Search

Sander Sassen wrote that of the 70,000 people invited to the climate consultation, approximately 6 percent responded. According to him, a panel of 175 people was formed from that group through weighted lottery. He argued that participation in itself selected people based on interest and opinions, resulting in the panel not being a representative cross-section of the Netherlands. According to Sassen, the assignment was also limited beforehand: the consultation was not about whether climate policy should be implemented, but about its scope and ways in which the Dutch could eat, travel, and consume more climate-friendly. Documents requested through the WOO showed, according to him, that among others, Extinction Rebellion had provided input for the invitations, guiding principles, and knowledge panel. According to Sassen, critical experts were selectively fact-checked or neutralized. He concluded that the citizen consultation was therefore not a neutral democratic instrument but a process with a left-progressive and, in his view, even left-activist inclination. #Klimaatbeleid #Democratie #Feiten (translated)

Minister Karremans hoopt met nieuwe regels eindelijk de geluidshinder door Schiphol onder controle te krijgen, maar deskundigen wijzen op zwakke plekken, waardoor het onduidelijk is of deze maatregelen echt zullen werken of dat het probleem weer naar de rechter verschoven wordt. #Schiphol #Geluidsoverlast #Luchthavenverkeer

Nou jongens en meisjes.. ik heb vandaag weer een prachtig Haags kunstwerk gevonden. Geen schilderij, geen standbeeld en ook geen nieuwe rekening van Brussel.. nee, nee, een echte beslisnota van Buitenlandse Zaken. Je weet wel, zo un papier waarvan je na 3 regels lezen denkt.. wtf.. hebben jullie hier nou echt een ministerie voor nodig of had een groepsapp ook gekund? Een Kamerlid van #FVD stelt gewoon vragen. Geen raket, geen molotovcocktail, geen toverboek van Poetin.. gewoon vragen. Hij noemt daarbij onder anderen Jeffrey Sachs, John Mearsheimer en Douglas Macgregor en vraagt het ministerie om inhoudelijk op hun kritiek in te gaan. Dat verzoek van @PvanHouwelingen ook kritische deskundigen aan tafel te horen staat bovendien gewoon in de Kamerstukken. En dan komt het ministerie met de Haagse toverspreuk.. pro Russische narratieven, desinformatie. Klaar. De discussie is afgelopen. Ik moest daar dus even van bijkomen.. want stel je voor dat wij dat in mijn mahala zouden doen. Dan komt me tante binnen en vraagt.. Wie heeft die gouden ketting gestolen? En ik zeg.. Dat is een narratief uit de verkeerde familie. Iedereen.. Ja maar.. waar is de ketting? Ik.. DESINFORMATIE. Iedereen.. Maar hij ligt letterlijk op tafel. Ik.. KREMLIN!! Hahaha.. zo kun je natuurlijk iedere discussie winnen. Je hoeft alleen maar een woord te vinden waarmee je de vraagsteller verdacht kunt maken. Maar het mooiste staat gewoon in die nota zelf. Daarin wordt geadviseerd om kort te antwoorden, het regeringsbeleid opnieuw te bevestigen en bewust niet mee te gaan in de genoemde frames. Dat is dus niet mijn interpretatie van een of andere Facebook tante.. dat staat in het document waar we het over hebben. En daar begint mijn Romkinja hoofd pas echt van te roken hè., Want als iemand onzin verkoopt, is het toch juist heerlijk makkelijk om die persoon onderuit te halen? Zeg gewoon.. argument 1 klopt niet omdat.. Argument 2 klopt niet omdat.. Deze historische bewering is onjuist omdat.. Deze bron zegt inderdaad X, maar daaruit volgt niet Y omdat.. Klaar. Dan heb je debat. Zo moeilijk is dat toch ghudverredumme niet?? Maar jouw argument lijkt op een narratief dat wij niet leuk vinden.. is geen inhoudelijk antwoord. Dat is de politieke versie van mijn neefje die bij de kaarten verliest en ineens zegt dat het spel niet eerlijk is. En hier moet je #FVD dus in ieder geval 1 ding nageven.. Van Houwelingen @PvanHouwelingen blijft vragen om die discussie. Hij heeft expliciet gevraagd om kritische deskundigen zoals Sachs en Macgregor naast andere deskundigen te horen en met elkaar in debat te laten gaan. Of je het vervolgens eens bent met die deskundigen, is een 2e discussie. Maar mogen ze hun argumenten op tafel leggen? Ja natuurlijk.. waarom niet?? Sterker nog.. als Den Haag ervan overtuigd is dat die argumenten ondeugdelijk zijn, zou je verwachten dat ze daar juist gretig gebruik van maken. Want stel je even voor hoe heerlijk simpel het zou zijn. Jeffrey Sachs komt binnen. Ministerie.. Professor, uw argument klopt niet. Sachs.. Waarom? Ministerie.. Hier zijn 37 pagina’s echte bewijs. Kamer.. Oehhh. Publiek.. Laat verdomme maar zien. Dat is DEMOCRATIE. Niet.. Professor, uw argument klinkt als Russische propaganda. Maar welk argument? Dat gaan we niet bespreken. Waarom niet? Omdat het Russische propaganda is. Maar hoe weet u dat? Dat staat hier in het antwoord. 😂 Dat is geen debat meer. Dat is een administratieve circus ouroboros. Het ministerie verwijst naar zijn eigen conclusie om de vraag niet inhoudelijk te hoeven beantwoorden. En ondertussen zit de burger thuis met oorlog, miljarden euros, sancties, wapenaankopen, Europese defensieplannen en een toekomst waar niemand precies weet hoe die eruitziet.. terwijl Den Haag zich druk maakt over de vraag of een argument misschien in het verkeerde narratievenmandje zit. Kom op zeg. Als een FVD Kamerlid een vraag stelt waar je het totaal mee oneens bent, sla hem dan inhoudelijk om de oren. Niet met een sticker. Met feiten verdomme! Niet met desinformatie.. Met bewijs. Niet met Kremlin narratief.. Met argumenten. Want als je werkelijk overtuigd bent van je eigen gelijk, hoef je toch niet bang te zijn voor een gesprek? Bij ons in ut kamp geldt een heel simpele regel.. als iemand onzin praat, laat je hem uitpraten.. daarna zet je koffie, schuif je de stoel naar voren en fileer je zijn verhaal tot er niets meer van overblijft. Maar je zegt niet.. Deze man mag niet praten want zijn verhaal klinkt verdacht. Want dan weet iedereen aan tafel maar 1 ding.. hij heeft blijkbaar nog geen antwoord. En dat is precies waarom zo un Haagse beslisnota zoveel interessanter is dan al die keurige persconferenties bij elkaar. Niet omdat 1 partij automatisch gelijk heeft. Maar omdat een regering die zegt dat zij de feiten aan haar kant heeft, die feiten ook gewoon op tafel zou moeten durven leggen. Dit verhaal komt niet uit een newsroom met glazen muren en latte melk. Dit komt uit de vuurtent, waar de rook laag hangt, waar oude handen kaarten schudden en waarzegsters fluisteren wat staten niet durven uitspreken. Ik ben Ciganska Kraljica Mariba 👑. Dochter van Donder en Chaos. Mijn waarheid is gesmeed boven open vuur, niet in Excel tabellen. Mijn voorouders liepen grenzen kapot voordat paspoorten bestonden. Zij leerden mij 1 ding., wie liegt, brandt ooit zijn tong. Ik schrijf niet wat gewenst is. Ik schrijf wat overblijft als propaganda wegbrandt. De rook vertelt meer dan duizend persconferenties. De as liegt niet. Ik ben geen speelpop van de macht. Geen staatsmascotte met een perskaart om de nek. Geen brave meid die haar hand ophoudt voor een subsidiepot en daarna netjes opschrijft wat er bovenaan het persbericht stond. Ik ben reizigster, zieneres, getuige. Mijn journalistiek komt van luisteren naar wat onder tafel wordt gefluisterd, naar wat in dorpen wordt gezwegen en naar wat regeringen verdrinken in rapporten. Laat die staatsbetaalde nieuwsfabriek maar lekker haar eigen echo teruglezen. Laat ze elkaar interviewen, elkaar citeren, elkaar aftrekken onder hun bureau, elkaar gelijk geven en elkaar daarna vertellen hoe onafhankelijk ze wel niet zijn. Laat ze nog 100 keer schrijven dat iedereen die kritische vragen stelt desinformatie verspreidt. Bij ons in de mahala zouden ze na 3 keer vragen krijgen waarom ze zo zenuwachtig worden van 1 simpele vraag. Want ik ben niet ingehuurd om de macht comfortabel te laten slapen. Ik hoef geen uitnodiging van Den Haag. Geen schouderklopje van een minister. Geen keurige bureauredacteur die mij vertelt welke waarheid vandaag door de deur mag. Mijn pen werkt niet voor jullie. Mijn pen werkt voor de vraag die jullie liever niet horen. En hoe harder jullie proberen die vraag onder een tapijt van propaganda, keurige persberichten en staatsvriendelijke praatjes te schuiven, hoe harder ik dat tapijt optil. Want ik ben geen echo. Ik ben geen trend. Ik ben geen spreekpop van een ministerie. Ik ben de vrouw die achter de rook blijft staan terwijl jullie mooie decor begint te branden. Rook in jullie ogen. As op jullie rapporten. Vuur onder jullie keurige leugens. Jullie mogen de microfoon hebben. Jullie mogen de camera’s hebben. Jullie mogen de krantenkoppen hebben. Maar mijn pen hebben jullie niet. En zolang jullie blijven liegen, draaien, etiketten plakken en moeilijke vragen begraven onder staatsbetaalde journalistieke stront.. blijf ik graven. Niet netjes. Niet braaf. Niet op mijn knieen. Met mijn poten in de modder, mijn kop omhoog en mijn pen tussen jullie tanden. Steun mij https://t.co/MJ6NFWKMSi Ciganska Kraljica Mariba 👑 Roma journalism. #Democratie #Desinformatie #KritischDenken

Frankrijk heeft een sociaal leaseprogramma voor elektrische auto's geïntroduceerd om lagere inkomens te helpen, maar deskundigen waarschuwen dat meer maatregelen nodig zijn om de transitie naar een duurzame economie te versnellen. #ElektrischRijden #SociaalLeasen #Energietransitie

Werkgevers in Nederland kampen met een stijgend aantal ziekteverzuim door stressgerelateerde klachten, met name in de zorg en het onderwijs, en deskundigen benadrukken het belang van tijdige interventie om aggravatie van deze problemen te voorkomen. #stressverzuim #werkstress #personeelstekort

Na de recente sabotages op het spoor blijven veel vragen onbeantwoord over de daders en hun intenties, waarbij sommige deskundigen speculeren dat boerenactivisten mogelijk betrokken zijn maar de actie niet opeisen als een strategie om onrust te zaaien en aandacht te vragen voor hun zaak. #spoorsabotage #boerenactivisten #radicalisatie

Column: Deskundigen gezocht, kennis ongewenst Max von Kreyfelt Wie tegenwoordig een talkshow bekijkt, zou kunnen denken dat deskundigheid besmettelijk is geworden. De wetenschapper verdwijnt uit beeld. Zijn stoel wordt ingenomen door de bekende Nederlander: iemand die weinig van het onderwerp hoeft te weten, zolang heel Nederland maar weet wie hij is. Tijdens corona mocht Famke Louise bij Jinek aanschuiven om het gezondheidsbeleid te bespreken. Tegenover haar zat ic-arts Diederik Gommers, die jarenlang geneeskunde had gestudeerd. Famke beschikte over iets belangrijkers: een miljoen volgers. Inmiddels is het dagelijkse televisie. Johan Derksen begon als voetbalanalyticus, maar promoveerde zonder examen tot nationaal orakel over immigratie, oorlog, klimaat, politiek en volksgezondheid. Jack van Gelder volgde dezelfde spoedcursus. Wie jarenlang verslag deed van buitenspel, kan kennelijk ook uitleggen waarom Europa instort. Bram Moszkowicz was strafpleiter en mag daardoor meepraten over ongeveer alles waarvoor geen voetbalcommentator beschikbaar is. Angela de Jong beoordeelde televisieprogramma’s en werd vervolgens zelf een televisieprogramma: permanent aanwezig om Nederland te vertellen wat Nederland van Nederland moet vinden. Wierd Duk bezit als journalist kennis van Rusland en Duitsland, maar wordt eveneens ingezet als duider van de complete beschaving. Het probleem is niet dat deze mensen een mening hebben. Het probleem is dat televisie, bekendheid als deskundigheid presenteert. Aan tafel verdwijnt het verschil tussen iemand die twintig jaar onderzoek deed en iemand die twintig minuten door de redactie werd bijgepraat. Een echte deskundige is bovendien lastig. Die zegt dat cijfers onvolledig zijn, dat oorzaak en gevolg niet hetzelfde zijn en dat zekerheid ontbreekt. Daarmee maak je geen opgewonden aankondiging. De vaste tafelgast krijgt drie gesprekspunten, trekt een ernstig gezicht en levert vóór het reclameblok een conclusie. De hoofdredacteur van Nieuws van de Dag erkende dat feiten aan talkshowtafels ondergeschikt zijn geraakt aan meningen. Presentatoren Malou Petter en Art Rooijakkers vertrokken toen het programma nadrukkelijker voor opinie koos. Het antwoord van de televisiewereld was voorspelbaar: nog meer opiniemakers uitnodigen om uit te leggen dat er niets aan de hand was. Misschien willen echte deskundigen zich minder beschikbaar stellen. Meestal omdat zij niet als wetenschappelijk kamerplantje naast een vooraf geschreven conclusie willen zitten. Wie nuance aanbrengt, bederft het format. Wie de gewenste boodschap bevestigt, mag volgende week terugkomen. De mainstreammedia hebben deskundigen niet afgeschaft. Ze bewaren er meestal nog één voor de geloofwaardigheid. Daaromheen zetten ze vier bekende hoofden die het onderzoek mogen overschreeuwen. De stoel is nog dezelfde. Alleen wordt kennis doorgeschoven naar de reservebank. Tijd voor een NPO boete, 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #media #deskundigheid #opinie

Een onverwachte lichtflits in een ondergrondse xenon detector wordt onderzocht als mogelijke directe detectie van donkere materie, maar deskundigen blijven voorzichtig en erkennen dat meer bewijs nodig is om definitieve conclusies te trekken. #DonkereMaterie #Natuurkunde #Wetenschap

Amsterdam heeft besloten preventief te fouilleren in Zuidoost vanwege de toename van wapengeweld onder jongeren, maar ervaren deskundigen waarschuwen dat deze maatregelen mogelijk meer problemen kunnen veroorzaken en de echte oorzaken van de situatie niet aanpakken. #Amsterdam #wapengeweld #jeugdveiligheid

‘Mensen hebben vooral hun buik vol van deskundigen die het met elkaar getroffen hebben.’ @martinsommer3 En onze kinderen komt zonder benodigde vaardigheden van school. Het is hemeltergend. https://t.co/C3NcLxaUhV via @ewmagazinenl https://t.co/P869KbDGqa #onderwijs #deskundigen #kinderen

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Als leraar in het mbo in Rotterdam-Zuid kwamen de ‘deskundigen’ ons jarenlang vertellen: ‘Geef ze twee, drie generaties en ze houden net zoveel van onze vrijheid als wij.’ Enkele leraren hadden zich toen al wat meer verdiept in islam. Die wisten toen al hoe het sluitstuk van hun zo felbegeerde diversiteit eruit zou zien. #onderwijs #diversiteit #islam

Voordat er een besluit komt, moet nog advies worden gevraagd aan de Commissie Deskundigen Meststoffen. Zelfs de vraag van BBB aan de minister of hij bereid is (bereid is!) is dit te doen, is kennelijk nog te moeilijk om “in het reces” te beantwoorden. #RecesIsGeenVakantie 😤 #Meststoffen #Politiek #Advies