COLUMN: MASSASURVEILLANCE? BEGIN BIJ DE MACHT Max von Kreyfelt De overheid wil alles van u weten. Waar u bent. Wat u koopt. Met wie u praat. Welke websites u bezoekt. Waarom u dinsdag €47,80 contant opnam. Straks registreert men ook waarom u nors keek bij uw belastingaanslag. Dat heet geen massasurveillance, maar veiligheid. In Den Haag krijgt ieder digitaal wurgtouw een vriendelijke naam. De controlefuik heet een wallet. Het persoonsdossier heet dienstverlening. De enkelband heet digitale identiteit. Wie bezwaar maakt, heeft iets te verbergen. Test het systeem eerst waar de macht zit: bij het establisment. Geef iedere topambtenaar, minister, Kamerlid en ambassadeur een volgapp en camera. Bewaar hun telefoongesprekken, appjes, declaraties, lobbycontacten en besloten diners. Niet uit wantrouwen. Voor hun eigen veiligheid. Een algoritme onderzoekt waarom kritische rapporten verdwijnen, bevriende adviesbureaus miljoenenopdrachten krijgen en verkiezingsbeloften na de stembus overlijden. Zo zien we welke politicus ’s middags over onafhankelijk beleid spreekt en ’s avonds bij een lobbyist aanschuift. Ook diplomaten doen mee. Registreer welke ambassadeur aast op een buitenlandse functie. Leg vast welke afspraken achter gesloten deuren worden gemaakt en waarom ongelezen verdragen dringend ondertekend moeten worden. Voer een sociaal kredietsysteem in. De Kamer verkeerd informeren: vijftig punten eraf. Geheime appjes wissen: honderd punten. Een verkiezingsbelofte breken: digitaal paspoort geblokkeerd. Een burger vermorzelen in een computermodel en daarna mompelen over “de menselijke maat”: drie maanden geen dienstauto. Een mislukt ICT-project? Geen bedrijfsrestaurant. Miljarden kwijt? Geen Promotie, Gezichtsherkenning lijkt mij nuttig. Zo zien we welke bestuurder na een parlementaire enquête weer door de draaideur komt. Zelfde gezicht. Nieuwe functie. Hoger salaris. Geen actieve herinnering. Ik hoor de bezwaren al. Algoritmen maken fouten. Gegevens kunnen worden misbruikt. Permanente controle veroorzaakt angst. Diplomatiek verkeer moet vertrouwelijk blijven. Politici moeten vrij kunnen spreken. Kijk eens aan. Zodra het hun eigen telefoon, agenda en bankrekening betreft, ontdekken de beroepscontroleurs de privacy en de rechtsstaat. De burger is voor Den Haag geen mens, maar een burgerservicenummer met een betaalrekening. Over hem mag alles worden verzameld. Maar rond ambtenaren, politici en diplomaten gaat het gordijn dicht. Daar heet geheimhouding zorgvuldigheid, achterkamertjesoverleg landsbelang en de doofpot bestuurlijke rust. Dus doe het. Maak van ministeries, parlement en ambassades tien jaar lang een digitaal aquarium. Camera’s aan. Telefoons open. Lobbyisten registreren. Geldstromen volgen. Memo’s opsporen. Wie niets te verbergen heeft, heeft niets te vrezen. En wie binnen de macht daarvan schrikt, begrijpt dan wat hij de burger aandoet. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Massasurveillance #Privacy #DigitaleIdentiteit
