Search

Szanowni Państwo, Spójrzmy na dane o kosztach CAPEX dla morskich farm wiatrowych (offshore) pochodzące z pracy naukowej (Barthelmie et al., 2023): https://t.co/QDBx3dPxlb Sama publikacja wskazuje, że wyjściowe koszty inwestycyjne (CAPEX) według różnych źródeł wynoszą od 3,05 do 3,84 mln USD/MW. Co ISTOTNE, wyceny te uwzględniają pełną infrastrukturę przyłączeniową: - kablową (dla znacznych odległości od brzegu), -morską stację elektroenergetyczną (offshore substation), - LĄDOWĄ STACJĘ ELEKTROENERGETYCZNĄ (onshore substation). Dlaczego to ważne? W dyskusjach o kosztach transformacji propagatorzy NOZE powołują się na teoretyczne opracowania. Rzeczywistość rynkowa bywa jednak brutalna – w realizowanych projektach komercyjnych (np. na Morzu Bałtyckim) realny CAPEX wynosi około 5 mln USD/MW. Dla porównania: lądowe farmy wiatrowe (onshore) są niemal 3-krotnie tańsze w budowie. Różnica tkwi nie tylko w nakładach początkowych, ale i w stałych kosztach operacyjnych (Fix O&M), np: Ląd (onshore): 20–40 USD/(kW·rok) Morze (offshore): 70–130 USD/(kW·rok) Podsumowując: wiatr na morzu jest pod każdym względem około 3-krotnie droższy od tego na lądzie. ALE czy daje 3-krotnie więcej energii? Nie. Przyjmując współczynniki wykorzystania mocy (capacity factor) na poziomie 40% dla offshore i 25% dla onshore, morska wiatrak generuje jedynie 1,6 raza więcej energii z tej samej mocy zainstalowanej. To właśnie dlatego kontrakty różnicowe (CfD) dla offshore są znacznie droższe. Przykładowo w Polsce ceny średnie dla lądowego NOZE (wiatraki i panele) przekraczają 300 zł/MWh, podczas gdy dla wiatru na morzu ustalono ją na poziomie niemal 500 zł/MWh. Do wycen serwowanych przez instytucje promujące NOZE warto podchodzić z dużą rezerwą. Realne koszty bezpieczniej od razu pomnożyć przez 1,3–1,6. Oczywiście przyczyny tak dużej różnicy mogą być różnorakie. #wiatr #energetyka #NOZE

Shell steekt winst uit verkoop gesubsidieerde wind- en zonneparken in eigen zak Ja, u leest het goed. Shell trekt de stekker uit zijn Europese wind- en zonneparken. Het concern verkoopt zijn volledige onshoreportefeuille aan TotalEnergies, dat vervolgens een belang van 50 procent in een deel van de projecten doorverkoopt aan de Amerikaanse private-equityreus KKR. In Nederland gaat het om ongeveer 254 MW aan vermogen: de parken in Emmen (Pottendijk), Terneuzen (Koegorspolder en Sas van Gent), Moerdijk en Heerenveen. Projecten die jarenlang met forse SDE-subsidies tot stand zijn gekomen. Die subsidies deden precies waarvoor ze bedoeld waren: het investeringsrisico voor Shell grotendeels wegnemen. De overheid vulde het verschil aan tussen de kostprijs van duurzame elektriciteit en de marktprijs. Daardoor kon Shell deze projecten met een zeer beperkt financieel risico ontwikkelen en bouwen. Nu de windturbines en zonnepanelen eenmaal draaien, stapt het bedrijf uit de markt, incasseert de verkoopwinst en belandt de fysieke infrastructuur in buitenlandse handen. De Nederlandse overheid blijft ondertussen de afgesproken subsidies gewoon uitkeren, alleen voortaan aan TotalEnergies en KKR. De contracten bevatten geen clausule die daar iets tegenover stelt. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hanteert geen clawback-clausule, geen verplichte winstdeling en geen beperkingen voor een nieuwe buitenlandse eigenaar. Ja, u leest het goed: infrastructuur die met publiek geld is gebouwd, kan met winst worden verkocht zonder dat de belastingbetaler daar ook maar iets van terugziet. Publiek geld fungeert zo als gratis geldboom. De belastingbetaler draagt het risico, het bedrijfsleven incasseert de meerwaarde en de infrastructuur verdwijnt over de grens. Lokale gemeenschappen blijven achter met de windmolens en zonneweides als permanente horizonvervuiling, terwijl de financiële opbrengsten naar buitenlandse investeerders vloeien. De overheid, die de royale subsidies verstrekte, staat met lege handen. Het contrast met Shells fiscale positie in Nederland maakt dit nog wranger. Dankzij fiscale constructies en afschrijvingen betaalt het concern hier al jarenlang relatief weinig vennootschapsbelasting. Tegelijkertijd werden investeringen ondersteund met staatssteun, waardoor de risico's grotendeels door de overheid werden afgedekt. De verhouding is daarmee opvallend eenzijdig: de staat neemt het risico, Shell maximaliseert het rendement en de uiteindelijke verkoopwinst verdwijnt via internationale bedrijfsstructuren uit Nederland. Waarom dit systeem zo is ingericht, en met medeweten van welke ambtenaren en ministeries, is mij volstrekt onduidelijk. Hier ligt een uitgelezen kans voor de minister van Financiën. Het begrotingstekort is structureel, de energietransitie kost miljarden en Den Haag zoekt voortdurend naar extra inkomsten. Is het dan niet logisch om bij toekomstige SDE-beschikkingen, en waar juridisch mogelijk ook bij bestaande regelingen, een terugbetalingsverplichting op te nemen bij verkoop? Wie een met publiek geld gesubsidieerd energieproject met winst verkoopt, betaalt een deel van de ontvangen subsidie terug. Niet als straf, maar als logische voorwaarde: wie het risico niet droeg, kan ook niet de volledige verkoopwinst opeisen tenslotte. Begrijp mij goed: dit is geen anti-ondernemersmaatregel. Dit is simpelweg gezond rentmeesterschap. Publiek geld is bedoeld om de energietransitie te versnellen, niet om een risicoloze springplank te vormen voor internationale investeerders die bij verkoop de volledige winst incasseren. Shell is immers geen nutsbedrijf met een publieke taak, maar een beursgenoteerde onderneming die investeert waar het rendement het hoogst is. Kennelijk leveren olie, gas en de handel daarin momenteel meer op dan het exploiteren van wind- en zonneparken. De Nederlandse politiek heeft Shell jarenlang behandeld als een onmisbare partner in de energietransitie. Die illusie is inmiddels definitief doorgeprikt. Zodra de projecten volwassen zijn en de verkoopwinst lonkt, vertrekt Shell en blijft de overheid met lege handen achter. Als de politiek werkelijk de overheidsfinanciën op orde wil brengen, is het niet meer dan redelijk dat de staat niet alleen de risico's deelt, maar ook meedeelt in de successen die met belastinggeld mogelijk zijn gemaakt. Anders blijft de Nederlandse belastingbetaler keer op keer de rekening betalen, terwijl de winst in het buitenland belandt. De vraag is dan ook niet of dit systeem scheef is, maar of @Minister_FIN bereid is het eindelijk recht te trekken? #Energietransitie #Duurzaam #Shell

Według prognoz udział produkcji realizowanej lokalnie (onshore) wzrośnie w najbliższych latach z 41 proc. do 48 proc. Polska i inne kraje Europy Środkowo-Wschodniej są naturalnymi beneficjentami tego trendu dzięki konkurencyjnym kosztom pracy i energii, rozwiniętej bazie #produkcja #onshore #EuropaŚrodkowoWschodnia #PL

Windräder sind mit Abstand die idiotischste aller Energieerzeugungsformen In Deutschland stehen mittlerweile fast 30 000 dieser Kirchtürme der hysterischen Klimareligion Für den Bau dieser Anlagen wurde soviel Stahl verbraucht wie für 20 Millionen PKW 30 Millionen Kubikmeter oder anders 70 Millionen Tonnen Beton war notwendig um die Fundamente zu bauen In den rund 30.000 Windkraftanlagen in Deutschland stecken mehrere tausend Tonnen Seltene Erden (vor allem Neodym, Dysprosium, Praseodym) Ca eine Million Bäume mussten gefällt werden Da eine typische Onshore-Anlage nur 20 Jahre Lebensdauer hat, eine geradezu episch idiotische Ressourcenverschwendung ! Windmühlen haben eine fast lächerlich niedrige Energieausbeute - Unter durchschnittlichen Wetterbedingungen in Deutschland produziert eine typische Onshore-Anlage nur etwa 20 % ihrer theoretisch möglichen Jahresenergie !! (Offshore-Anlagen schaffen in der Nordsee zwar 35 Prozent sind aber echte Wal- und Delphingenozidale) Die durchschnittliche Lebensdauer einer Windkraftanlage liegt nur bei ca 20 Jahren - danach muss die Anlage abgebaut werden und ist das Material zu einem wahnwitzig grossen Anteil Sondermüll - wobei vor allem die Entsorgung der beschichteten Rotorblätter technisch völlig ungelöst ist In zwanzig Jahren werden so insgesamt nur in Deutschland ZWEI MILLIONEN TONNEN an Sondermüll aus Windkraftanlagen entstehen - Davon besteht der Großteil aus schwer recycelbaren Verbundwerkstoffen (GFK/CFK), die als spezieller Sondermüll gelten und in Deutschland eigentlich gar nicht deponiert werden dürften ! Und der "Schlussgag" Für jede einzelne Anlage muss ein BackUp-Kraftwerk vorhanden sein, weil in Deutschland nur an ungefähr 200 Tagen im Jahr genug Wind weht um eine nennenswerte Leistung ins Netz einspeisen zu können und keine Industriegesellschaft dieser Welt nur aus Wind- und Sonnenenergie betrieben werden kann ! Fazit Windkraftanlagen sind die mit Abstand idiotischste aller Energieerzeugungsformen Und jeder Politiker der diesen Wahnsinn mit Steuergeld subventioniert sollte sofort wegen Untreue von Steuergeld vor Gericht landen Dieser Irrsinn muss aufhören Wir - und damit meine ich auch die Ressourcen der Erde - können uns diese idiotische Ersatzreligion einfach nicht mehr leisten Schluss damit GM #Windkraft #Energiepolitik #Umweltschutz

Polska to dziś największy w Europie plac budowy. OZE onshore, offshore, magazyny energii, elektrownia jądrowa, nowe połączenia kolejowe, drogi, dworce. Jesteśmy świetnym miejscem dla inwestorów zagranicznych - a to zasługa wieloletnich starań wszystkich Polaków. Brawo my.💪🇵🇱 https://t.co/nFYRdxqUD2 #Polska #Inwestycje #OZE

Polska to dziś największy plac transformacji energetycznej w Europie. Onshore, offshore, magazyny energii i oczywiście energetyka jądrowa. Robimy to wszystko, bo wiemy, że konkurencyjność naszej gospodarki będzie zależała od ceny energii. Wdrażamy także pakiet antyblackoutowy, bo https://t.co/egzuY1CYTq #Energetyka #Transformacja #Polska #PL

Peter-Paul Ekelschot, șef global al soluțiilor cu carbon redus la ING Group, afirmă că România are un potențial semnificativ pentru stocarea dioxidului de carbon, având capacitatea de a deveni un hub pentru țările vecine care nu dispun de aceste facilități, datorită costurilor mai reduse ale stocării onshore comparativ cu offshore. #StocareDioxidCarbon #EconomieVerde #TranzițieEnergetică

Od ponad 10 lat z powodu barier administracyjnych rozwój lądowej energetyki wiatrowej został w Polsce zablokowany. Tymczasem autorzy najnowszego raportu “Polska strategia rozwoju przemysłu lądowych farm wiatrowych” pokazują, że od 2026 do 2040 roku polski rynek onshore’u może być #Energiewind #PolskaEnergia #OdnawialneŹródła #PL

The Trump administration is significantly delaying military reviews required for over 150 onshore wind farm projects in the U.S., as part of its efforts to obstruct wind power development, citing national security concerns, which has led to stalled construction and potential financial difficulties for companies involved. #WindEnergy #RenewableEnergy #EnergyPolicy #US

The Trump administration is significantly delaying over 150 onshore wind farm projects in the U.S. by halting military reviews, which has intensified efforts to block wind power amidst rising electricity demand, according to the American Clean Power Association. #WindEnergy #RenewableEnergy #TrumpAdministration #US

The Trump administration is intensifying its efforts to block wind power in the U.S. by delaying military reviews for over 150 onshore wind projects, significantly hampering their development and citing national security concerns, despite previous court rulings that have rejected similar arguments. #WindEnergy #RenewableEnergy #TrumpAdministration #US

The Trump administration is significantly delaying military reviews of more than 150 onshore wind farms in the U.S., escalating efforts to block wind power development, which industry leaders claim hampers domestic energy growth and contradicts rising electricity demand. #WindPower #EnergyPolicy #RenewableEnergy #US

The Trump administration is significantly delaying military reviews for over 150 onshore wind projects, which industry leaders claim are part of a broader effort to obstruct wind power development in the U.S., citing national security concerns while the reviews have become increasingly stalled and lacking communication from the Pentagon. #WindEnergy #TrumpAdministration #RenewableEnergy #US #MA

The Trump administration is intensifying efforts to block over 150 onshore wind farms in the U.S. by delaying routine military reviews due to national security concerns, significantly hindering the progress of renewable energy projects that could generate substantial electricity amidst rising demand. #WindEnergy #RenewableEnergy #TrumpAdministration #US

The Trump administration is significantly delaying military reviews for over 150 onshore wind farms, citing national security concerns, which is seen as a part of its broader effort to block wind power development despite past court rulings favoring renewable energy projects. #WindPower #RenewableEnergy #EnergyPolicy #US #MA

The Trump administration is significantly delaying military reviews for over 150 onshore wind projects in the U.S., citing national security concerns, as part of its broader efforts to impede wind power development, which has led to growing frustration within the renewable energy sector. #WindEnergy #RenewableEnergy #NationalSecurity #US #MA #IA #OK #ND #TX

The Trump administration is significantly delaying military reviews for over 150 onshore wind farm projects across the U.S., escalating its efforts to block wind power development by citing national security concerns, which has led to stalled agreements and halted progress in the renewable energy sector. #WindEnergy #RenewableEnergy #ClimateChange #US #MA #IA #OK #ND #TX

The Trump administration has intensified its efforts to block over 150 onshore wind farms in the U.S. by delaying military reviews, which were previously routine, citing national security concerns; this has led to significant project stagnation amidst rising electricity demand. #WindPower #RenewableEnergy #EnergyPolicy #US