Search

According to Erik Meester, a new assessment system based on a national curriculum and aligned tests would free students from the current educational tracks and reduce inequality of opportunity, while also helping school teams to adapt their teaching more effectively. #onderwijs #toetsing #curriculum (translated)

De perfect storm die het onderwijs omver blaast ⬇️. Ik zie het allemaal bij mijn eigen drie kinderen. Op de middelbare school van de twee pubers is de lesuitval enorm. Er vallen wekelijks uren uit, vorig jaar had mijn dochter gewoon een half jaar lang geen Engels, zonder dat iemand wist waarom (de ouders kwamen er pas achter toen de hele klas met onvoldoendes thuiskwam en de aap uit de mouw kwam). Er wordt nauwelijks meer gewerkt met lesboeken, want alles gaat/staat online. Voor het huiswerk is een laptop nodig, dus ze zitten de halve dag voor een scherm. Leraren van de 'oude stempel' zijn zeldzaam: van die mensen die de eerste dag van het nieuwe schooljaar meteen duidelijk maken: met mij moet je niet sollen, maar die vervolgens altijd uitgroeien tot iedereens favoriete docent waar iedereen de beste cijfers bij haalt (goh, hoe zou dat nou komen...?). Er wordt van alles georganiseerd aan vage workshops, excursies, thema-dagen (maar niemand wil onder de paarse ballonnenhaag door lopen op Paarse Vrijdag, waarop er vervolgens drie mentorlessen worden besteed aan inclusie) waarvan je je afvraagt wat dat allemaal wel niet kost (en de ouderbijdrage stijgt ieder jaar). De lesmethodes zijn raar, je kunt je kind als ouder nauwelijks meer helpen met het huiswerk omdat de methodes volstrekt onlogisch zijn. Tegelijkertijd wordt er als ouder wel van je verwacht dat je je kind uitgebreid begeleidt met het curriculum onder het mom van 'participatie'. Toen ik vorig jaar in een oudergesprek de opmerking maakte dat ik vond dat er wel heel erg veel van ouders werd verwacht, kreeg ik van de 'trajectbegeleider' (parttime uiteraard) toegebeten dat zij 'ook veel met haar dochter bezig was'. En dan de basisschool. Raddraaiers zetten de toon in de klas (5x je naam op het bord en dan krijg je misschien een standje), waardoor de stille, brave kinderen ondersneeuwen en tekort komen omdat de juf te druk is met het gezellig houden. Ondertussen is het ieder jaar weer een halszaak om genoeg leerkrachten te vinden om voor de klas te krijgen, maar wordt er wel een 'brugfunctionaris' aangesteld die o.a. gaat 'meedenken bij de opvoeding' en 'meekijken bij het invullen van formulieren en begrijpen van brieven van school of de gemeente' (iets met symptoombestrijding...). School wordt steeds meer weinig anders dan dagbesteding die moet worden uitgezeten. Over een paar jaar zijn de mensen die onze samenleving moeten dragen niet eens meer in staat om de instructies op de aanmeldzuil bij het UWV, waar zij onvermijdelijk terechtkomen, te begrijpen. Maar in Den Haag gaat het nog steeds alleen maar over 'kansenongelijkheid'. Gelukkig hoeft die discussie binnenkort niet meer gevoerd te worden. Dan zijn alle kinderen even dom en incapabel. Probleem opgelost. #Onderwijs #Kansenongelijkheid #Onderwijscrisis

Een ochtendcolumn Er komt een enorme erfenisgolf aan. Honderden miljarden gaan de komende decennia van oudere Nederlanders naar hun kinderen en kleinkinderen. Vooral vanuit progressieve hoek geldt dat als probleem. D66 schrijft dat grote erfenissen de ongelijkheid versterken, GroenLinks ziet overerving als een belangrijke oorzaak van ongelijke kansen. De redenering daaronder is helder. Concentratie van vermogen leidt tot kansenongelijkheid en erfenissen zouden die concentratie van generatie op generatie versterken. Maar als die eerste stelling klopt, volgt daar ook iets anders uit. Spreiding van vermogen moet langs dezelfde redenering de kansenongelijkheid verkleinen. Nederland heeft in een halve eeuw particulier bezit over een ongekend brede groep verspreid. In 1971 was 35 procent van de woningvoorraad een koopwoning, vijftig jaar later 59 procent. Fiscale ondersteuning van het eigen huis hielp miljoenen gewone werkenden vermogen opbouwen. Mensen die met weinig bezit begonnen, eindigen hun werkzame leven met een huis, spaargeld en vermogen. Nu wordt dat vermogen geërfd. De verspreiding daarvan is geen toekomsttheorie, die is al zichtbaar. In 2023 overleden 168.700 Nederlanders. Tegenover de nalatenschappen waarvoor aangiftegegevens beschikbaar zijn, stonden 274.700 afzonderlijke verkrijgers. De gemiddelde nalatenschap bedroeg €199.000, maar de mediane nalatenschap slechts €45.200 en de mediane bruto verkrijging per erfgenaam €33.200. Kinderen vormen de grootste groep ontvangers en ook de kleinkinderen erven rechtstreeks. Een vermogen dat bij één huishouden zat, valt bij overlijden dus uiteen over meerdere huishoudens en kan een generatie later opnieuw uiteenvallen. De generaties die nu nalaten kregen gemiddeld ongeveer twee kinderen. Dat weten we vrij precies. Eén vermogen wordt er twee, daarna vier en vervolgens acht. Het CPB onderzocht wat dat in de praktijk met de vermogensverdeling doet. De uitkomst is ongemakkelijk voor het politieke verhaal. Erfenissen en schenkingen vergroten de vermogensongelijkheid per saldo niet. Vermogen verschuift van oudere, vermogendere huishoudens naar een minder vermogende generatie en verspreidt zich na verloop van tijd over de nakomelingen. Als concentratie van vermogen kansenongelijkheid veroorzaakt, moet verspreiding van vermogen langs precies dezelfde redenering kansenongelijkheid verminderen. Het mechanisme dat vanuit progressieve hoek wordt aangewezen als bron van ongelijkheid, doet volgens het CPB met de vermogensconcentratie dus het tegenovergestelde. Dan resteert het argument dat mensen tegenwoordig pas erven wanneer ze zelf vijftig of zestig zijn en het geld nauwelijks meer nodig hebben. Maar ook dat argument werkt de andere kant op. Hun kinderen zijn inmiddels volwassen, soms zijn er al kleinkinderen. Juist omdat de erfgenaam zelf al een huis, pensioen en spaargeld heeft, kan het ontvangen vermogen sneller worden doorgeschoven naar een volgende generatie. En uitgerekend daar staat de fiscus, politiek aangejaagd door dezelfde progressieve stroming die vermogensconcentratie wil bestrijden. Wie het vermogen vasthoudt, betaalt op dat moment geen schenkbelasting. Wie het verspreidt over kinderen en kleinkinderen, kan die wel verschuldigd zijn. Vasthouden wordt niet belast, verspreiden wel. Zo wordt vanuit de strijd tegen vermogensconcentratie de verspreiding van vermogen fiscaal afgeremd. Daar zit de politieke ironie. Nederland heeft eerst miljoenen huishoudens geholpen particulier vermogen op te bouwen. Nu dat vermogen op grote schaal over kinderen en kleinkinderen begint uit te waaieren, wordt die beweging vanuit progressieve hoek als probleem geduid en zwaardere belasting als oplossing voorgesteld. De eerste democratisering van vermogen was het eigen huis. De tweede is de erfenis. Wie werkelijk gelooft dat concentratie van vermogen kansenongelijkheid veroorzaakt, zou de grootste verspreiding van particulier vermogen in generaties eerder moeten toejuichen dan afremmen. #erfenis #vermogen #ongelijkheid

Alle kinderen zijn leerplichtig. Alle kinderen gaan naar school. Zo hebben miljoenen Nederlanders al sinds mensenheugenis diploma's gehaald en/of een vak geleerd - en het vervolgens verder geschopt dan hun ouders. Dus hou eens op met die riedel over "kansenongelijkheid". https://t.co/htn7bKgZUO #onderwijs #kansenongelijkheid #kinderen

Je krijgt in Nederland heel veel kansen. En @a_lahlah: kansenongelijkheid begint thuis! Laten we het daar dan eerst over hebben als je voor kansengelijkheid bent. Dit gebabbel kennen we nu wel. Misschien eerst een rondje leraren bij het leren kennen van Amsterdam… #kansengelijkheid #onderwijs #Amsterdam

In een opinieartikel pleit Juul Tammenga ervoor dat het onderwijs zich zou moeten richten op haalbaarheid, kosten en risico’s in plaats van bureaucratische adviezen van de Onderwijsraad, die vaak leiden tot meer beleidsvorming zonder dat de kernproblemen zoals personeelstekorten en dalende basisvaardigheden daadwerkelijk worden aangepakt. #Onderwijs #Kansenongelijkheid #Lerarentekort

Nee hoor, zegt @NordinGhouddani, als het al wangedrag is, komt het door kansenongelijkheid. En als het daardoor niet komt, komt het door etnisch profileren. En als dat het niet is, moeten we ons realiseren dat ook deze knul een heel kleine, bijna niet bestaande minderheid van Marokkanen vertegenwoordigt. En als we dat allemaal uitgesloten hebben, komt het doordat dit gozertje geen stageplaats kon krijgen door keiharde discriminatie. En als dat het dan ook niet was, is het omdat u en ik racisten zijn, omdat wij spreken over een Marokkanenprobleem, waar iedereen ziet dat we te maken hebben met een MAATSCHAPPELIJK PROBLEEM. Is het verhaal toch weer rond. Pfoe, gelukkig maar. https://t.co/ViHRBscvrw Wat wel weer mooi is, is dat @NordinGhouddani elk vooroordeel dat we al hadden, keihard bevestigt: onderbreken, elk bewijs omdraaien, ontkennen, wegkijken, niet uit laten praten, niet luisteren en vooral geen enkele zelfreflectie tonen. https://t.co/nME4MwYTlv #Discriminatie #Kansenongelijkheid #Racisme

Tatjana Almuli pleit in haar essay voor meer openheid over financiële situaties, omdat het geheimhouden hiervan bijdraagt aan een ongelijk systeem waarin mensen zonder achterban het moeilijker hebben, terwijl de sociale perceptie van financiële problemen vaak als taboe wordt behandeld. #FinanciëleTransparantie #Kansenongelijkheid #Geldstress

In haar column reflecteert Marijn de Vries op het probleem van hittegolven voor kinderen die in grote flats wonen, waarbij ze zich zorgen maakt over het gebrek aan speelruimte en goede omstandigheden voor deze kinderen, in tegenstelling tot haar eigen kinderen die zich wel vermaken in de tuin, en pleit ze voor een betere aanpak van kansenongelijkheid in sport en beweging. #Hittestress #Kansenongelijkheid #KinderenEnBeweging

Uit onderzoek van het Erasmus MC blijkt dat baby’s en hun moeders in kwetsbare wijken in Nederland bij de geboorte al met 2-0 achterstaan, aangezien zij vaker te maken hebben met complicaties tijdens de zwangerschap door ongunstige leefomstandigheden zoals armoede en criminaliteit. #Kansenongelijkheid #Gezondheid #NPLV

De voorstelling 'Het incident' onthult op een luchtige maar indringende manier de structurele ongelijkheid in het Nederlandse schoolsysteem, belicht door het verhaal van de vijftienjarige Guadalupe, die met een blauw oog achterblijft na een incident dat geen op zichzelf staande gebeurtenis is, maar een symptoom van diepgewortelde maatschappelijke problemen zoals institutioneel racisme en kansenongelijkheid. #Kansenongelijkheid #InstitutioneelRacisme #Theater

Het Centraal Planbureau waarschuwt dat de verschillen tussen rijke en arme mensen in Nederland steeds groter worden, mede door een belastingstelsel dat niet bijdraagt aan een eerlijkere verdeling van inkomens en dat aanpassingen nodig heeft om de kansenongelijkheid te verkleinen. #WealthInequality #TaxReform #SocialJustice