Search

The Jetten cabinet is raising taxes, but where does it want to take the Netherlands? Filling the treasury is not a vision. The government grows like self-rising flour and suffocates the Netherlands with regulations. Cut your own expenses. So that working pays off and entrepreneurs can move forward. #AFB #AFB https://t.co/TseM5ZDaJx #Belastingen #Overheid #Nederland (translated)

Column: BRUTALE, PROTSERIGE LEEGROOF VAN NEDERLAND Max von Kreyfelt Defensie kan bij 3,6 miljard euro aan verplichtingen niet aantonen waarom opdrachten buiten de normale aanbestedingsregels zijn verstrekt. Geen tas met bankbiljetten is zoekgeraakt. Er ontbreekt iets veel belangrijkers: controle op de besteding ervan. Toch verschijnt de politieke leiding voor de camera alsof zij zojuist eigenhandig Europa heeft gered. Nieuwe tanks, drones, raketten en miljarden worden aangekondigd met het enthousiasme van kinderen die speelgoed mogen uitzoeken op kosten van hun ouders. De houding kaarsrecht, de vlaggen gestreken en de mond vol nationale veiligheid. Het is een brutale, protserige vertoning terwijl Nederland financieel en moreel wordt leeggeroofd. De Algemene Rekenkamer constateerde over 2025 voor 4,4 miljard euro aan fouten en onzekerheden. Bij 3,6 miljard daarvan was onvoldoende onderbouwd waarom uitzonderingen op de aanbestedingsregels werden gebruikt. Defensie noemt dat een administratieve onvolledigheid. Natuurlijk. Wanneer een bijstandsmoeder één formulier verkeerd invult, heet dat fraude. Wanneer een ministerie miljarden onvoldoende verantwoordt, ontbreekt er kennelijk slechts een nietje. Aanbestedingsregels bestaan om vriendjespolitiek, overbetaling en bevoordeling te voorkomen. Wie daarvan afwijkt, moet kunnen uitleggen waarom. Defensie kon dat niet. Tegelijkertijd ontbrak een specifiek beleid tegen fraude en corruptie. Meer geld, minder concurrentie en gebrekkige controle: bij iedere gewone organisatie zouden de alarmbellen afbreken. In Den Haag wordt er een vlaggetjesdag van gemaakt. Het contrast is stuitend. Burgers betalen steeds meer voor wonen, energie, boodschappen en zorg. Ouderen wachten op ondersteuning. Jongeren kunnen geen huis vinden. Boeren, ondernemers en zelfstandigen worden bedolven onder regels en belastingen. Voor hen is iedere euro schaars en iedere komma verplicht. Maar zodra het woord ‘veiligheid’ valt, verandert de schatkist in een geldautomaat zonder pincode. Wie vragen stelt, begrijpt de geopolitieke ernst niet. Wie bonnetjes verlangt, helpt vermoedelijk Poetin. En wie wil weten welke bedrijven miljardencontracten kregen en waarom, brengt vanzelfsprekend onze nationale veiligheid in gevaar. Zo wordt het land niet in één spectaculaire roof leeggehaald. Het gebeurt contract voor contract, uitzondering na uitzondering, verpakt in plechtige verklaringen over verantwoordelijkheid. De burger ontvangt de rekening; de leverancier het geld; de minister een fotomoment. Nederland wordt niet uitsluitend beroofd van miljarden. Het wordt beroofd van het recht te controleren wat er met die miljarden gebeurt. En terwijl de politieke pauwen hun defensieveren spreiden, wordt achter het podium de staatskas naar buiten gedragen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Defensie #Corruptie #Nederland

Voor Jan Modaal is de schatkist altijd leeg. Boodschappen onbetaalbaar, zorgpremie omhoog, energierekening een drama - en dan luidt het antwoord uit Den Haag steevast: broekriem aanhalen. Maar zodra D66-minister Sjoerdsma in een achterkamertje een akkoordje sluit met links, blijkt er ineens 1,1 miljard euro extra te zijn voor ontwikkelingshulp. Elfhonderd miljoen, opgehoest door bakkers, timmerlieden, chauffeurs en verpleegkundigen. FVD-Kamerlid Iem Al Biyati ging er met gestrekt been in, en volkomen terecht. Waarom hebben buitenlandse ngo's en dubieuze regimes altijd voorrang op de eigen bevolking? https://t.co/zmDShzpDjJ #Schatkist #Ontwikkelingshulp #Economie

We hebben de verzorgingsstaat uitgekleed om linkse hobby’s te financieren. Asiel is zo’n linkse hobby die ons ruim €20 miljard per jaar kost. Dit gaat ten koste van de gewone Nederlander. Die kan het buurthuis, de bibliotheek, de streekbus en het bejaardentehuis op zijn buik schrijven. En @SanderSchimmelp, jij kleine droeftoeter: iedere asielzoeker krijgt een huis! Nu snap jij daar als GRAAF 🤢 natuurlijk geen bal van, maar óók dat gaat ten koste van de Nederlander die hier al decennialang bijdraagt aan de schatkist. Zelfingenomen dwerghamster. https://t.co/lFiyQYUkKF #verzorgingsstaat #asiel #Nederland

Grondige belastinghervormingen in Nederland zijn al 25 jaar een dode letter door de invloed van deelbelangen en sterke lobby's, waardoor ongewenste fiscale uitzonderingen, zoals de regeling voor kleine brouwers, blijven bestaan en het huidige systeem complex en ondoorzichtig blijft, met een aanzienlijke financiële impact op de schatkist. #belastinghervormingen #politiek #financiën

Dom. Dom. Omdat steeds minder mensen de hier belaste sigaretten kopen, dalen de inkomsten voor de Nederlandse schatkist flink. Vorig jaar werd 400 miljoen euro (15 procent) minder aan tabaksaccijns geïncasseerd. Die trend lijkt zich dit jaar door te zetten https://t.co/gXMvD9xthJ #tabak #accijns #Nederland

Na Box 3 wordt middenklasse ook tot zijn dood belast. Er was een tijd dat Nederlanders belegden voor hun kinderen. Niet voor prestige. Niet voor een villa aan het Comomeer. Niet om zichzelf “vermogend” te voelen. Gewoon voor later. Voor een studie. Voor een eerste huis. Voor een buffer als het leven tegenzit. Voor de stille gedachte dat je kinderen het misschien iets makkelijker zouden krijgen dan jij. Dat was ooit de belofte van verantwoordelijkheid. Je werkte, betaalde belasting, spaarde wat overbleef, belegde voorzichtig, liet de tijd zijn werk doen en hoopte dat er aan het einde van je leven iets overbleef om door te geven. Maar ergens is dat morele contract verschove Wat vroeger zorg voor je gezin was, wordt steeds vaker gezien als een fiscale kans voor de staat. Tijdens je leven betaal je belasting over je inkomen. Daarna over je consumptie. Over je woning. Over je spaargeld. Over je beleggingen. Vanaf 2028 mogelijk zelfs over papieren rendement dat je nog niet hebt verkocht. En als er na al die jaren discipline nog iets overblijft voor je kinderen, dan staat de overheid opnieuw aan het bed van de overledene. Niet met verdriet. Niet met dankbaarheid. Maar met een aanslag De discussie wordt nu verkocht als een debat over ongelijkheid. En ja, die ongelijkheid bestaat. Wie ouders met een koophuis heeft, begint straks vaak met een enorme voorsprong. Volgens cijfers die NOS aanhaalt, erven kinderen van 75-plussers met een huurwoning gemiddeld veel minder dan kinderen van ouders met een koopwoning; in sommige vergelijkingen loopt dat verschil op tot twintig keer zoveel. Dat is een reëel probleem. Maar de oplossing kan niet zijn dat de middenklasse opnieuw de makkelijkste prooi wordt. Want de echte elite vindt routes. Die heeft BV’s, estate planners, stichtingen, adviseurs en internationale structuren. De onderkant heeft meestal weinig te erven en betaalt vaak geen erfbelasting. Daartussen zit het gezin dat precies genoeg heeft opgebouwd om zichtbaar te worden, maar niet genoeg om zich te verdedigen De leraar met een afbetaald huis. De ondernemer met een kleine zaak. De kapster en de taxichauffeur die samen een ton hebben belegd. De ouders die elke maand iets opzijzetten voor hun kinderen. Zij worden in dit debat te snel vermomd als “vermogend”. Maar dit is geen abstract vermogen. Dit is uitgestelde consumptie. Dit zijn vakanties die niet zijn genomen. Auto’s die langer zijn doorgereden. Avonden overwerken. Jaren discipline. Het is liefde in financiële vorm. En precies dat lijkt Nederland steeds minder te begrijpen. Een gezin dat iets wil nalaten, is geen fiscale maas. Een vader die belegt voor zijn kind, is geen ongelijkheidsmachine. Een moeder die spaart voor later, is geen probleem voor de schatkist. Toch verschuift de taal. Eerst was vermogen opbouwen verstandig. Nu klinkt het verdacht. Eerst was nalaten aan je kinderen een teken van zorg. Nu wordt het gepresenteerd als iets waar de samenleving “recht” op heeft. Dat is de echte culturele draai Nederlanders beleggen niet meer alleen voor hun kinderen. Ze beleggen steeds vaker met het gevoel dat de overheid alvast meerekent. Een deel voor box 3. Een deel voor inflatie. Een deel voor toekomstige regels. En aan het einde: nog een deel bij overlijden. Dan moet je niet verbaasd zijn dat mensen hun vermogen anders gaan structureren, eerder gaan schenken, minder vertrouwen hebben of zich afvragen waarom ze überhaupt nog zo braaf zouden opbouwen. Een land dat gezinnen vertelt dat ze zelfstandig moeten zijn, maar hun zelfstandigheid telkens opnieuw belast, zaagt aan zijn eigen fundament. Want vermogen doorgeven is niet alleen economie. Het is continuïteit. Het is familie. Het is de gedachte dat jouw arbeid niet ophoudt bij jouw dood, maar nog iets mag betekenen voor wie na jou komt. Als de staat zelfs dat moment steeds meer naar zich toetrekt, verandert de burger langzaam van vader, moeder, kind en erfgenaam in iets kleiners. #belastingklimaat #middenklasse #vermogensopbouw

Dit is hoeveel rendement je kwijt bent als je de S&P 500 simuleert met de nieuwe Box 3 wet. De overheid vraagt mensen om 70% van hun toekomstige rendement in te leveren voor 2,4 Miljard voor de schatkist. Disproportioneel. https://t.co/RwKm30oSJy #Investeren #SP500 #Box3