Search

Het PISA-onderzoek is weer verschenen en geheel conform verwachting is de leesvaardigheid onder 15-jarigen in dit weggegeven land nóg verder gedaald. Anno 2026 kan bijna 40 procent niet meer lezen of schrijven en is dus functioneel analfabeet. Iedereen met ook maar één werkende hersencel weet natuurlijk dat het een godswonder zou zijn wanneer de huidige generaties jongeren nog net zo goed zouden presteren als die van enkele decennia geleden. Iedereen met ook maar één werkende hersencel kan bedenken wat de oorzaken van dit verval zijn. Wie dat óók kan, is PRO-kansenkoningin Marjolein Moorman, die zojuist tijdens het wekelijkse vragenuurtje brieste over alle ongelijkheid in dit land, die de bron van alle kwaad zou zijn. Waar Moorman gelijk in heeft en wat ze erkent: er zijn gebieden waar scholen staan waar kinderen niets leren. Ik ken die scholen natuurlijk: scholen waar geen normale leraar voor te vinden is, ook al betalen ze die leraar een dubbel salaris. Scholen die een dagopvang zijn, waar totale anarchie heerst, waar directies wegkijken en deugwitte schoolcoaches en pedagogen ieder wangedrag onder het linoleum vegen. Moorman kent óók de oplossing: die zag ze immers met eigen ogen in Engeland, waar ze in 2020 op bezoek ging bij een grootstedelijke school waar kansarme leerlingen uit achterstandswijken wél wat leren. Daar werd echter pijnlijk duidelijk wat Moorman stiekem veel belangrijker vindt dan haar eigen stokpaardje van gelijke kansen: Moorman wil dat de kansarme kindjes vooral ‘hun eigen karakter’ behouden. Wat ze daarmee precies bedoelt, laat zich raden. Links deugracisme pur sang. Wat Moorman anno 2026 wil, is wat ze altijd al wil: meer, meer, méér geld pompen in de afvoerputten met een bordje ‘school’ boven de deur, zodat de volgende generatie stemgerechtigde staatsinfuusafhankelijken met een heel klein beetje geluk nog nét de letters van haar naam weet te herkennen op het stembiljet. We hebben een mooie toekomst achter ons en het komt niet meer goed. Er zal een tweedeling ontstaan waarbij rijklinkse PRO-stemmers hun kindjes naar een dure privéschool sturen terwijl het openbaar onderwijs kindjes uit arme gezinnen nóg verder laat afglijden, welke afkomst, huidskleur of geloof ze ook hebben. De kansengelijkheid van Moorman is niets meer of minder dan een ultieme exercitie in hypocrisie. #Onderwijs #Leesvaardigheid #Gelijkheid

Je krijgt in Nederland heel veel kansen. En @a_lahlah: kansenongelijkheid begint thuis! Laten we het daar dan eerst over hebben als je voor kansengelijkheid bent. Dit gebabbel kennen we nu wel. Misschien eerst een rondje leraren bij het leren kennen van Amsterdam… #kansengelijkheid #onderwijs #Amsterdam

Erfbelasting gaat niet over inkomen, maar over eigendom Eén van de meest gehoorde argumenten ter verdediging van de erfbelasting is dat een erfenis inkomen is. Op het eerste gezicht klinkt dat intuïtief: iemand krijgt vermogen en is daar belasting over verschuldigd. Maar economisch gezien is een erfenis helemaal geen inkomen. Sterker nog, dit onderscheid wordt al eeuwenlang gemaakt in de economie. Inkomen is de beloning voor arbeid, ondernemerschap of het beschikbaar stellen van kapitaal. Een salaris is inkomen. Winst is inkomen. Rente, dividend en huurinkomsten zijn inkomen. Een erfenis is dat echter niet, want bij een erfenis ontstaat geen nieuwe economische waarde. Er wordt immers niets geproduceerd. Er wordt geen extra vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt simpelweg van eigenaar. Dat onderscheid is niet alleen economisch relevant. Ook de Nederlandse fiscale wetgeving maakt dit onderscheid: een erfenis wordt namelijk niet belast via de Wet inkomstenbelasting uit 2001, maar via een afzonderlijke wet: de Successiewet uit 1956. Dat bewijst niet dat erfbelasting onjuist is. Het laat zien dat ook de fiscale wetgeving een erfenis niet behandelt als inkomen, maar als een afzonderlijke vorm van vermogensverkrijging door overlijden. Toch wordt in het publieke debat vaak beweerd dat een erfenis ‘eigenlijk gewoon inkomen’ is, maar daarmee worden twee verschillende begrippen door elkaar gehaald. De grondslag van de belasting is immers de verkrijging van vermogen. Het object van die verkrijging is bestaand eigendom. Dat is iets fundamenteel anders dan nieuw gecreëerd inkomen. Een belasting verandert immers niet de aard van hetgeen zij belast. Motorrijtuigenbelasting maakt een auto geen inkomen, overdrachtsbelasting maakt een woning geen inkomen en erfbelasting maakt een erfenis evenmin inkomen. Dat onderscheid is belangrijk, omdat we het debat wel zuiver moeten voeren. Neem de veelgenoemde overwaarde van een geërfde woning. Alsof die waardestijging belastingvrij uit de lucht is komen vallen. In werkelijkheid is die woning doorgaans gekocht met inkomen waar al inkomstenbelasting over is betaald. Bij de aankoop is overdrachtsbelasting verschuldigd geweest. Tijdens het bezit zijn jaarlijks onroerendezaakbelasting en andere (gemeentelijke) belastingen en heffingen betaald. Afhankelijk van de aard van het vermogen en de omstandigheden kan bovendien gedurende meerdere jaren box 3-belasting zijn geheven. Dat betekent niet dat erfbelasting daarom automatisch onrechtvaardig is. Wel laat het zien dat een nalatenschap meestal bestaat uit vermogen dat tijdens de opbouw en het bezit al meerdere keren onderwerp van belastingheffing is geweest. De vraag is daarom niet of een erfenis inkomen is. Economisch is dat niet het geval en ook de fiscale wetgeving behandelt een erfenis niet als inkomen. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. En daarmee komen we bij de fundamentele vraag waar het debat werkelijk over zou moeten gaan: van wie is eigendom? Als eigendom in beginsel aan de eigenaar toekomt, ligt het voor de hand dat het eigendomsrecht ook het recht omvat om dat bezit na te laten aan wie hij of zij wil. Het recht om over eigendom te beschikken houdt immers niet vanzelf op op het moment van overlijden. Voorstanders van erfbelasting vertrekken vanuit een ander uitgangspunt. Zij stellen dat eigendomsrechten niet onbeperkt zijn en dat de overheid, in het algemeen belang, voorwaarden mag verbinden aan de overdracht van vermogen. Daarvoor worden uiteenlopende argumenten aangevoerd, zoals het beperken van vermogensongelijkheid, het bevorderen van kansengelijkheid of het financieren van collectieve voorzieningen. Dat is een legitiem politiek standpunt. Maar het is een ander standpunt dan beweren dat een erfenis 'gewoon inkomen' is. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. Wie vóór erfbelasting is, hoeft niet te verdedigen dat een erfenis inkomen is. De principiële vraag die verdedigd moet worden is of de overheid de overdracht van privé-eigendom mag belasten. En precies daarover hoort het maatschappelijke en politieke debat gevoerd te worden. Niet over de fictie dat bestaand eigendom van karakter verandert zodra de eigenaar overlijdt en daardoor opeens inkomen wordt. Erfbelasting is geen tweede inkomstenbelasting, maar een afzonderlijke belasting op de overdracht van eigendom. Juist daarom raakt zij aan een van de meest fundamentele vragen: in hoeverre mag de overheid ingrijpen in het eigendomsrecht? Dit eigendomsrecht wordt namelijk beschermd door het nationale en internationale recht, maar is niet absoluut. De wetgever kan daarop beperkingen aanbrengen, waaronder belastingheffing. De vraag is daarom niet of de overheid de overdracht van eigendom mag belasten, maar onder welke voorwaarden en in welke mate. Dat is een legitieme politieke discussie. Laten we die discussie dan ook voeren over waar zij werkelijk over gaat: de grenzen van het eigendomsrecht. Niet over de onjuiste veronderstelling dat een erfenis economisch gezien inkomen zou zijn. Bij een erfenis ontstaat geen nieuw inkomen. Er wordt geen nieuw vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt slechts van eigenaar. #Erfbelasting #Eigendom #Belastingdebate

In de opinieartikel pleiten Anouschka Biekman, Ilana Rooderkerk en Karen Sprengers ervoor om kinderopvang niet enkel als een ondersteuning voor werkende ouders te beschouwen, maar als een essentieel pedagogisch fundament dat gelijke kansen voor de ontwikkeling van kinderen bevordert door middel van taal, sociale interactie en samenwerking met het onderwijs. #kinderopvang #kansengelijkheid #pedagogischebasisvoorziening

De afschaffing van de vrijwillige ouderbijdrage in Nederland heeft geleid tot een paradox waarbij geen enkel kind meer het schoolreisje hoeft te missen, maar scholen nu gedwongen worden om activiteiten te schrappen vanwege financiële tekorten, wat de kansengelijkheid juist ondermijnt. #Kansengelijkheid #Onderwijs #VrijwilligeOuderbijdrage

Het Nederlandse onderwijs kampt met een ver doorgeschoten toetscultuur die leidt tot stress, blikvernauwing en een verslechtering van de onderwijskwaliteit, waardoor het tijd is voor een fundamentele herbezinning op de rol en het gebruik van toetsen. #onderwijs #toetscultuur #kansengelijkheid

De financiële verschillen tussen rijke en arme mensen in Nederland worden steeds groter, mede door een belastingstelsel dat niet effectief bijdraagt aan een eerlijkere verdeling van de welvaart, volgens het Centraal Planbureau (CPB), dat pleit voor aanpassingen om de kansengelijkheid te verbeteren. #IncomeInequality #TaxSystem #SocialJustice