Search

Maurits Vande Reyde wrote that the public broadcaster had mostly given a voice to people in recent weeks who were in favor of a larger government and against cuts. A cut of 1 percent in subsidies was proposed as a national disaster, among others in discussions with trade unions and Paul De Grauwe, whom Vande Reyde said had claimed that the government debt would vanish like snow in the sun. He also stated that the broadcaster was actively looking for protesting students to give legitimacy to the riots. Vande Reyde accused the VRT and other traditional media of ignoring issues that people were concerned about or portraying those with such concerns as foolish. According to him, subsidized activist organizations were given ample space, while guests advocating for a smaller government or who were critical of migration were invariably surrounded by additional commentary and counterarguments. Vande Reyde wondered whether this reporting explained the loss of trust in traditional media. He wrote that media subsequently labeled social media as suspicious and presented themselves as the only reliable source, while according to him they were pursuing more subsidies and advertising revenues. #MediaBias #Overheid #VRT (translated)

Ceea ce i se întâmplă lui Călin Gerogescu este o confirmare a faptului că, până la urmă, se va ajunge la suspendarea lui Nicușor Dan. Un candidat cu atâta popularitate precum Georgescu reprezintă un pericol pentru un sistem care, oricât de mult s-a scremut, n-a putut oferi un produs mai bun decât pe olimpicul Harpalete. Ca să faci un asemenea circ mediatic trebuie să ai un dosar beton. Mai ales că se lucrează de ani de zile la acest dosar. Și dacă ai deja toate dovezile, de ce trebuie să spargi ușa cu berbec și cu mascați ca să mai cauți niște dovezi? Ce au găsit în casa lui Georgescu? 5000 de euro și o legitimație cu Ordinul de Malta. Cel puțin atât ni s-a prezentat. Au mai găsit în autoturismul lui Gerorgescu un dispozitiv de bruiaj. Adică serviciile au voie să-ți asculte convorbirile și tu n-ai voie să le pui niște muzică să aibă ce asculta? Adică ei au anulat alegerile pentru că se gândeau că peste 2 ani vor găsi 5000 de euro în casa candidatului. Ne mirăm că n-au găsit și tiparniță de bani, cum au găsit minerii la ”Penețeu” Poate ni se va spune și de unde avea cetățeanul din Buzău 1.100.000 euro. Ia dat acești bani direct lui Georgescu? S-a întâmplat asta acum 5-6 ani și dovezile au fost ținute la sertar până acum? Banii ăștia au vreo legătură cu rușii? Și dacă nu au, cum faci acest circ pentru ceva ce, în cel mai rău caz este doar o infracțiune de drept comun? Să nu uităm schema cu Horațiu Potra, omul sistemului plantat în anturajul lui Georgescu pentru a-l putea lega pe cel din urmă. Despre finanțarea lui Nicușor în campanie cu niște sume fixe (pe niveluri) de la zeci și sute de sponsori, nu ne spuneți nimic? De ce este tratat Gerorgescu ca un infractor extrem de periculos? De ce e nevoie de tot circul acesta mediatic? Cu ce e mai periculos Georgescu decât cei care au deturnat miliarde de Euro pentru a salva niște fabrici de ”jucării” din Germania? Cu ce e mai periculos decât unul ca Vlad Voiculescu, care a țepuit țara cu peste 1 miliard de euro în încercarea de a ne ”salva” pe toți de boala lui Calache, de câteva ori. Cu ce e mai periculos Gerogescu față de toți primarii șpăgari și față de toți baronii locali de la PNL, USR, PSD... Ia să facă cineva o plângere împotriva unui primar care l-a înșelat, să vedeți dacă se duc mascații peste vila sau vilele primarului. România are o datorie publică imensă. Plătim dobânzi de 5,2% pe an. La care se adaugă dobânzile la noile împrumuturi care sunt de 7,33%. Grecia, care are cea mai mare datorie externă, cu 143% din PIB, au dobânzi cu puțin peste 4% pe an. Avem cea mai mare rată a inflației din UE și suntem în blocaj politic. Pentru toate acestea există un singur vinovat: Călin Gerogescu. Tot Georgescu este de vină și pentru secetă și pentru Euro de 5,26 lei și pentru prețul motorinei de aproape 11 lei/litru și pentru faptul că lui Nicușor nu-i stau ciorapii pe picior. Diaspora #Romania #Politica #Coruptie

Te hard rijden op een fatbike, geen legitimatiebewijs kunnen laten zien, wegrennen voor de politie als ze je willen fouilleren en je vervolgens verzetten bij je arrestatie, omdat je drugs op zak hebt, maar van de Volkskrant moet het allemaal weer aan zijn huidskleur liggen. https://t.co/tzjHTvVf7v #fatbike #politie #drugs

Een ochtendcolumn Gisteren ging het hier over ambtenaren die zich bij Extinction Rebellion hebben aangesloten en zich op hun ambtseed beroepen. Een ambtenaar dient het algemeen belang. De vraag bleef liggen wie bepaalt wat dat algemeen belang eigenlijk is. Extinction Rebellion heeft daarop een helder antwoord. In de Verklaring van de Rebellie stelt de beweging dat de overheid niet langer in het algemeen belang handelt en daarmee het sociaal contract heeft geschonden. Daaruit volgt volgens XR het recht en de plicht tot verzet. Wetten overtreden en het dagelijks leven ontregelen horen daarbij. Daar gebeurt iets merkwaardigs. XR bepaalt zelf wat het algemeen belang is, stelt vervolgens vast dat de overheid daarin tekortschiet en ontleent aan die eigen vaststelling een rechtvaardiging voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Het probleem zit in die constructie. Een actiegroep verklaart de eigen opvatting tot algemeen belang en gebruikt datzelfde algemeen belang vervolgens als legitimatie voor het eigen handelen. Degene die de claim doet, beoordeelt daarmee ook de claim. Het algemeen belang werkt in een democratie anders. Geen enkele maatschappelijke groepering beschikt daarover. Het ontstaat uit de afweging van uiteenlopende belangen en opvattingen binnen de democratische rechtsorde. Een actiegroep mag proberen die afweging te beïnvloeden, zoals iedere burger, ondernemer, vakbond of belangenorganisatie dat mag. De eigen opvatting tot algemeen belang verklaren geeft die opvatting geen bijzondere status. Toch duikt precies die claim op in de vergelijking met boerenprotesten. XR zou voor het algemeen belang strijden, boeren voor het eigen bedrijf en inkomen. Daarmee wordt een onderscheid gemaakt dat alleen bestaat wanneer de claim van XR op het algemeen belang vooraf wordt aanvaard. Een boer mag voor de eigen boterham demonstreren. Een werknemer mag staken voor meer loon. Een ondernemer mag voor het eigen bedrijf opkomen. Geen van hen hoeft aan te tonen dat het eigen belang samenvalt met het algemeen belang. Het recht om voor een belang op te komen hoort bij een democratie. Het algemeen belang geeft geen extra demonstratierecht en geen extra ruimte om regels te overtreden. Een snelwegblokkade krijgt geen andere juridische betekenis doordat een activist het doel van de actie tot algemeen belang verklaart. Dezelfde regels gelden voor iedereen. Iedere actiegroep kan immers dezelfde redenering gebruiken. Een boerenorganisatie kan voedselzekerheid tot algemeen belang verklaren. Een beweging tegen immigratie kan woningnood en sociale samenhang aanwijzen. Een actiegroep tegen abortus kan de bescherming van ongeboren leven algemeen belang noemen. Vervolgens kan iedere beweging vaststellen dat de overheid daarin tekortschiet en daaruit een recht op burgerlijke ongehoorzaamheid afleiden. De overtuiging verandert, de redenering blijft intact. Iedereen mag beweren voor het algemeen belang op te komen. Niemand kan aan die eigen bewering bijzondere rechten ontlenen. De rechtsstaat bestaat om precies dat te voorkomen. #ExtinctionRebellion #AlgemeenBelang #Democratie

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Het bezoek van de zoon van de Iraanse sjah, Reza Pahlavi, aan de Tweede Kamer in Den Haag heeft veel controverse en debat veroorzaakt, waarbij critici zich zorgen maken over de legitimatie van autocratische opvattingen en het ontbreken van afstand tot de misdaden van zijn vader, ondanks Pahlavi's claims voor een democratisch Iran. #RezaPahlavi #Iran #democratie

Sluit je aan! Boer én burger! Stop dit sloopkabinet! 📢 Oproep aan boeren, burgers en de gehele agrarische keten 👇🏻 🚜🌾 A.s. woensdag 1 juli 2026 om 13.30 uur vindt in de Tweede Kamer in Den Haag het debat plaats over de Samenhangende aanpak landbouw, natuur en stikstof. Dit zijn dus de plannen die afgelopen vrijdagmiddag door minister Van Essen zijn gepresenteerd. ‼️ Het is belangrijk dat we massaal aanwezig zijn: boeren, burgers en mensen uit de agrarische keten. 🌡️ Een volle publieke tribune spreekt luider dan duizend woorden. Laat zien dat dit beleid niet op draagvlak kan rekenen. 📍 Locatie: Tweede Kamer, Den Haag 🕜 Tijd: Woensdag 1 juli 2026, 13.30 uur 🪪 Legitimatie is verplicht 💪🏻 *DE MAAT IS VOL!* Wij laten onze sector niet saneren. Alleen samen kunnen we een vuist maken. Zorg dat je erbij bent, wij rekenen op je!! 👊🏻 #demaatisvol #boerenprotest #boerenprotest #demonstratie #samensterk

Het artikel onderzoekt de impact van gewelddadige AI-video's over de Nederlandse premier Rob Jetten, verspreid door het 'satirische' kanaal Het Snorretje, en waarschuwt experts voor de legitimatie van geweld en het verruimen van vijanddenken onder het publiek door het herhaaldelijk tonen van gewelddadige beelden van politici. #OnlineHaat #Desinformatie #AIvideo's

Un tânăr din Ploiești, de 31 de ani, s-a dat drept procuror DIICOT și ofițer SRI pentru a înșela cunoscuți și a strânge 48.000 de euro, fiind ulterior prins de poliție după ce a folosit o uniformă și o legitimație falsă pentru a se infiltra în activități legale. #însălăciune #Ploiești #anchetă