Search

Een onderzoek onder 5.227 Italiaanse scholieren toont aan dat kinderen die al vanaf groep 8 sociale media gebruiken, gemiddeld een half jaar leerachterstand oplopen in vergelijking met leeftijdsgenoten die later beginnen, wat gevolgen heeft voor hun schoolprestaties. #SocialeMedia #Onderwijs #Leerachterstand

Op 8 juli 2026 stond Maurice de Hond @mauricedehond voor de Parlementaire Enquêtecommissie Corona. Wat een zeldzaam moment had kunnen zijn van erkenning, werd vooral een beleefde exercitie. De Hond, die jarenlang als lastpost werd gezien, bleek grotendeels gelijk te hebben. De Hond had gelijk. Zijn centrale analyse klopte: het virus verspreidde zich vooral via aerosolen in slecht geventileerde ruimtes, niet primair via grote druppels en deurknoppen. Hij zag het al in het voorjaar van 2020, riep op tot ventilatie, wees op superspreading-events en seizoenspatronen, en waarschuwde voor de beperkingen van het officiële model. De overheid en het OMT/RIVM negeerden dit grotendeels. Ventilatie bleef onderbelicht, WOO-documenten tonen aan dat onwelgevallige conclusies werden afgezwakt, en modellen leidden tot onnodige lockdowns (zoals de Omikron-kerstlockdown). De schade – onnodige sterfte, economische ravage, leerachterstanden en mentale problemen – was deels te voorkomen geweest met een gerichtere aanpak. Het falen van het overheidsbeleid Het beleid was gebouwd op een verkeerd fundament en hield daar met verbazingwekkende hardnekkigheid aan vast. In plaats van snel bij te sturen op nieuwe inzichten, koos Den Haag voor uniformiteit, angstcommunicatie en brede maatregelen. Critici zoals De Hond werden geduld maar niet serieus genomen. Het resultaat was een klassiek staaltje bestuurlijk falen: arrogantie, tunnelvisie en gebrek aan zelfreflectie. De commissie luisterde keurig, stelde nette vragen en noteerde alles braaf. Maar de sfeer bleef hangen op het punt van schadebeperking in plaats van scherpe verantwoording. Jaren later nog steeds geen echte confrontatie met het systeem dat de crisis verergerde. Het panel leek meer bezig met het afvinken van een ritueel dan met het blootleggen van structurele fouten bij OMT, RIVM en kabinet. Kortom: Maurice de Hond zat er niet naast – de overheid des te meer. De commissie mag nu bewijzen dat dit onderzoek meer oplevert dan een dik rapport vol goede voornemens. Nederland heeft genoeg van beleefde verhoren. Tijd voor harde conclusies. Bekijk en luister hier het volledige verhoor.👇🏼👇🏼👇🏼 #Corona #Overheid #Ventilatie

Nienke Luijckx, de oud-voorzitter van het Landelijk Aktie Komitee Scholieren (LAKS), uitte haar grote zorgen over de mentale gezondheid van scholieren tijdens de coronapandemie, vooral tijdens de tweede sluiting, waarbij ze aangaf dat veel jongeren worstelden met eenzaamheid, angst en leerachterstanden, en dat de aandacht voor onderwijs tijdens deze crisis tekortschietend was. #coronabeleid #onderwijs #jeugdgezondheid

In de aanloop naar de parlementaire enquête over de sluitingen van scholen tijdens de coronaperiode, wordt de vraag gesteld waarom de impact op kinderen, zoals leerachterstanden en mentale schade, niet adequaat is meegewogen in de besluitvorming van het kabinet. #onderwijs #coronacrisis #leerachterstand

Het artikel pleit voor een flexibeler onderwijssysteem voor jonge mantelzorgers in Nederland, die met verhoogde verantwoordelijkheden kampen en onvoldoende ondersteuning ontvangen, waardoor hun stress, uitputting en leerachterstanden toenemen. #JongeMantelzorgers #FlexibelOnderwijs #Mantelzorg

Column: De kunst van het pseudo onderzoek. Max von Kreyfelt Stel dat u een bedrijf runt. Er verdwijnt tientallen miljarden euro’s. Facturen ontbreken. Uitgaven zijn niet meer te reconstrueren. Contracten zijn geheim. Besluiten blijken achteraf discutabel. En een aanzienlijk deel van de administratie blijkt een gatenkaas. Dan volgt normaal gesproken een onderzoek. In Nederland noemen we dat verantwoording. In Den Haag noemen we dat kennelijk een parlementaire enquête. Tenminste, dat dacht ik. Maar nu de contouren van het coronaonderzoek zichtbaar worden, ontstaat een merkwaardige indruk. Hoe groter de financiële schade, hoe kleiner de belangstelling. Hoe meer belastinggeld verdween, hoe minder nieuwsgierigheid er bestaat. Nederland gaf tijdens de coronajaren tientallen miljarden euro’s uit. Steunpakketten, teststraten, vaccins, communicatiecampagnes, noodmaatregelen, subsidies, inhuurconstructies en uitvoeringsorganisaties schoten als paddenstoelen uit de grond. Een historische geldstroom. Juist daarom zou je verwachten dat een parlementaire enquête één centrale vraag stelt: Waar is het geld gebleven? Maar dat lijkt niet de hoofdvraag te worden. Ook de economische nevenschade verdient minder aandacht dan je zou verwachten. Tienduizenden ondernemers zagen hun bedrijf stilvallen. Gezinnen verloren inkomen. Leerachterstanden liepen op. Zorg werd uitgesteld. Mentale problemen namen toe. De maatschappelijke rekening loopt nog jaren door. Toch is de belangstelling voor die schade opvallend beperkt. Nog opmerkelijker is wat níet onderzocht wordt. Niet of maatregelen altijd proportioneel waren. Niet welke afwegingen precies zijn gemaakt. Niet welke informatie bewust wel of niet werd gedeeld. Niet waarom kritische vragen jarenlang buiten het debat werden gehouden. En daarmee dreigt deze enquête precies te worden wat veel burgers al vrezen: Commissieleden die niet gewend zijn hun nek uit te steken en geen relevante vragen stellen. Niet een zoektocht naar waarheid, maar een bevestiging van bestuurlijke rust. Een commissie die onderzoekt zonder intentie diep te graven. Vraagt zonder door te vragen. En concludeert zonder af te rekenen. Want een echte enquête is ingewikkeld. Die volgt het spoor van de feiten, ook als dat uitkomt bij ministers, topambtenaren, adviesorganen of machtige instellingen. Een schijnonderzoek met pseudo-onderzoekers doet het tegenovergestelde. Dat volgt vooral het spoor dat geen risico oplevert. Misschien is dat uiteindelijk de grootste les van de coronajaren. Niet hoe kwetsbaar een samenleving is tijdens een crisis. Maar hoe kwetsbaar de waarheid wordt wanneer de instituties die beslissingen namen vervolgens ook bepalen welke vragen gesteld mogen worden. En dat is waarom veel Nederlanders niet nieuwsgierig zijn naar wat de uitkomst van het onderzoek wordt. Maar wat er buiten het onderzoek gehouden zal worden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #onderzoek #transparantie #verantwoording