Search

Rob Roos stated that the EU veto right should not be abolished and wrote that Ursula von der Leyen wanted to further restrict it. According to him, this would transform the Netherlands into a European province, governed by unelected Brussels officials. He also said that the Dutch taxpayer would bear the costs of what he described as Southern European overspending and ideological mismanagement, while control decreased and technocratic oversight increased. #EU #veto #Nederland (translated)

Via loterijgelden ontvangen NGO’s en stichtingen geld voor politieke lobby en campagnes, terwijl deelnemers niet zelf kiezen waar hun geld heengaat. Dat draagt bij aan het alternatieve politieke circuit waar ik op wees. Wie betaalt, verdient zeggenschap. Uw geld. Uw keuze.👇🏻 https://t.co/WQWs9Iuath #politiek #lobby #transparantie

Goedemorgen. Nederland ruilde in 2002 de gulden in voor de euro en droeg sindsdien, per saldo, vele miljarden (~57 miljard netto/ visualisatie 2) af aan Brussel als nettobetaler. Ondertussen staat de koopkracht van de gemiddelde Nederlander al 25 jaar nagenoeg stil, terwijl andere landen in Europa wel duidelijke groei lieten zien. Voor mij is dat geen goede deal: we gaven zeggenschap over ons eigen geld en begrotingsbeleid op, en de beloofde welvaartswinst is voor de gewone Nederlander nauwelijks voelbaar geweest. Bron: OECD #Euro #Nederland #Economie

Er is een alternatief politiek circuit ontstaan: NGO’s die via onder andere goededoelenloterijen geld krijgen en daarmee politieke campagnes voeren om beleid te beïnvloeden. Ook van deelnemers die hun agenda helemaal niet steunen en niet zelf kunnen kiezen welke organisaties hun bijdrage krijgen. Deze NGO’s en stichtingen worden verdedigd zolang het de eigen politieke agenda dient. Maar als ik deelnemers zelf wil laten kiezen waar hun geld heengaat, wordt er onheil gepredikt. Mijn motie met @ShannaSchilder vraagt precies die zeggenschap. Uw geld. Uw keuze.👇🏻 #Politiek #NGO #Keuzevrijheid

Wat ik tijdens de Algemene Beschouwingen zei: Nederlanders willen hun geld terug. Nederlanders willen hun zeggenschap terug. @mariannezw https://t.co/huteKryjuL #Nederland #Politiek #Zeggenschap

Nederlanders willen hun geld terug. Nederlanders willen hun zeggenschap terug. In het moeras van wetten, regels, modellen, adviesorganen en subsidies is een alternatief politiek circuit ontstaan. Het bepaalt beleid, maar is niet aanspreekbaar en staat haaks op verkiezingsuitslagen. #apb #politiek #democratie #Nederland

Column: Is Mark Rutte een landverrader? Max von Kreyfelt Juridisch niet. Het Wetboek van Strafrecht kent geen artikel voor een premier die het land veertien jaar bestuurt alsof het een tijdelijk filiaal is op weg naar een betere functie. Ambitie is niet strafbaar. Zelfs niet wanneer de belastingbetaler de sollicitatiekosten betaalt. Moreel wordt het interessanter. Rutte begon als premier van Nederland en eindigde als secretaris-generaal van de NAVO. Daartussen lag vermoedelijk de langste sollicitatieprocedure uit de Europese geschiedenis. Nederland fungeerde als cv, proeftuin en borgstelling. Wij waren geen land meer, maar een aanbevelingsbrief met twaalf provincies. In Brussel gold Rutte als betrouwbaar. In Washington als bruikbaar. In Den Haag vooral als iemand die precies wist waar de camera stond en opvallend weinig meer wist zodra er een enquêtecommissie verscheen. Onder zijn leiding werden gezinnen door de overheid fijngemalen in de toeslagenaffaire. Groningen mocht verzakken zolang de gaswinning overeind bleef. De woningmarkt werd bevrijd van overheidsbemoeienis en kort daarna ook van gewone Nederlanders. Starters kunnen nog steeds een huis kopen, mits hun ouders dat eerst doen. Rutte bleef erbij lachen. Wie de rekening nooit zelf ontvangt, ontwikkelt vanzelf gevoel voor humor. Na ieder schandaal nam hij verantwoordelijkheid. Dat betekende dat hij het woord zorgvuldig uitsprak, zijn gezicht in de stand staatsman zette en iemand anders liet aftreden. Burgers verloren hun huis, inkomen of gezondheid. Mark verloor soms een staatssecretaris. Een bestuurder moet tenslotte ook offers brengen. Zijn geheugen hielp hem daarbij uitstekend. Internationale afspraken bleven glashelder; binnenlandse missers verdwenen achter een gebrek aan actieve herinnering. Een wonderlijke neurologische aandoening waarbij vooral belastende informatie wordt gewist en toekomstige topfuncties feilloos worden opgeslagen. Ook de democratie werd onder Rutte gemoderniseerd. Besluiten werden eerst genomen, waarna het parlement er uitvoerig over mocht debatteren. Dat gaf Kamerleden het warme gevoel dat zij invloed hadden zonder het risico dat er werkelijk iets veranderde. Democratie als kinderzitje: u mag meesturen, maar het stuur zit niet vast aan de wielen. Een ouderwetse landverrader verkocht staatsgeheimen aan de vijand. Rutte was veel moderner. Hij maakte nationale belangen onderhandelbaar, leverde zeggenschap in en noemde dat Europese volwassenheid. Nederland mocht overal aan tafel zitten, meestal dicht bij de plek waar de rekening werd neergelegd. Niets werd opgegeven. Alles werd gedeeld. Soevereiniteit werd gedeeld. Schulden werden gedeeld. Risico’s werden gedeeld. Alleen de promotie bleef persoonlijk bezit. Daarna kwam de NAVO. De man die vier kabinetten overeind hield door te doen alsof zij nog leefden, mocht voortaan het Westen bijeenhouden. Alsof je een begrafenisondernemer tot cardioloog benoemt vanwege zijn ruime ervaring met stilgevallen patiënten. Dus nee, juridisch is Mark Rutte geen landverrader. Daarvoor ontbreken een vonnis, een officieel aangewezen vijand en vermoedelijk een correct ingevuld formulier in drievoud. Maar wanneer een premier zijn land gehavend achterlaat, internationaal wordt beloond voor zijn betrouwbaarheid en onderweg zelf vrijwel onbeschadigd blijft, dringt zich toch een ongemakkelijke vraag op: aan wie was hij eigenlijk zo betrouwbaar? Misschien heeft Mark Rutte Nederland nooit verraden. Misschien zag hij het eenvoudig als de vertrekhal. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #MarkRutte #Politiek #Nederland

Het ministerie van Asiel en Migratie heeft aangekondigd dat meer dan tachtig gemeenten, waaronder Dinkelland en Montfoort, op de 'zwarte lijst' staan van plaatsen die zich niet aan de spreidingswet houden en dat ze onder druk zullen worden gezet om asielzoekers op te vangen, met de mogelijkheid dat het ministerie uiteindelijk zeggenschap over mogelijke opvanglocaties overneemt. #asielzoekers #spreidingswet #gemeenten

Loods 24 is de plek in Rotterdam waar duizenden Joden werden samengebracht voordat zij werden gedeporteerd naar de vernietigingskampen. Jaarlijks worden hier de vermoorde Rotterdamse Joden herdacht, onder wie 686 kinderen. Dat antisemieten uit alle krochten van de hel elkaar altijd weten te vinden is geen nieuws. Hoe bestuurders daarop reageren, is wél nieuws. Althans, dat zou het moeten zijn. De blog van dr. Eliyahu Sapir is een must-read voor iedereen die de volledige betekenis van deze kwestie wil doorgronden. Waar het misgaat, is dat ‘Israëlkritiek’ wordt ingezet om zeggenschap op te eisen over een Joodse herdenking. Een herdenking van vermoorde Joden en Joodse kinderen verandert daarmee van een moment van collectieve rouw in een podium waarop hedendaagse politieke eisen worden afgedwongen. De slachtoffers van de Holocaust krijgen achteraf een politieke stem toegeschreven die zij nooit hebben gehad. Daarmee ontstaat een uiterst perverse verschuiving: politieke partijen, wijkraden en organisaties claimen niet alleen het recht om aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur af te wijzen, maar óók om te bepalen wie mag deelnemen aan een Joodse herdenking. Een deel van de analyse richt zich op de rol van burgemeester Carola Schouten. Haar reactie veranderde de aard van het conflict. In plaats van de brutale boycotters verantwoordelijk te houden voor de ontstane polarisatie, verklaarde zij ‘begrip te hebben voor de zorgen over de waardigheid van de herdenking’ en kondigde zij overleg aan met de organisatoren. Niet langer was de boycotdreiging het onderwerp van discussie: de aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur werd geframed als iets dat ‘opgelost’ zou moeten worden. De activisten kregen zo krankzinnig genoeg het mandaat van gatekeepers van deze Joodse herdenking. Dit is dus hoe institutionele normalisering werkt. Niemand claimt formeel regie over de herdenking, maar door politieke druk en bestuurlijk overleg ontstaat een nieuwe werkelijkheid waarin Joodse organisaties zich zouden moeten verantwoorden. De verantwoordelijkheid verschuift van degenen die antisemitische haat prediken naar de organisaties die de herdenking van de slachtoffers van de ultieme antisemitische haat houden. Sapir schrijft ook over de kramp waarin Nederlandse Joodse organisaties terecht zijn gekomen. De organisaties benadrukten na de antisemitische eisen dat de ambassadeur niet-politiek aanwezig zal zijn én zij boden ruimte voor een mogelijke dialoog. Deze reflex laat zien hoe verstikkend en dwingend de institutioneel-antisemitische druk inmiddels is geworden. De kern van het nu-antisemitisme: Joden in Europa worden geaccepteerd als slachtoffers van het verleden, maar die acceptatie verdampt meteen zodra Joodse continuïteit zichtbaar wordt in de vorm soevereiniteit en zelfbeschikking. Levende Joden worden gedwongen afstand te nemen van de Joodse staat, want ánders… Nu-antisemitisme ontstaat wanneer beschuldigingen richting Israël worden vertaald naar voorwaarden waaraan Joodse herdenkingen moeten voldoen om nog op bestuurlijke steun te kunnen rekenen. Schouten kan zich niet beroepen op neutraliteit. Wanneer de gemeente haar aanwezigheid afhankelijk maakt van wijzigingen in het programma van een Joodse herdenking, wordt Schouten immers zélf onderdeel van de druk die wordt uitgeoefend. Haar taak is nadrukkelijk niet om te bemiddelen, maar om de brutale gatekeeperitis van nu-antisemieten als antisemitisch af te wijzen. Link naar blog in onderstaande tweet. 1/2 #antisemitisme #Holocaust #Joodseherdenking

De Nederlandse Defensie investeert tientallen miljoenen euro's in het dronebedrijf Intelic, dat software ontwikkelt voor dronebesturing, en neemt voor het eerst een optie op een 'gouden aandeel' om meer zeggenschap te krijgen over defensiegerelateerde bedrijven in Nederland. #Intelic #Drones #Defensie

Andy Burnham, de verwachte opvolger van Keir Starmer als premier van het Verenigd Koninkrijk, pleit voor een grotere rol van lokale overheden om vertrouwen in de politiek terug te brengen en economische groei te stimuleren, met plannen voor een tienjarenplan voor betere levensstandaarden en meer zeggenschap voor regionale leiders, terwijl hij zijn premierschap deels in Manchester wil vestigen. #AndyBurnham #lokaleoverheden #Labour

Het Nederlandse veto opgeven betekent minder zeggenschap voor Nederland in Europa. Ik vroeg premier Jetten daarom of hij zich houdt aan eerdere Kameruitspraken tegen het afschaffen van het veto. Op die vraag kwam geen antwoord. Voor mij is het helder: handen af van het veto. https://t.co/8uF5ER99ki #EU #Nederland #Veto