Search

Spiros Dapergolas wrote that cash was being abolished even in cash on delivery transactions and argued that its abolition concerned social control, not poverty. He stated that citizens found themselves in the unpleasant position of having to defend cash transactions and warned that they would bitterly regret digital transactions. #μετρητά #ψηφιακέςσυναλλαγές #κοινωνικόςέλεγχος (translated)

The author of the post wrote that inflation and the cost of living were affecting the daily lives of millions of Europeans. For Greece, he mentioned that in 6 out of 10 households, the income did not last until the end of the month and that 3 out of 10 citizens were on the brink of poverty. https://t.co/xtFpoDrXl0 #Ακρίβεια #ΚόστοςΖωής #Φτώχεια #GR #EU (translated)

Karditsastakra wrote that Chrysanthi, 36 years old and a dentist, closed her practice and left the national health system because she refused a mandatory medical procedure. According to him, this decision left her without a salary, insurance, or the possibility of finding another job, along with thousands of health workers. The author mentioned that Chrysanthi faced poverty for a year, participated in protests, and demanded to return to her job. He asserted that she had no substantial support from medical associations, politicians, colleagues, or other entities and that the financial and psychological pressure contributed to her decision to end her life. Karditsastakra attributed the responsibility for her situation to the state and criticized the government's stance toward health workers who refused the mandatory medical procedure. He also referenced a statement by Stelios Petsas that Chrysanthi did not adapt and argued that she chose to resist. He concluded by saying that Chrysanthi will remain, in his view, a symbol of the struggle for freedom and dignity, and called for the imprisonment of those he considered responsible for her death. #Ελευθερία #Δικαιώματα #Ανθρωπισμός (translated)

7 χρόνια κυβέρνησης ΝΔ, και η Ελλάδα είναι τελευταία, ή στις τρεις χειρότερες θέσεις, στην ΕΕ σε: 🔴κίνδυνο φτώχειας 🔴διαθέσιμο εισόδημα 🔴σοβαρή υλική στέρηση 🔴κόστος στέγασης 🔴αρκετά άλλα. Όχι εγώ, η Eurostat. Μήπως λίγη ντροπή; Μήπως να κόψετε την προπαγάνδα ευημερίας; #ΝΔ #Ελλάδα #Eurostat

Οχι παιδια το ετοιμο γευμα απο το σουπερμαρκετ ειναι ενδειξη φτωχιας, αγνης φτωχιας, ετοιμα παιρνουν οσοι κανουν εξαντλητικες δουλειες, ζουν μονοι τους ή με ανθρωπους που κανουν αλλες εξαντλητικες δουλειές, που δεν εχουν χρονο και μεταφορικο να κανουν συνεχεια φρεσκα ψωνια, #Φτώχεια #ΕύκοληΔιατροφή #Σούπερμάρκετ

Το καθεστώς εξουσίας οδηγεί τη νεολαία να πιστέψει ότι όλοι είναι ίδιοι και ότι τίποτα δεν γίνεται, παρά μόνο με ρουσφέτι. Σήμερα η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στη φτώχεια, στην ανεργία και στη χαμηλή αγοραστική δύναμη των νέων, αλλά και στην ακριβή στέγαση. Ενώ οι https://t.co/DePctngYlJ #Νεολαία #Φτώχεια #Ανεργία #GR

Όταν οι Βουλαρίνοι δηλώνουν ότι η φτώχεια είναι υποκειμενική, δηλαδή μια ιδέα συνήθως κακομαθημένων "πριγκήπων", αυτό που ενοχλεί είναι η γλοιώδης σκοπιμότητα. Δεν θα το έλεγε επί ΣΥΡΙΖΑ ή ΠΑΣΟΚ. Και ναι, οι Έλληνες είναι οι φτωχότεροι σε αγοραστική ισχύ στην ΕΕ. Αντικειμενικά. #φτώχεια #Ελλάδα #αγοραστικήδύναμη

Τα βάζεις τα κωλόπαιδα, μετά το σχολείο, να δουλέψουν μεροκάματο, ως ανειδίκευτοι, μέχρι να ξεπληρώσουν την αξία των βιβλίων εις διπλούν, για να έρθουν στα ίσα. Και τα υποχρεώνεις να το ανεβάσουν κι αυτό στο τικ-τοκ. Τσιμπάς και τους γονείς και τους βάζεις κάθε μέρα να γράφουν εκατό φορές "Θα μάθω στα παιδιά μου να εκτιμούν τον φόρο σου" και να πηγαίνουν να δείχνουν το τετράδιο επί έναν μήνα σε πολίτες που βρίσκονται κάτω από το όριο φτώχειας, πληρώνουν όμως ΦΠΑ για κάθε τι που αγοράζουν. Μόνον έτσι. #εκπαίδευση #κοινωνία #φορολογία

δεν είναι μόνο που ο μητροπολίτης Κοζάνης αρνήθηκε να δώσει την ευχή του σε θρησκευόμενο εντεκάχρονο γιατί είχε μακρύ μαλλί κι "έμοιαζε με κορίτσι", είναι και που έκανε παρατήρηση σε δεύτερο μαθητή διότι, όπως μας ενημερώνει η "δημοκρατία, πήγε με φθαρμένα παπούτσια στην εκκλησία. επειδή φόραγα χρόνια και χρονάκια τα μπαλωμένα παπούτσια του μεγάλου αδερφού μου, ένα έχω να πω: η φτώχεια δεν είναι ντροπή, ντροπή είναι να κηρύσσεις τη θρησκεία της αγάπης και να πουλάς μαγκιά στους δυσκολεμένους. ΞΥΡΙΣΜΑ ΜΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ! #θρησκεία #φτώχεια #κοινωνία

«Καραμανλή μην τολμήσεις και βάλεις ξανά υποψηφιότητα . Πάρε τον δήμαρχο που σε προσμένει, μπες σε ένα τρένο με αριθμό inter city 62, κάθισε στο βαγόνι 3 στη θέση 12 και στη θέση 18 μαζί του και θέλω να οδηγώ εγώ και πάμε και όπου βγει...» Οργισμένη κατάθεση ψυχής από την Ντόλκα Μαρία , την μαμά της 18χρονης Αναστασίας Παπαγγελή που δολοφονήθηκε στα Τέμπη. «Δεν ξέρω αν υπάρχει, πιο βρώμικος κόσμος από την πολιτική κ όσους την υπηρετούν. Δεν ξέρω πως όλοι αυτοί, ζουν χωρίς τύψεις. Δεν ξέρω τι λένε κ πως μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω πως νιώθουν τα παιδιά τους. Δεν ξέρω πως αισθάνονται τις στιγμές, με φίλους, συγγενείς, συνεργάτες μέσα στη μέρα. Πιστεύω πως μέσα τους υπάρχει ένα τεράστιο κενό συναισθημάτων, βιωμάτων, επιθυμιών, αληθινών σκέψεων, δικαιοσύνης, αντίληψης πραγματικής της ζωής, της οντότητας του ανθρώπου, των αξιών, της ζωής, των ιδανικών, του πόνου, της αδικίας, της φτώχειας, των ελλείψεων στην υγεία, της ανύπαρκτης εκπαίδευσης στα σχολεία, των ελευθεριών του ανθρώπου κ δικαιωμάτων του. Ανεβαίνοντας εδώ κ ενάμιση χρόνο στα δικαστήρια στη Λάρισα κ για τα βίντεο που ... αλλά κ με την κύρια δίκη ως αφορμή σκέψης ...απορώ. Πλύση εγκεφάλου; Ιδανικά μέσα από την εικονική πραγματικότητα; Καθείς στον μικρόκοσμο του; Ελλείψεις, σε νοιάζομαι, σε σκέφτομαι και μπορώ και γω να βρεθώ στη θέση σου; Αλλά ευτυχώς δεν βρέθηκα και δεν άλλαξε η ζωή μου μέσα σε 8-12 λεπτά και πάμε και όπου βγει; Γιατί κανείς δεν ακούει για 11 λεπτά; Και η Αναστασία δεν έφτασε στη Θεσσαλονίκη...κ ήταν μόνον μία ώρα από το σπίτι της; Και το πρωί είχε εργαστήριο κ ήθελε να είναι στην ώρα της; Και ένας Κώστας Καραμανλής του Αχιλλέως δεν διάβαζε τα εξώδικα; Και τα mail; Και λάμβανε κονδύλια και τα έστελνε έξω από τις ράγες; Και το τρένο δεν έφτασε ποτέ; Και ένας αχθοφόρος που η αδερφή του ήξερε έναν πρωθυπουργό που προχθές μοίραζε κάποια λεφτά στη Θεσσαλονίκη; Που είχε έτοιμη την έκθεση του κράτους δικαίου σε μια τυχαία...ερώτηση μίας δημοσιογράφου; Και που η Ελλάδα βρίσκεται ψηλά στις μελέτες του κράτους δικαίου στην Ευρώπη; Αλλά που μια μάνα που έχασε την κόρη της στα Τέμπη ακόμα δεν βλέπει το κράτος δικαίου να λειτουργεί κ μόλις ΝΑΙ μετά από 3,5χρονια άκουσε επιτέλους έναν πατέρα κ δικηγόρο που υπερασπίζεται την κόρη του τη Μάρθη να καταθέτει ως μάρτυρας; Και που νιώθω σαν μάνα ανακούφιση πως επιτέλους αρχίζει να ξετυλίγεται το νήμα που θα φτάσει στο τέλος κ στην δικαίωση της Αναστασίας μου χάριν σε κάποιους σπουδαίους γονείς που δεν έσκυψαν το κεφάλι κ δεν έκλεισαν τα παράθυρα όπως τους ήθελαν οι παπάδες ...να σιωπούν αλλά μάζεψαν τα κομμάτια τους κ κυνήγησαν ,όσους μπάζωσαν έκρυψαν μίλησαν από ένα κόκκινο τηλέφωνο, έδωσαν εντολές κ έτρεξαν να κρύψουν όσο εγώ έψαχνα την Αναστασία, παρακαλώντας να είναι ζωντανή, έστω κ διασωληνωμένη. Καραμανλή μην τολμήσεις και βάλεις ξανά υποψηφιότητα. Πάρε τον δήμαρχο που σε προσμένει, μπες σε ένα τρένο με αριθμό inter city 62, κάθισε στο βαγόνι 3 στη θέση 12 και στη θέση 18 μαζί του, και θέλω να οδηγώ εγώ και πάμε και όπου βγει. Θα καταθέσουν μάνες, πατεράδες, παιδιά , σύζυγοι είμαστε πολλοί κ θα ακουστούν πολλά όπως μας λέει η πρόεδρος του δικαστηρίου κ θα πρέπει να είμαστε ψύχραιμοι ... Πόσο ακόμα; Να σκεφτείτε στις εκλογές τα λόγια μου. Τα λόγια μιας μάνας που έχασε με πολλές μάνες τα παιδιά τους στο τρένο. Παιδιά, μητέρες, πατεράδες από οικογένειες όμορφες με αξίες, με αγάπη κ φροντίδα στους ανθρώπους τους κ που μαζεύουν τα κομμάτια τους να πάνε στην ιδανική αίθουσα να καταθέσουν όσα βίωσαν τα 3.5 χρόνια δίνοντας κουράγιο ο ένας στον άλλον μέχρι να τους χώσουμε μέσα. Και όσους εμείς δεν χώσουμε γιατί θα τους προστατεύσει το σύστημα που δεν νομίζω όλα θα αποκαλυφθούν, δικάστε τους στις κάλπες. Εγώ Αναστασία θα είμαι εκεί με το δικηγόρο μου, μέχρι να πω πως αυτοί σε δολοφόνησαν, εγώ σε υπερασπίστηκα, ο δικηγόρος μου σε δικαίωσε, οι γονείς που έφεραν τα πραγματικά στοιχεία και τους ευχαριστώ θα ανακουφιστούν και θέλω να ζήσω τη μέρα που θα περνούν από μπροστά μου με χειροπέδες. Όλοι οι άλλοι ας δικαστούν από τον κόσμο που μας στέκεται κ ξέρει τι έγινε στα Τέμπη, στις κάλπες. Η σαπίλα τους δεν έχει πάτο. Πόσα φάγατε και κλείσατε τα σπίτια μας; Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες έλεγε η μάνα μου. Μάλλον εσείς ράψατε με τσέπες...» #Καραμανλής #Τέμπη #Δικαιοσύνη

Ο Ελ Κααμπί μεγάλωσε στη φτώχεια. Δούλευε ως μαραγκός και έκανε πόσες χαμαλοδουλειές. Έπαιζε ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο ως τα 21. Από μπακ έγινε χαφ και μετά φορ. Βίωσε τον φονικό σεισμό στο Χατάι. Θα γυρίσει πιο δυνατός και θα βάλει άλλα 82 γκολ με τον Ολυμπιακό! https://t.co/TQDuRnfBnI #ποδόσφαιρο #Ολυμπιακός #επιτυχία

🔴Εκπροσωπεί ο Τσίπρας τους «μη προνομιούχους» Έλληνες; 🔴Στους ανθρώπους που τα βγάζουν δύσκολα πέρα και που δεν τους περίσσεψαν χρήματα για να πάνε διακοπές, απευθύνθηκε με βίντεο ο Τσίπρας, μιλώντας τους για τους «άλλους» («Οι άλλοι θα πάνε. Οι άλλοι πάντα πάνε»), τους έχοντες και κατέχοντες. Αφήνοντας να εννοηθεί, ότι αυτός εκπροσωπεί τους «ταπεινούς και καταφρονεμένους», κι όχι τους «άλλους», την ελίτ. Δηλαδή, πως είναι ένα «παιδί του λαού», ένας Νίκος Ξανθόπουλος της πολιτικής. 🔴Κοίτα ποιος μιλάει! Πρώτα πρώτα, τα προσωπικά του παραδείγματα, δείχνουν πως κι αυτός είναι με τους «άλλους». Κατ’ αρχάς, κάνει «τουρισμό» όλο τον χρόνο, καθώς μένει σε μια βίλα στο Σούνιο, «πλάϊ στο κύμα», έναντι του (ευτελούς για την τοποθεσία στην οποία βρίσκεται...) ποσού των 500€ μηνιαίως. Έπειτα, στέλνει τα παιδιά του σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια (Σχολή Χιλλ). Και το κυριότερο, έχει φτιάξει ένα νέο κόμμα, χωρίς να πει στον ελληνικό λαό ποιος πληρώνει. 🔴Ας δούμε τώρα, με στοιχεία, ποιους εκπροσωπεί. Τους μη προνομιούχους Έλληνες ή τους «άλλους»; Το κόμμα του, είναι ο «καθρεφτης» του! Βέβαια, δεν έχουμε πρόσφατα στοιχεία για το κοινωνικοοικονομικό προφίλ των στελεχών του κόμματός του, έχουμε όμως παλαιότερα, τα οποία σίγουρα δεν έχουν διαφοροποιηθεί και πολύ από τα σημερινά, αφού, πάνω κάτω, στηρίζεται στα ίδια άτομα. 🔴Κατά τη διάρκεια, του 1ου συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, που έγινε την περίοδο της πιο βαθιάς κρίσης και των μνημονίων (Ιούλιος 2013), πραγματοποιήθηκε έρευνα σε δείγμα 1.830 στελέχών του ΣΥΡΙΖΑ, με ευθύνη της Επιτροπής Πολιτικού Σχεδιασμού. Τα αποτελέσματα της έρευνας παρουσιάστηκαν αναλυτικά τον Δεκέμβριο του 2013, από την ιστοσελίδα του κόμματος https://t.co/TsIiDY0VRR. 🔴Σύμφωνα, λοιπόν, με τα αποτελέσματα αυτά, το μέσο εισόδημα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, πλησίαζε τα 2.000€ τον μήνα (1.950€ για την ακρίβεια), πολύ πάνω από το μέσο εισόδημα της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων εργαζομένων. Θυμίζω, πως την ίδια εποχή, ο μηνιαίος κατώτατος μισθός ήταν 586€ για τους εργαζόμενους άνω των 25 ετών και 510€ για τους νέους κάτω των 25 ετών. Ο δε μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός ενός δημόσιου υπαλλήλου, κυμαινόταν μεταξύ 1.000 και 1.200€, έπειτα από τις διαδοχικές περικοπές των μνημονίων και την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου. 🔴Αξίζει να σημειωθεί, ότι το 12% των συνέδρων του ΣΥΡΙΖΑ (220 από τα 1.830 στελέχη), ανήκε στην μεγαλοαστική τάξη, καθώς δήλωνε εισόδημα άνω των 3.000€ μηνιαίως, ενώ το 25% των συνέδρων δήλωσε εισόδημα μεταξύ 2.001 και 3.000€. 🔴Όσον αφορά την επαγγελματική κατάσταση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, η μεγαλύτερη ομάδα ήταν οι δημόσιοι υπάλληλοι (28%), ακολουθούσαν εργοδότες και αυτοαπασχολούμενοι, (27%), ενώ μόλις το 12% ήταν υπάλληλοι στον ιδιωτικό τομέα και το 8% ήταν άνεργοι. Κι αυτά τα στοιχεία, έρχονταν σε μεγάλη αντίθεση με τα γενικά ποσοστά της χώρας εκείνη την περίοδο, καθώς η ανεργία έφτανε το 27% και σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού ζούσε στα όρια της φτώχειας. 🔴Τα συμπεράσματα και τα σχόλια, δικά σας! #Τσίπρας #ΣΥΡΙΖΑ #Ελλάδα

Ξεμείνατε και εσείς το καλοκαίρι στην πόλη ανοιγοκλείνοντας το Air Condition, μη τυχόν πληρώσετε ένα νεφράκι στους λογαριασμούς; 💣Είναι 15 Αυγούστου και όσοι κυκλοφορήσαμε αυτές τις μέρες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχει ξεμείνει τόσος κόσμος. ✍Και επίσης μάλλον ποτέ ξανά δεν είδαμε να έχουν ξεπηδήσει στους δρόμους τόσες κατσαρίδες, αλλά αυτό είναι άλλο ζήτημα, που συνδιάζει την αφραγκία των πολιτών, των Δήμων και την κλιματική κρίση, οπότε θα το συζητήσουμε μια άλλη στιγμή. 🧨Στο θέμα μας: «Οι μισοί Έλληνες φέτος το καλοκαίρι δεν θα κάνουν διακοπές, με βάση έρευνα ΙΕΛΚΑ. Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά από 7 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία;» ρωτήσαμε την κυβέρνηση Πώς προσπάθησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα; 👉Μα φυσικά εφάρμοσε τις κλασικές συνταγές: Διότι πίσω από κάθε εξουσία υπάρχουν καλοπληρωμένοι επικοινωνιολόγοι που κάνουν τα δικά τους. Πάμε να δούμε τις τακτικές μία-μία 1. Προκαταβολική αναγνώριση για να μη φανεί αναλγησία. Ξεκινά με το: «Προφανώς και δεν μπορεί κανείς να πανηγυρίζει ή να δηλώνει ικανοποιημένος…» Αυτό είναι το κλασικό concession: αναγνωρίζει το πρόβλημα στην αρχή, ώστε να μην κατηγορηθεί ότι το αγνοεί. Όμως η αναγνώριση δεν οδηγεί σε ανάληψη ευθύνης. Λειτουργεί ως ασπίδα πριν αρχίσει η μετατόπιση. 2. Αλλαγή κλίμακας του προβλήματος Η ερώτηση είναι πολύ συγκεκριμένη: οι μισοί Έλληνες δεν θα κάνουν διακοπές. Η απάντηση το μεταφέρει σε ευρύτερο πεδίο: «παρατεταμένη περίοδος ακρίβειας», «κόστος ζωής», «στεγαστική κρίση». Έτσι, το συγκεκριμένο κοινωνικό σύμπτωμα — ότι άνθρωποι σε χώρα με τεράστια ακτογραμμή δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — χάνεται μέσα σε ένα γενικότερο πλαίσιο ακρίβειας. 3. Ιεράρχηση που υποβαθμίζει το θέμα Λέει: «δεν υποτιμώ τις διακοπές σε καμία περίπτωση, αλλά… το κόστος διαβίωσης, η στεγαστική κρίση είναι ακόμα πιο σημαντικές παράμετροι». Το «δεν υποτιμώ, αλλά» κάνει ακριβώς αυτό: σχετική υποτίμηση. Δεν λέει ότι οι διακοπές είναι αδιάφορες, αλλά τις μεταφέρει χαμηλότερα στην κλίμακα των προβλημάτων. Άρα η πίεση της ερώτησης μειώνεται. 4. Μετατόπιση ευθύνης στο παρελθόν / στον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να τον κατονομάζει Το κεντρικό σημείο είναι: «μια κυβέρνηση επίσης συγκρίνεται με το τι παρέλαβε». Αυτό απαντά στην ερώτηση για τα 7 χρόνια ΝΔ όχι ως απολογισμό της ΝΔ, αλλά ως σύγκριση με την προηγούμενη κατάσταση. Επικοινωνιακά λέει: ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά κοιτάξτε από πού ξεκινήσαμε. 5. Από το αποτέλεσμα στην προσπάθεια Η ερώτηση ζητά κρίση για το αποτέλεσμα: μετά από 7 χρόνια, οι μισοί δεν κάνουν διακοπές. Η απάντηση μετακινείται στην πρόθεση και στην προσπάθεια: «τι προσπαθεί να κάνει», «προσπαθώντας συνεχώς», «χρειάζεται σκληρή δουλειά», «χρειάζεται πολλή προσπάθεια». Έτσι η κυβέρνηση δεν κρίνεται από το κοινωνικό αποτέλεσμα, αλλά από την εικόνα ότι εργάζεται για τη βελτίωση. 6. Χρήση σχετικών δεικτών αντί για το συγκεκριμένο πρόβλημα Αντί να απαντήσει στο «50% δεν θα κάνει διακοπές», μιλά για: «απόσταση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», «ρυθμούς αύξησης του κατά κεφαλήν διαθέσιμου εισοδήματος». Αυτά μπορεί να είναι πολιτικά χρήσιμα ως δείκτες, αλλά δεν απαντούν άμεσα στο ερώτημα: τι κάνετε για όσους δεν μπορούν να πάνε ούτε λίγες ημέρες διακοπές; 7. Επιλογή ευνοϊκού μέτρου σύγκρισης Δεν απαντά με βάση το βιωματικό μέτρο: αν ο μισθός φτάνει για διακοπές, ενοίκιο, τρόφιμα, μετακινήσεις. Απαντά με βάση συγκριτικά μεγέθη: «ευρωπαϊκός μέσος όρος», «ρυθμοί αύξησης». Αυτό επιτρέπει να παρουσιαστεί πρόοδος ακόμη και όταν η καθημερινότητα παραμένει ασφυκτική. 8. Χρονική εξομάλυνση Η ερώτηση αφορά το φετινό καλοκαίρι. Η απάντηση το ανοίγει σε βάθος χρόνου: «αυτά τα 7 χρόνια έχουμε μειώσει την απόσταση…» Άρα το οξύ παρόν μετατρέπεται σε αφήγημα σταδιακής βελτίωσης. Το σημερινό πρόβλημα δεν εξαφανίζεται, αλλά παρουσιάζεται ως στάδιο μιας θετικής πορείας. 9. Μετατροπή κοινωνικού δικαιώματος σε δημοσιονομικό πρόβλημα Εκεί που η ερώτηση θέτει το θέμα ως κοινωνική αδυναμία — οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν διακοπές — η απάντηση το μεταφέρει στη λογική των διαθέσιμων πόρων: «να αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα, μειώνοντας φόρους», «να επιστρέψουμε στην κοινωνία αυτό το οποίο έχει στερηθεί», «όσο παραπάνω καταφέρουμε να συγκεντρώσουμε…» Άρα το θέμα δεν είναι τι χρειάζονται οι πολίτες, αλλά τι επιτρέπει ο δημοσιονομικός χώρος. 10. Προληπτική επίθεση σε υποτιθέμενες «μαγικές λύσεις» Λέει: «δεν πρόκειται εμείς να υιοθετήσουμε τη λογική των μαγικών συνταγών» και «να τάξουμε χρήματα από εκεί που δεν υπάρχουν». Αυτό είναι πολύ συνηθισμένο μοτίβο. Δεν απαντά σε συγκεκριμένη πρόταση που του έγινε — γιατί στην ερώτηση δεν προτάθηκε κάτι τέτοιο. Δημιουργεί όμως έναν φανταστικό αντίπαλο: όποιος ζητά μέτρα για τους ανθρώπους που δεν κάνουν διακοπές, περίπου ζητά «μαγικές συνταγές». 11. Ψευδές δίπολο: ρεαλισμός ή λαϊκισμός Η απάντηση στήνει το δίπολο: εμείς = σοβαρότητα, σκληρή δουλειά, όχι δανεικά οι άλλοι = μαγικές συνταγές, λεφτά που δεν υπάρχουν. Έτσι η συζήτηση μετακινείται από το «ποιο είναι το πρόβλημα και τι κάνετε;» στο «εμείς είμαστε υπεύθυνοι, οι άλλοι ανεύθυνοι». 12. Εξωτερικοποίηση της κρίσης Λέει: «αυξημένο κόστος ζωής και στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη». Αυτό λειτουργεί αποενοχοποιητικά: το πρόβλημα δεν εμφανίζεται ως αποτέλεσμα συγκεκριμένων εθνικών πολιτικών, αλλά ως ευρωπαϊκό ή διεθνές φαινόμενο. Άρα μειώνεται η κυβερνητική ευθύνη. 13. Αποπολιτικοποίηση της φτώχειας Η φτώχεια και η αδυναμία διακοπών εμφανίζονται ως τεχνικό/οικονομικό πρόβλημα: διαθέσιμο εισόδημα, φορολογικά έσοδα, προγράμματα, δημοσιονομικός χώρος. Δεν εμφανίζονται ως ζήτημα ανισότητας, μισθών, αισχροκέρδειας, τουριστικής εμπορευματοποίησης, κόστους στέγασης, ακτοπλοϊκών, εργασιακής επισφάλειας. 14. Απαντά σε άλλο ερώτημα Η πρώτη ερώτηση είναι: «Είστε ευχαριστημένοι με την κατάσταση μετά από 7 χρόνια ΝΔ;» Η απάντηση ουσιαστικά γίνεται: «Η κατάσταση είναι δύσκολη, αλλά βελτιώνεται σε σχέση με το παρελθόν και εμείς δουλεύουμε χωρίς λαϊκισμό». Άρα δεν απαντά καθαρά: «ναι, είμαστε ικανοποιημένοι» ή «όχι, αποτύχαμε σε αυτό». Αποφεύγει την πολιτική αυτοαξιολόγηση Μετά από όλα αυτά προσπάθησα να θέσω εκ νέου το πρόβλημα στις πραγματικές διαστάσεις του: Επί του συγκεκριμένου, επειδή η Ελλάδα είναι η χώρα με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στην Ευρώπη και οι άνθρωποί της δεν μπορούν να κάνουν διακοπές, παρόλα αυτά. Το βλέπετε αυτό ως πρόβλημα; Επειδή έρχονται τώρα και οι ζέστες, η κατάσταση θα είναι αποπνικτική στις πόλεις. Σχεδιάζετε να κάνετε κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το 50% των Ελλήνων; Και δείτε εδώ πηκτή επικοινωνιακή διαχείριση: Στη δεύτερη απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου φαίνονται καθαρά εξόφθαλμα μοτίβα επικοινωνιακού damage control. Δείτε τα. 1. Από το καθολικό πρόβλημα σε μερικά προγράμματα Το ερώτημα αφορά το γεγονός ότι περίπου το 50% των Ελλήνων δεν θα κάνει διακοπές. Η απάντηση, όμως, μετατοπίζεται σε επιμέρους προγράμματα: «πάρα πολλά επιδοτούμενα προγράμματα τουρισμού» «Χίος pass» «Έβρος pass» Εδώ υπάρχει αναντιστοιχία κλίμακας. Το πρόβλημα αφορά τη μισή κοινωνία. Η απάντηση φέρνει επιμέρους προγράμματα, συχνά τοπικά, στοχευμένα ή περιορισμένης εμβέλειας. 2. Ονομαστική απαρίθμηση ως απόδειξη πολιτικής Το «Χίος pass», το «Έβρος pass» κ.λπ. λειτουργούν επικοινωνιακά ως απόδειξη δράσης μέσω απαρίθμησης. Δηλαδή, η απάντηση δίνει ονόματα προγραμμάτων για να δημιουργηθεί αίσθηση κυβερνητικής παρέμβασης, χωρίς να απαντά στο κρίσιμο ερώτημα: πόσους καλύπτουν, με τι ποσά, με ποια επάρκεια, και αν μπορούν πράγματι να απαντήσουν σε ένα πρόβλημα που αφορά περίπου το 50% των πολιτών. 3. Μετατόπιση από τους πολίτες στις πληγείσες περιοχές Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος λέει ότι τα προγράμματα έχουν «διττή αξία»: αφενός να βοηθηθούν πολίτες που έχουν ανάγκη, αφετέρου να στηριχθούν περιοχές μετά από φυσικές καταστροφές ή κρίσεις. Έτσι, η συζήτηση μετακινείται. Από το δικαίωμα των ανθρώπων στην ανάπαυση και στις διακοπές, περνά στην περιφερειακή στήριξη και στην αποκατάσταση περιοχών. Πρόκειται για υπαρκτό θέμα, αλλά όχι για απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα που τέθηκε. 4. Το πρόβλημα παρουσιάζεται ως ζήτημα «ανάγκης», όχι ως κανονικότητα για τη μισή κοινωνία Η αναφορά σε «συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη» μετατρέπει το ζήτημα σε προνοιακό πρόβλημα: κάποιοι ευάλωτοι χρειάζονται βοήθεια. Όμως το ερώτημα δείχνει κάτι πολύ βαρύτερο: δεν μιλάμε για μια μικρή ομάδα ευάλωτων, αλλά για περίπου τη μισή κοινωνία. 5. Απουσία συγκεκριμένης νέας δέσμευσης Στο ερώτημα αν σχεδιάζεται κάτι για ακριβώς αυτό το πρόβλημα, η απάντηση είναι ότι «κάνουμε ήδη πράγματα» και στη συνέχεια γίνεται μια γενική αναφορά στην αύξηση του εισοδήματος. Δεν υπάρχει νέο μέτρο, χρονοδιάγραμμα, ποσό, αριθμός δικαιούχων ή σαφής αναγνώριση ότι τα υπάρχοντα μέτρα δεν επαρκούν. 6. Επιστροφή στο μεγάλο αφήγημα της κυβέρνησης Στο τέλος η απάντηση επιστρέφει στο βασικό κυβερνητικό αφήγημα: «να ανεβάζουμε συνολικά το εισόδημα των πολιτών». Δηλαδή, ακόμα και όταν η ερώτηση αφορά ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα, η απάντηση επανέρχεται στο γενικό αφήγημα: ανάπτυξη, εισόδημα, φορολογικά έσοδα, υπευθυνότητα. 7. Δημοσιονομική ηθικολογία Η φράση «χωρίς να δανειζόμαστε από τις επόμενες γενιές» βάζει ηθικό βάρος σε κάθε απαίτηση για μεγαλύτερη στήριξη. Υπονοεί ότι πιο γενναία μέτρα θα ήταν ανεύθυνα απέναντι στο μέλλον. Έτσι, η σημερινή κοινωνική ανάγκη αντιπαρατίθεται με την ευθύνη προς τις «επόμενες γενιές». 8. Ουδέτερη περιγραφή μιας κρίσης Δεν λέγεται ότι οι κυβερνητικές πολιτικές δεν επαρκούν ή ότι η αγορά λειτουργεί με τρόπο που αποκλείει μεγάλο μέρος της κοινωνίας από τις διακοπές. Αντίθετα, η κρίση περιγράφεται ως κάτι που απλώς «βιώνουμε»: «βιώνουμε μία παρατεταμένη περίοδο ακρίβειας». Η ακρίβεια εμφανίζεται σαν φυσικό φαινόμενο, όχι σαν πεδίο πολιτικών επιλογών, ρυθμίσεων και ευθυνών. 9. Επικοινωνιακή εξουδετέρωση της αγανάκτησης Το ερώτημα έχει ισχυρό κοινωνικό φορτίο: μια χώρα με τεράστια ακτογραμμή, καύσωνες στις πόλεις και περίπου μισό πληθυσμό χωρίς δυνατότητα διακοπών. Η απάντηση το μετατρέπει σε ήρεμη, τεχνοκρατική, διαχειριστική συζήτηση: προγράμματα, εισόδημα, έσοδα, φόροι, Ευρώπη, προσπάθεια. Έτσι χαμηλώνει η ένταση του προβλήματος. 10. Ελεγχόμενη αυτοκριτική χωρίς πολιτικό κόστος Οι φράσεις «υπάρχει ακόμα πολύς δρόμος» και «χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη» μοιάζουν με αυτοκριτική. Όμως είναι μια ακίνδυνη αυτοκριτική. Δεν κατονομάζει αποτυχία, δεν αναλαμβάνει συγκεκριμένη ευθύνη, δεν λέει τι δεν λειτούργησε. Απλώς παρουσιάζει την κατάσταση ως μια προσπάθεια που συνεχίζεται. 11. Το τελικό μήνυμα που επιχειρείται να περάσει Το υπονοούμενο της απάντησης είναι σαφές: Ναι, υπάρχει πρόβλημα, αλλά δεν αποτελεί ένδειξη κυβερνητικής αποτυχίας. Είναι αποτέλεσμα δύσκολης κληρονομιάς, ευρωπαϊκής ακρίβειας και περιορισμένων δημοσιονομικών δυνατοτήτων. Η κυβέρνηση ήδη κάνει πράγματα, τα εισοδήματα βελτιώνονται, και όποιος ζητά περισσότερα κινδυνεύει να εμφανιστεί ως υπέρμαχος «μαγικών λύσεων». Με άλλα λόγια, το βασικό επικοινωνιακό μήνυμα είναι: «Μην κοιτάτε ότι οι μισοί δεν μπορούν να κάνουν διακοπές. Κοιτάξτε ότι είμαστε καλύτερα από πριν, ότι υπάρχουν κάποια προγράμματα, ότι δεν μπορούμε να κάνουμε μαγικά, και ότι γενικά η πορεία είναι θετική» #Καλοκαίρι #Αθήνα #Διακοπές

📌 ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ‘‘Είμαι άνεργος, κι εγώ και η οικογένειά μου. Δεν έχω χρήματα, ούτε για το εισιτήριο, ούτε για το πρόστιμο.’’ Το χέρι που έσπρωξε τον Θανάση από το τρόλεϊ, είναι το χέρι ενός απάνθρωπου συστήματος που οδηγεί σε απόγνωση έναν ολόκληρο λαό. Κλείνουν 13 χρόνια από τον θάνατο του 19χρονου Περιστεριώτη Θανάση Καναούτη. Οι καλοζωισμένοι εκπρόσωποι του αστικού πολιτικού συστήματος, οι συνυπεύθυνοι για την ραγδαία εξαθλίωση της πλειοψηφίας του πληθυσμού της χώρας, αυτοί που έφεραν και εφάρμοσαν μνημόνια, αυτοί που υπηρετούν την καταστροφική αντιλαϊκή πολιτική του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – αστικών κυβερνήσεων χλευάζουν την φτώχεια που ποτέ τους δεν έζησαν. Χαρακτηρίζουν «αποβράσματα» και «τζαμπατζήδες» τα εκατομμύρια των Θανάσηδων που έστω κι όταν βρίσκουν δουλειά δεν μπορούν να ζήσουν με τα ψίχουλα που δίνουν για μισθούς οι εργοδότες οι κολλητοί των πολιτικάντηδων. Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες θυμόμαστε τον Θανάση και μαζί με την λύπη μεγαλώνει και ο θυμός. Για ένα σύστημα που προστατεύει τους κατσιαπλιάδες που ληστεύουν εκατομμύρια και που δολοφονεί εργατόπαιδα που δεν έχουν να πληρώσουν εισιτήριο στο τρόλεϋ. Ο θυμός σιγοβράζει και θα ξεσπάσει με νέες εξεγέρσεις. Αυτών που δεν έχουν να χάσουν τίποτα και έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο. #Αριστερά #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #Εξέγερση

Μία εβδομάδα διακοπών δεν θα έπρεπε να αποτελεί πολυτέλεια. Κι όμως, σύμφωνα με τη Eurostat, το 46,6% των Ελλήνων δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά ούτε μία εβδομάδα διακοπών. Είναι η δεύτερη χειρότερη επίδοση στην ΕΕ, μετά τη Ρουμανία, και ένα βαθιά κοινωνικό πρόβλημα. Στον Δήμο Αθηναίων δημιουργούμε ανάσες στήριξης για όλους. Προσφέραμε δωρεάν καλοκαιρινές δραστηριότητες σε 4,5 χιλιάδες παιδιά στα Summer Camps του ΟΠΑΝΔΑ, στο «Νηπιοκαλοκαίρι» και στο πρόγραμμα «Ανοιχτά Σχολεία». Παράλληλα, στις πέντε κατασκηνωτικές περιόδους στις Παιδικές Εξοχές του Δήμου Αθηναίων στον Άγιο Ανδρέα φιλοξενούμε και αυτό το καλοκαίρι παιδια ηλικίας 6-12 ετών, άτομα τρίτης ηλικίας και άτομα με αναπηρία. Για όσους μένουν στην πόλη, διοργανώνουμε δωρεάν πολιτιστικές εκδηλώσεις μέσω του ΟΠΑΝΔΑ και στις επτά Δημοτικές Κοινότητες. Στους καύσωνες, ανοίγουμε τις Λέσχες Φιλίας για την προστασία των πολιτών που δεν έχουν air-condition στο σπίτι τους, ενώ πριν από λίγες μέρες μοιράσαμε 100 κλιματιστικά σε ευάλωτες οικογένειες. Τέλος, μέσω του Γραφείου Αντιμετώπισης Ενεργειακής Φτώχειας στηρίζουμε περισσότερα από 1.000 αθηναϊκά νοικοκυριά είτε με απαλλαγές δημοτικών τελών, είτε με τη χορήγηση της Κάρτας Ενεργειακής Ωφέλειας, είτε με δωρεάν ηλεκτρική ενέργεια μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων, είτε με την παροχή 85.000 λαμπτήρων LED. Γιατί μία αξιοπρεπής καθημερινότητα δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο για λίγους. Υ.Γ. Πηγή: Eurostat, στοιχεία 2025. Δείτε την ανάρτηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: https://t.co/kD9NMDqXor #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη #Διακοπές #Αλληλεγγύη

🔴Ο Ι. Μεταξάς και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. 🔴Σήμερα, συμπληρώνονται 90 χρόνια από την εγκαθίδρυση του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, από τον Ι. Μεταξά. Πώς όμως φτάσαμε στην 4η Αυγούστου και πώς μπορεί να κριθεί ιστορικά η περίοδος αυτή, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη τα δεδομένα της εποχής του. 🔴Εδώ, πρέπει να τονίσω ότι τα ευρωπαϊκά κράτη που είχαν κοινοβουλευτικό καθεστώς, την επίμαχη περίοδο, ήταν λιγοστά: Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Ελβετία, Δανία, Νορβηγία, Σουηδία. Τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης είχαν μοναρχίες, δικτατορίες και ολοκληρωτικά καθεστώτα. 🔴Σε ό,τι αφορά την μεταβολή του πολιτεύματος στην Ελλάδα, ο Ι. Μεταξάς δεν κατέβασε τα τανκς, δεν έκανε πραξικόπημα και δεν ανέτρεψε την νόμιμη κυβέρνηση και τον νόμιμο πρωθυπουργό της χώρας, καθώς νόμιμος πρωθυπουργός ήταν ο ίδιος, από τις 13 Απριλίου 1936. Η δε κυβέρνησή του, είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή με 241 ψήφους υπέρ, 16 κατά (από το ΚΚΕ και τον Γεώργιο Παπανδρέου), ενώ υπήρξαν και 4 αποχές. 🔴Απλώς, στις 4 Αυγούστου, με την συγκατάθεση του Βασιλιά Γεωργίου Β', διέλυσε τη Βουλή και ανέστειλε κάποια άρθρα του Συντάγματος, επικαλούμενος κυρίως τον κομμουνιστικό κίνδυνο, καθώς το ΚΚΕ οργάνωνε συνεχείς απεργίες, που κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις με την αστυνομία. Μάλιστα, η κομμουνιστοκρατούμενη τότε ΓΣΕΕ, είχε εξαγγείλει γενική απεργία και συλλαλητήρια για τις 5 Αυγούστου. Υπενθυμίζω ότι στην Ισπανία, είχε ήδη αρχίσει ο εμφύλιος πόλεμος. 🔴Η ιδέα της εγκαθίδρυσης δικτατορίας, ήταν πολύ διαδεδομένη στην Ελλάδα την εποχή εκείνη, λόγω της αδυναμίας σχηματισμού σταθερών κυβερνήσεων, του έντονου κομματικού ανταγωνισμού, που είχε δημιουργήσει κλίμα ακραίου διχασμού στον ελληνικό λαό (αποτέλεσμα του οποίου ήταν τα στρατιωτικά κινήματα του 1933 και 1935, από βενιζελικούς αξιωματικούς), του κομμουνιστικού κινδύνου και κυρίως, λόγω του επερχόμενου μεγάλου πολέμου στην Ευρώπη. 🔴Έτσι, ο Ε. Βενιζέλος είχε εκφραστεί υπέρ μιας «εξωκομματικής κυβέρνησης με την στήριξη της βουλής», ο Νικόλαος Πλαστήρας υπέρ μιας «ηθικής και αφατρίαστης δικτατορίας», ενώ ακόμα και ο Γ. Παπανδρέου είχε γράψει πως «η δικτατορία μπορεί εις ορισμένας περιστάσεις, να αποτελέσει ιστορική ανάγκη δι’ έναν τόπον, όταν την επιβάλλει ο υπέρτατος νόμος σωτηρίας της πατριδος». 🔴Μετά τους συνεχείς θανάτους πολιτικών προσωπικοτήτων εγνωσμένου κύρους (όπως ο Κονδύλης, ο Βενιζέλος, ο Δεμερτζής, ο Τσαλδάρης κ.α.), ο μόνος πολιτικός που θα μπορούσε να πάρει τα ηνία της χώρας στα χέρια του τις κρίσιμες εκείνες ώρες, ήταν ο Ι. Μεταξάς. Τα πήρε και κατά γενική ομολογία, πέτυχε στο έργο του! 🔴Ο Ι. Μεταξάς, δεν αντιμετώπισε τον κομμουνισμό μόνο δια της καταστολής, αλλά καταπολέμησε και τις αιτίες της ανάπτυξης του κομμουνισμού, που ήταν η φτώχεια και η κοινωνική αδικία. Επί των ημερών του: ιδρύθηκε το ΙΚΑ και η Εργατική Εστία, επιβλήθηκε το 8ωρο, η πληρωμή των υπερωριών, η άδεια μετ’ αποδοχών, ο κατώτατος μισθός, η υποχρεωτική αργία της Κυριακής, η Πρωτομαγιά ως εργατική εορτή, χαρίστηκαν αγροτικά δάνεια, έγιναν μεγάλα δημόσια έργα, για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την απορρόφηση της ανεργίας, άνοιξαν 567 εργοστάσια σε όλη τη χώρα, ενώ ξεκίνησαν γεωτρήσεις για άντληση πετρελαίου στην Ηλεία. 🔴Στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων της χώρας, ο Ι. Μεταξάς άφησε στην άκρη την προσωπική και ιδεολογική συμπάθεια που είχε για την Γερμανία και άσκησε μια προσεκτικά ισορροπημένη πολιτική, στον οξύτατο ανταγωνισμό των μεγάλων ευρωπαϊκών δυνάμεων, αποφεύγοντας να εκθέσει την Ελλάδα υπέρ του ενός ή του άλλου. Κι όταν χρειάστηκε να πει το μεγάλο «Όχι», δεν δίστασε ούτε για μια στιγμή! 🔴Στον οικονομικό τομέα, πέρα από τον μηδενισμό της ανεργίας και την αισθητή άνοδο του βιοτικού επιπέδου, κυρίως των λαϊκών τάξεων, ο προϋπολογισμός του κράτους έγινε πλεονασματικός, για πρώτη φορά από συστάσεως του ελληνικού κράτους. Στον δε τομέα της Εθνικής μας Άμυνας, τα αποτελέσματα της πολιτικής του Ι. Μεταξά, φάνηκαν στον ελληνοϊταλικό πόλεμο. 🔴Ως επίλογο του σημερινού αφιερώματος, θα παραθέσω την (ομολογουμένως πολύ γενναία!) άποψη του γνωστού μαρξιστή διανοούμενου Βασίλη Ραφαηλίδη, για τον Μεταξά: «Ο Μεταξάς κάθε άλλο παρά τυχαίος ήταν. Έχουμε την τάση να υποτιμούμε τους δικτάτορες. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση να χαρακτηρίζουμε τον Μεταξά νάνο, κάνοντας ανόητη αναφορά στο ανάστημά του. Ο Μεταξάς δεν ήταν νάνος, ήταν λαϊκός ηγέτης. Ο λαός αγάπησε τον Μεταξά, κι ας μάθουμε επιτέλους να λέμε την αλήθεια». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Μεταξάς #ιστορία #Ελλάδα