Search

Babis Georges Petrakis wrote that 22-year-old Louise Montangon, a graduate philosophy student, had stood out in France for her interventions regarding student protests. According to him, she had denounced on television shows that the "Islamo-left" was instrumentalizing them, while she criticized the violence and the blockades of schools, saying that a noisy minority was preventing the majority of students from attending classes. Petrakis noted that Montangon had stated that she was ashamed to belong to her generation and had emphasized the importance of effort and excellence. Petrakis added that Montangon had denounced violence, threats, and bullying from leftist students, and that she had interrupted her in-person classes for safety reasons. In his description, groups of dozens or even hundreds of people were waiting to remove her from the school and the library. He also said that she had stated that she would not back down from her views. Petrakis mentioned that Montangon belonged to the National Rally (Rassemblement National) of Marine Le Pen and was working for common ideological platforms among the conservative parties of France. #Γενιά #Φοιτητές #Ιδεολογίες (translated)

We will return the bones of their Tsar Samuel that were found on Greek soil so that they return 48 relics out of the hundreds they stole from the Monastery of Saint John the Baptist in Serres, the Monastery of the Virgin Mary of Ikosifinissa, the Old Metropolitan Church of Serres, the Monastery of the Virgin Mary of Kalamou, the Monastery of the Virgin Mary of Archangel, and the Imaret of Kavala from where they transported the entire library of Arabic manuscripts to Bulgaria, and this is considered a success? Relics that should have already been returned to Greece since the 1920s. No mention of the hundreds of manuscripts of Ikosifinissa, the most valuable of all. #Ελλάδα #ιστορία #πολιτισμός (translated)

Το 4ο Γυμνάσιο Ασπροπύργου στεγάζεται πλέον σε ένα νέο υπερσύγχρονο βιοκλιματικό κτήριο. Αποτελεί συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να αξιοποιήσει όλα τα χρηματοδοτικά εργαλεία που έχει στη διάθεσή της για να προβεί σε ένα πολύ μεγάλο πρόγραμμα ανάταξης των σχολικών υποδομών και δημιουργίας νέων σχολείων σε ολόκληρη την επικράτεια. Οι νέες εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν βιβλιοθήκη, χώρους άθλησης και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων και παρέχουν ένα αναβαθμισμένο περιβάλλον μάθησης για τα παιδιά και εργασίας για τους καθηγητές. https://t.co/8mX8IHbZeA #Εκπαίδευση #Σχολεία #Ανάπτυξη

Βρισκόμαστε στο Scriptorium (το γραφείο αντιγραφής) της Μονής Στουδίου, στην Κωνσταντινούπολη του 834 μ.Χ. Αδελφός Ιλαρίων, ένας νεαρός μοναχός και αντιγραφέας, αισθάνεται εξαντλημένος από την ορθοστασία και την προσπάθεια. Όμως δεν μπορεί να σταματήσει. Κάθε λίγο και λιγάκι σταματά από πάνω του ο Μάγιστρος Θεόδωρος, ο αυστηρός επιβλέπων (βασικά ο Βιβλιοφύλακας) του μοναστηριού. Το φως των κεριών τρεμοπαίζει. Ο Ιλαρίων έχει μπροστά του έναν αρχαίο, φθαρμένο πάπυρο του 4ου αιώνα π.Χ. γραμμένο σε συνεχή μεγαλογράμματη γραφή χωρίς κανένα κενό. Η αποστολή του είναι ιστορική: πρέπει να μεταφέρει το κείμενο σε μια νέα περγαμηνή, χρησιμοποιώντας τη νέα, γρήγορη μικρογράμματη γραφή και τοποθετώντας, για πρώτη φορά συστηματικά, τόνους και πνεύματα. Τα μάτια του είναι κόκκινα από την κούραση. Διαβάζει τη γεμάτη κεφαλαία σειρά: "...ΟΥΚΕΣΤΙΝΑΝΘΡΩΠΟΣ..." Το μυαλό του θολώνει. Πρέπει να πάρει μια απόφαση. Σκέφτεται το νόημα του κειμένου του Αριστοτέλη. Βουτάει την πένα στο μελάνι και γράφει στη νέα περγαμηνή: "οὐκ ἐστὶν ἄνθρωπος"... Ο Μάγιστρος Θεόδωρος στέκεται από πάνω του, παρατηρώντας τη σελίδα με ένα μικρό κερί. Ξαφνικά, το βλέμμα του παγώνει στο σημείο που μόλις χαράχτηκε. Κοιτάζει τον Ιλαρίωνα στα μάτια με αυστηρότητα, δείχνει με το δάχτυλό του τη λέξη και μένει σιωπηλός, περιμένοντας από τον νεαρό μοναχό να καταλάβει μόνος του τι έκανε. ---------------------- Ίσως να καταλάβατε τι λάθος έκανε ο κουρασμένος μοναχός που μόλις δυο μέρες πριν είχε γράψει απελπισμένος στην άκρη της περγαμηνής που δούλευε : "Ἡ γραφὴ αὕτη ἐστὶ βάσανος τῷ ἀναγινώσκοντι, ἀλλὰ τριπλή βάσανος τῷ γράφοντι· τό μελάνι κακό, τό πετσί σκληρό, κι ο τόνος πήγε στραβά. Ἐλέησόν με, Κύριε..." Στην κλασική αρχαιότητα, οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν τόνους. Η γραφή ήταν αποκλειστικά μεγαλογράμματη και συνεχής. Οι φυσικοί ομιλητές δεν χρειάζονταν σημάδια, διότι η αρχαία ελληνική δεν ήταν μια γλώσσα έντασης (όπως η σημερινή για παράδειγμα), αλλά μια μουσική γλώσσα. Όταν ένας αρχαίος Έλληνας διάβαζε ένα κείμενο, αυτό δεν λειτουργούσε απλώς ως γραφή, αλλά ως μια ιδιότυπη μουσική παρτιτούρα. Τα σημάδια που εφευρέθηκαν αργότερα δεν ήταν γραμματικοί κανόνες, αλλά μουσικές νότες που καθοδηγούσαν το ύψος της φωνής: - Η Οξεία ( ΄ ) ήταν μια ψηλή νότα, που ανέβαζε τη φωνή κατά ένα μουσικό διάστημα μιας πέμπτης καθαρής. - Η Βαρεία ( ̀ ) ήταν η βασική νότα, που κρατούσε τη φωνή στο χαμηλό, φυσικό της επίπεδο. - Η Περισπωμένη ( ͂ ) ήταν ένα μουσικό legato, ένας κυματισμός όπου η φωνή ξεκινούσε από ψηλή νότα και γλιστρούσε προς τα κάτω στην ίδια συλλαβή (γι' αυτό και έμπαινε μόνο σε μακρά φωνήεντα που είχαν τη χρονική διάρκεια να υποστηρίξουν αυτό το ηχητικό κύμα). Για να καταλάβουμε πώς λειτουργούσε η γλώσσα, αρκεί να δούμε τη λέξη που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι οι αρχαίοι για τον τονισμό: "Προσωδία" (από τις λέξεις προς + ᾠδή, που σημαίνει τραγούδι). Για τους αρχαίους Έλληνες, η προσωδία ήταν κυριολεκτικά "το τραγούδι που συνοδεύει τον λόγο". Αυτή η λεκτική μελωδία δεν ήταν ίδια σε όλη την Ελλάδα. Κάθε διάλεκτος είχε τη δική της "παρτιτούρα". Η διάλεκτος των Σπαρτιατών (η Δωρική) ακουγόταν στους υπόλοιπους Έλληνες ως η πιο βαριά και τραχιά. Οι Σπαρτιάτες είχαν την τάση να κρατούν τη φωνή τους χαμηλά και να "σπρώχνουν" τη μουσική τους νότα προς το τέλος της λέξης (π.χ. έλεγαν ανθρώποι αντί για άνθρωποι ή πατερώ̃ν αντί για πατέρων), δίνοντας στην ομιλία τους έναν ρυθμό που έμοιαζε με στρατιωτικό εμβατήριο. Όταν λοιπόν οι λόγιοι μιλούσαν για τους κανόνες της προσωδίας, δεν αναφέρονταν σε ξερούς γραμματικούς κανόνες, αλλά στους κανόνες της λεκτικής μελωδίας. Με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Ελληνική έγινε η διεθνής γλώσσα (Lingua Franca δηλαδή). Εκατομμύρια ξένοι έπρεπε να τη μάθουν, αλλά αδυνατούσαν να "τραγουδήσουν" τις λέξεις χωρίς οδηγό. Γύρω στο 200 π.Χ., ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας, σχεδίασε για πρώτη φορά αυτές τις "νότες" πάνω στο χαρτί. Στόχος του ήταν να δώσει στους ξένους μια οπτική παρτιτούρα για να μην καταστρέφουν τη μελωδία της γλώσσας, αλλά και να διασώσει την απαγγελία των ομηρικών επών, καθώς η γλώσσα είχε αρχίσει ήδη να χάνει τη μουσικότητά της. Οι Ρωμαίοι αριστοκράτες μάθαιναν τα Ελληνικά ως σύμβολο ανώτερης μόρφωσης. Στη δική τους γλώσσα (τα Λατινικά) δεν είχαν τόνους, καθώς είχαν δυναμικό τόνο. Τι εννοώ; Χτυπούσαν κατά κάποιο τρόπο τη συλλαβή με την ένταση, περίπου όπως κάνουμε και εμείς σήμερα. Για να καταφέρουν να διαβάσουν τα ελληνικά κείμενα, βασίζονταν απόλυτα στην παρτιτούρα των τόνων του Αριστοφάνη. Ωστόσο, η δυσκολία τους να πετύχουν το ελληνικό τόνο ήταν παροιμιώδης, και συχνά οι Έλληνες λόγιοι σχολίαζαν τη "βαριά" λατινική τους προφορά. Κατά τον 9ο αιώνα, οι Βυζαντινοί μοναχοί προχώρησαν στον μεταχαρακτηρισμό, δηλαδή τη μεταφορά όλων των αρχαίων κειμένων από τα κεφαλαία στα μικρά γράμματα (μικρογράμματη γραφή). Αυτό έγινε για λόγους οικονομίας χώρου (η περγαμηνή ήταν πανάκριβη τότε) αλλά και ταχύτητας.Σε αυτή τη φάση, οι τόνοι και τα πνεύματα ενσωματώθηκαν υποχρεωτικά σε κάθε λέξη. Η διαδικασία αυτή οδήγησε σε συχνά λάθη: - Λέξεις που χωρίς τόνους έμοιαζαν ίδιες, αλλά άλλαζαν νόημα ανάλογα με τον τονισμό σαν το παράδειγμα που σας έδωσα στην αρχή, ή σαν το ὅρος = κανόνας / ὄρος = βουνό. Λέξεις δηλαδή που ήταν "Ομόγραφες". - Λόγω της κούρασης από τη συνεχή ανάγνωση των κολλημένων γραμμάτων, οι γραφείς μπέρδευαν γραμμές που τελείωναν με την ίδια λέξη, παραλείποντας ολόκληρες παραγράφους. "Ομοιοτέλευτο" όπως λέει και η ίδια η λέξη! Παρά το γεγονός ότι η ελληνική γλώσσα είχε χάσει τη μουσικότητά της και είχε γίνει "δυναμική" ήδη από την ύστερη αρχαιότητα, το πολυτονικό σύστημα επιβίωσε για πάνω από 1.000 χρόνια. Αυτό συνέβη επειδή η τυπογραφία του 15ου αιώνα αντέγραψε πιστά τα βυζαντινά χειρόγραφα, αλλά και επειδή το πολυτονικό θεωρήθηκε το οπτικό "DNA" της ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού. Το σύστημα καταργήθηκε οριστικά τον Ιανουάριο του 1982 με την ψήφιση του μονοτονικού, κυρίως για την απλοποίηση της σχολικής εκπαίδευσης και τις τεχνικές ανάγκες της σύγχρονης τυπογραφίας και των υπολογιστών. ---------------------- Ορμώμενη από τη συζήτηση που συμμετείχα χθες (στην οποία ομολογουμένως πήγα τελείως απροετοίμαστη για το ύφος της και είπα τα "δικά μου" και εντυπωσιάστηκα από τα αρχεία του κ.Κεχρή - συγγνώμη, δεν έχω αναζητήσεις για να τον προσθέσω - και τον μεστό λόγο του διοργανωτή) είπα να σας δώσω σήμερα αυτό το κορυφαίο επίτευγμα εφαρμοσμένης γλωσσολογίας, που θα το χαρακτήριζα ως "κοσμοϊστορική πολιτισμική κιβωτό"... Καλημέρα σε όλους! #Γλωσσολογία #ΑρχαίαΕλλάδα #Πολιτισμός

Μου αρέσει που οι γείτονες ζητούν αποδείξεις για την Σφαγή στη Χίο... Οι πηγές (εκτός από δεκάδες πρωτογενείς, σύγχρονες πηγές της εποχής,οθωμανικές, ευρωπαϊκές και διπλωματικές, οι οποίες προκάλεσαν το τεράστιο κύμα του Φιλελληνισμού στην Ευρώπη), βρίσκονται στα ίδια τα λογιστικά βιβλία των προγόνων τους που μετρούσαν τις ψυχές των Χιωτών ως φορολογήσιμα εμπορεύματα και εξέδιδαν αποδείξεις για τις γυναίκες και τα παιδιά που πουλούσαν στα σκλαβοπάζαρα. Τα ίδια τα οθωμανικά αρχεία αποδεικνύουν ότι το κράτος αντιμετώπισε τη σφαγή και την υποδούλωση των Χιωτών ως μια εξαιρετικά κερδοφόρα εμπορική δραστηριότητα, φορολογώντας το σκλαβοπάζαρο κεφαλή προς κεφαλή! Στο οθωμανικό δίκαιο υπήρχε ο επίσημος φόρος Pencik (από το περσικό penc-yek, που σημαίνει το ένα πέμπτο). Για κάθε αιχμάλωτο που πιανόταν στη Χίο και μεταφερόταν στα σκλαβοπάζαρα (για παράδειγμα το Avret Pazarı, το παζάρι γυναικών της Κωνσταντινούπολης), ο έμπορος ή ο στρατιώτης έπρεπε να πληρώσει φόρο στο οθωμανικό θησαυροφυλάκιο.Ο έλεγχος γινόταν από τον κρατικό αξιωματούχο, τον Επόπτης των Σκλαβοπάζαρων δηλαδή. Μόλις πληρωνόταν ο φόρος ανά κεφαλή, το κράτος εξέδιδε ένα επίσημο πιστοποιητικό ιδιοκτησίας, το Tezkere (ένα είδος "απόδειξης" για τον σκλάβο). Σύμφωνα με τις αναφορές των ξένων διπλωματών, όπως του Άγγλου κληρικού Robert Walsh που βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την 1η Μαΐου 1822 είχαν εκδοθεί 41.000 επίσημα teskeres μόνο για τους σκλάβους που προέρχονταν από τη Χίο! Το οθωμανικό κράτος εισέπραττε κανονικά το ποσοστό του (συνήθως το 1/40 της αξίας του σκλάβου για τοπικές αγοραπωλησίες ή το 20% για λάφυρα πολέμου), βγάζοντας τεράστια κέρδη από την καταστροφή του νησιού. Οι Χιώτισσες πουλιόνταν στους δρόμους για 100 γρόσια το κεφάλι, και το κράτος κρατούσε το μερίδιό του... Απόδειξη; Το Οθωμανικό Κατάστιχο D330, το οποίο φυλάσσεται σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Βουλγαρίας...και είναι απογραφή των περιουσιών που δημεύτηκαν από τους Χιώτες οι οποίοι συμμετείχαν ή θεωρήθηκε ότι συμμετείχαν στην εξέγερση του 1822. Συγκεκριμένα για κάθε ιδιοκτησία σημειώνει:την κατάσταση του ακινήτου (καμένο, γκρεμισμένο, ισοπεδωμένο ή άθικτο), το όνομα του ιδιοκτήτη, την τύχη του (με κόκκινη μελάνι: νεκρός, εκτελεσμένος, φυγάς, αιχμάλωτος, αγνοούμενος ή παρών). Το έγγραφο αποτυπώνει δηλαδή, με την ψυχρή γραφειοκρατική ματιά του κατακτητή, τις άμεσες συνέπειες της σφαγής: μαζική φυσική εξόντωση, φυγή, αιχμαλωσία, ολοκληρωτική καταστροφή του οικιστικού ιστού και δήμευση των περιουσιών που πέρασαν στο οθωμανικό δημόσιο. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πρωτογενείς πηγές για το μέγεθος της καταστροφής στην πόλη και τα γύρω χωριά. Το πρωτότυπο εντοπίστηκε το 1981 από τον Αναστάσιο Ιορδάνογλου στη Εθνική Βιβλιοθήκη "Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος" της Σόφιας και εκδόθηκε μεταφρασμένο και σχολιασμένο το 2025.Καταγράφηκαν 2.275 οικίες, από τις οποίες μόνο 72 παρέμειναν αβλαβείς (περίπου 3%). Καταγράφηκαν δεκάδες εκκλησίες (περί τις 66 στις συγκεκριμένες περιοχές), οι περισσότερες κατεστραμμένες ή καμένες. Στο σύνολο του νησιού διασώθηκαν μόλις 72 εκκλησίες από εκατοντάδες που υπήρχαν πριν. Καταγράφονται επίσης καταστήματα, φούρνοι, ανεμόμυλοι, χωράφια, αμπέλια, δέντρα και άλλα περιουσιακά στοιχεία, με την ίδια εικόνα εκτεταμένης λεηλασίας και πυρπόλησης.Από την τύχη των ιδιοκτητών που σημειώνεται στο κατάστιχο οι μελετητές συνάγουν ότι στις απογραφείσες περιοχές περίπου το 1% του πληθυσμού παρέμεινε εν ζωή, το 41% ήταν νεκροί και το 58% αγνοούμενοι (φυγάδες ή αιχμάλωτοι). Η σφαγή δεν έγινε στο κρυφό, έγινε με κρατική σφραγίδα και φορολογικές δηλώσεις! #ΣφαγήτηςΧίου #Ιστορία #ΟθωμανικήΙστορία

Οὐδὲν κακὸν ἀμιγὲς καλοῦ. Η διαφωνία μου με τον @st_stavropoulos για την @ManolidouE και τις εκπομπές στο ραδιόφωνο του @skaigr με τον @ArisPortosalte για την «Ελληνική Μυθολογία» κατέληξε σε έναν γόνιμο δημόσια διάλογο. Τα Αρχαία Ελληνικά τελικά πώς πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε, ως μία νεκρή Γλώσσα άξια πλέον σήμερα μόνον για μελέτη σε ένα εργαστήριο ή σε μια βιβλιοθήκη ή για απαγγελία ή ως μία ζωντανή Γλώσσα όπως όλες οι άλλες. Από την απάντηση που θα δώσει κάποιος σε αυτό το ερώτημα θα εξαρτηθεί και ο τρόπος της διδασκαλίας τους και το εάν πχ βίντεο στα οποία κάποιος πχ η Ευγενία, μιλάει Αρχαία Ελληνικά κάνουν καλό ή κακό. Είναι γραφικά ή χρήσιμα. Για να απαντήσω σε όλο αυτό έγραψα στην σελίδα μου στο facebook ένα πιστεύω ενδιαφέρον κείμενο. Ολόκληρο εδώ: https://t.co/ALDzjEMeSK Τελικά κύριε Σταυρόπουλε, έστω και λόγω της κακία σας φανήκατε χρήσιμος και σας ευχαριστώ. #ΑρχαίαΕλληνικά #ΔημόσιοςΔιάλογος #Γλώσσα

Κυρανάκης: Η βιβλιοθήκη στο ΑΠΘ πριν από λίγα χρόνια ήταν ορμητήριο για εγκληματικές ενέργειες. Όλοι αυτοί που απείλησαν αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο τους νεοδημοκράτες, θα λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη. Μπράβο @kyranakis 👏👏 https://t.co/7Uau41N3EM #Δικαιοσύνη #Ασφάλεια #Βιβλιοθήκη

Ο Τζέι Ντι Βανς δήλωσε ότι αν το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ συνέβαινε σήμερα, δεν θα απασχολούσε τα μέσα ενημέρωσης περισσότερο από 12 ώρες, σχολιάζοντας την πολιτική και ηθική παρακμή της εποχής Τραμπ, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Προεδρική Βιβλιοθήκη Νίξον. #Γουότεργκεϊτ #Νίξον #πολιτική

Ερευνητές ανακοίνωσαν ότι με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης κατάφεραν να αναγνώσουν τμήματα ενός απανθρακωμένου παπύρου από τη βιβλιοθήκη πολυτελούς έπαυλης στο Ηράκλειο, αποκαλύπτοντας κείμενα που σχετίζονται με τη στωική φιλοσοφία, όπως η ηθική και η λογική, και ανοίγοντας νέες δυνατότητες στη μελέτη των παπύρων της περιοχής. #ΤεχνητήΝοημοσύνη #Βεζούβιος #παπύροι

Στην πόλη Λάκναου της βόρειας Ινδίας τουλάχιστον 14 άνθρωποι, πιθανώς φοιτητές, έχασαν τη ζωή τους λόγω πυρκαγιάς σε κτίριο που λειτουργούσε ως βιβλιοθήκη και κέντρο ενισχυτικής διδασκαλίας, ενώ άλλοι τέσσερις τραυματίστηκαν και οι αιτίες της φωτιάς παραμένουν άγνωστες. #Λάκναου #πυρκαγιά #Ινδία

🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾 Ήξερες ποια χώρα αγαπάει την Ελλάδα περισσότερο μετά τους Έλληνες. Μια χώρα στον κόσμο γιορτάζει την 25η Μαρτίου και την 28η Οκτωβρίου με ουρουγουανά παιδιά, ουρουγουανούς δασκάλους σε ουρουγουανά σχολεία που δεν έχουν δει ποτέ ελληνική θάλασσα. Λέγεται Ουρουγουάι. Ουρουγουάι ήταν από τις πρώτες χώρες στον κόσμο που αναγνώρισε το ελληνικό κράτος. Μια μικρή χώρα της Νότιας Αμερικής που μόλις είχε κερδίσει και αυτή την ανεξαρτησία της, είδε την Ελλάδα να πολεμά και είπε «Αυτοί είναι σαν εμάς». Η σημαία τους είναι σχεδόν ίδια με τη δική μας, γαλάζιο και άσπρο. Ο κεντρικότερος δρόμος της παλιάς πόλης λέγεται Γκρέσια, έξω από την Εθνική Βιβλιοθήκη, χτισμένη σε δωρικό ρυθμό. Στέκεται άγαλμα του Σοκράτη. Τουλάχιστον 6.000 Ουρουγουανί μιλούν ελληνικά. Υπάρχει δημόσιο σχολείο που ονομάζεται Γκρέσια, με Ουρουγουανά παιδιά που κάθε εθνική μας γιορτή τραγουδούν, απαγγέλουν ποίηματα. Η Ουρουγουάη ονομάζει τους δρόμους της με ονόματα των δικών μας ηρώων και γιορτάζει τις εθνικές μας γιορτές με δάκρυα στα μάτια. Η Ουρουγουάη ο πραγματικός φύλακας της ελληνικής ψυχής. https://t.co/G5AKTqW0Yu 🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾🇬🇷🇺🇾 #Ελλάδα #Ουρουγουάη #Φιλία

Στη Νέα Υόρκη άνοιξε η «Donald J. Trump and Jeffrey Epstein Memorial Reading Room», μια βιβλιοθήκη αφιερωμένη σε πάνω από 3,5 εκατομμύρια σελίδες εγγράφων που σχετίζονται με τον Τζέφρι Έπσταϊν και τα εγκλήματά του, με σκοπό την προβολή της διαφάνειας και της λογοδοσίας, καθώς και στην αναγνώριση των θυμάτων του. #ΤζέφριΈπσταϊν #βιβλιοθήκη #θύματα