Search

The Institute of Truth wrote that in December 2014, Daniel Obajtek testified as a witness in the trial of Roman and Józef Lis, who were accused of fraudulently obtaining around 200 thousand złoty in EU subsidies. According to the institute, Obajtek denied at that time that he was a silent partner of TT Plast and stated that he owned shares briefly, many years before assuming the office of the mayor of Pcim. He was also said to have testified that as mayor he did not hold any positions in the company nor managed it, and did not collaborate with an employee named Szymon. The institute reminded that in February 2021, "Gazeta Wyborcza" published recordings of conversations from 2009 in which Obajtek allegedly discussed clients, taking over contracts from Elektroplast, and matters concerning TT Plast. The newspaper reported that employees of the company referred to Obajtek as a silent partner. In 2016, Roman Lis filed a report of suspected false testimony and attached recordings. The prosecutor's office refused to initiate an investigation after about a month, finding that there were no signs of a prohibited act. According to the Institute of Truth, Obajtek denied breaking the law, admitted that he had once been a shareholder and knew the owners, but maintained that as mayor he did not work for TT Plast or any other company, and the recordings did not prove a crime. Orlen's office described the publication as a manipulation based on recordings of undetermined integrity. The institute assessed that the testimonies about the lack of professional relations with the company and not managing it did not withstand confrontation with the recordings. #InstytutPrawdy #Obajtek #prawo #korupcja (translated)

The Institute of Truth informed that the Regional Prosecutor's Office in Warsaw has filed an indictment in court against eight individuals regarding irregularities at the National Centre for Research and Development. According to the description, they were accused of, among other things, participating in a criminal organization, fraud to the detriment of NCBiR, issuing false VAT invoices, and money laundering. Investigators established that between 2021 and 2023, companies were created without any actual research and development activities to obtain public funds. The author described SMS correspondence from 2017 between Adam Bielan, his wife Klaudia, and Piotr M., the president of Chime Networks and one of the main accused. The company sought around 123 million PLN for the "Cable" project concerning underwater fiber optic infrastructure. According to the accounts from journalists of the podcast "In Connection with the Investigation," Dominika Długosz and Mariusz Gierszewski, Bielan was supposed to assist in organizing a meeting between Piotr M. and a Qatari delegation, and his wife received a presentation from the company and declared she would pass it on to her husband. Bielan was not charged. The Institute of Truth emphasized that Bielan had denied any close relationship with Piotr M. and involvement in the "Cable" project. He claimed to have met him through Jacek Żalek, and the meeting with the Qataris was of a courtesy nature; later, he was supposed to warn against the project. Żalek, on the other hand, maintained that Bielan and Piotr M. had known each other for years. The author recalled that Żalek was accused, among other things, of exceeding authority and accepting bribes, while the European Prosecutor's Office accused Piotr M. of attempting to defraud funding. The contract for 123 million PLN was ultimately not signed. The author stressed that the correspondence from 2017 does not prove Bielan's involvement in the later grant application, but indicates his contacts with the entrepreneur and assistance in organizing a high-level meeting. He added that Bielan was not included in the indictment. #InstytutPrawdy #NCBiR #oszustwa #przestępczość (translated)

Devil Stockton wrote that the Regional Prosecutor's Office in Warsaw has submitted an indictment against eight people in connection with the fraudulent procurement of funds from the National Center for Research and Development. According to the author, the defendants were accused of participating in a criminal organization, defrauding the State Treasury, issuing fictitious invoices, and money laundering. The entry described the findings of the investigation, according to which between 2021 and 2023, companies were created to obtain public subsidies for projects without actual research and development activities. The author referred to materials that journalists Dominika Długosz and Mariusz Gierszewski from the podcast "In connection with the investigation" had obtained. As he wrote, these contained text messages between Adam Bielan, his wife Klaudia Bielan, and Piotr M., one of the main defendants. The correspondence reportedly concerned the "Cable" project, for which Piotr M.'s company was to receive a subsidy of 123 million PLN. According to the entry, Bielan helped organize a meeting between Piotr M. and a Qatari delegation, and Klaudia Bielan received the company presentation and declared that she would pass it on to her husband. Stockton noted that Bielan denied involvement in the project and described the meeting with the Qataris as courtesy. The author also quoted Jacek Żałek's position, who reportedly claimed that Bielan and Piotr M. had known each other for years. He emphasized that Bielan had not been accused so far, before accusing him of close ties with individuals suspected of defrauding public funds. The entry concluded with an insult directed at Bielan and a vulgar allusion to corporal punishment for theft and lying. #InstytutPrawdy #korupcja #afera #polityka (translated)

The Institute of Truth described Adam Hofman as a politician who was removed from PiS after the Madrid affair and ended his political career, but maintained contacts and knowledge of power mechanisms. According to the entry, Hofman later said that he "practiced under master Kaczyński." After leaving politics, Hofman co-founded the R4S agency. The Institute of Truth, citing CBA documents, reported that in just over a year, over 4.3 million PLN flowed into its account, including nearly 1.2 million PLN from state-owned companies and related entities. The matter was taken up by the CBA as part of Operation "Argon," and later publications emerged about the so-called Wrocław arrangement. The author noted that no charges were brought against Hofman. The entry stated that in 2020, the Hungarian company R4S entered into a contract with MOL worth 10,000 euros per month. The agency's team included former Lotos president Robert Pietryszyn, and its tasks were to involve analyzing Polish politics, identifying important individuals, and assisting in organizing meetings with government representatives. At the same time, the process of merging Orlen with Lotos was ongoing, and MOL ultimately bought 417 Lotos stations. According to the Institute of Truth, Hofman acknowledged that foreign companies benefited from his knowledge of political realities. The author also wrote that in 2020, BitBay, now Zondacrypto, became a client of R4S. According to findings by Wirtualna Polska, the agency was to conduct image activities prior to the "Superwizjer" report. In June, the prosecutor's office closed the proceedings regarding BitBay for the second time, but the National Prosecutor's Office deemed this decision premature and ordered the case to be reopened. The proceedings were closed again in 2022. The Institute of Truth emphasized that there is no evidence of R4S's influence on the decisions of the prosecutor's office. According to sources from Wirtualna Polska, on April 8, 2025, Hofman and Pietryszyn met in Monaco with Przemysław Kral, the head of Zondacrypto, and the conversation was supposed to concern assistance in connection with planned publications by "Superwizjer." Hofman denied making such an offer. The Institute of Truth compared this meeting with R4S's previous work for BitBay and wrote that the same people and contacts appeared in both cases. According to the author, it was these contacts that were the most valuable capital Hofman derived from PiS. #InstytutPrawdy #Polityka #Korporacje #KapitałPolityczny (translated)

If you want to have knowledge of what a deceptive world we lived in, read this. If you want to be aware of what awaits us, read this. This may be my most important text. Once, "trolls" were farm workers who wrote what they were dictated. Now troll farms are collapsing because bots are replacing humans. Today, one moderately skilled programmer could control 100,000 bots. Hence the conflicts; troll farms are no longer needed, so why pay them? I saw a troll farm from the outside. I didn't enter their structures, I didn't create a fake account with a flag in the description, and I didn't write under the teachers' strike that children are hostages. I watched from a distance, at the network, at the comments that appeared quickly, too quickly, too consistently, too often on the same issues. And at the company that functioned for years like an ordinary e-PR agency. In 2019, an investigation by Newsweek and the Reporters' Foundation showed that the Wrocław Cat@Net was not just another agency for "creating a presence on social media." It was an organized troll farm. A dozen people managed over 170 fake profiles on Twitter, Facebook, Instagram, and YouTube. The content reached millions of recipients. The business was co-financed from PFRON, as the company employed disabled individuals and could offer clients tax deductions. From November 2015 to August 2019, Cat@Net received around 1.5 million zlotys from the State Fund for Rehabilitation of Disabled Persons. From the outside, it looked innocent. An advertisement for teleworking, a student or graduate needed after journalism, working from home, "skillful influencing of recipients." Clients included large companies, small businesses, public administration, private individuals. In practice, accounts were built like characters from a series. A right-wing patriot from Żoliborz, a traditionalist, a student, a chatterbox. A photo from university, a post about lunch, and then, when a scandal erupted, a flood of comments. Teachers' strike - children as hostages, teachers are egoists in expensive scarves. TVP and Jacek Kurski - defense, image warming, attacks on critics. After the death of Paweł Adamowicz, blaming WOŚP and Owsiak, comparisons meant to shift responsibility from public television. What struck the most was not ideology, but flexibility. The farm had business accounts to slander companies, products, and brands, as well as political ones. It worked for TVP, but also for PiS politicians when they needed support before the European Parliament elections. Trolls from the same agency could publicly argue, but only according to a script. It wasn't about beliefs. It was about commission. The trails led journalists further, to the Art-Media agency, to circles associated with "Najwyższy Czas" and "Gazeta Polska," to names in the orbit of Antoni Macierewicz and Bartłomiej Misiewicz. I saw how easily a real person disappears behind an avatar, and the avatar begins to shape a debate that no one explicitly ordered, only paid for the chaos or falsehood of specific events. The troll farm didn't need us to believe in it. It was enough that we click, comment, and recognize as important and significant the voice produced on commission. PiS didn't have to paint the sign "PiS troll farm" on the office door to benefit from it. In practice, within the power camp, there was a mechanism that Newsweek's investigation exposed bluntly. It was fake accounts that coordinated hatred, defended TVP and Jacek Kurski, and attacked Owsiak, WOŚP, and Paweł Adamowicz, along with public money from PFRON that helped sustain this industry. It was a political infrastructure of lies, distorting the image of Poland as "Poland in ruins," pumping propaganda and sowing hate speech under the guise of "ordinary citizens." As long as a troll was right according to the line of power, no one in this environment asked whether the account was real. They only asked whether the post hit the opponent. #InstituteOfTruth #InstytutPrawdy #dezinformacja #trolle #media (translated)

W listopadzie 2020 roku, Bogdan Święczkowski jako pełniący funkcję prokuratora krajowego, udzielił wywiadu „Rzeczpospolitej”. Mówił w nim o sprawie spółki Polnord i sugerował, że prokuratura dysponuje „mocnymi dowodami” przeciwko adwokatowi Romanowi Giertychowi. Wypowiedź wskazywała na rzekomy udział mec. Giertycha w grupie osób popełniających poważne przestępstwa gospodarcze i pranie brudnych pieniędzy. Roman Giertych pozwał Święczkowskiego o naruszenie dóbr osobistych. W kwietniu 2025 roku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga uznał, że słowa byłego prokuratora krajowego były nieprawdziwe. Sąd stwierdził naruszenie dóbr osobistych i nakazał Święczkowskiemu opublikowanie przeprosin w „Rzeczpospolitej”, w tym samym dzienniku, w którym ukazał się wywiad. W treści oświadczenia Święczkowski ma przyznać, że przekazane informacje były nieprawdziwe. Dodatkowo sąd zasądził 30 tysięcy złotych odszkodowania. To jeden z nielicznych przypadków, w których sąd cywilny wprost ocenił publiczną wypowiedź wysokiego urzędnika prokuratury jako niezgodną z prawdą. Święczkowski, dziś prezes Trybunału Konstytucyjnego, wygłaszał te słowa jako osoba odpowiedzialna za nadzór nad śledztwami. Sąd nie uznał ich za uprawnioną ocenę toczącego się postępowania, lecz za pomówienie i kłamstwo. Sprawa pokazuje, jak wypowiedź prokuratora krajowego, oparta na niepotwierdzonych sugestiach, może zostać później zweryfikowana przez niezależny sąd. Mec. Giertych od początku zaprzeczał zarzutom. Wyrok z 2025 roku potwierdził, że publiczne sugerowanie jego udziału w przestępstwach gospodarczych nie miało podstaw. To konkretny, sądowo stwierdzony przykład kłamstwa, rozpowszechnianego przez Bogdana Święczkowskiego. #InstytutPrawdy #prawo #sprawiedliwość #Giertych

Fałszywe zawiadomienie. We wrześniu 2025 roku prezes Trybunału Konstytucyjnego Bogdan Święczkowski złożył do prokuratury zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez sędzię Magdalenę Wójcik z Sądu Okręgowego w Warszawie. Zarzucił jej umyślne przekroczenie uprawnień, bo wydała zgodę na zatrzymanie i doprowadzenie Zbigniewa Ziobry przed sejmową komisję śledczą ds. Pegasusa. Twierdził, że postanowienie sądu jest sprzeczne z orzeczeniem TK i bezprawne. Dodatkowo sugerował usiłowanie pozbawienia wolności przez policjantów Kilka dni później prezeska Sądu Okręgowego w Warszawie złożyła własne zawiadomienie do prokuratury, tym razem przeciwko Święczkowskiemu. Wskazała trzy możliwe czyny: przekroczenie uprawnień, znieważenie konstytucyjnego organu państwa oraz fałszywe oskarżenie. Sąd uznał, że prezes TK mógł wywierać presję na niezależny organ wymiaru sprawiedliwości i że zawiadomienie przeciwko sędzi Wójcik było fałszywe. Święczkowski wcześniej napisał też list do Komendanta Głównego Policji, sugerując, że wykonanie orzeczenia sądu może skutkować odpowiedzialnością karną funkcjonariuszy. Dla sądu powszechnego była to próba podważenia legalnego postanowienia i oskarżenia sędzi o przestępstwo, którego, według zawiadamiającego organu, nie popełniła. Sprawa nie zakończyła się jeszcze prawomocnym wyrokiem karnym wobec prezesa TK. Pokazuje jednak mechanizm: Święczkowski publicznie i formalnie zarzucił sędzi umyślne łamanie prawa, a sąd, którego sędzia została zaatakowana, ocenił to zawiadomienie jako nieprawdziwe. To kolejny przykład, gdy jego kłamstwo i kategoryczne oskarżenie nie wytrzymało konfrontacji z prawdą i oceną niezależnego sądu. #InstytutPrawdy #praworządność #sprawiedliwość #Sąd

Nowe śledztwo w sprawie Zbigniewa Ziobry. Padły nazwiska Tomasza Sakiewicza i Adama Bielana !!! Prokuratura sprawdza, czy Tomasz Sakiewicz i Adam Bielan pomagali Zbigniewowi Ziobrze uniknąć odpowiedzialności karnej - poinformował rzecznik rządu Adam Szłapka i przekazał szczegóły w sprawie nowego śledztwa byłego ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry. Adam Szłapka poinformował we wtorek o nowym śledztwie w sprawie "ucieczki Zbigniewa Ziobry". Jak przekazał, prokuratura sprawdza, czy prezes TV Republika Tomasz Sakiewicz i europoseł PiS Adam Bielan pomagali byłemu ministrowi sprawiedliwości w uniknięciu odpowiedzialności karnej. "Nikt nie stoi ponad prawem. Trzeba wyjaśnić, kto pomagał Ziobrze" - oświadczył rzecznik rządu. #InstytutPrawdy Więcej o tym tutaj : https://t.co/aqrnu7bPMs #Ziobro #Śledztwo #Prawo

W lutym 2025 roku poseł PiS Michał Moskal opublikował na platformie X pismo szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców Tomasza Cytrynowicza z 31 stycznia 2025 r. Dokument dotyczył przygotowania Krajowego Planu Kryzysowego w zakresie recepcji i azylu. Moskal przedstawił go jako rewelację: „Ujawniam rządową korespondencję – szykują się na olbrzymie fale nielegalnych imigrantów! To dowód, że Tusk kłamie ws. Paktu migracyjnego. Pakt Migracyjny wchodzi w fazę realizacji. Polska zmieni się nie do poznania jeśli tego nie zatrzymamy”. Wpis zdobył ponad milion wyświetleń i stał się podstawą szerokiej narracji opozycji o rzekomym tajnym przygotowaniu do masowej relokacji. Tymczasem treść pisma była jasna i nie zawierała żadnych tajemnic. Szef UdSC prosił resorty i służby o wkłady merytoryczne do planu awaryjnego na wypadek „nieproporcjonalnej do zwykłych warunków” liczby osób ubiegających się o ochronę międzynarodową. Dokument stanowił uzupełnienie i aktualizację Krajowego Planu Zarządzania Kryzysowego oraz standardowej procedury SPO-9 – dokumentów, których tworzenie i okresową aktualizację (co najmniej raz na dwa lata) nakazuje ustawa o zarządzaniu kryzysowym z 2007 roku, uchwalona za pierwszych rządów PiS. Analogiczne procedury istniały już wcześniej, a ich aktualizacja w 2022 r. też przewidywała m.bin. wskazanie dodatkowych miejsc zakwaterowania i, w skrajnych przypadkach, organizację tymczasowych obozowisk. Wspomniane zaangażowanie Wojska Polskiego dotyczyło współpracy cywilno-wojskowej i transportu w sytuacjach kryzysowych, a nie „przewozu nielegalnych imigrantów” w ramach unijnego paktu. Pismo nie było tajne, nie miało klauzuli, a jego treść nie dowodziła wdrażania mechanizmów solidarnościowych paktu migracyjnego ani przygotowań do masowej relokacji. Rząd Donalda Tuska wielokrotnie deklarował, że Polska nie będzie przyjmować migrantów w ramach przymusowych kwot. Fact-checking serwisów takich jak Konkret24 i Demagog uznał przekaz Moskala za manipulację i wyjaśnił, że dokument dotyczył standardowego planowania kryzysowego, a nie realizacji paktu. Moskal przedstawił rutynową aktualizację procedury, obowiązującej już za rządów jego formacji, jako dowód na kłamstwo premiera i początek „zmiany Polski nie do poznania”. To klasyczna manipulacja faktami. Autentyczny dokument, ale całkowicie zakłamany kontekst i wnioski. W debacie publicznej takie działania podgrzewają emocje, utrudniają rzeczową dyskusję o bezpieczeństwie granic i migracji oraz erodują zaufanie do instytucji. #InstytutPrawdy #migracja #bezpieczeństwo #Polska

Żona zatrzymanego Radosława Piesiewicza, Agnieszka "pracowała "na fikcyjnym etacie, po jej pracy nie ma śladu. Gdy służby zatrzymały prezesa PKOl Radosława Piesiewicza w sprawie Zondacrypto, powrócił stary, zapomniany ale bardzo niewygodny dla PiS wątek. Żona Piesiewicza Agnieszka, ekspedientka w sklepie papierniczym, przez kilka miesięcy była doradcą zarządu państwowego banku Pekao SA, za co zainkasowała 1,15 mln zł. Nie mam nic do pań sprzedających zeszyty i kredki, to miłe i potrzebna praca, ale mam coś do fikcyjnych etatów otrzymywanych po znajomości. Bo niby w czym pani Katarzyna mogła doradzać finansistom, jaki cyrkiel dobrać do ołówka, i który najlepszy 100 karkowy w kratkę? W Banku Pekao SA zatrudniono ją we wrześniu 2022 r., gdy ministrem aktywów państwowych był @SasinJacek, wieloletni kolega Piesiewicza, któremu ten wcześniej pożyczał pieniądze. Bankiem kierował Leszek Skiba, aparatczyk związany z partią kłamców i złodziei czyli pis. W umowie nie było konkretnych obowiązków, tylko ogólniki, takie jak, „wspieranie koncepcyjne działu marketingu” i „opiniowanie komunikacji marketingowej”. W Pekao nie znaleziono efektów pracy Agnieszki Piesiewicz, żadnych analiz, raportów, wniosków, żadnego śladu „opiniowania komunikacji marketingowej”, albo „wspierania koncepcyjnego działu marketingu”. Nic. Pensja: około 164 tys. zł miesięcznie. Po zmianie władz banku, nowy prezes uznał, że część etatów doradców z czasów pis miała „znamiona fikcyjności” i zażądał zwrotu pieniędzy. Wśród wymienionych jest Agnieszka Piesiewicz. Typowy układ, tak często poszukiwany przez @OficjalnyJK - protekcja Sasina, spółki Skarbu Państwa, rodzina Piesiewicza i publiczne pieniądze. #InstytutPrawdy #PIS #korupcja #etaty

Od miesięcy słyszymy to samo kłamstwo - Donald Tusk niszczy gospodarkę, Polska się zadłuża, przedsiębiorcy uciekają, inwestycji nie ma, a pieniędzy z Unii również nie. Prawica powtarza tę narrację tak długo, aż zaczyna ona brzmieć jak opis rzeczywistości. Tylko że gospodarki nie mierzy się przekazem telewizyjnym. Gospodarkę mierzy się danymi. A te pokazują zupełnie inny obraz. Zacznijmy od punktu startowego. W momencie zmiany władzy, na koniec 2023 roku, dług sektora instytucji rządowych i samorządowych wynosił 1,69 biliona złotych, czyli 49,7 proc. PKB, a deficyt 5,3 proc. PKB. Nowy rząd przejął państwo z wysokimi wydatkami stałymi, koniecznością finansowania obronności oraz licznymi zobowiązaniami wypychanymi przez PiS poza klasyczny budżet, co wielokrotnie punktowała NIK. Tusk nie dostał więc pustej kasy i państwa bez zobowiązań. Dostał rachunki, które trzeba było dalej płacić. Co zrobiono w tych warunkach? Jednym z najważniejszych kroków było odblokowanie Krajowego Planu Odbudowy. Miliardy euro z Unii Europejskiej zaczęły płynąć na energetykę, kolej, cyfryzację, przedsiębiorstwa i infrastrukturę. Komisja Europejska wskazuje, że wysoki poziom inwestycji finansowanych ze środków UE jest jednym z ważnych czynników napędzających obecny wzrost polskiej gospodarki. I tu pojawia się problem dla opowieści o gospodarczym upadku. W 2025 roku polska gospodarka urosła o 3,6 proc., a prognoza Komisji Europejskiej na 2026 rok przewiduje wzrost o 3,5 proc. Dla całej Unii Europejskiej to zaledwie 1,1 proc. Polska ma więc rosnąć ponad trzy razy szybciej niż unijna średnia. Niemcy około 0,6 proc., Francja 0,8 proc., Włochy 0,5 proc. Nie oznacza to, że „Tusk jest genialny”. Polska ma silne fundamenty budowane przez wiele lat: przedsiębiorców, przemysł, eksport, duży rynek wewnętrzny i korzyści z członkostwa w Unii. Jest to jednak bardzo konkretny argument przeciwko tezie, że obecny rząd doprowadził polską gospodarkę do ruiny. Inwestycje z funduszy europejskich przekładają się na realne zamówienia dla firm budowlanych, producentów, dostawców i sektora usług. Pieniądze nie znikają w Brukseli. Trafiają do polskiej gospodarki. Równolegle kontynuowana jest transformacja energetyczna poprzez rozwój OZE, sieci i magazynów energii. Zreformowany program „Czyste Powietrze” pozwala właścicielom domów na termomodernizację i wymianę źródeł ogrzewania, a przy okazji daje pracę lokalnym wykonawcom. Są też zmiany, które można zobaczyć bez wykresów i raportów. Płaca minimalna wzrosła z 3600 zł brutto w 2023 roku do 4806 zł w 2026 roku. Podniesiono wynagrodzenia nauczycieli, uruchomiono program „Aktywny Rodzic” i zwiększono dostępność opieki nad małymi dziećmi. Dla rodzica może to oznaczać możliwość powrotu do pracy. Dla rodziny – dodatkowy dochód. Dla gospodarki – kolejnego pracownika na rynku pracy. Nie można oczywiście przypisywać obecnej władzy całego gospodarczego dorobku Polski. 800+ nie jest programem Tuska. Rozwój eksportu i inwestycji zagranicznych również nie zaczął się wraz z jego powrotem do władzy. Polska gospodarka rosła także wcześniej. Ale twierdzenie, że obecny rząd niczego nie zrobił, jest równie oderwane od faktów. Odblokowanie KPO, przywrócenie Polsce dostępu do miliardów euro, uruchomienie inwestycji, reformy energetyczne, programy zwiększające aktywność zawodową czy podwyżki wynagrodzeń to konkretne działania tego rządu. I jest jeszcze jeden drobiazg, którego nie da się pokazać jednym wykresem. Mamy sezon wakacyjny. Lotniska są pełne polskich turystów, samoloty również. Polacy lecą do Grecji, Turcji, Hiszpanii, Chorwacji czy Włoch. Wśród nich są także emeryci. Oczywiście, nie oznacza to, że wszystkim żyje się dobrze. Nadal są ludzie, dla których zagraniczne wakacje są poza zasięgiem. Ale trudno jednocześnie opowiadać o powszechnej biedzie i gospodarczym upadku, kiedy tysiące Polaków pakują walizki i lecą na urlop. Można więc zapytać trochę ironicznie: jeżeli Polska rzeczywiście jest w ruinie, to skąd te pełne samoloty? Z biedy tak podróżują? Nie wolno też zamiatać pod dywan realnych problemów. Dług publiczny rośnie szybko. Na koniec 2024 roku dług sektora instytucji rządowych i samorządowych wyniósł 2,012 biliona złotych, czyli 55,3 proc. PKB. To poważny problem i rząd musi zostać z niego rozliczony. Tyle że manipulacją jest przedstawianie całego obecnego zadłużenia jako długu stworzonego przez Tuska. Nowy rząd odziedziczył już 1,69 biliona złotych długu, wysoki deficyt i zobowiązania finansowane poza klasycznym budżetem. Później zadłużenie nadal rosło i za ten wzrost obecny rząd również odpowiada. Jedno i drugie jest prawdą. Sytuację dodatkowo komplikuje postawa prezydenta Karola Nawrockiego. Nie jest on neutralnym obserwatorem konfliktu między Pałacem a rządem. Jest politycznym przeciwnikiem obecnej większości i korzysta z prawa weta, blokując część jej inicjatyw. Potem jednak ta sama polityczna strona może przedstawiać brak zmian jako dowód nieudolności rządu. To bardzo wygodny mechanizm: najpierw weto, potem zarzut, że nic się nie zmienia. Do tego dochodzi codzienna produkcja przekazu, w którym Tusk jest odpowiedzialny za wszystko, co złe, a każdy problem gospodarczy staje się kolejnym dowodem rzekomej katastrofy. Tylko że gospodarka nie reaguje na polityczne przepychanki. Reaguje na popyt, inwestycje, zatrudnienie, eksport, koszty finansowania i decyzje przedsiębiorców. A te dane nie pokazują gospodarczej katastrofy. Pokazują kraj, który szybko się rozwija. Finanse publiczne wymagają pilnej dyscypliny. Dług i deficyt są realnym problemem. Czy wszystkie dobre rzeczy, które dzieją się w polskiej gospodarce, są zasługą Tuska? Oczywiście, że nie. Ale z tego również nie wynika, że Polska pod jego rządami gospodarczo upada. Mamy szybki wzrost gospodarczy, mocny rynek pracy, odblokowane pieniądze europejskie, inwestycje, rozwój energetyki, wyższe płace minimalne, podwyżki dla nauczycieli, program „Aktywny Rodzic”, więcej miejsc opieki nad małymi dziećmi i ogromne środki na modernizację kraju. Mamy również rosnący dług i problem z finansami publicznymi. Jedno i drugie jest prawdą. I może właśnie dlatego tak bardzo potrzebna jest dziś zwykła przyzwoitość w rozmowie o gospodarce. Nie trzeba kochać Tuska, żeby zauważyć, że Polska nie upada. I nie trzeba być jego przeciwnikiem, żeby rozliczać go z tego, co robi źle. Resztę naprawdę można zostawić liczbom. One mają tę niewygodną cechę, że nie głosują na żadną partię. Autor: @EwaBrzozowska #InstytutPrawdy #PolskaGospodarka #Inwestycje #Tusk

Hipokryzja Kaczyńskiego i PiS ujawniona: 366 tysięcy wiz dla Afryki i Azji pod dyktando partii. Według ponad 300-stronicowego raportu Najwyższej Izby Kontroli, za rządów PiS wydano 366 551 wiz obywatelom krajów muzułmańskich, afrykańskich i azjatyckich. To była świadoma polityka obliczona na zysk z korupcji. Ministerstwo Spraw Zagranicznych pod wodzą nominatów Jarosława Kaczyńskiego nie tylko nie kontrolowało, kto wjeżdża do Polski, ale wręcz zabraniało konsulom weryfikować kwalifikacje wnioskodawców. Spawacz bez uprawnień, kierowca bez doświadczenia, żaden problem - normy wizowe musiały być wykonane. Raport NIK miażdży PiS. Działania MSZ były „niezgodne z prawem, niecelowe i nierzetelne”, a cały mechanizm, „nietransparentny i korupcjogenny”. Na konsulów wywierano nieustanny nacisk, by wydawali jak najwięcej wiz, bo w Polsce masowo przyznawano zezwolenia na pracę. Brak priorytetów, brak kontroli, brak odpowiedzialności. Do Polski wpuszczano setki tysięcy osób, o których nikt nie wiedział, kim naprawdę są i co tu będą robić. Część wiz Schengen otwierała drogę do całej Europy. To ta sama partia, która przez lata straszyła Polaków „zalewem imigrantów”, budowała mur na granicy z Białorusią i krzyczała o zagrożeniu terroryzmem. Jarosław Kaczyński i jego ministrowie, Witold Waszczykowski, Jacek Czaputowicz, Zbigniew Rau, Szymon Szynkowski vel Sęk, ponoszą bezpośrednią odpowiedzialność. To oni nadzorowali chaos, w którym pośrednicy zarabiali krocie, a służby ostrzegały przed ryzykiem dla bezpieczeństwa państwa. PiS wpuszczał migrantów drzwiami frontowymi, jednocześnie grając na strachu przed nimi. Skala poraża, w latach 2018–2022 Polska wydała 6,5 miliona wiz, więcej niż Niemcy czy Hiszpania. Blisko 174 tys. z tych „afrykańsko-azjatyckich” trafiło w kluczowym okresie 2021–2023. Konsulowie dostawali listy nazwisk do przyspieszenia, a system informatyczny był tak dziurawy, że nie dało się zweryfikować nawet 17 tys. wiz studenckich. To nie administracja, to maszynka do importu taniej siły roboczej i korupcji. Kaczyński, który pozycjonował się jako obrońca chrześcijańskiej Europy, pozwolił na masową migrację z krajów o zupełnie innej kulturze i strukturze społecznej. Bez debaty publicznej, bez strategii, bez troski o integrację. Tylko cyniczna gra: retoryka antyimigrancka dla elektoratu i realne interesy dla biznesu i partyjnych układów. Raport NIK to nie opinia opozycji, to urzędowy dokument państwowej instytucji kontroli. Potwierdza najgorsze podejrzenia: PiS zdradził własne hasła, naraził bezpieczeństwo Polaków i zostawił po sobie bombę demograficzną i społeczną. Jarosław Kaczyński nie może udawać, że nic nie wiedział. Jako lider partii i szara eminencja rządu odpowiada za całość. Czas na rozliczenie. Polska nie może pozwolić, by hipokryzja i niekompetencja tej ekipy pozostały bezkarne. 366 tysięcy wiz to nie statystyka, to dowód na systemowe zdradzenie interesu narodowego. PiS musi odpowiedzieć przed Polakami i przed sądem. #InstytutPrawdy #Polska #Kaczyński #PiS

Rządy PiS – 8 lat okradania Polski i Polaków. Jarosław Kaczyński i jego PiS przez osiem lat (2015–2023) traktowali państwo jak prywatny folwark. Pod hasłami „dobrej zmiany” i „wstawania z kolan” zbudowali system, w którym publiczne pieniądze płynęły do kieszeni swoich, a Polacy zostali z rachunkami. Upolityczniona prokuratura, nominacje „ludzi z klucza” w spółkach Skarbu Państwa i fundacjach – tysiące stanowisk dla działaczy, rodzin i znajomych. Polska Fundacja Narodowa wydawała miliony na billboardy promujące reformy sądowe zamiast promocji za granicą. Afera respiratorowa, GetBack, NCBiR, Fundusz Sprawiedliwości, wybory kopertowe – wszędzie ten sam schemat: niegospodarność, kumoterstwo, brak rozliczeń. Finanse publiczne zrujnowano. Dług publiczny (metodologia UE) wzrósł o ponad 70%. Zamiast transparentnego budżetu – kreatywna księgowość: fundusze celowe, BGK, PFR. W 2022 aż 74% wydatków poza kontrolą parlamentu. Deficyt galopował, koszty obsługi długu miliardami. Okres dobrej koniunktury, niskich stóp i funduszy unijnych zmarnowano na rozdawnictwo i propagandę. Inwestycje prywatne spadły do najniższego poziomu od lat 90. Inflacja rozszalała się przez nieodpowiedzialną politykę NBP i rządu. Podatki w górę, 22 nowe daniny, a obietnice „500 plus” stały się pułapką zadłużenia dla przyszłych pokoleń Sądownictwo zniszczono celowo. Reformy Kaczyńskiego i Ziobry sparaliżowały niezależność sądów, doprowadziły do kar UE (setki milionów euro) i blokady miliardów z KPO. To nie „oczyszczanie” – to obsadzanie lojalnymi nominatami, atak na sędziów i konstytucję. Efekt? Chaos w sądach, ucieczka inwestorów, wizerunek Polski jako kraju bananowej republiki. Spółki Skarbu Państwa stały się korytem dla „swoich”. Setki prezesów z partyjnymi legitymacjami, miliony na kampanie, jachty „I Love Poland” i patriotyczne gnioty. TVP – tuba kłamstw i hejtu za publiczne pieniądze. Kultura, media, edukacja – wszystko podporządkowane jednej narracji i jednemu człowiekowi w garniturze. Kaczyński obiecywał walkę z elitami i „układem”. Zamiast tego stworzył nowy, większy układ pisowski. Polacy dostali 500+, ale zapłacili utratą praworządności, miliardami strat, inflacją i długiem. Bogacili się nominaci, biedniało państwo. Ubóstwo skrajne wróciło do poziomów sprzed programów socjalnych, a wzrost gospodarczy był wolniejszy niż w poprzedniej dekadzie przy znacznie lepszych warunkach zewnętrznych. Osiem lat PiS to systematyczne okradanie Polski. Okradanie z pieniędzy, z godności, z przyszłości. Kaczyński, Morawiecki, Szydło, Ziobro i reszta ekipy zostawili po sobie zrujnowane instytucje, zadłużony kraj i społeczeństwo podzielone nienawiścią, którą sami podsycali. Czas rozliczeń nadszedł. Polacy zapłacili rachunek za ich rządy. Nie wolno pozwolić, by ta banda wróciła i kontynuowała grabież. Polska musi odzyskać państwo – zanim będzie za późno. Autor: @Romek_Cr #InstytutPrawdy #Polska #PiS #Praworządność

Szpital VIP dla PiS - jawna hipokryzja. Skandal w Lubartowie obnażył wszystko, co najgorsze w mentalności PiS. 82-letni Władysław, człowiek po dwóch udarach, leżący, w stanie ciężkim, z krwawieniem, trafia na SOR. Odprawiają go z kwitkiem, twierdząc, że „to nie nasz pacjent”. Rodzina walczy, ratownik medyczna, prosi dyrektorkę o odmowę na piśmie, żeby chociaż przewieźć go do innego szpitala. Kilka godzin później mężczyzna umiera w Parczewie. Szpital w Lubartowie to ten sam szpital, w którym kilka dni wcześniej przyjęto i zoperowano radnego PiS, choć oddział chirurgiczny był formalnie zawieszony. Ta sama dyrektorka wtedy solennie zapewniała: „Każdy pacjent w stanie nagłym dostanie pomoc”. Okazuje się, że „każdy” w języku PiS oznacza „pis-wiec”. Rodzina pyta wprost, w czym pan Władysław był gorszy od polityka PiS? Klasyczna pisowska hipokryzja. Przez lata PiS krzyczał o „równości”, „godności” i „ochronie zwykłych ludzi”, a w praktyce stworzył system, w którym publiczny szpital finansowany z pieniędzy wszystkich podatników działa jak prywatna klinika dla swoich. Starostwo rządzone przez PiS, szpital publiczny, a zwykły człowiek umiera pod drzwiami, bo akurat „trwała inna operacja” – dla radnego z legitymacją. To jest dokładnie ta mentalność „my – lepszy sort, wy – reszta”, której PiS nigdy nie potrafił się wyzbyć, choć tyle razy publicznie ją potępiał u przeciwników. Jak długo jeszcze mamy udawać, że w Polsce życie zwykłego obywatela jest warte tyle samo co legitymacja partyjna PiS? #InstytutPrawdy #Polska #Zdrowie #Hipokryzja

Polityk kupiony za kryptowaluty Przemysław Wipler, poseł Konfederacji, od lat kreuje się na wielkiego obrońcę wolności w świecie kryptowalut. Mówi o „najgorszej ustawie w UE”, chwali weta prezydenta i grzmi, że rząd chce zniszczyć branżę. Tymczasem twarde fakty pokazują coś znacznie gorszego. Polityk, którego fundacja i powiązana firma inkasowały setki tysięcy euro od upadłej giełdy Zondacrypto – tej samej, która oszukała Polaków na ponad 350 milionów złotych. W lipcu 2025 roku Wipler wraz ze swoim wieloletnim wspólnikiem Michałem Krzymowskim poleciał do Monako na prywatne spotkanie z prezesem Zondy, Przemysławem Kralem. Pięć dni później poseł wszedł na mównicę sejmową i w ostrych słowach zaatakował rząd za „nielegalne i bezprawne” blokowanie logowania do Zondy przez mObywatel. Dokładnie w tym momencie ruszyła maszynka do robienia pieniędzy. Od końca lipca 2025 do marca 2026 na konto Fundacji „Dobry Rząd” (której prezesem jest Wipler) wpłynęło 70 tysięcy euro – siedem przelewów po 10 tysięcy. Kolejne 90 tysięcy euro trafiło do firmy Fiverand Krzymowskiego za „usługi PR”. Razem 160 tysięcy euro. Pieniądze zaczęły spływać kilka dni po wizycie w Monako i wystąpieniu w Sejmie. Kral przesyłał Wiplerowi uwagi do projektu ustawy o kryptoaktywach przez komunikator. Poseł później czyścił historię czatu – ale nie do końca skutecznie. To nie jest „długoletnia, konsekwentna postawa wolnorynkowa”. To klasyczny schemat: wizyta u szefa podejrzanej giełdy, natychmiastowa obrona jej interesów w parlamencie, a potem regularne przelewy na powiązane podmioty. Zondacrypto, dawna BitBay, nie była zwykłą firmą. To podmiot, którego prezes uciekł do Monako, a potem zniknął, a klienci do dziś nie mogą odzyskać środków. Prokuratura prowadzi śledztwo w sprawie oszustwa i prania pieniędzy. Premier Tusk publicznie wskazywał na powiązania fundacji Wiplera z Kralem w kontekście sporu o ustawę. Wipler broni się, że „osobiście nie przyjął żadnych pieniędzy” i że pracuje w fundacji pro publico bono. To żałosna gra słów. Fundacja i firma Krzymowskiego, pod tym samym adresem, z tym samym kręgosłupem personalnym, brały pieniądze od oszustów, a poseł w tym samym czasie bronił ich w Sejmie i otrzymywał od nich materiały do ustawy. To nie jest lobbing. To jest kupno polityka. Polacy stracili setki milionów na Zondzie. A Wipler i jego otoczenie inkasowali euro za euro, jednocześnie udając strażników wolności kryptowalut. To nie jest obrona rynku. To jest obrona konkretnego oszusta, który płacił. Czas skończyć z tą hipokryzją. Albo Wipler i jego fundacja natychmiast oddadzą te pieniądze poszkodowanym, albo Prokuratura Generalna i służby powinny dokładnie sprawdzić, za co dokładnie poseł Konfederacji był tak hojnie wynagradzany przez ludzi, którzy okradli Polaków. Bo „polityk kupiony za kryptowaluty” to nie jest już insynuacja. To jest opis faktów. #InstytutPrawdy #Kryptowaluty #Polityka #Korupcja

Jak Artur Chodziński pracował dla Przemysława Krala prezesa giełdy Zondakrypto. Według wspólnego śledztwa Onetu i TVN24, Artur Chodziński – jeden z najbardziej wpływowych funkcjonariuszy CBA z czasów rządów PiS – potajemnie pracował dla Przemysława Krala, prezesa i twórcy giełdy kryptowalut Zondacrypto. Sprawa wyszła na jaw w kontekście konfliktu wewnątrz fundacji Frontline, którą Chodziński współzałożył z byłymi szefami służb specjalnych. Chodziński, były agent CBA, który dołączył do biura w 2006 roku prosto z mediów, szybko stał się zaufanym człowiekiem Mariusza Kamińskiego. Pracował m. in. przy słynnej „aferze podsłuchowej”. W 2015 roku został zwolniony przez ówczesnego szefa CBA Pawła Wojtunika za przeciek informacji do dziennikarzy przychylnych PiS. Po powrocie władzy PiS wrócił do służby i prowadził głośne sprawy, w tym śledztwo w sprawie prania pieniędzy w Polnordzie czy działania przeciwko Romanowi Giertychowi. Po odejściu ze służby Chodziński pozostał wpływową postacią na prawicy. Miał dostęp do Pałacu Prezydenckiego, współtworzył media prawicowe i pod koniec 2024 roku założył wraz z gen. Maciejem Materką (byłym szefem SKW) i Norbertem Lobą (byłym wiceszefem ABW) fundację Frontline Foundation. Jej celem miało być wspieranie byłych funkcjonariuszy służb w przejściu do sektora cywilnego oraz budowanie sieci wpływów na wypadek powrotu prawicy do władzy. Potajemna współpraca z Kralem Według ustaleń dziennikarzy, na początku 2026 roku Chodziński przez kilka miesięcy wykonywał pracę na rzecz Przemysława Krala, prezesa Zondacrypto. Nie chodziło o sprawy związane bezpośrednio z giełdą czy kryptowalutami, lecz o analizę prywatnych spraw cywilnych i karnych Krala. Za tę pracę miał otrzymywać ogromne kwoty oraz obietnicę pomocy w leczeniu członka rodziny w klinice we Francji. Dowodem na współpracę jest korespondencja Chodzińskiego z czerwca 2026 roku, do której dotarli dziennikarze Onetu i TVN24. W wiadomości napisał wprost: „Jest tak: przez kilka miesięcy pracowałem dla Krala. Nie dla Zonda i nie w sprawie kryptowalut”. Odbiorca korespondencji, emerytowany oficer służb, potwierdził autentyczność tej wiadomości. Konflikt w fundacji Frontline Sprawa współpracy z Kralem wywołała poważny konflikt wewnątrz fundacji Frontline. Współzałożyciele, Materka i Loba, mieli obawiać się ryzyka reputacyjnego, zwłaszcza w kontekście afery wokół Zondacrypto. Giełda w kwietniu 2026 roku przestała wypłacać środki klientom. Szacowane straty wynoszą co najmniej 350 milionów złotych, a prokuratura prowadzi śledztwo w sprawie oszustwa i prania brudnych pieniędzy. Kral ukrywa się za granicą. Chodziński złożył rezygnację z funkcji w radzie fundacji z końcem kwietnia 2026 roku. W korespondencji miał ostro krytykować kolegów, nazywając m. in. Norberta Lobę „zakompleksionym tchórzem”, który „ukradł fundację”. Gen. Materka w SMS-ie do mediów potwierdził, że decyzja Chodzińskiego o odejściu wynikała z informacji o jego współpracy z Kralem. Zaprzeczenia i podwójne standardy Zapytany przez dziennikarzy Onetu i TVN24 o sprawę, Chodziński odmówił rozmowy i przekazał, że nigdy nie pracował dla Przemysława Krala. Jako powód odejścia z fundacji podał chęć zarabiania na działalności fundacyjnej, czego nie przewiduje statut. Tymczasem prywatna korespondencja pokazuje coś zupełnie innego. Były funkcjonariusz antykorupcyjny, który przez lata ścigał afery i układy, sam miał przez kilka miesięcy pobierać wysokie wynagrodzenie od prezesa giełdy, która w krótkim czasie doprowadziła do strat setek milionów złotych u tysięcy klientów. Zondacrypto to nie byle jaka firma. To giełda, która przez lata budowała wizerunek regulowanej i bezpiecznej instytucji, sponsorowała wydarzenia z udziałem polityków PiS, przekazywała pieniądze na fundacje powiązane z prawicą, a jej prezes miał rzekomo wpływać na decyzje dotyczące regulacji kryptowalut czyli na weto prezydenta Nawrockiego do ustawy wdrażającej unijne przepisy MiCA. Pytania Jak to możliwe, że wpływowy były agent CBA, współtwórca fundacji z byłymi generałami służb, potajemnie świadczył usługi na rzecz człowieka, którego giełda właśnie pogrążała się w poważnym kryzysie? Dlaczego Chodziński publicznie zaprzecza współpracy, którą prywatnie potwierdza w korespondencji? I co właściwie oznacza „analiza prywatnych spraw cywilnych i karnych” Krala za „bardzo dobre pieniądze”? Śledztwo Onetu i TVN24 rzuca nowe światło nie tylko na powiązania Chodzińskiego, ale też na kulisy działania fundacji Frontline – organizacji, która miała być platformą dla byłych funkcjonariuszy służb specjalnych. Na razie Chodziński milczy. Fundacja Frontline potwierdza rezygnację, ale nie wchodzi w szczegóły. A tysiące poszkodowanych klientów Zondacrypto nadal czekają na swoje pieniądze. To historia o człowieku, który kiedyś miał walczyć z korupcją i układami , a teraz, według dostępnych informacji, sam miał brać pieniądze od prezesa upadającej giełdy kryptowalut. #InstytutPrawdy #kryptowaluty #polityka #korupcja

Czołowy agent CBA w czasach PiS pracował dla szefa Zondacrypto. Wojna na prawicy !!! Artur Chodziński, jeden z najbardziej zaufanych i wpływowych funkcjonariuszy CBA w czasach PiS, pracował dla Przemysława Krala, szefa upadłej giełdy kryptowalut Zondacrypto — wynika ze wspólnych ustaleń Onetu i https://t.co/bnUjidEdOw. Nasze śledztwo rzuca też nowe światło na tajemniczą fundację Frontline, którą Chodziński powołał do życia z byłymi szefami służb specjalnych... Panie Premierze @donaldtusk kiedy likwidacja CBA i drobiazgowe rozliczenia tego " gówna ", które zatruwa Polskę ??? 🤔 #InstytutPrawdy Więcej o tym przeczytacie tutaj : https://t.co/qhfT6Nzsgf #CBA #PiS #Kryptowaluty

W poniedziałek w Sądzie Okręgowym w Szczecinie ruszył proces posła PiS Dariusza Mateckiego. Ośmiu oskarżonych, w tym poseł z okręgu szczecińskiego, ma odpowiadać za wyłudzenie ponad 16,5 mln zł z Funduszu Sprawiedliwości, pranie pieniędzy i fikcyjne zatrudnienie. Prokuratura zarzuca Mateckiemu sześć przestępstw, w tym współdziałanie przy ustawianiu trzech konkursów Funduszu tak, by gigantyczne dotacje trafiły wyłącznie do dwóch powiązanych ze sobą szczecińskich stowarzyszeń: Fidei Defensor i Stowarzyszenia Przyjaciół Zdrowia. Zamiast zmierzyć się z tymi zarzutami, Matecki wybrał taktykę uników i dywersji. Do sądu przyszedł z naręczem wydruków i przez niemal sześć godzin opowiadał… o swojej pracy w Lasach Państwowych. Pokazywał posty na temat kleszczy i suchych lasów, czytał na głos maile do administracji Facebooka, dowodząc, że jego zatrudnienie było „rzeczywiste”. O Funduszu Sprawiedliwości – czyli o sednie aktu oskarżenia – ledwie napomknął. Prokurator Dariusz Ślepokura z Prokuratury Krajowej skomentował to krótko: „To jest śmieszne”. Matecki nie przyznał się do winy. Przyznał natomiast bliskie związki ze stowarzyszeniami i stwierdził, że gdyby był ministrem sprawiedliwości, „ponownie przyznałby im podobne dotacje, bo działania były słuszne i zasadne”. Podkreślał też, że postępowanie ma charakter polityczny i jest „wyssane z palca”. Twierdził, że jako radny miasta nie mógł przekraczać uprawnień w ministerstwie. Tymczasem według prokuratury konkursy Funduszu Sprawiedliwości od początku były szyte na miarę dwóch NGO-sów powiązanych z Mateckim i jego środowiskiem. Pieniądze miały być następnie wyprowadzane poprzez fikcyjne faktury i wynagrodzenia, a część środków – prana. Matecki miał wykorzystywać kontakty w Ministerstwie Sprawiedliwości, by promować te podmioty i wpływać na decyzje. Część z ośmiu oskarżonych już wcześniej usłyszała wyroki w powiązanych sprawach. Zamiast merytorycznej obrony poseł PiS urządził kilkugodzinny recital o kleszczach, mailach i „swojej ciężkiej pracy” w lasach. O milionach wyprowadzonych z funduszu dla ofiar przestępstw prawie nie było mowy. Matecki zapowiedział, że na Fundusz Sprawiedliwości będzie mówił „nawet tygodniami”. Prokurator i sąd najwyraźniej mają inne oczekiwania. Na razie Matecki gra na zwłokę, odwraca uwagę i próbuje przekonać opinię publiczną, że jest ofiarą. Fakty z aktu oskarżenia mówią jednak co innego. To był zaplanowany proceder, w którym pieniądze podatników miały służyć partyjnym i prywatnym interesom. Sąd będzie musiał ocenić, czy ta „obrona” wystarczy, by uniknąć odpowiedzialności za jedną z większych afer ostatnich lat. Na razie wygląda to raczej na desperacką próbę zagrania na czas niż na poważną polemikę z dowodami. Strach, przed odpowiedzialnością odbiera Mateckiemu resztki rozumu. Auror: @Romek_Cr #InstytutPrawdy #Polska # sąd #korupcja

Jak zamknięto oddział szpitalny w Lublinie, bo Jarosław Kaczyński miał tam rutynowe badania. Luty 2025 roku. Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego przy al. Kraśnickiej w Lublinie. Na oddziale kardiologii nagle robi się cicho. Pacjenci, którzy czekali na badania, zabiegi czy po prostu na miejsce w przepełnionym publicznym szpitalu, zostają odsunięci, bo przyjechał „pacjent NN” – Jarosław Kaczyński. Prezes PiS, człowiek, dla którego w państwie „dobrej zmiany” zawsze znajdował się specjalny tryb. Został przyjęty jako osoba o nieustalonej tożsamości. Nie Kaczyński, nie poseł, nie były premier , po prostu „NN”. Jednoosobowa sala, ochrona na korytarzu, a według relacji świadków i doniesień Onetu – zamknięto dla niego pół oddziału. Marszałek województwa lubelskiego Jarosław Stawiarski z PiS oraz dyrektor szpitala Piotr Matej mieli witać go kwiatami. Cyrk jak u Barei w wydaniu partyjnym. W tym samym szpitalu zwykli Lubelszczanie czekają miesiącami na kardiologię. Kolejki do specjalistycznych badań, brak miejsc, przeciążony personel. A tu nagle pół oddziału „wyłączone” na potrzeby jednego człowieka. NFZ musiał interweniować i żądać wyjaśnień. Dyrektor szpitala później zaprzeczał, że coś zamknięto, ale obrazek pozostał: państwo PiS działa na dwa tory. Dla zwykłego Kowalskiego, kolejka i czekanie. Dla Kaczyńskiego, zamknięty oddział, anonimowość w systemie i osobista opieka. Nie było VIP-roomu, cały oddział był dla prezesa VIP-roomem. To nie był pierwszy raz. Pamiętamy kule ortopedyczne przywiezione osobiście przez generała Grzegorza Gieleraka do domu na Żoliborzu. Pamiętamy operacje kolana w wojskowych i klinicznych placówkach, gdzie system przyspieszał, a dyrektorzy stawali na baczność. PiS przez osiem lat budował mechanizm, w którym lojalność wobec partii i jej szefa gwarantowała przywileje. Szpitale marszałkowskie, wojskowe, kliniki pod specjalnym nadzorem, wszystko na skinienie prezesa. Władza PiS zdeprawowała nie tylko sądy, media i prokuraturę. Zdeprawowała też służbę zdrowia. Instytucje publiczne stały się narzędziem w rękach jednej partii i jednego człowieka. Szpital w Lublinie to symbol, pół oddziału zamknięte, bo Kaczyński miał „rutynowe badania” albo zabieg. Pacjent NN ważniejszy niż dziesiątki pacjentów z prawdziwymi problemami kardiologicznymi. Dziś, gdy PiS krzyczy o patologiach u przeciwników, warto przypomnieć ten obrazek z Lublina. Kwiaty, zamknięty oddział, pacjent bez nazwiska. To nie była opieka medyczna. To był hołd systemu wobec władzy. Dowód, że w państwie Kaczyńskiego najważniejsze nie jest zdrowie Polaków, tylko zdrowie prezesa – za wszelką cenę, nawet jeśli trzeba zamknąć pół szpitala. Ilu jeszcze takich „pacjentów NN” było w ciągu tych lat? Ile razy zwykli ludzie musieli ustąpić miejsca partii kłamców, hipokrytów i złodziei? PiS nigdy nie wyjaśnił tych przywilejów. Bo w ich świecie to nie jest patologia. To jest norma. Norma, w której jeden człowiek jest wart więcej niż cały system służby zdrowia. Emeryci z bólem serca czekający na koronarografię. Matki z chorymi dziećmi odsyłane z kwitkiem. Ludzie umierający w kolejkach, o których PiS tak chętnie opowiadał w opozycji, a potem sam stworzył system kastowy. „Solidarność” okazała się solidarnością z własnym prezesem. Reszta mogła czekać. #InstytutPrawdy #Polska #Zdrowie #Kaczyński

Jak ordynator szpitala, Kaczyńskiemu kule ortopedyczne do domu przywiózł. W poniedziałek 30 kwietnia 2018 roku przed domem Jarosława Kaczyńskiego na warszawskim Żoliborzu zatrzymał się samochód. Wysiadł z niego generał Grzegorz Gielerak, ówczesny dyrektor Wojskowego Instytutu Medycznego, razem z pielęgniarką. Wnieśli do środka kule ortopedyczne. Nie przez recepcję, nie przez oddział, nie przez kolejkę pacjentów czekających na przydział sprzętu. Bezpośrednio do prywatnego domu najpotężniejszego człowieka w Polsce. Ordynator, a właściwie szef całego wojskowego szpitala, generał, profesor, osobiście dostarczył sprzęt rehabilitacyjny liderowi partii rządzącej. Nie czekał na zlecenie z NFZ, nie wypełniał papierologii, nie stał w kolejce jak zwykły obywatel, który po złamaniu czy operacji kolana musi sam zorganizować sobie kule, wózek czy rehabilitację. Dla Kaczyńskiego system zadziałał błyskawicznie i po królewsku. W tym samym czasie w Sejmie trwał protest osób niepełnosprawnych i ich opiekunów. Ludzie na wózkach, z ciężkimi schorzeniami, domagali się godnego wsparcia, wyższych świadczeń, realnej pomocy państwa. PiS, partia „dobra zmiany” i „solidarności”, która obiecywała Polskę dla zwykłych ludzi, miała wtedy pełnię władzy. Premier, ministrowie, marszałkowie Sejmu, wszyscy pod kontrolą Kaczyńskiego. A zamiast realnej pomocy dla najsłabszych, mieliśmy spektakl: generał w mundurze wnosi kule do willi na Żoliborzu. To była codzienność rządów PiS. Kiedy zwykły Polak czekał miesiącami na rezonans, endoprotezę czy wizytę u specjalisty, dla „swoich” działał przyspieszony tor. Szpitale wojskowe, kliniki pod specjalnym nadzorem, osobiste kontakty z dyrektorami i generałami. Kaczyński od miesięcy jeździł do tego samego instytutu na zabiegi, generał Gielerak osobiście nadzorował kurację. A kiedy kolano odmówiło posłuszeństwa, sprzęt przyjechał pod drzwi prezesa. Nie był potrzebny VIP - room. PiS przez lata budował system, w którym lojalność wobec partii i jej szefa była przepustką do lepszej opieki. Publiczna służba zdrowia dla mas, prywatny albo „wojskowy” tor dla elity władzy. Kaczyński i jego otoczenie nigdy nie przeprosili za ten obrazek. Nie wytłumaczyli, dlaczego szef szpitala zamiast zarządzać placówką i walczyć o jakość leczenia dla żołnierzy i cywilnych pacjentów, jeździ z kulami do prywatnego domu polityka. Bo w ich świecie to było normalne. Normalne, że prezes partii jest traktowany jak monarcha. Normalne, że ordynator staje się posłańcem. Normalne, że państwo istnieje po to, żeby służyć tym, którzy je kontrolują Kule przywiezione osobiście przez ordynatora szpitala do domu Jarosława Kaczyńskiego to nie anegdota. To esencja rządów, w których jeden człowiek był ważniejszy niż tysiące pacjentów czekających w kolejkach. I dowód, że „dobra zmiana” dla jednych oznaczała bardzo dobrą, VIP-owską zmianę. Dla reszty – zwykłą, polską kolejkę i czekanie. #InstytutPrawdy #Polska #zdrowie #PiS