Search

AlkoInwestor described an informal competition among parents from his office for additional classes for children, which was set to last from the beginning of September. According to his account, the conversation started with ballet and English with a native speaker from London for seven-year-old Zuzia, after which colleagues exchanged ideas for robotics, chess, and Mandarin. Five-year-old Lenka was supposed to learn Chinese twice a week at home. The author also reported that eight-year-old Antek attended fencing and the Little Leaders Academy, where — as he heard from the boy's father — leadership, emotional intelligence, and feedback skills were taught. Monika's daughter, according to the description, had individual art lessons for 120 złoty per week because she had problems with composition, often placing the sun in the upper left corner of the drawing. AlkoInwestor wrote that after the conversation, parents began looking for contacts and available slots, although they had not previously known they needed such services. He compared these activities with his own son, who — as he indicated — went to the yard after school, and with Marek's child, who had math three times a week, English twice, programming, chess, and soccer. Marek was expected to spend almost two thousand złoty on classes from the beginning of September, and his son and the author’s son both received four grades in math. The author concluded that they achieved the same result at a lower cost. #FIRE #Edukacja #Rodzicielstwo #Kreatywność (translated)

Patrzę sobie jak zawód kodoklepa dosłownie imploduje na moich oczach. I autentycznie jest mi ich żal. I to pomimo lat buty, #programista30k na fikcyjnej fakturce z betą w leasingu, "zawsze będzie popyt na programowanie"... Z masters of the universe zostali zredukowani do roli... latarnika ulicznego po wynalezieniu żarówki :/ Praktycznie z dnia na dzień. To będzie wymarły zawód, jak zegarmistrz. Aż przykro się czyta, jak tracą sens życia, jak wypracowywana latami umiejętność wymagającą nietrywialnych zdolności intelektualnych - staja się kompletnie nieprzydatna. Ale wiecie kogo nie będzie mi żal, kiedy AI po nich przyjdzie? Konowałów #programowanie #technologia #AI

Po wecie ruszyła polityczna ofensywa. Prezydent miał „zabrać” rodzicom darmowy eDziennik. Ja zostałem nazwany lobbystą. Zamiast odpowiedzi na pytania wszyscy dostaliśmy grafikę, emocje i oskarżenia. Zajrzałem więc do dokumentów. Na 2027 rok ustawa przewidywała maksymalny limit wydatków w wysokości 53,99 mln zł. To najwyższa roczna kwota w całym dziesięcioletnim planie: • 48,79 mln zł dla Ministerstwa Cyfryzacji i Centralnego Ośrodka Informatyki, • 5,2 mln zł dla Centrum Informatycznego Edukacji po stronie MEN. Łączny limit na lata 2026-2035 wynosił 216,47 mln zł. Bezpłatny dla użytkownika nie oznacza bezkosztowy. Za ten system mieli zapłacić podatnicy. Dlatego mają prawo wiedzieć, za co dokładnie. Gotowego, kompletnego eDziennika jeszcze nie było. Ministerstwo Cyfryzacji samo przyznało 26 sierpnia, że prace nadal trwają, pilotaż miał obejmować podstawowe funkcje, a decyzje dotyczące ostatecznego kształtu usługi dopiero miały zapaść. Mimo tego ustawa z góry wpisywała udostępnienie systemu szkołom od 1 września 2027 roku. Najpierw ustalono datę. Dopiero później zamierzano poznać wynik pilotażu. W MEN usłyszałem wprost - system ma zostać uruchomiony w 2027 roku, a wariant 2028 nie jest rozważany. Dlaczego? Co złego stałoby się, gdyby system został dobrze przygotowany, sprawdzony na danych syntetycznych, poddany audytom, a następnie przetestowany przez pełny rok szkolny 2027/2028? Kod by nie zniknął. Projekt by nie umarł. Rodzice nie straciliby istniejącego dostępu do informacji. System mógłby zostać uruchomiony we wrześniu 2028 roku, po pozytywnej ocenie pilotażu. Stracono by jedynie termin wrzesień 2027. A 2027 rok jest, zgodnie z regularnym kalendarzem, rokiem wyborów parlamentarnych. Udostępnienie systemu 1 września oznaczałoby wielką rządową premierę kilka tygodni przed wyborami. Miliony potencjalnych użytkowników, mObywatel, konferencje, materiały, szkolenia, komunikaty i gotowa opowieść o cyfrowym sukcesie. Czy właśnie dlatego termin 2027 roku był nienegocjowalny? To hipoteza, nie oskarżenie. Nie twierdzę również, że 53,99 mln zł było budżetem kampanii. OSR opisuje głównie programowanie, integracje, testy, infrastrukturę i wsparcie. Ministerstwa nie potrafią pokazać dokumentów na co dokładnie miało zostać wydane 53,99 mln zł w 2027 r. Brak również informacji jakie zawarto lub planowano zawrzeć umowy i z jakimi wykonawcami? Nie wiadomo ile z tych 54 mln zł miało być wydanych na materiały, szkolenia, informowanie, promocję, podróże i wsparcie użytkowników? A tu chodzi o ponad 700 tysięcy nauczycieli i opiekunów 5 mln uczniów, których trzeba poinformować i przeszkolić. Data 1 września 2027 roku nie zależała od pozytywnej końcowej oceny pilotażu a rząd odrzucał bezpieczniejszy termin 1 września 2028 roku. Ja zgłaszałem poprawki gwarantujące pełną bezpłatność wszystkich funkcji, zakaz reklam, treści sponsorowanych i ofert handlowych, otwarte API, możliwość przenoszenia danych oraz niezależny audyt. Zaproponowałem nawet zapis zakazujący umieszczania w eDzienniku agitacji i materiałów wyborczych. Poprawkę odrzucono. Który lobbysta prywatnych firm proponuje przepisy ograniczające ich monopol i chroniące publiczny system przed politycznym wykorzystaniem? Tak dla publicznego, bezpłatnego eDziennika. Nie dla budowania go na skróty. Nie dla testowania niedokończonego systemu na prawdziwych danych dzieci. Nie dla terminu dopasowanego do kalendarza politycznego, a nie do wyniku pilotażu. #polityka #edukacja #cyfryzacja

Z badania Personnel Service wynika, że początkujący programiści w Polsce zarabiają od 6 do 11 tys. zł brutto miesięcznie. Specjaliści z kilkuletnim doświadczeniem otrzymują zazwyczaj od 12 do 18 tys. zł brutto, natomiast najbardziej doświadczeni eksperci osiągają pensje #programowanie #zarobki #Polska #PL

EDUKACYJNE ROZLICZENIE #2: PiS Dziś na warsztat biorę edukacyjne obietnice PiS z 2023 roku. Opozycji trudniej doprowadzić ustawę do uchwalenia, ale może składać projekty, poprawki, interpelacje, prowadzić kontrole i wymuszać posiedzenia komisji. PiS korzysta głównie z narzędzi kontrolnych. Jest aktywne, kiedy trzeba recenzować rząd. Znacznie bardziej pasywne, kiedy trzeba przedstawić własne rozwiązania. Dwa cele programu stały się faktem: 🔹 Sieć 120 branżowych centrów umiejętności - projekt uruchomiono za rządów PiS, a zakończono już za obecnej koalicji. 🔹 Odtworzenie Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi - WAM powstała 1 lipca 2026 roku, ale na podstawie projektu obecnego rządu. Co więcej, w głosowaniu nad całą ustawą 157 posłów PiS wstrzymało się, a poparło ją tylko 19. A pozostałe obietnice? ❌ Bezpłatny kurs prawa jazdy dla każdego osiemnastolatka. ❌ Dotowane posiłki dla każdego ucznia. ❌ Wycieczka dla każdej klasy i powszechny program „Poznaj Polskę”. ❌ Ograniczenie korepetycji dzięki rzeczywistemu wsparciu uczniów po lekcjach. ❌ Programowanie przez cały okres nauki i pracownia PAKT w każdym mieście powiatowym. ❌ Odbiurokratyzowanie pracy nauczycieli, systemowy wzrost wynagrodzeń i większa ochrona prawna. ❌ Powszechny kurs pierwszej pomocy dla najstarszych klas szkół średnich. Czy PiS próbowało? W kilku sprawach - tak. W 2025 roku klub zgłosił poprawkę wiążącą wynagrodzenia nauczycieli ze średnim wynagrodzeniem w gospodarce. Poprawkę odrzucono. Część posłów PiS współpodpisała ponadpartyjny projekt bezpłatnego ciepłego posiłku w szkołach podstawowych. Były także poprawki dotyczące nagród jubileuszowych nauczycieli oraz szczegółowa interpelacja przeciwko likwidacji domów wczasów dziecięcych. PiS zabiegało również o posiedzenia komisji dotyczące https://t.co/T0CvaBrrGv. działalności IBE, zamykania szkół oraz obywatelskiego projektu „Tak dla religii i etyki w szkole”. Brak jednak kompletnego projektu klubu PiS dotyczącego kursów prawa jazdy, pracowni PAKT, programowania, pierwszej pomocy, powszechnych wycieczek ani całego pakietu dla nauczycieli. W lipcu 2026 roku politycy PiS zapewniali, że mają rozwiązania „na stole” i wprowadzą je po odzyskaniu władzy. Tylko po co czekać? Opozycja może składać projekty ustaw dzisiaj. Zamiast nich częściej słyszymy o „globalnym ataku na rodzinę”, religii, sporach ideologicznych i „pedagogice dumy”. To może mobilizować elektorat, ale nie rozwiązuje braków kadrowych, biurokracji, kryzysu psychicznego dzieci, luki edukacyjnej chłopców ani problemów szkolnictwa w tym zawodowego. Bilans PiS - nie całkowita bezczynność, ale wyraźna pasywność ustawodawcza przy dużej aktywności medialnej. Brak kompletnego projektu realizującego najważniejsze obietnice edukacyjne z 2023 roku. #RozliczamyEdukację #PiS #Edukacja #Szkoła #Nauczyciele #ObietniceWyborcze #Edukacja #PiS #Nauczyciele