WRLD

greyCorvus

greyCorvus

greyCorvus77 dev.wrld.org
Mentions and quotes
Mention
greyCorvus 1d

greyCorvus reported that he had spent eight years in a relationship with a woman who had bipolar disorder and that gradually, from being her partner, he took on the role of caregiver. He described how he experienced manic episodes, depression, and psychosis, as well as difficulties in communication with doctors and in dealing with treatments that he believed did not help his partner. He said he often felt unheard and that he had taken on excessive responsibility for her condition. On the occasion of World Mental Health Day, he noted that behind people with severe mental illness, there was a daily life that was often invisible to others, as well as a caregiver trying to cope. He urged psychiatrists to listen to those who live with the patients, stating that they may know aspects of the situation that the doctor does not have the opportunity to observe. He also encouraged them to consider pharmacological options flexibly and to utilize pharmacogenetic testing where appropriate. He mentioned that, under specific clinical conditions and with proper monitoring, methylphenidate (Ritalin) may be an option, while the enzymes CYP2D6 and CYP2C19 influence the metabolism of certain psychiatric medications. He clarified that the testing is not a magical solution but can provide useful knowledge. Finally, he stated that his partner had broken up with him because, as she believed, she did not want to ruin his life. #παγκοσμια_ημερα_ψυχικης_υγειας #ψυχικήυγεία #ψυχιατρική #διπολικήδιαταραχή (translated)

2869
greyCorvus Sep 4

Λοιπόν, θα σας γράψω πώς αγάπησα τα μαθηματικά. Στην Α΄ Γυμνασίου είχα μια καθηγήτρια με την οποία δεν είχα καθόλου χημεία. Δεν την παρακολουθούσα, δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα το μάθημα και κάπως έτσι τελείωσε η χρονιά. Στη Β΄ Γυμνασίου όμως συνάντησα έναν μαθηματικό που λεγόταν Σωκράτης Γκράτσος. Βλέπετε τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά καλός στη δουλειά του; Έχουν περάσει 35 χρόνια και θυμάμαι ακόμη το όνομά του. Μπαίνει λοιπόν ο Γκράτσος στην τάξη και στο πρώτο μάθημα δεν κάνει μαθηματικά. Θέλει πρώτα να γνωρίσει τα παιδιά. Να καταλάβει το επίπεδό τους, τι δυσκολίες έχουν, τι τα φοβίζει στο μάθημα, αν αγαπούν τα μαθηματικά, αν τα μισούν, αν τα βαριούνται και κυρίως γιατί. Αυτό ήταν το πρώτο μάθημα του Σωκράτη. Στο δεύτερο, πάλι δεν ξεκίνησε κανονικό μάθημα. Μας εξήγησε πώς θα μας διδάξει. Τότε, το 1991, ακούσαμε για πρώτη φορά και για την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία. Και μας είπε κάτι πολύ απλό: "Παιδιά, εγώ θα σας τα κάνω πολύ εύκολα. Αλλά πρέπει να με βοηθήσετε κι εσείς." Πρώτα θα μας μάθαινε πώς να διαβάζουμε. Διάβασε τη θεωρία. Κατανόησε πλήρως τις εφαρμογές. Μετά πήγαινε στις ασκήσεις. Αν δεν μπορείς να λύσεις μια άσκηση, κοίτα την απάντηση και προσπάθησε μόνος σου να βρεις τον δρόμο που οδηγεί εκεί. Αν πάλι δεν μπορείς, τότε πήγαινε στο λυσάρι και δες τη λύση. Αλλά το λυσάρι ήταν η τελευταία λύση. Έπρεπε πρώτα να έχεις κάνει ό,τι μπορούσες μόνος σου. Κάθε Σαββατοκύριακο μας έδινε ένα μονόφυλλο με ασκήσεις και τη Δευτέρα τις λύναμε όλοι μαζί. Και το καταπληκτικό ήταν ότι η φωτοτυπία αυτή είχε δομή. Σε προκαλούσε να ασχοληθείς μαζί της. Σε κάθε άσκηση είχε παρατηρήσεις. Είχε προβλέψει πού πιθανότατα θα κολλούσες και σε παρέπεμπε σε συγκεκριμένο σημείο του βιβλίου για να ξαναδιαβάσεις αυτό που σου έλειπε και να μπορέσεις να συνεχίσεις. Δεν σου έδινε απλώς ασκήσεις. Σου μάθαινε πώς να σκέφτεσαι όταν δεν ξέρεις τι να κάνεις. Μας παρότρυνε επίσης να αγοράζουμε και να διαβάζουμε τις εκδόσεις της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Είχε μάλιστα κατασκευάσει μόνος του έναν τεράστιο ξύλινο πίνακα με αριθμημένους άξονες xx' και yy' , για να μας εξηγεί γραφικές παραστάσεις, καμπύλες και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Και όλα αυτά τα έκανε ένας δημόσιος υπάλληλος. Ένας από αυτούς τους "τεμπεληχανάδες", όπως τόσο εύκολα συνηθίζει να χαρακτηρίζει συλλήβδην ο μέσος Έλληνας τους ανθρώπους του Δημοσίου. Η ουσία όμως είναι μία: Ο Σωκράτης Γκράτσος κατάφερε ένας άνθρωπος 49 ετών σήμερα να θυμάται ακόμη το όνομά του, 35 χρόνια αργότερα, επειδή κάποτε του έμαθε να αγαπά τα μαθηματικά. Και δεν ήμουν ο μόνος. Στην Α΄ Λυκείου, στο ΕΠΛ Ηλιούπολης, είχα κάποιο μαθηματικό που σε ένα διάλειμμα, μάζεψε πέντε μαθητές από την τάξη και ρώτησε τι κοινό είχαν μεταξύ τους στα μαθηματικά. Και οι πέντε είχαμε υπάρξει μαθητές του Σωκράτη Γκράτσου. Αυτό, για μένα, είναι εκπαιδευτικός. Και ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο πράγμα που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας καθηγητής. Να ξεχάσεις κάποτε τις ασκήσεις που σου έμαθε, αλλά να μην ξεχάσεις ποτέ ότι εκείνος σε έκανε να θέλεις να τις λύσεις. #Μαθηματικά #Εκπαίδευση #Διδασκαλία

13088