτρεψε σε ανυψωτική δύναμη για να πάει ακόμα ψηλότερα. Στο δάσος του μύθου, τα υπόλοιπα ζώα κοιτούσαν αμήχανα τη μάχη. Στο δικό μας "δάσος", η ανοχή στο bullying είναι συνενοχή. Όταν κοιτάτε τον Καραλή να ίπταται στον ουρανό, μην βλέπετε απλώς έναν τεράστιο αθλητή. Δείτε έναν άνθρωπο που αρνήθηκε να γίνει το θύμα που ήθελαν οι διώκτες του. Δείτε τον Oshiga, το μικρό πουλάκι που κοίταξε τη θύελλα στα μάτια, ανέβηκε στην πλάτη της και την ανάγκασε να σιωπήσει. Το ερώτημα που μένει για εμάς είναι απλό: Όταν ο άνεμος της αδικίας φυσάει γύρω μας, θα κρυφτούμε στη σπηλιά της σιωπής ή θα βρούμε το ανάστημα να ανοίξουμε τα φτερά μας κόντρα στο ρεύμα; #Καραλής #Ανατροπή #Δύναμη #Μύθος

«Η επίθεση στη Συρία είναι μια προκλητική και επικίνδυνη κίνηση, που μας φέρνει πιο κοντά σε σύγκρουση με την Τουρκία και βαθαίνει το χάσμα με τους συμμάχους μας, με πρώτη και καλύτερη τις ΗΠΑ. Ο Νετανιάχου διαβρώνει την εμπιστοσύνη στο Ισραήλ. Η χώρα χρειάζεται ηγεσία που ασκεί εξουσία με την ασφάλεια στο επίκεντρο αντί να δημιουργεί έναν ακόμη πόλεμο για πολιτική επιβίωση. Η στρατιωτική ισχύς χρησιμοποιείται ξανά για πολιτικούς λόγους και ξανά το Ισραήλ πληρώνει το τίμημα με την ασφάλειά του»

Οι πολυάριθμες φοιτητικές διαδηλώσεις στην Ινδία οδήγησαν στην παραίτηση του υπουργού Παιδείας, γεγονός που εγείρει ερωτήματα σχετικά με την πολιτική επιβίωση του πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι και του κυβερνώντος κόμματος, καθώς οι νέοι ζητούν αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα μετά από κατηγορίες για πτυχία στις εξετάσεις. #Ινδία #Μόντι #Κατσαρίδες

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός