Search

Nobel Peace Prize laureate Navi Pillay emphasized at a conference in Nuremberg that human rights and international law are under serious political attack, while dedicating her award to the victims of international crimes and defenders of justice. #ljudskaPrava #NobelovaNagradaZaMir #MeđunarodniKazneniSud (translated)

Unfortunately, as far as I know, we have not succeeded in reaching Navi Pillay. Therefore, I would message her: if you see a call from a number in Norway, please answer. I would love to talk to you as soon as possible. Jørgen Watne Frydnes, the chairman of the Nobel Peace Prize Committee, said earlier at a media conference after the announcement of the laureate that they have not yet managed to get in touch with her, CNN reports. #NaviPillay #NobelovaNagrada #LjudskaPrava (translated)

Navi Pillay, the recipient of this year's Nobel Peace Prize, amused the audience with her joke about Donald Trump in her first reaction after winning the prestigious award for her efforts in promoting human rights and the rule of law. #NaviPillay #NobelovaNagrada #LjudskaPrava (translated)

The winners of this year's Nobel Prize in Physiology or Medicine are Karl Deisseroth, Peter Hegemann, and Georg Nagel, pioneers of optogenetics, who have significantly contributed to the understanding of how nerve cells shape memories, feelings, and behaviors in the living brain. #nobelovanagrada #optogenetika #neuroznanost (translated)

The Nobel Prize for Medicine will be awarded today in Stockholm, where the prize winners for pioneering contributions will be announced, while a total of six prizes will be awarded in various fields of science, literature, and peace by the end of the week. #NobelovaNagrada #Znanost #MedicinskaRaziskava (translated)

Seven years ago, my Father left this world. For many, he was primarily one of the most important figures of the independence opposition, the founder and chairman of Fighting Solidarity, and the senior marshal of the Sejm of the Republic of Poland in its eighth term. For me, of course, he was above all a beloved Father. One of the closest people to me, who—when I was thirteen years old—the communist regime took away from me, forcing him to hide, then keeping him in prison, sentencing him to exile. From the age of thirteen to twenty, I only had contact with my Father through correspondence, and later through prison bars. Both before and after those most difficult years, he taught me a great deal, although we also often debated. It does not change the fact that he was always an authority and a Hero to me. The more time passes since his death, the more I realize how much I owe him. And how much Poland owes him as well. And also how often he was completely right about a multitude of Polish matters... In how much and how urgently we need to do for Poland. Dear Dad! I know very well what you expect from me and what you would like to hear from me. That’s why I swear to you that as long as I live, I will give absolutely everything of myself to realize your dreams and plans. Plans aimed at building the strength, position, prestige, security, and happiness of our beloved Fatherland and friendship between nations. #Pamięć #Solidarność #Polska (translated)

W ostatnich dniach byłem przerażony tym, co czytałem w komentarzach do tego ataku, które pisało wielu księży i ludzi publicznie zdeklarowanych jako katolicy. Nawoływanie do zemsty, do zbiorowej odpowiedzialności, do linczu na człowieku, który to zło zrobił. Nasz polska Ewangelia, często jest odarta z… Ewangelii. Z jej istoty, z miłości, w której jest przebaczenie. Przede wszystkim to, które ofiaruje człowiekowi Bóg. Wczoraj Adrian - prezbiter raniony w tym ataku, stanął za ołtarzem, złożył Ofiarę, a wcześniej powiedział kazanie. Przeczytajcie je proszę, bo dawno nie czytałem tekstu, tak nasyconego Ewangelią. ⬇️⬇️⬇️ "Drodzy bracia, drogie siostry. Nie będę ukrywał, że dla mnie to kazanie jest trudne. Nie będę ukrywał, że ten czas, który ostatnio przeżywamy w sposób szczególny dla mnie jest ciężki. Ale wiem jedno, że jestem uczniem Jezusa Chrystusa. Jestem uczniem mojego Mistrza, jestem uczniem mojego Pana. A Chrystus uczy mnie miłości. Miłości, która dała się ukrzyżować. Miłości, która oddała życie za swoich nieprzyjaciół. Taki jest mój Pan i Mistrz. A ja jestem Jego sługą. I dobrze wiecie, że w wielu sytuacjach zawsze my kapłani tutaj w opactwie staraliśmy się służyć ze wszystkich sił. Jak potrafiliśmy, aby tylko ci, którzy do nas przychodzą, mogli odejść stąd pocieszeni, mogli otrzymać pomoc, mogli otrzymać ludzką życzliwość, mogli otrzymać wsparcie. I z tego miejsca jako uczeń Jezusa Chrystusa pragnę w swoim imieniu, w imieniu księdza Marka i w imieniu księdza Stanisława powiedzieć bardzo dobitnie, że wybaczamy! I prosimy o modlitwę za nas. Za modlitwę za księdza Stanisława, o spokój jego duszy, o zdrowie dla księdza Marka, który ciągle walczy o życie w szpitalu oraz za mnie, abym jak najszybciej wrócił do pełni swoich obowiązków i mógł tutaj dalej wam służyć. Ale w sposób szczególny proszę was o modlitwę za naszego oprawcę i o łaskę nawrócenia dla niego. Te słowa, które wypowiadam, mówię z głębi swojego serca. Jemu ta modlitwa jest najbardziej potrzebna. Bo nieważne, co się wydarzyło. Zło, które się wydarzyło tutaj, w naszym opactwie, my musimy przezwyciężyć dobrem, miłością i przebaczeniem. Dlatego proszę was, abyście i wy przebaczyli, bo to również was wszystkich dotknęło. I z tego miejsca też chcę was prosić, abyście nie winili narodu, z którego był oprawca, bo zła dokonał konkretny człowiek, zła dokonała konkretna osoba, która ma swoje imię, swoje życie, która odpowiada za swoje czyny. Nie dokonali tego inni ludzie. To była jedna, jedyna osoba. Dlatego proszę Was, abyście nie odpowiadali złem za zło, ale miłością, wsparciem, zrozumieniem i troską. Proszę Was o szacunek dla ludzi, którzy żyją w naszym opactwie, w naszym mieście, w naszym województwie i w naszym kraju. Proszę was, abyście się wzajemnie szanowali i wspierali jako dwa bratnie narody. Kiedy wybuchła wojna na Ukrainie, to wy dobrze pamiętacie, co w naszym opactwie się działo. Że byliśmy otwarci na ludzi, którzy tutaj przychodzili. Ludzi, którzy potrzebowali pomocy, wsparcia, troski, miłości, czasami po prostu ludzkiej, zwykłej życzliwości. I dobrze wiecie, że tutaj nikt nie pozostał bez pomocy. Pracowaliśmy ze wszystkich sił, często nawet nocami, nie śpiąc po wiele godzin. Dlatego proszę was, aby ta nasza praca nasz wysiłek i nasz trud nie poszedł na marne. Bo myślę, że tego Was uczymy tutaj, aby być uczniem Jezusa Chrystusa. Uczniem, który kocha, który wspiera, który troszczy się o innych. Więc bracia, drogie siostry i wszyscy Wy, którzy to słyszycie, bądźmy uczniami Chrystusa, uczniami, którzy miłością, troską, szacunkiem, pomocą, życzliwością, pomagają innym. Nie ważne kim są, z jakiego narodu pochodzą, jakiej są religii, koloru skóry, ale są ludźmi. Mają swoją godność i my nie pozbawiajmy nikogo godności. Dlatego proszę Was, módlmy się za siebie nawzajem. Troszczmy się o siebie i kochajmy wszystkich tych, których spotkamy na drodze naszego życia. A kiedy będziemy widzieli nieprawość, kiedy będziemy widzieli, że ktoś kogoś prześladuje, nie pozostańmy cicho, ale upomnijmy, bo każdy ma się u nas czuć jak w domu. Nie tylko w naszym opactwie, ale w całym naszym narodzie. Amen". #miłość #przebaczenie #Ewangelia

Trump namawiał Prezydenta Ukrainy na lot do Moskwy celem rozmów pokojowych. Oczywiste jest, że Załenski nie wróciłby z takiej wyprawy. To pokazuję dobitnie jakim człowiekiem jest Trump. Obecnie w mojej ocenie stanowi dla Polski i Ukrainy podobne zagrożenie jak Putin. #Trump #Ukraina #Polska

Największą bolączką obecnego systemu w Polsce nie są nawet słabi doktoranci, bo takich znajdzie się w każdym kraju, ale kompletny brak odpowiedzialności promotora za wypuszczenie kolejnej osoby bez dogłębnego wprowadzenia merytorycznego, warsztatowego i kontroli samej rozprawy doktorskiej. Nie mam złudzeń, że promotor powinien posiadać absolutnie całą wiedzę wszechświata i wyłapywać każdy przepisany fragment, ale niektóre rozprawy aż same się proszą, aby nieco bardziej podłubać, wyrywkowo posprawdzać niektóre przypisy, a w ostateczności nawet umówić się z doktorantem na rozmowę w cztery oczy i zapytać wprost: “Czy jest coś, o czym powinienem wiedzieć w tym momencie i co jeszcze da się naprawić?”. Życie było dla mnie o tyle łaskawe, że mój polski promotor, prof. Górnicki, nigdy nie właził mi z butami z doktorat, ale widział, że muszę jechać do Japonii, aby napisać coś prawdziwie naukowego. A nawet nie mając fizycznej możliwości sprawdzenia moich analiz z japońskich tekstów źródłowych, ustaw i opracowań, dokładnie przeczytał mój pierwszy draft i zaproponował szereg wartościowych poprawek. Miałem już wtedy relatywnie spore doświadczenie w pisaniu, ale szczerze powiedziawszy to też brakowało mi naukowego sznytu. Były prawidłowe metody, aparat pojęciowy, warsztat, pytania badawcze, no ale właśnie… nie umiałem dobitnie podkreślić tezy. Gdzieś tam przewijało się to we wstępie i zakończeniu, ale gdybym tego nie poprawił według jego zaleceń, możliwie że też musiałbym się dzisiaj tłumaczyć. A z pewnością nie wydałbym swojej rozprawy w Leiden University Press. Na przysłowiową “drugą nóżkę” miałem japońskiego promotora, tu na miejscu w Tokio, który o ile nie był specjalistą w moim temacie, przydzielił mi dwóch wspaniałych młodszych profesorów. Każdy z nich mocno pokreślił mi fragmenty analityczne, które dodatkowo prezentowałem co dwa tygodnie. No i tak minęły dwa lata… Żeby było śmieszniej, to gdy złożyłem doktorat jako propozycję książkową do Leiden, to wydawca zatrudnił dwóch innych recenzentów zewnętrznych ze Stanów z doświadczeniem zawodowym i naukowym z japońskiego prawa i dopiero na podstawie ich rekomendacji, zdecydował się wydać pracę, oczywiście po ponad dwóch miesiącach prac redakcyjnych i polerowania tekstu. Wniosek jest taki, że gdybym nie miał nad sobą ludzi i procedur krajów cywilizowanych naukowo, mój doktorat byłby co najwyżej przeciętny. Mimo, że od zawsze walczę z odtwórczością, sama świadomość nie jest wystarczająca, aby przejść przez pewne etapy bez kontroli i nadzoru. U nas w Polsce tymczasem tego zwyczajnie nie ma. Nie mówię, że zawsze i wszędzie, bo to byłoby niesprawiedliwe, ale systemowa bylejakość i brak odpowiedzialności promotora dokładnie tworzą takie historie, jakich jesteśmy ostatnio świadkami. #Nauka #Doktorat #Edukacja

Swoją drogą, polskie państwo musi już teraz przygotować się na problem ludzi przyjeżdzających do nas z wojny na Ukrainie. Po każdej długiej wojnie pojawia się problem ludzi, którzy przez lata żyli w warunkach przemocy, mieli dostęp do broni i funkcjonowali w środowisku, w którym zabijanie i brutalna przemoc były częścią rzeczywistości. Do Polski mogą wracać osoby z ciężką traumą, uzależnieniami, problemami z agresją czy nieumiejętnością odnalezienia się w normalnym życiu. Państwo musi mieć plan również na czarny scenariusz: nielegalną broń trafiającą na polski rynek, przemyt, handel bronią, powstawanie grup przestępczych, wykorzystywanie wojennych kontaktów przez gangi i wzrost brutalnej przestępczości. Nie można udawać, że takie ryzyko nie istnieje. Człowiek wracający z frontu może przywieźć ze sobą wojnę do własnego domu, co pokazują dobitnie historie z konfliktów minionych. PTSD, alkohol, narkotyki, niekontrolowana agresja, przemoc domowa, a można tu wymieniać dalej i więcej. Nie twierdzę, że każdy taka osoba będzie przestępcą, ale państwo, które ma obowiązek chronić swoich obywateli, powinno być przygotowane również na najgorsze scenariusze. Staramy się od kilku lat o tym mówić na różnych spotkaniach wraz z @KoziolWojciech i mamy nadzieję, że rozwiązanie zostanie wypracowane i wdrażane. Bo już teraz przyjeżdżają do Polski weterani. Chociażby na turnusy zdrowotne. #Polska #Ukraina #Bezpieczeństwo