Search

Max von Kreyfelt argued that the Netherlands should ask less about which ministers should resign and more about whether officials should be held accountable. According to him, a forced departure was often followed by a new position or severance pay, which meant that political responsibility could change into a career step. He cited Hugo de Jonge as an example. Von Kreyfelt stated that political incompetence or mistakes did not in themselves constitute a crime, but that willfully lying under oath, destroying documents, falsifying data, corruption, and deliberately acting unlawfully by officials should be independently investigated. A ministerial title should not provide protection against criminal investigation, according to him. He cited as examples the childcare benefits scandal, Groningen, and the COVID-19 period. He wrote that affected parents were treated as fraudsters and that after inquiries and promises in Groningen, accountability was lacking. He also stated that Rutte, De Jonge, and Grapperhaus had presented political choices during COVID as natural laws, dismissed criticism, and stretched fundamental rights. He emphasized that this did not mean they had committed criminal offenses; this should be investigated independently, according to him. Von Kreyfelt wrote that the Netherlands had had enough of inquiries and reports without consequences, while victims faded from view. Officials who broke the law and deliberately caused harm to society should be able to go to court just like other citizens, according to him. #rechtsstaat #politiek #verantwoordelijkheid (translated)

Jan B. Hommel wrote that he normally did not share anything from GeenStijl, but this time he made an exception. He stated that the victims of the allowance scandal had still not been given justice and that Agaath Cleyndert had already found a lucrative job again. According to Hommel, thousands of documents had remained hidden and parents and children had suffered greatly. He expressed fierce anger and used derogatory language for those involved. He also stated that they should receive a minimal allowance and should be kept away from government positions. Hommel mentioned Pieter Omtzigt and Renske Leijten. #Toeslagenaffaire #Onrecht #MaatschappelijkeImpact (translated)

Kinderen van toeslagengedupeerden vragen om een onafhankelijk onderzoek naar hun jeugdbeschermingsdossiers, omdat zij nog steeds onduidelijkheid hebben over de redenen van hun uithuisplaatsing en erkenning van hun dubbele slachtofferschap door zowel de toeslagenaffaire als de jeugdzorg. #toeslagenaffaire #jeugdbescherming #uithuisplaatsing

Als je een verhaal leest dan dit: toeslagenouders hadden 52(!!!) rechtszaken nodig om kinderen terug thuis te krijgen. En nog zitten ze in de ellende. Velen gaven op. Maar de overheid heeft echt altijd de langste adem met blokkeren. https://t.co/UrzKdMzrZo #toeslagenaffaire #onrecht #ouders

Column: Halveer hun salaris Max von Kreyfelt Laten we de salarissen van ministers, Kamerleden en hoge ambtenaren halveren. Niet als straf, maar als wetenschappelijk experiment. Dan ontdekken we eindelijk wie werkelijk voor de publieke zaak werkt en wie het publieke belang vooral aantrekkelijk vindt wanneer er maandelijks een vorstelijk bedrag tegenover staat. Volgens de gebruikelijke verdediging moeten bestuurders goed worden betaald omdat we anders geen kwaliteit aantrekken. Een interessante redenering, gezien de kwaliteit die we mét deze salarissen hebben aangetrokken. Nederland betaalt de hoofdprijs en ontvangt daarvoor toeslagenaffaires, zoekgeraakte bonnetjes, onleesbare wetten, onhaalbare klimaatplannen, ontspoorde ICT-projecten en bewindslieden die na iedere ramp verklaren dat zij “het proces tegen het licht zullen houden”. Voor minder geld kunnen ze het nauwelijks slechter doen. De topambtenaar schrijft nota’s waarin gewone mensen “doelgroepen” heten, problemen “uitdagingen” en mislukkingen “leerpunten”. De minister leest die nota voor, het Kamerlid stelt er een ingestudeerde vraag over en vervolgens verschijnt er een extern adviesbureau om uit te zoeken waarom niemand meer vertrouwen heeft in de overheid. Iedereen verdient uitstekend. Behalve de burger die de rekening ontvangt. Halvering van de salarissen zou bovendien een prachtige bestuurlijke zuivering opleveren. Wie onmiddellijk vertrekt, zat er kennelijk niet uit idealisme. Wie blijft, krijgt eindelijk geloofwaardigheid wanneer hij verpleegkundigen, politieagenten, leraren en gepensioneerden uitlegt dat iedereen een offer moet brengen. Nu wordt soberheid uitsluitend aanbevolen door mensen die er zelf ruim boven wonen. Natuurlijk zal men waarschuwen dat talent naar het bedrijfsleven verdwijnt. Laat het gaan. Misschien kan dat talent daar een paar formulieren ontwerpen waarmee het bedrijf zonder jurist een subsidie kan aanvragen. Bovendien blijkt de draaideur tussen overheid, consultancy en lobby nu al uitstekend gesmeerd. Veel bestuurders beginnen hun loopbaan in dienst van het algemeen belang en eindigen toevallig bij een onderneming die bijzonder veel belang had bij hun algemene dienst. Wie werkelijk capabele mensen wil, moet niet alleen naar salaris kijken, maar naar karakter, kennis en aantoonbare resultaten. Een loodgieter die iedere leiding verkeerd aansluit, wordt niet behouden door zijn tarief te verdubbelen. Alleen in Den Haag heet dat bestuurlijke ervaring. Dus halveer die salarissen. Koppel de andere helft aan prestaties: uitvoerbare wetten, minder bureaucratie, tijdige openbaarheid, sluitende begrotingen en herstel van gemaakte fouten. Dat wordt lastig, want verantwoordelijkheid is in Den Haag iets wat men collectief draagt, zodat niemand haar persoonlijk hoeft te voelen. Hopelijk verliezen we dan die blatende carrièrepolitici en beroepsambtenaren. Dat is geen risico. Dat is rendement. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Salarisverlaging #Bestuur #PubliekBelang

Wel interessant dat Hofman @debroervanroos feitelijk is geslacht door een van de weinigen die all the way is gegaan voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire, @PieterOmtzigt. En dan krijgt hij een minachtende “veel plezier met je X-likejes”. Wat een pannenkoek is dat zeg. #toeslagenaffaire #politiek #NL

De afhandeling van de toeslagenaffaire is compleet ontspoord. Tot wel 20.000 mensen ontvingen compensatie, oplopend tot tonnen, terwijl ze in werkelijkheid niet gedupeerd blijken. Een klap in het gezicht van de belastingbetaler en van echte gedupeerden, die hierdoor eindeloos moeten wachten. Het is onbegrijpelijk dat de Kamer hiervan wegkijkt. #toeslagenaffaire #belastingbetaler #compensatie

Waarom mag D66 als partij nogsteeds binnen het politieke bestel blijven opereren? Een lijst met D66 bestuurders en de vele schandalen: * Veroordeeld / aantoonbaar vastgesteld: Wim Vrijhoef — veroordeeld wegens fraude met > €600.000 gemeenschapsgeld. Gidion Tunders — veroordeeld wegens fraude van circa €82.000. Pieter de Groene — belangenverstrengeling vastgesteld. Bob Duindam — onjuist handelen en niet-opgegeven financiële belangen vastgesteld. Zwijnenberg — integriteitsonderzoek stelde onvoldoende handelen tegen schijn van belangenverstrengeling vast. Frans van Drimmelen — ernstig grensoverschrijdend gedrag vastgesteld in vertrouwelijk onderzoeksdeel; D66 erkende tekortschieten. * Afgetreden wegens politieke/bestuurlijke verantwoordelijkheid: Sigrid Kaag — Afghanistan. Menno Snel — toeslagenaffaire. Pex Langenberg — Hoekse Lijn. Jos Heijmans — integriteitskwestie. Adriaan Visser — vertrouwelijk document. Sidney Smeets — beschuldigingen grensoverschrijdend gedrag. Nathalie van Berkel — cv-kwestie. Shula Rijxman — NPO/klokkenluiderskwestie. Marc-Jan Ahne — financieel integriteitsonderzoek. * Beschuldigd/omstreden, maar níét als bewezen presenteren: Samira Rafaela — klachten aanvankelijk gegrond verklaard, maar later werd de kwaliteit van het onderzoek zelf door het D66-geschillencollege betwist. Alexander Pechtold — niet-geregistreerd appartement/geschenk. Wimar Jaeger — mogelijke belangenverstrengeling. Vera Bergkamp — controverse rond Arib-onderzoek. Marc-Jan Ahne — financiële kwestie onderzocht; eerdere diefstalzaak geseponeerd wegens gebrek aan bewijs. * Geen integriteitsschending, maar wel relevant als politieke misstap: Kajsa Ollongren — “functie elders”/formatiecrisis. Wouter Koolmees — politieke verantwoordelijkheid toeslagenbeleid. Sigrid Kaag — Afghanistan. Pex Langenberg — Hoekse Lijn. * Losse zaken en aanklachten: * Sigrid Kaag – UAWC-financieringskwestie waarbij twee terreurverdachten gedeeltelijk met Nederlandse subsidie waren betaald. * Menno Snel Kinderopvangtoeslagenaffaire * Adriaan Visser – lekken van vertrouwelijk document; trad af als wethouder. * Jos Heijmans – subsidie aan eigen stichting/gebrek aan transparantie; trad af als burgemeester. *!Hans Ubachs – integriteitsproblemen en motie van wantrouwen als burgemeester. * Pieter de Groene – mogelijke belangenverstrengeling rond subsidie aan onderneming die pand van partner huurde. * Sophie in ’t Veld — Mogelijke fraude met dagvergoedingen die zij als in Brussel wonende Europarlementariër ontving. * Hans Ubachs — Onjuiste verklaringen * Marc-Jan Ahne — Verdacht van diefstal. * Jikkie van der Giessen — Onrechtmatige/ondoelmatige opdrachten en betalingen * Pieter de Groene — Belangenverstrengeling * Franko Zivkovic-Laurenta Wethouder Stichtse Vecht 2018 — Belangenverstrengeling De rest van de lokale wanorde door D66 bestuurders zal ik u besparen. Het is werkelijk teveel om op te noemen! De volledige lijst kunt u hieronder vinden. https://t.co/F9rjNVNjzM #D66 #Politiek #Integriteit

Een groep gedupeerde toeslagenouders heeft aangifte gedaan tegen ambtenaren van het ministerie van Financiën, de Belastingdienst en de Dienst Toeslagen vanwege het achterhouden van cruciale data in een datakluis met betrekking tot het toeslagenschandaal. #toeslagenaffaire #datakluis #ambtenaren

Jayla Shanice Opoku (25) deelt haar traumatische ervaringen als slachtoffer van het toeslagenschandaal, waarbij ze in haar jeugd 23 keer verhuisde uit angst voor uithuisplaatsing en de financiële gevolgen van de affaire diepe sporen achterlieten in haar leven. #toeslagenaffaire #jeugdzorg #slachtoffers

Gerard Krispijn 👇🏻 Wacht maar tot Dé Waarheid over corona boven tafel komt. Dan breekt de hel los! De rillingen lopen je over je rug. Kippenvel alleen al bij de gedachte Je ziet de brandende barricades op het Binnenhof al voor je. Woedende mensenmassa's die met hooivorken richting Den Haag trekken. Politici die zich verschansen achter hun voordeur en Mark Rutte die ergens in een kelder probeert uit te leggen dat hij zich er niets meer van kan herinneren. De galg wordt opgetuigd en Hugo probeert te vluchten. Ik help u direct uit de droom. Er breekt helemaal niets uit. Noppes. Nada. Ik had het er onlangs nog over met iemand uit ons dorp. Die was ervan overtuigd dat, zodra Dé Waarheid over corona eindelijk boven tafel komt, de pleuris uitbreekt. Nou, ik heb nieuws voor hem en voor jullie. Stel dat morgen zwart op wit wordt bewezen dat we allemaal collectief belazerd zijn. Dat de verhalen die jarenlang als onzin werden weggezet ineens gewoon in officiële documenten blijken te staan. Dat dankzij WOO verzoeken dingen naar buiten komen waarvan menigeen jarenlang beweerde dat ze helemaal niet bestonden. Kortom: stel dat morgen werkelijk alles op tafel ligt. (In feite is er al een hoop naar buiten gekomen, maar dit terzijde.) Denkt u dan echt dat die 87 procent gevaccineerden woedend de straat op gaan? Welnee. Dat zou namelijk betekenen dat ze moeten toegeven dat ze belazerd zijn. En de gemiddelde Nederlander geeft nog liever zijn spaargeld op dan zijn gelijk. Onze absolute weigering om ergens écht wakker van te liggen is inmiddels een vorm van topsport geworden. We hebben een psychologisch mechanisme ontwikkeld om met nationale schandalen om te gaan. Het heet: “Nou ja, het zal wel. Is de Lidl nog open?” Kijk naar de Toeslagenaffaire. Een schandaal waar de honden geen brood van lusten. Onschuldige gezinnen werden door hun eigen overheid kapotgemaakt. De collectieve woede? Een diepe zucht. Een paar boze tweets. Een debatje op televisie. En vervolgens gingen we gewoon weer over tot de orde van de dag. Of wat er gebeurt met onze voedselvoorziening? Mensen plegen letterlijk zelfmoord omdat de overheid letterlijk hun grond afjat, waar ze al generaties lang hun bedrijf op uitoefenen. De reactie van de rest van Nederland? “Vervelend voor die mensen.” En vervolgens: “Maar gelukkig is de benzine in Duitsland deze week goedkoper.” Wij zijn simpelweg niet gebouwd voor volksopstanden. Een Franse revolutie? Daar hebben wij het veel te druk voor. De Fransen steken het hele land in de fik als de pensioenleeftijd met een half uur omhooggaat. De Nederlander reageert op een nationaal schandaal met de legendarische woorden: “Je doet er toch niks aan.” Gevolgd door het ritueel opentrekken van een blikje bier. Als morgen de ultieme waarheid over corona naar buiten komt, gebeurt er waarschijnlijk precies dit. We kijken er een item over bij Vandaag Inside en hangen aan de lippen van die zeiksnor die destijds verkondigde dat hij nog nooit een steekhoudend argument had gehoord om geen prik te nemen. We schudden even collectief ons hoofd. Misschien roepen we nog: “Zie je wel!” Of:“Ik zei het toch!” En daarna gaan we gewoon naar de Febo. We klagen dat de treinen weer eens niet rijden. We mopperen op de regering. We zetten de televisie aan. En om 18.00 uur moeten natuurlijk wel gewoon de aardappels op tafel. We nemen een glas. We doen een plas. En alles blijft zoals het was. Dus maak u vooral geen zorgen over een naderende burgeroorlog of een totale maatschappelijke ineenstorting. Zolang de koffie doorloopt, de frikandellen in de bonus zijn en we op zaterdagavond massaal naar Boer zoekt Vrouw kunnen kijken, blijft het hier muisstil. De hel breekt in Nederland pas echt los als de bitterballen op de verjaardag van je zus lauw blijken te zijn. Dan bellen ze massaal het familiediner om het proberen goed te praten. En geen seconde eerder. #Corona #Politiek #Maatschappij

Column: Is Mark Rutte een landverrader? Max von Kreyfelt Juridisch niet. Het Wetboek van Strafrecht kent geen artikel voor een premier die het land veertien jaar bestuurt alsof het een tijdelijk filiaal is op weg naar een betere functie. Ambitie is niet strafbaar. Zelfs niet wanneer de belastingbetaler de sollicitatiekosten betaalt. Moreel wordt het interessanter. Rutte begon als premier van Nederland en eindigde als secretaris-generaal van de NAVO. Daartussen lag vermoedelijk de langste sollicitatieprocedure uit de Europese geschiedenis. Nederland fungeerde als cv, proeftuin en borgstelling. Wij waren geen land meer, maar een aanbevelingsbrief met twaalf provincies. In Brussel gold Rutte als betrouwbaar. In Washington als bruikbaar. In Den Haag vooral als iemand die precies wist waar de camera stond en opvallend weinig meer wist zodra er een enquêtecommissie verscheen. Onder zijn leiding werden gezinnen door de overheid fijngemalen in de toeslagenaffaire. Groningen mocht verzakken zolang de gaswinning overeind bleef. De woningmarkt werd bevrijd van overheidsbemoeienis en kort daarna ook van gewone Nederlanders. Starters kunnen nog steeds een huis kopen, mits hun ouders dat eerst doen. Rutte bleef erbij lachen. Wie de rekening nooit zelf ontvangt, ontwikkelt vanzelf gevoel voor humor. Na ieder schandaal nam hij verantwoordelijkheid. Dat betekende dat hij het woord zorgvuldig uitsprak, zijn gezicht in de stand staatsman zette en iemand anders liet aftreden. Burgers verloren hun huis, inkomen of gezondheid. Mark verloor soms een staatssecretaris. Een bestuurder moet tenslotte ook offers brengen. Zijn geheugen hielp hem daarbij uitstekend. Internationale afspraken bleven glashelder; binnenlandse missers verdwenen achter een gebrek aan actieve herinnering. Een wonderlijke neurologische aandoening waarbij vooral belastende informatie wordt gewist en toekomstige topfuncties feilloos worden opgeslagen. Ook de democratie werd onder Rutte gemoderniseerd. Besluiten werden eerst genomen, waarna het parlement er uitvoerig over mocht debatteren. Dat gaf Kamerleden het warme gevoel dat zij invloed hadden zonder het risico dat er werkelijk iets veranderde. Democratie als kinderzitje: u mag meesturen, maar het stuur zit niet vast aan de wielen. Een ouderwetse landverrader verkocht staatsgeheimen aan de vijand. Rutte was veel moderner. Hij maakte nationale belangen onderhandelbaar, leverde zeggenschap in en noemde dat Europese volwassenheid. Nederland mocht overal aan tafel zitten, meestal dicht bij de plek waar de rekening werd neergelegd. Niets werd opgegeven. Alles werd gedeeld. Soevereiniteit werd gedeeld. Schulden werden gedeeld. Risico’s werden gedeeld. Alleen de promotie bleef persoonlijk bezit. Daarna kwam de NAVO. De man die vier kabinetten overeind hield door te doen alsof zij nog leefden, mocht voortaan het Westen bijeenhouden. Alsof je een begrafenisondernemer tot cardioloog benoemt vanwege zijn ruime ervaring met stilgevallen patiënten. Dus nee, juridisch is Mark Rutte geen landverrader. Daarvoor ontbreken een vonnis, een officieel aangewezen vijand en vermoedelijk een correct ingevuld formulier in drievoud. Maar wanneer een premier zijn land gehavend achterlaat, internationaal wordt beloond voor zijn betrouwbaarheid en onderweg zelf vrijwel onbeschadigd blijft, dringt zich toch een ongemakkelijke vraag op: aan wie was hij eigenlijk zo betrouwbaar? Misschien heeft Mark Rutte Nederland nooit verraden. Misschien zag hij het eenvoudig als de vertrekhal. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #MarkRutte #Politiek #Nederland

Het kabinet heeft zijn excuses aangeboden aan de Tweede Kamer voor de trage informatievoorziening over een teruggevonden datakluis met gevoelige gegevens van de Belastingdienst, waarvan in juli 2022 al bekend was dat deze niet met de parlementaire enquêtecommissie over het Toeslagenschandaal was gedeeld. #Toeslagenaffaire #Belastingdienst #Datakluis