Search

Jachcy wrote that Kołodziejczak filed a notification against one of his collaborators. According to the entry, the MP said that the matter affected him deeply and that he did not expect accusations against him. The author assessed that the MP's mental state was shaken, and claimed that people were lynching him, someone wanted to destroy and trample him, and also forced him to behave in a certain way. #polityka #emocje #aktualności (translated)

The author wrote that Poland's financial security, strong reserves, and stable state institutions should not be subject to political experiments. He called for strengthening the elements that ensure the country’s resilience and security, instead of undermining its foundations. #bezpieczeństwo #Polska #gospodarka #PL (translated)

For 40 years, we have been producing and investing in Poland and we will continue to increase our capacities in the country. Over the past five years, we have increased our pharmaceutical production by 75%. At the same time, we are developing our production network in several locations. In the current geopolitical situation, this enhances the security of supply for patients and the company's resilience to crises – says Małgorzata Adamkiewicz, chairwoman of the supervisory board and co-owner of Adamed Pharma. #AdamedPharma #ProdukcjaLeków #InwestycjeWPolsce (translated)

With the current limitation, we cannot fully participate in NATO's plans regarding nuclear deterrence. Since nuclear deterrence is the "queen" of deterrence, this decision has strategic significance. Olekas emphasized that lifting the ban on the deployment of weapons of mass destruction would increase Lithuania's resilience and deterrence capabilities and remove the legal limitation that distinguishes it from other EU and NATO countries. #Litwa #brońmasowegrażenia #bezpieczeństwo (translated)

Cezary Tomczyk informed about the new uniform of the Polish Army in RYŚ camouflage, which — as he wrote — was the first such change in 33 years. He emphasized that in the "Szpej" operation, it was assumed that the equipment was to serve the soldier. Tomczyk wrote that in 2023 the warehouses were empty and the frontline units lacked equipment. He accused Antoni Macierewicz of sabotaging the Polish army and reminded that on November 16, 2015, as the head of the Ministry of National Defense, he canceled the purchase of uniforms. According to Tomczyk, they were not purchased in 2016 and 2017 despite the needs. He added that he filed a report on this matter to the prosecutor's office, and the proceedings were ongoing. Presenting data for the years 2023–2026, Tomczyk stated that the state of Grot carbines increased from about 50 to 110 percent of personnel levels, composite helmets from about 40 to 190 percent, and bulletproof vests from about 26 to around 70 percent. He added that the stock of night vision goggles increased by 60 percent, and the number of holographic sights doubled. According to him, the government of Donald Tusk and Władysław Kosiniak-Kamysz allocated around 10 billion PLN for individual equipment over three years, which is about 1.5 billion PLN more than in the previous eight years. Tomczyk wrote that the RYŚ camouflage reduced detectability by 30 percent compared to the previously used Panther, and at night it was twice less detectable than the popular Multicam. He stated that the pattern was patented and the Polish Army had exclusivity on it, tested by reconnaissance troops during the day and night, using night vision and from the air. The new fabric was to be seven times more abrasion-resistant, twice as breathable, and have 30 percent greater durability. The uniform was developed by the Special Forces Clothing Design Office, and it was tested by 500 soldiers from over 30 units — Tomczyk reported. He added that thousands of uniforms were to reach the army by the end of the year, and by the end of 2028, every soldier was to receive the new outfit. He also wrote that soldiers should know that the state supports them on the border with Belarus, in the air, and in cyberspace. #WojskoPolskie #nowymundur #armia (translated)

The author of the entry assessed that the speech calling for an end to the political war was manipulated and shifted the responsibility for the conflict onto the government. He claimed that for months Bogucki, Nawrocki, and their surroundings undermined the actions of the government and attacked the prime minister and ministers, and then presented themselves as supporters of calming the dispute. The author called such a message propaganda and accused its creators of erasing their own role in escalating the conflict. He also announced that he would remind Bogucki and Nawrocki of this statement during future appeals for responsibility and an end to the political war. He explained that he criticizes the right, Nawrocki's entourage, and the opposition more often than the government because—as he wrote—most of the statements containing manipulations, half-truths, or propaganda that he encounters come from that side. He added that he does not intend to look for examples of government criticism solely to maintain the appearance of balance, and he understands objectivity as applying the same measure to everyone. #Polska #Polityka #Odpowiedzialność (translated)

Zbigniew Bogucki cited a warning from the President of the Republic of Poland that difficult times do not mean a weak Poland, and the responsibility for the state should consist of daily building its resilience, not inciting fear. The president was also reported to have assessed that a policy based on fears cannot justify the lack of actions on important issues for Poles. As Bogucki reported, the president opposed the ongoing political war and pointed out that everyday matters are more important, including fuel costs and the situation of people commuting to work. He was also said to have expressed the belief that Poland can emerge from the current difficulties stronger if the government focuses on its tasks rather than on political disputes. #Polska #odporność #przyszłość (translated)

New routes are emerging, cargo is being redirected, risk is being assessed and absorbed. The danger lies in the assumption that resilience means safety. And this is not the case. Oil flows have recovered because market participants have accepted greater operational complexity and higher costs. The underlying threat remains – assesses Richard Meade, editor-in-chief of the industry magazine "Lloyd's List." #transportropy #BliskiWschód #konfliktyzbrojne (translated)

Dezinformacja to nie tylko problem informacyjny. To realne zagrożenie dla bezpieczeństwa państwa, demokracji i zaufania obywateli. Dziś, wspólnie z @PawelOlszewski spotkaliśmy się z ponad 20 organizacjami społecznymi i ekspertami, z którymi rozmawialiśmy o budowie odporności https://t.co/1bCYyMYMqN #Dezinformacja #Bezpieczeństwo #Demokracja #PL

Decyzje, a nie deklaracje napędzają polski przemysł. A fakty są takie: 86 umów dla polskich firm i jeden cel - wzmocnienie bezpieczeństwa Polski. W Muzeum Wojska Polskiego wspólnie z Wicepremierem, Ministrem Obrony Narodowej Władysławem Kosiniakiem-Kamyszem wręczyliśmy przedsiębiorcom umowy na realizację zadań na rzecz Sił Zbrojnych RP w 2026 roku. Za każdą z tych umów stoją ludzie, doświadczenie i konkretne kompetencje polskich przedsiębiorców, którzy zobowiązują się pracować na rzecz Wojska Polskiego. To kolejny filar, na którym budujemy odporność państwa. @MON_GOV_PL #Polska #przemysł #wojsko

Jest zgoda co do kondycji i roli branży tworzyw Paulina Hennig-Kloska, Minister Klimatu i Środowiska, w liście do uczestników konferencji zaznaczyła, że budowanie nowoczesnej gospodarki obiegu zamkniętego tworzyw sztucznych to jedno z głównych wyzwań dzisiejszej gospodarki, będących elementem odporności zarówno środowiskowej, jak i ekonomicznej, a także składową bezpieczeństwa surowcowego. #tworzywasztuczne #gospodarkaobieguzamkniętego #cyrkularność

MGŁA WOJNY - Polska w rosyjskim lustrze Na potrzeby tego tekstu przejrzałem 56 dostępnych publikacji z rosyjskich i białoruskich źródeł, od komunikatów i komentarzy po opracowania eksperckie. Szukałem nie tego, co Moskwa mówi do Polski, lecz tego, jak opisuje Polskę na własny użytek. Co Moskwa uznaje dziś za polską przewagę? Nie tylko armię. W rosyjskich analizach, i tu uwaga, za naszą przewagę uznaje się wolę polityczną, trwałość kursu wobec Rosji, powiązania sojusznicze i rolę Polski w zaopatrywaniu Ukrainy. Polska nie jest tam opisywana jako państwo, które łatwo przekonać do zmiany strony. Jest opisywana jako państwo, którego zdolność działania trzeba ograniczyć. To ważne rozróżnienie. Rosyjscy autorzy widzą, że spór w Polsce o zakres pomocy Ukrainie nie oznacza zgody na politykę Kremla. Widzą też, że zwiększamy własny potencjał wojskowy i jednocześnie potrzebujemy sojuszników do rozpoznania, dowodzenia i odstraszania. Na swój użytek zapisują więc 2 rzeczy naraz. Polska będzie przeciw Rosji, ale sposób, w jaki działa wraz z innymi, można próbować zakłócić. W tym obrazie naszą słabością nie jest brak stanowiska wobec Rosji. Jest nią możliwa różnica między stanowiskiem a zdolnością jego wykonania. Na przykład Żukowski rozpoznaje ponadpartyjną ciągłość polskiego kursu, a jednocześnie opisuje spory kompetencyjne między prezydentem a rządem (źródło: RSMD). Istomin wskazuje natomiast na zależność europejskich armii od amerykańskich zdolności rozpoznania i dowodzenia (źródło: RSMD). Dla Moskwy pytanie nie brzmi więc, czy Polska przestanie pomagać Ukrainie. Brzmi, jak długo potrafi pomagać pod presją, nie tracąc czasu na uzgadnianie własnej odpowiedzi. 25 września Putin zapewniał, że Rosja nie przygotowuje wojny z Europą, a równocześnie mówił o naruszaniu praw rosyjskojęzycznych w państwach bałtyckich (źródło: RBK). W swoich wypowiedziach zwracałem uwagę na sens takiego adresowania przekazu. Zagrożenie skierowane do jednego państwa wygląda inaczej z Tallinna, inaczej z Warszawy, inaczej z Madrytu. Moskwa nie musi przekonać całego Sojuszu do swojej wersji. Wystarczy, że utrudni mu wspólną ocenę sytuacji. Ten sam problem widać po stronie Sojuszu. Generał Alexus Grynkewich zwrócił się do sojuszników o szczegółowe informacje o incydentach hybrydowych i podjętych działaniach, aby lepiej rozpoznać podatności NATO i przyspieszyć wspólną ocenę zdarzeń (źródło: Politico). W przypadku Polski ważniejszy od retoryki jest kierunek uderzeń. Rosyjskie Ministerstwo Obrony potwierdziło atak na przejście w Jahodynie i skład kolejowy w pobliskich Rymaczach, przedstawiając uderzenia w przejścia graniczne jako sposób zakłócania dostaw (RBK). Rosyjscy komentatorzy pisali następnie o ruchu lotniczym w rejonie Rzeszowa, obciążaniu obrony powietrznej i potrzebie powtarzania takich działań przez 2–3 miesiące (Moskowskij Komsomolec; Moskowskij Komsomolec). Ten horyzont sięga początku zimy 2026/2027. Nie twierdzę, że uderzenie po ukraińskiej stronie granicy jest uderzeniem w samą Polskę. Twierdzę, że z perspektywy Moskwy można uderzać w ukraińską logistykę tak blisko Polski, aby koszt ochrony własnej przestrzeni i utrzymania dostaw ponosiła też Warszawa. Aby musiała reagować w rytmie narzuconym przez Moskwę. To różnica zasadnicza. Wegecjusz pisał, że - rzeczy nagłe przerażają przeciwnika, a do rzeczy powtarzalnych przeciwnik przywyka. Nie przywołuję go dla ozdoby tego tekstu. Zawsze, gdy chcę unikać halucynacji analitycznych, wracam do klasyków strategii. W tym współczesnym przypadku pierwszy alarm uruchamia uwagę państwa, kolejny wymusza procedurę, a następne zaczynają zużywać czas, ludzi i sprzęt. Reakcja staje się rutyną, której częstotliwość i koszt przeciwnik może mierzyć. Jeżeli zakłócenie staje się zwykłym elementem dnia, przeciwnik uzyskuje efekt bez przekroczenia progu otwartej wojny i zużywa nasze zasoby, nie ponosząc porównywalnego kosztu. Tak rozumiem próbę oswojenia Polski z naciskiem w ramach rosyjskiej „Nowej Wojny”, którą opisuję pojęciem Wojny Zrównoważonej. Odróżniam ją od rzekomej „doktryny Gierasimowa”, nazwy, którą Mark Galeotti później sam uznał za mylącą (źródło: „Foreign Policy”). W tym miejscu wracam do mojego niedawnego tekstu Glazomier–Bystrota. Moskwa mierzy odległość, czas reakcji i koszt kolejnych alarmów, po czym sprawdza, jak szybko może ponowić nacisk. Nie mam dowodu, że rosyjskie ministerstwo, komentatorzy i politycy działali według jednego wrześniowego harmonogramu. Widzę zbieżność kierunku działań. To przesłanka do badania operacji kaskadowej, nie dowód na jeden plan. Rosyjskie teksty o naszej polityce pokazują drugi obszar pomiaru. Ich autorzy nie zakładają, że Polska nagle zmieni stosunek do Rosji (jak mogą to zrobić Niemcy, Węgry, Słowacja czy nawet Czechy). Dostrzegają za to możliwość sporów o to, kto podejmuje decyzję, jakie ryzyko wolno podjąć i kto poniesie jego koszt. Różnica między trwałością strategicznego kursu a sprawnością wykonania jest dla Moskwy przestrzenią działania. Silna armia nie usuwa tej podatności. Może ją nawet przesłonić, jeśli całą rozmowę o odporności sprowadzimy do liczby kupionych systemów obronnych i ofensywnych, zamiast pytać o reakcję, która podnosi koszt rosyjskich działań i utrudnia osiągnięcie ich celu. Widzę też dalszy scenariusz rosyjskich operacji, ale oznaczam go jako moją hipotezę. Powtarzalne zdarzenia poniżej progu wojny mogą osłabiać uwagę i gotowość, zanim nastąpi poważniejszy incydent o spornej atrybucji. Nagła groźba eskalacji mogłaby wówczas posłużyć do wymuszenia rozmów ponad głowami państw, których bezpieczeństwo jest przedmiotem sporu. To wariant NATISKU, którego wskaźniki trzeba obserwować, a nie ogłaszać jako podjętą już przez Kreml decyzję. Moja ocena jest następująca. Rosja nie musi dziś planować pełnoskalowej wojny z Polską, żeby osłabiać naszą zdolność wspierania Ukrainy i testować spójność NATO. W rosyjskim obrazie Polska jest przeciwnikiem konsekwentnym, lecz działającym w sieci zależności. Dlatego nacisk może być kierowany nie na zmianę naszej deklarowanej polityki, ale na czas, koszt i spójność jej wykonania. Odporność zaczyna się przed następnym Jahodynem. Musimy wiedzieć, kto zbiera obraz zdarzenia, kto podejmuje decyzję i kto przedstawia ją nam oraz sojusznikom. Inaczej rosyjskie tempo operacji znów okaże się szybsze od naszego procesu decyzyjnego. Pozdrawiam i dziękuję #Polska #wojna #Rosja

Angażując się w pracę grupy G20, postrzegamy ten format jako kluczowy do odbudowy zaufania w relacjach międzynarodowych i wypracowania odpowiedzi na najważniejsze wyzwania współczesnego świata – od bezpieczeństwa gospodarczego, przez odporność łańcuchów dostaw, po stabilność systemu handlowego. W tym kontekście istotnym krokiem w kierunku bardziej reprezentatywnego ładu była decyzja o rozszerzeniu tego formatu tak, aby każdy region mógł być reprezentowany. W roku 2023 włączono do G20 Unię Afrykańską. To była dobra decyzja. Wzmocniła głos kontynentu afrykańskiego, lepiej odzwierciedlając rzeczywiste procesy zachodzące w gospodarce światowej. Teraz czas, aby w G20 wybrzmiał także głos Europy Środkowej, dotychczas nieobecny na tym forum – regionu dynamicznie się rozwijającego i mającego nieco inną perspektywę oraz doświadczenia od swoich zachodnich przyjaciół. Polska będzie głosem tego regionu jako państwo, które rozumie zarówno wyzwania rozwojowe, jak i znaczenie stabilnych reguł gry w gospodarce międzynarodowej. Europa Środkowa, współtworząca Inicjatywę Trójmorza, nie jest dziś przestrzenią nadrabiania zaległości wobec bardziej rozwiniętych części kontynentu. To region dynamicznego wzrostu, rosnącej innowacyjności i wyjątkowej energii do działania. To jeden z najbardziej perspektywicznych obszarów rozwoju gospodarczego na świecie. Fundamentem tej dynamiki jest współpraca, także w obszarze infrastruktury i energii. Wzmacnianie połączeń transportowych, rozwój korytarzy północ–południe oraz inwestycje w bezpieczeństwo i dywersyfikację źródeł energii – to wszystko przekłada się bezpośrednio na odporność naszych gospodarek. - Prezydent RP @NawrockiKn, wystąpienie podczas debaty generalnej 81. Sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ #G20 #MiędzynarodoweRelacje #RozwójGospodarczy

W Redzikowie wezwano Policję zamiast strzelać do drona. Prawidłowo! Zacznijmy raczej mówić o tym jak ważne zadania dziś realizuje Policja i dajmy im narzędzia. Jeśli cywilny BSP naruszył strefę zakazu lotów w pobliżu bazy, a nie był środkiem bojowym to podstawa jest ustalenie operatora. Po co wykonuje lot? Jakiego jest pochodzenia? Skąd pozyskał drona? Z kim ustalał ten lot? Czy jest więcej takich lotów? W tym wypadku sprawca został wykryty, zlokalizowano miejsce działania operatora i uruchomiono służby. Drony cywilne wysyłają swoją pozycję i pozycję operatora przez radio. W całym ID jest możliwość identyfikacji. Zestrzelenie (o ile możliwe) daje tylko utratę najważniejszego inf: kto, skąd i po co nią sterował. Trzeba mieć zdolności do wykrycia i strącenia drona, ale nie warto używać wojskowego sprzętu by pozbawić się wiedzy. Redzikowo przypomina że zagrożenie nie ma już wielkiego związku z przebiegiem granicy czy frontu i występuje wewnątrz kraju. Załączona mapa zagrożenia militarnego BGK dobrze to pokazuje. Cele są w miastach oraz w infrastrukturze: również na zachodzie kraju: przemysł, chemia, energetyka, transport, gęstość zaludnienia. Dla zagrożeń CBRN mapa wyglądałaby pewnie jeszcze inaczej i prawdopodobnie znacznie bardziej „czerwono” Dlatego podstawowym obszarem budowania odporności muszą być miasta. Tam potrzebujemy ochrony ludności, ratownictwa obywatelskiego, rozproszonej detekcji i zdolności przeciw-hybrydowych. Nie chodzi o to, żeby do wszystkiego strzelać. Chodzi o to, żeby wszystko istotne wykryć i zareagować. Na pierwszej linii w tym wypadku jest Policja i SG. Kto widzi, ten decyduje. #Policja #drony #bezpieczeństwo