Search

Papatzis mentioned that during his visit to Sunel Arena, he found it at least three classes superior to SEF and said that it quickly acquired a home-court atmosphere. He pointed out the convenience of parking and the easy exit with almost zero traffic, while he described the lack of public transportation as a major disadvantage. #OlympiacosBC #SunelArena #παρκινγκ #αθλητισμός (translated)

"It is the first time that China agrees to moderate its exports without a prior period of trade tension." According to Shevtsovits, the EU's trade deficit with China has reached 1.18 billion euros per day, fueling tensions between the two economic powers. #ΕΕ #Κίνα #υβριδικά_autοκίνητα (translated)

Sarunasholic wrote that a person was receiving insults at Ivanofeo, at OAKA, in Pylaia, at the home of Baskonia, Zalgiris, and Virtus, while claiming that they had been beaten at SEF. They added that someone needed to limit him. The post included references to the teams Olympiacos BC and PAO BC. #olympiacosbc #paobc https://t.co/6z7lr8KUeq #μπάσκετ #Ολυμπιακός #ΠΑΟ (translated)

Paragkarxis presented a chronological series of milestones, starting from Paris in 1996 and Dejan at SEF in 1999. For the following years, he mentioned Thessaloniki in 2000, Bologna and AEK's reverse sweep in 2002, "sweep" in 2006 and Athens along with a treble in 2007. He then recorded Berlin and a championship with a break in 2009, Barcelona and a championship with a break in 2011, another "sweep" in 2013, a double in the fourth final and "parking" in 2014, championship at SEF in 2017, A2 in 2019, and Berlin with a reverse sweep in 2024. He concluded with the word "pain." #μπάσκετ #ΑΕΚ #πρωτάθλημα (translated)

Σας είχα πει για το Σεφ, για το ότι ο Γουοκαπ δεν θα ανανεώσει για το μπάχαλο στο ποδοσφαιρικό τμήμα κ επιβεβαιώθηκα σε όλα! Τώρα σας λέω πως ο Χεζονια έχει κλείσει με 3,5 μυρια τον χρόνο κ θα ανακοινωθεί μετά τις 15 Οκτωβρίου! Είναι οριστικό Σας πηδάω! #olympiacosbc #paobc #basketball #superleague #sportnews

"Πολλοί από τους εγχώριους Μουσουλμάνους του Μοριά, που δεν γνώριζαν άλλη γλώσσα εκτός από την Ελληνική, έβγαιναν τη νύχτα από τα τείχη ικετεύοντας για τη ζωή τους. Φώναζαν στους Έλληνες στρατιώτες στη μητρική τους γλώσσα, θυμίζοντάς τους παλιές φιλίες, εμπορικές σχέσεις και κοινή καταγωγή. Κρατούσαν μάλιστα αυτοσχέδιους σταυρούς και ζητούσαν να βαπτιστούν αμέσως. Όμως, η οργή των επαναστατών ήταν τέτοια που θεώρησε αυτές τις εκδηλώσεις ως ύστερη υποκρισία για τη σωτηρία της ζωής τους, καθώς οι ίδιοι άνθρωποι λίγους μήνες πριν πρωτοστατούσαν στις λεηλασίες των χριστιανικών χωριών..." Αυτά μας λέει, μεταξύ άλλων, ο Maxime Raybaud, Γάλλος στρατιωτικός και αυτόπτης μάρτυρας στην πολιορκία της Τριπολιτσάς. Στα απομνημονεύματά του (Mémoires sur la Grèce), περιγράφει συγκλονιστικά πώς η κοινή ελληνική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε ως σανίδα σωτηρίας, αλλά και γιατί απέτυχε. "Δηλαδή", με ρώτησε κάποια στιγμή κάποιος, "σφάξαμε το ίδιο μας το αίμα;" Αν θέλω να λέω ότι υπηρετώ την αλήθεια, η απάντηση είναι "ναι"! Κάθε όμως ενέργεια της Επανάστασης του 1821, κρύβει μέσα της συγκλονιστικά και "αποσιωπημένα" κεφάλαια, τόσο από την ιστοριογραφία όσο, φυσικά, και από τη συστηματική προπαγάνδα των γειτόνων. Θα ξεκινήσουμε από το παραμύθι της πληθυσμιακής κατανονής και των 30 και 40 χιλιάδων νεκρών που διαβάζουμε. Να προσθέσω και το "Τούρκων" νεκρών που φυσικά αποτελεί ακόμη ένα φανταστικό κατασκεύασμα. Όταν λέμε Μουσουλμάνοι στην Τριπολιτσά του 1821, πρέπει να γνωρίζουμε ότιδεν επρόκειτο για ένα ομοιογενές εθνοτικό σύνολο από την Ανατολία. Ο πληθυσμός της, τις ημέρες της άλωσης (23 Σεπτεμβρίου 1821), είχε υπερδιπλασιαστεί τεχνητά. Η πόλη υπό κανονικές συνθήκες είχε περίπου 15.000–20.000 κατοίκους, αλλά λόγω της προέλασης των επαναστατών, είχαν καταφύγει εκεί Μουσουλμάνοι και Εβραίοι από ολόκληρο τον Μοριά (από τα Καλάβρυτα, την Καρύταινα, το Λεοντάρι κ.λπ.). Την ημέρα της άλωσης, ο πληθυσμός εντός των τειχών υπολογίζεται τεκμηριωμένα μεταξύ 30.000 και 35.000 ανθρώπων. Από αυτούς, οι ένοπλοι (δηλαδή ας το αποκαλέσουμε ο στρατός) ήταν περίπου 10.000 με 12.000. Το μεγαλύτερο ποσοστό των Μουσουλμάνων της πόλης (αλλά και του Μοριά), ~55% - 60%, ήταν ντόπιοι, εξισλαμισμένοι πληθυσμοί ελληνικής καταγωγής (Μοραίτες Μουσουλμάνοι). Οι άνθρωποι αυτοί μιλούσαν ελληνικά ως μητρική γλώσσα (πολλοί δεν ήξεραν καν τουρκικά!).Είχαν κοινά πολιτισμικά στοιχεία, ακόμη και κοινά επώνυμα ή συγγενικούς δεσμούς με τους Χριστιανούς της υπαίθρου. Ήταν κυρίως αγρότες, γαιοκτήμονες, αστοί και διοικητικοί υπάλληλοι που είχαν αλλάξει πίστη τους προηγούμενους αιώνες για λόγους φορολογικών και κοινωνικών προνομίων. Ενα άλλο πληθυσμιακό κομμάτι αποτελούσαν οι λεγόμενοι Τουρκαλβανοί, ~10%. Ήταν, θα λέγαμε, η στρατιωτική "σπονδυλική στήλη" της άμυνας της πόλης. Είχαν έρθει ως ενισχύσεις (περίπου 2.500-3.500 άνδρες) υπό την αρχηγία του Ελμάς μπέη, σταλμένοι από τον Χουρσίτ πασά. Ήταν έμπειροι πολεμιστές, Μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Και είχαμε και τους Οθωμανούς Αξιωματούχους, ~15% - 20%, δηλαδή την άρχουσα τάξη της πόλης (διοικητές, δικαστές/καδήδες, στρατιωτικοί ανώτεροι αξιωματικοί). Αυτοί προέρχονταν από την Κωνσταντινούπολη ή την Ανατολία. Ήταν η μειοψηφία του πληθυσμού, αλλά κατείχαν όλη την πολιτική εξουσία και τον πλούτο της πόλης. Μαζί τους βρίσκονταν και οι οικογένειές τους (χαρέμια, υπηρέτες). Σε αυτούς τώρα πρέπει να προσθέσουμε περίπου 1000-2000 Εβραίους που ήταν κυρίως έμποροι Σεφαραδίτες και κάποιους Χριστιανούς, ~5%, ελάχιστοι (οι περισσότεροι εκδιώχθηκαν λόγω λιμού) που μιλούσαν ελληνικά. Το 1821 δεν ξεκίνησε ως ένας τυπικός πόλεμος μεταξύ δύο σύγχρονων κρατών με διεθνείς κανόνες. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές, στην Οθωμανική Αυτοκρατορία ίσχυε το σύστημα των μιλλέτ. Δεν υπήρχε διαχωρισμός με βάση το DNA ή τη γλώσσα, αλλά με βάση την πίστη. Ο Μουσουλμάνος ήταν "Τούρκος" (έτσι τον αποκαλούσαν οι επαναστάτες) και ο Χριστιανός ήταν "Ρωμιός/Έλληνας". Όταν ξέσπασε η Επανάσταση την άνοιξη του 1821, οι Μουσουλμάνοι της υπαίθρου κατέφυγαν στα κάστρα. Κατά την υποχώρησή τους, αλλά και μέσω των εξόδων που έκαναν από την Τριπολιτσά (όπως στην πρώτη μάχη της Τριπολιτσάς), έκαψαν χριστιανικά χωριά, λεηλάτησαν περιουσίες και προχώρησαν σε σφαγές αμάχων για να τρομοκρατήσουν τους επαναστάτες. Αν και η βάση, επαναλαμβάνω, ήταν ελληνοφωνούντες αγρότες, η ηγεσία τους (οι αγάδες δηλαδή και οι μπέηδες του Μοριά) ήταν αυτοί που διέταζαν και συμμετείχαν ενεργά στην καταπίεση και στις εκτελέσεις Χριστιανών. Στα μάτια των εξεγερμένων, η διάκριση μεταξύ "απλού πιστού" και "καταπιεστή" είχε χαθεί μέσα στο αίμα των πρώτων μηνών. Και εδώ εύλογα θα με ρωτήσετε...γιατί δόθηκε "μπέσα" στη φρουρά του Ελμάς Μπέη (τους Τουρκαλβανούς δηλαδή) και δεν δόθηκε η ευκαιρία επιστροφής στο "αίμα μας"; Η συμφωνία του Κολοκοτρώνη με τους ένοπλους Τουρκαλβανους δεν έγινε από ανθρωπισμό, αλλά από καθαρή στρατιωτική στρατηγική. Ήθελε να διάσπασει την άμυνα. Αυτή η "ομάδα" ήταν η πιο σκληροτράχηλη και καλά εκπαιδευμένη στρατιωτική δύναμη μέσα στο κάστρο. Ο Κολοκοτρώνης γνώριζε ότι αν αυτοί πολεμούσαν "μέχρι θανάτου", οι απώλειες των Ελλήνων θα ήταν τεράστιες και η άλωση θα καθυστερούσε. Αφαιρώντας τους, λοιπόν, από την εξίσωση, η άμυνα της πόλης κατέρρευσε εκ των έσω. Επιπλέον, οι άνδρες αυτοί δεν είχαν συναισθηματικό ή ιδιοκτησιακό δεσμό με τον Μοριά. Ήταν μισθοφόροι και το μόνο που ήθελαν ήταν να επιστρέψουν ζωντανοί στον τόπο τους με τα όπλα τους. Τώρα το γιατί δεν ζητήσαμε από το αίμα μας να αλλάξουν πίστη, πρέπει να το αναζητήσουμε στην ψυχολογία του ίδιου του 1821. Οι Έλληνες θυμούνταν καλά ότι μισό αιώνα πριν, κατά τα Ορλοφικά, πολλοί ντόπιοι Μουσουλμάνοι είχαν πρωτοστατήσει στις άγριες σφαγές των Χριστιανών. Η καχυποψία ήταν απόλυτη. Η άλωση της Τριπολιτσάς δεν ήταν μια οργανωμένη παράδοση κράτους, αλλά μια άτακτη εισβολή χιλιάδων οργισμένων και πεινασμένων επαναστατών που ζητούσαν εκδίκηση για 400 χρόνια σκλαβιάς. Όταν έσπασε η πύλη, δεν υπήρχε καμία κεντρική εξουσία ιογενής να κάνει "διαλογή" ή να προσφέρει θρησκευτική μεταστροφή. Με άλλα λόγια, για τον επαναστάτη του 1821, το "αίμα" (αν το θέλετε η βιολογική καταγωγή) δεν σήμαινε τίποτα αν ο άλλος φορούσε σαρίκι και προσκυνούσε τον Αλλάχ. Η ταυτότητα ήταν θρησκευτική: "Για του Χριστού την Πίστη την Αγία". Ο ελληνόοφωνος Μουσουλμάνος θεωρούνταν "Τούρκος" και, ως εκ τούτου, εχθρός! Η αλήθεια όμως είναι ότι πριν από την τελική έφοδο, εκατοντάδες άμαχοι Μουσουλμάνοι έβγαιναν κρυφά τη νύχτα από τα τείχη και πήγαιναν στα ελληνικά ταμπούρια. Αναζητούσαν συγκεκριμένους Έλληνες οπλαρχηγούς ή προεστούς με τους οποίους είχαν εμπορικές σχέσεις ή κουμπαριές πριν από τον πόλεμο. Σε άπταιστα ελληνικά (τη μόνη γλώσσα που ήξεραν) φώναζαν στους επαναστάτες: "Είμαστε αδέλφια σας, είμαστε Μοραΐτες, δεν είμαστε Τούρκοι από την Ανατολή". Σε κάποιες πρώιμες φάσεις, ορισμένοι οπλαρχηγοί (όπως ο Γιατράκος ή ο Πετρόμπεης) τους δέχονταν και τους κρατούσαν ως αιχμαλώτους για λύτρα. Όμως, τις τελευταίες ημέρες, ο όγκος των πεινασμένων που έβγαινε ήταν τόσο μεγάλος, που οι Έλληνες στρατιώτες, φοβούμενοι ότι θα ξεμείνουν οι ίδιοι από τρόφιμα, άρχισαν να τους εκτελούν έξω από τα τείχη. Ο Γάλλος φιλέλληνας Maxime Raybaud (που σας έδωσα απόσπασμα στην αρχή) και ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων αναφέρουν ότι ολόκληρες μουσουλμανικές οικογένειες έπεφταν στα γόνατα μπροστά στους Έλληνες, κρατώντας αυτοσχέδιους ξύλινους σταυρούς, και ικέτευαν να βαπτιστούν Χριστιανοί εκείνη τη στιγμή. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, μέσα στο αμόκ της μάχης, οι επαναστάτες θεώρησαν αυτές τις μεταστροφές "υποκριτικές", προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους και δεν τις δέχτηκαν. Υπήρξαν όμως εξαιρέσεις για γυναίκες και παιδιά. Πολλές Μουσουλμάνες που μιλούσαν ελληνικά ενσωματώθηκαν τελικά σε ελληνικές οικογένειες, βαπτίστηκαν και παντρεύτηκαν Έλληνες αγωνιστές μετά το τέλος του πολέμου. Να σημειωθεί όμως ότι αν και βιολογικά γηγενείς, οι Μοραΐτες Μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει την ψυχολογία της άρχουσας τάξης. Όταν το 1770 ή το 1821 χρειάστηκε να υπερασπιστούν τα προνόμιά τους, συμπεριφέρθηκαν με την ίδια σκληρότητα όπως οι Οθωμανοί της Κωνσταντινούπολης. Ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη αναφέρει ότι οι ντόπιοι αγάδες της Τριπολιτσάς ήταν οι πιο σκληροί διώκτες των Χριστιανών της Αρκαδίας. Οι Έλληνες θυμούνταν ποιος τους είχε κλέψει τη γη, ποιος είχε φυλακίσει τα παιδιά τους και ποιος είχε κάψει τα χωριά τους λίγους μήνες πριν... Όταν λοιπόν οι Μουσουλμάνοι θυμήθηκαν την "ελληνικότητά" τους λόγω της επικείμενης σφαγής, για τους επαναστάτες ήταν πλέον πολύ αργά. Το θρησκευτικό μίσος και η δίψα για εκδίκηση είχαν τυφλώσει κάθε λογική κοινής καταγωγής! "Οι πλείστοι των εν Τριπόλει οικούντων Οθωμανών ήσαν αυτόχθονες Πελοποννήσιοι, ων οι πρόγονοι είχον εξισλαμισθεί. Ούτοι ελάλουν την ελληνικήν γλώσσαν ως μητρικήν και ελάχιστα εγίγνωσκον την τουρκικήν. Εντούτοις, η συμμετοχή των εις τας καταπιέσεις και τα πρόσφατα έκτροπα κατά των Χριστιανών, καθιστούσε την ελληνικότητά των ανίσχυρον προ του θρησκευτικού μίσους" (Ιωάννης Φιλήμων, στο έργο του Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως). ------------------------ Οι σύγχρονες ιστορικές μελέτες υπολογίζουν ότι οι νεκροί κατά την άλωση της Τριπολιτσάς κυμαίνονται μεταξύ 10.000 και 15.000 ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που έχασαν τη ζωή τους από τον λιμό και τις ασθένειες κατά τους τελευταίους μήνες της πολιορκίας.Ο αριθμός των 30.000 ή 32.000 νεκρών που αναφέρεται σε ορισμένες πηγές της εποχής (όπως στα απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη) θεωρείται από τους σύγχρονους ιστορικούς στατιστικά διογκωμένος. Η διόγκωση αυτή εξυπηρετούσε την ψυχολογία του πολέμου. Οι επαναστάτες ήθελαν να υπερτονίσουν το μέγεθος της επιτυχίας τους απέναντι στο ισχυρότερο οχυρό του Μοριά, ενώ η οθωμανική πλευρά ήθελε να μεγεθύνει το μέγεθος της δικής της καταστροφής! Καλημέρα σε όλους! Υ.Γ. Θα το ανεβάσω και σε αγγλικά. Μόλις βρω λίγο χρόνο! #Επανάσταση1821 #ΕλληνικήΙστορία #Μοριάς

Κάποιοι μένουν μόνο στα λόγια, αλλά ο Σεφερλής δείχνει την υποστήριξή του με πράξεις εδώ και χρόνια. Η αγκαλιά του στη Μυρτώ της Πάρου αξίζει χίλιες λέξεις. Σεβασμός στον καλλιτέχνη που δεν ξεχνά τι σημαίνει ανθρωπιά και αλληλεγγύη. Μπράβο Μάρκο! https://t.co/rax8xCLNBt #Αλληλεγγύη #Καλλιτέχνης #Ανθρωπιά

Ο Πέτρος ο Κουσουλος το μεγάλο κόκκινο λαγωνικό που συχνάζει στο σεφ και μυρίζεται τα «σκάνδαλα» και μας ενημέρωνε για τα προσωπικά του Ναν και του Μπαλντοκ, όταν πέθανε ο Μαζωνάκης ανέφερε το «ιατρείο» στο Κολωνάκι σαν εξειδικευμένο με πιστοποιημένα μηχανήματα. Τελικά όπως ομολόγησε πήγαινε και ο ίδιος στο συγκεκριμένο «ιατρείο» χωρίς όμως το μεγάλο λαγωνικό να υποψιαστεί τι συνέβαινε εκεί μέσα. Και την προπαγάνδα αυτού του εντελώς γελοίου και επικίνδυνου τύπου έχουν κάνει σημαία οι κόκκινοι φίλοι μας, πετώντας μας την λάσπη στην οποία κολυμπάνε όλοι μαζί. #paobc #paofc #σκάνδαλα #Κολωνάκι #προπαγάνδα

«Σ᾿ αὐτὸ τὸν κόσμο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας μας χρειάζεται ὅλους τοὺς ἄλλους. Πρέπει ν᾿ ἀναζητήσουμε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται.» Γιῶργος Σεφέρης - Ὁμιλία κατὰ τὴν ἀπονομὴ τοῦ Νόμπελ Λογοτεχνίας στὴ Στοκχόλμη Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971, https://t.co/1ng18A0qIK #ΓιῶργοςΣεφέρης #ΝόμπελΛογοτεχνίας #ΑνθρώπινηΣχέση #SE

Σήμερα συμπληρώνονται πενήντα πέντε χρόνια από τον θάνατο του Γιώργου Σεφέρη, ενός από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποιητές και νομπελίστα, και το Αρχείο της ΕΡΤ προτείνει ένα επεισόδιο της σειράς ντοκιμαντέρ «Εποχές και Συγγραφείς» του Τάσου Ψαρρά που είναι αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του. #ΓιώργοςΣεφέρης #ΝόμπελΛογοτεχνίας #Ποίηση

Το Ισραήλ και η Ελλάδα στην Πρεσβευτική κατοικία 🇮🇱🇬🇷 Μετά την επίδοση των διαπιστευτηρίων της στον @PresidencyGR Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωνσταντίνο Τασούλα, η Πρέσβης του @IsraelinGreece @Amb_PninatYanay άνοιξε τις πόρτες της Πρεσβευτικής Κατοικίας για ένα εορταστικό γεύμα και μια δεξίωση, κάνοντας πρόποση για να σηματοδοτήσει την επίσημη έναρξη ενός νέου κεφαλαίου στην αποστολή της στην Ελλάδα. Πολλοί προσκεκλημένοι έδωσαν το παρών για να εκφράσουν τις θερμές ευχές τους: πολιτικοί, υπουργοί, βουλευτές, πρέσβεις και διπλωμάτες, εκπρόσωποι της κυβέρνησης, επιχειρηματίες, προσωπικότητες της δημόσιας ζωής, φίλοι και συνεργάτες. Μια συνάντηση που εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο από μια επίσημη διπλωματική δεξίωση. Για την ξεχωριστή αυτή περίσταση, μια σεφ ταξίδεψε ειδικά από το Ισραήλ και συγκεκριμένα από τη νότια πόλη Οφακίμ — μια κοινότητα που επλήγη βαθιά από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου και εξακολουθεί να διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της. Έφερε στην Αθήνα μια πλούσια, πολύχρωμη και γεμάτη ψυχή ισραηλινο-μαροκινή γαστρονομική εμπειρία, εμπλουτισμένη με σύγχρονες fusion πινελιές. Το τραπέζι των γλυκών αφηγήθηκε την ίδια ιστορία: παράδοση και καινοτομία, ιδιαίτερα γλυκά της Μέσης Ανατολής δίπλα σε μοντέρνα επιδόρπια — οι γεύσεις ενός ισραηλινού σπιτιού στην καρδιά της Αθήνας. Όμως το Ισραήλ δεν ήταν μόνο του στην αίθουσα. Οι ήχοι του μπουζουκιού και του πιάνου γέμισαν τη δεξίωση με ελληνικές μελωδίες και πολύ σύντομα η συνάντηση μετατράπηκε σε μια αυθεντική ελληνική γιορτή — ζεστή, χαρούμενη και γεμάτη ζωή, με τους προσκεκλημένους να χορεύουν στους ρυθμούς αγαπημένων και γνώριμων ελληνικών τραγουδιών. Στο πλευρό της Πρέσβεως βρέθηκαν επίσης μέλη της οικογένειάς της και στενοί φίλοι, οι οποίοι ταξίδεψαν ειδικά από το Ισραήλ για να μοιραστούν μαζί της αυτή τη σημαντική στιγμή. Και όποιος βρέθηκε ανάμεσα στους προσκεκλημένους εκείνη την ημέρα — ανάμεσα σε ελληνικές μελωδίες και ισραηλινές γεύσεις, συζητήσεις, αγκαλιές και υψωμένα ποτήρια — μπορούσε να διακρίνει από κοντά κάτι που μερικές φορές είναι δύσκολο να αποτυπωθεί με λόγια: Ο δεσμός μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας δεν είναι μόνο μια σχέση μεταξύ κυβερνήσεων. Είναι ένας δεσμός καρδιάς μεταξύ ανθρώπων, πολιτισμών και παραδόσεων. Ένα νέο κεφάλαιο. Μια φιλία αιώνων. 🇮🇱🇬🇷 https://t.co/q5lXJIL4AU #Ισραήλ #Ελλάδα #Διπλωματία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Η ΚΑΕ Ολυμπιακός ενημερώνει για την παράταση της διάθεσης της Εξασφάλισης Δικαιώματος αγοράς εισιτηρίου διαρκείας στο νέο ΣΕΦ. #OlympiacosBC #WeAreOlympiacos #TogetherWeFight https://t.co/Xc0wRMvpCc #OlympiacosBC #Εισιτήρια #Καλαθοσφαίριση