Search

Twee vrouwen met rood geverfde handen voor het Nationaal Monument op de Dam. Het beeld van omhooggehouden bebloede handen roept bij velen direct herinneringen op aan de beruchte lynchpartij in Ramallah (2000), toen twee Israëlische reservisten werden afgeslacht door een Palestijnse menigte en de dader trots zijn rode handen liet zien. IJskoude provocatie of totale historische blindheid? #Amsterdam #17september #IsraëlManifestatie #Amsterdam #Israël #Geschiedenis

Een groep voormalige internationale topvoetballers, waaronder wereldkampioenen, heeft opgeroepen tot verandering bij FIFA en beschuldigt voorzitter Gianni Infantino van blindheid door macht, terwijl zowel de KNVB als de UEFA hun vertrouwen in hem hebben opgezegd na zijn ingetrokken plan om WK-rechten te verkopen. #Infantino #FIFA #voetbal

Een premier met een attitude-probleem Terwijl het platteland zucht onder de dwingende stikstofregels en de gemiddelde Nederlander zich afvraagt hoe hij de energierekening moet betalen, vindt de @MinPres van dit land blijkbaar de tijd om een middagje model te spelen voor een high-end glossy. Prioriteiten moet je hebben, nietwaar? En alsof de glamoureuze foto nog niet pijnlijk genoeg is, trakteert hij de lezer direct op een ronkend citaat over een 'goed gefinancierde en georganiseerde aanval op de queer-community' waar we tegen moeten 'terugvechten'. Het is de bekende, selectieve blindheid die we van de D66-elite gewend zijn. Jetten waarschuwt graag voor abstracte gevaren in glossy tijdschriften, maar de echte olifant in de kamer durft hij niet te benoemen. Vraag hem eens naar de veiligheid van homo’s en vrouwen in de straten van onze grote steden. Vraag hem naar het Sloterpark of de wijken waar de straatcultuur de dienst uitmaakt. Maar nee, over de toenemende intolerantie vanuit de islamitische hoek blijft het angstaanjagend stil. Dat past immers niet in het linkse, multiculturele sprookje. In plaats daarvan blinkt deze premier vooral uit in afwezigheid wanneer het er echt op aankomt. Als boeren in Brabant demonstreren omdat hun toekomst wordt afgepakt, schittert Jetten door afwezigheid. Zodra er echt leiderschap en ruggengraat gevraagd worden om met boze burgers in gesprek te gaan, kruipt hij steevast weg onder z'n bureau in het Haagse torentje. Maar vergis u niet zodra de camera's van een modeblad draaien, staat Rob vooraan. Dit is de tragiek van het kabinet-Jetten: een premier die liever acteert dat hij staatsman is, dan dat hij er daadwerkelijk één is. Een man van glossy covers en holle frasen, die de werkelijke problemen van de Nederlandse burger reduceert tot een decorstuk voor zijn eigen ijdelheid. Hoe vind je zelf dat het gaat, Rob? Wanneer stop je met acteren dat je de premier van alle Nederlanders bent? #politiek #Nederland #leiderschap

De selectieve blindheid van Sharon Dijksma Toen ik las dat de Utrechtse burgemeester Sharon Dijksma bewust geen aangifte deed van de bestorming van de raadszaal door Pro-Palestina-demonstranten en Extinction Rebellion-aanhangers, dacht ik even: dit is het zoveelste voorbeeld van bestuurders die wegkijken, onderdeel van de selectieve rechtsstaat waarin wij inmiddels lijken te leven. Maar toen raadslid @yvonne_hessel wél aangifte deed, de @politie onderzoek instelde, het dossier naar @Het_OM stuurde en dat dossier daar vervolgens simpelweg 'zoekraakte', kreeg ik toch het sterke vermoeden dat er meer speelde. U denkt misschien: wat slordig dat zo'n dossier zoekraakt. En dat is zonder meer het geval. Dit is ambtelijke nalatigheid en onzorgvuldigheid met een hoofdletter. Maar wanneer u iets verder uitzoomt, ziet u misschien iets anders. Iets wat veel zorgelijker is dan slordigheid alleen. Het gaat namelijk om een patroon. Een patroon waarin ordeverstoorders die de bestorming van een democratische instelling tot politiek instrument maken, opvallend vaak op begrip of terughoudendheid van de overheid kunnen rekenen. Dijksma, als hoofd van de driehoek burgemeester, politie en Openbaar Ministerie, zei over de mogelijke celstraffen tot vier jaar: ‘Ik geloof niet dat er iemand is die dat hen wil aandoen.’ Maar dat is een opmerkelijke uitspraak voor een burgemeester. In een goed functionerende rechtsstaat bepaalt namelijk de rechter welke straf passend is, niet de burgemeester. En toch is dat precies de indruk die achterblijft. De ordeverstoringen in de raadszaal bleven zonder strafrechtelijke gevolgen, terwijl die daarbuiten wél werden aangepakt. En nu blijkt dat het dossier van de enige serieuze aangifte spoorloos is verdwenen? Ik zal hier niet beweren dat Dijksma deze aangifte persoonlijk achter een archiefkast heeft gegooid of door de papierversnipperaar heeft gehaald, daarvoor ontbreekt ieder bewijs. Maar de timing, de eerdere bewuste keuze om geen aangifte te doen en de uitspraak over celstraffen maken de geur van een beerput onmiskenbaar. En die beerput stinkt naar de morele rot van een burgemeester die kennelijk de grens tussen protest en intimidatie laat vervagen wanneer de daders de 'juiste' ideologie aanhangen. De bestormers van de Utrechtse raadszaal zijn geen argeloze activisten. Zij hangen het gedachtegoed aan van een terreurorganisatie die op 7-oktober 2023 een barbaarse pogrom uitvoerde: vrouwen verkrachtte, baby’s vermoordde, families levend verbrandde en gijzelaars meesleepte de donkere tunnels onder Gaza in. Zij maken democratische vergaderingen onmogelijk en verwachten vervolgens dat de overheid hen met fluwelen handschoenen behandelt. En Dijksma wekt op zijn minst de indruk dat daarvoor opvallend veel begrip bestaat. Vergelijk dit even met hoe dezelfde bestuurders reageren wanneer boeren, coronademonstranten of andere burgers, die niet binnen het gewenste ideologische kader passen, de openbare orde verstoren. Dan is de rechtsstaat opeens keihard, celstraffen geen taboe en de dossiers liggen prompt bovenop de stapel. In dit geval verdwijnt een aangifte in de verstikkende mist van de bureaucratie. Wie deze gebeurtenissen naast elkaar legt, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat hier meer speelt dan louter bureaucratische slordigheid: het is een keuze. Een keuze die een duidelijke boodschap afgeeft: als je de ideologie van de Palestijnse zaak omarmt, inclusief de ontkenning van Israëls bestaansrecht en de verheerlijking van 7-oktober, dan mag je de raadszaal bestormen zonder consequenties. Terwijl Dijksma zich presenteert zich als hoedster van de openbare orde en de rechtsstaat faciliteert zij kennelijk een climate of impunity voor wie de democratische instituties ondermijnt onder het mom van ‘klimaat’ of ‘Palestina’. Zij creëert daarmee precies de condities waaronder de extremisten kunnen floreren, als zwarte schimmel tegen een vochtige binnenmuur. Deze extremisten krijgen namelijk de zekerheid dat de staat niet zal optreden. En die constatering is vernietigend. Niet alleen voor de geloofwaardigheid van het Utrechtse gemeentebestuur, maar voor de rechtstaat, voor het fundamentele principe dat de wet voor iedereen geldt, dat iedereen voor de wet gelijk is. Zij spreekt over proportionaliteit terwijl zij de realiteit van intimidatie, de intenties van de activisten en de consequenties voor de democratie negeert. Dat is geen zorgvuldige afweging. Dat is selectieve blindheid. En het is vernietigend voor het vertrouwen in de rechtstaat. #Rechtsstaat #Democratie #Activisme

Djan van der Kraan (20), die sinds zijn geboorte blind is, geeft zelfstandig les op het mbo en wordt door zijn studenten zelfs beter ervaren dan andere docenten, omdat hij door zijn andere zintuigen en sterke geheugen bijzonder goed inspeelt op hun behoeften. #InclusiefOnderwijs #Blindheid #Onderwijs

Ivar Noordstra, een biomedisch wetenschapper van het Radboudumc, heeft de Envision Award gewonnen met een microscoopfoto van het embryonale oog van een zebravis, dat belangrijke inzichten kan bieden voor het herstel van blindheid bij mensen, vooral bij patiënten met het Ushersyndroom, door de mechanismen van zelfherstel in het netvlies te bestuderen. #EnvisionAward #blindheid #zebravis

Hallucinant stukje uit het vragenuur waarin @monakeijzer terechte vragen stelt rondom de lasten waar de middenstand onder kreunt, en Stientje @ministerKGG blijkbaar zelf niet in de gaten heeft hoe ze eventjes haarscherp de toondove blindheid van #D66 etaleert. https://t.co/K1vZQjWbj1 #politiek #middenstand #vragen

Bij seksuele delicten (aanranding, verkrachting, etc.) buiten de huiselijke kring is er een sterke oververtegenwoordiging van daders met niet-westerse migratieachtergrond. CBS-data laat jarenlang een factor 3,6x oververtegenwoordiging zien voor niet-westerse herkomst bij seksuele misdrijven. Bij seksuele uitbuiting ligt het aandeel daders met migratieachtergrond rond de 90%. In oudere politiestats uit grote steden (bv Amsterdam) was driekwart van de verkrachters en aanranders allochtoon, terwijl ze een veel kleiner deel van de bevolking uitmaakten. Groepsbetastingen, straatintimidatie, “taharrush” achtige incidenten en bepaalde zedenzaken in uitgaansgebieden of festivals tonen een patroon dat sterk gecorreleerd is met herkomst uit culturen waar respect voor vrouwen en consent anders is ingebed (Noord-Afrika, Midden-Oosten, etc.) Het is legitiem om te zeggen: Het is onvolledig en misleidend om te doen alsof het gevaar van buiten (straat, openbaar vervoer, festivals) vooral een “algemeen mannenprobleem” is zonder herkomst te benoemen. Dat negeert: Dat autochtone Nederlandse mannen ook geweld plegen, maar absoluut niet in dezelfde mate oververtegenwoordigd zijn bij publieke zedendelicten. Dat massamigratie uit hoog-criminaliteitslanden (Marokko, Somalië, Afghanistan, Irak, Eritrea, Syrië etc) het veiligheidsgevoel van vrouwen meetbaar verslechtert, zie ook CBS over vrouwen die onveilige plekken mijden. Dat cultuur en mentaliteit (opvattingen over vrouwenrechten, eer, seksualiteit) een rol spelen naast sociaaleconomische factoren. Dat ontkennen helpt slachtoffers niet. De weigering om de roze olifant te benoemen — uit angst voor “stigmatisering” — zorgt ervoor dat het probleem blijft etteren en vrouwen in hun eigen land minder vrij kunnen bewegen. Beste Olcay, je bent geen feminist, je hebt last van ideologische blindheid. #SeksueelGeweld #Migratie #VeiligheidVrouwen

Daan de Kort, voorzitter van de parlementaire enquêtecommissie Corona, staat voor de uitdaging om de openbare verhoren over het coronabeleid te leiden, een taak die bijzonder is gezien zijn geschiedenis van vrijwel blindheid en zijn politieke loopbaan die begon na een zware ziekte op vijftienjarige leeftijd. #DaanDeKort #coronabeleid #parlementaireenquête