Search

The leader of the Arab political party Balad, Sami Abu Shehadeh, has decided not to participate in the Israeli elections following pressure from the Supreme Court that could potentially exclude him, pointing to a dangerous undermining of Palestinian representation in the Knesset by a racist campaign. #Israël #Palestijnen #Politiek (translated)

Letschert in a tight spot! The Jewish and Israeli students in Maastricht are stating it clearly. They are no longer carried away by the dialogue merry-go-round of the D66 Minister of Education, after spending years in her merry-go-round when she led the university. Result: an antisemitic climate and the import of hate rallies. Letschert's reward: the plush of The Hague. Read the letter below. Support these brave students who let their voice, and only their voice, be heard. Who do not bow to the established order and do not allow themselves to be exploited and misled by them. Bravo! To the Ministry of Education, Culture and Science, IJAR Maastricht has learned that Minister of Education Rianne Letschert intends to organize a meeting about Jewish students, following the recent developments at Maastricht University. As the representative organization of Jewish and Israeli students at Maastricht University, we have received no formal invitation from the minister or her ministry. Nor have we been informed about the purpose, the mandate, the intended participants, or the measures that may be considered. If the subject concerns the position and experiences of Jewish and Israeli students at Maastricht University, consultations should begin with the organization that represents these students and within the university environment where the relevant events take place. During Ms. Letschert's previous term at Maastricht University, Jewish and Israeli students and their representatives spoke with her and other members of the university administration on numerous occasions. They repeatedly expressed concerns about safety, intimidation, the campus climate, institutional decisions, and the implications of those decisions for Jewish and Israeli students. From those discussions, it appeared that consultations were taking place, but in our experience, they did not lead to measures that corresponded to the issues raised. Clear lines of accountability were also not established for what followed. This history means that the mere fact that there is again a meeting cannot be considered an achievement in itself. Other Jewish organizations and individuals elsewhere in the Netherlands may have legitimate perspectives on broader issues concerning Jewish life, antisemitism, or national policy. However, they do not represent the Jewish and Israeli students at Maastricht University and cannot replace the representative organization of the students whose campus, lecture halls, and daily living environment are directly at stake. A meeting held elsewhere, with discussion partners who do not represent these students, can be viewed as discussions with Jewish organizations, but cannot reasonably be presented as a consultation with the representative organization of Jewish and Israeli students studying at Maastricht University. For that reason, we believe that if the minister wishes to address what is happening at Maastricht University, she should come to Maastricht and engage directly in conversation with the representative organization of Jewish and Israeli students here. The location is important, as responsibility must be aligned with where the issue occurs and not be disconnected from it: the issues being discussed involve this university, the decisions being made here, and the students who experience the consequences of those decisions. Thus, consultations regarding Maastricht should take place in Maastricht and begin with those who are institutionally responsible for representing the involved students. Before such a meeting takes place, we also demand clarity about what the minister aims to achieve with it. We expect to know what questions are being investigated, what decisions or measures remain open, what responsibility the ministry will take on itself, what responsibility it expects from Maastricht University, what concrete follow-up steps are foreseen, and how the outcomes of the meeting will be recorded and communicated. Without that information, participation threatens to serve mainly as proof that consultations have taken place, rather than as a means by which those consultations can actually have an impact. Our concern, therefore, is not about whether there will be a meeting, but about the relationship between consultation and responsibility. We have previously participated in discussions, we have laid out the problems before, and our presence has previously shown that a dialogue existed. What too often has remained unclear, however, is who was responsible for acting on what was raised during those discussions and what actually changed as a result of those discussions. A representative consultation should not end once the participants leave the room, but should record who is responsible for the issues raised, what actions follow from that, and how those actions will be assessed. We remain willing to engage seriously with the minister in Maastricht. However, that consultation must take place with the representative organization of the Jewish and Israeli students whose situation is at stake, with a clear purpose, with well-defined responsibilities, and with an explicit connection between listening and acting. Anything less than that threatens only to reproduce the form of consultation, while the substance — and the responsibility for it — remains unresolved. Signed, The Board of IJAR Maastricht *link to the original letter in the tweet below #antisemitisme #onderwijs #studentenrechten (translated)

Israël heeft de diplomatieke status van Nederlandse diplomaten ingetrokken als reactie op de boycot van goederen uit de bezette Westelijke Jordaanoever door Nederland, waardoor de situatie voor de Nederlandse vertegenwoordiging in de Palestijnse gebieden aanzienlijk verandert. #Israël #Nederland #Palestijnsegebieden

“Onnodig”, noemt minister Berendsen het intrekken van de diplomatieke status van Nederlandse diplomaten door Israël. Onnodig? Echt? Nederland voert zelf sancties in tegen producten uit Israëlische nederzettingen in Judea en Samaria en de Golan, als politieke druk op Israël. Een maatregel die óók economische gevolgen kan hebben voor Palestijnse bedrijven en werknemers die met deze productie verbonden zijn. En dan verbaasd zijn wanneer Israël zegt: prima, dan volgen er ook diplomatieke consequenties? En laten we de dubbele standaard vooral niet vergeten! De acht Nederlandse diplomaten die vanuit de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah werken, konden ondertussen op Israëlisch grondgebied wonen dankzij hun door Israël verleende diplomatieke status, mét de daaraan verbonden privileges en fiscale faciliteiten. Die waren finacieel interessant! Als je ervoor kiest om de Palestijnse belangen vanuit Ramallah te behartigen, waarom dan niet gewoon in Ramallah wonen? Waarom wél gebruikmaken van de faciliteiten die Israël biedt en vervolgens verontwaardigd zijn wanneer Israël die status intrekt? Wat Berendsen er níét bij vertelt‼️ Het gaat om acht Nederlandse uitgezonden medewerkers. De andere tien zijn lokale medewerkers en hebben een andere status. Voor die acht ontstaat nu een concreet probleem. Hun Israëlische diplomatieke status vervalt en die kun je niet simpelweg “meenemen” naar Ramallah. Natuurlijk kan Nederland zijn vertegenwoordiging in Ramallah voortzetten. Maar een nieuwe status voor deze acht is niet automatisch geregeld door even een nieuwe Israëlische accreditatie te vervangen door een Palestijnse. Waarom niet? Omdat de Palestijnse Autoriteit geen staat is en Nederland Palestina niet als staat erkent. De Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah is een Representative Office, geen ambassade van Nederland bij een door Nederland erkende Palestijnse staat. De Palestijnse Autoriteit kan uiteraard afspraken maken over de aanwezigheid van buitenlandse vertegenwoordigers, maar dat is een andere juridische constructie dan de diplomatieke status die deze acht tot nu toe via Israël hadden. Welke verblijfs- en rechtspositie deze acht daar vervolgens krijgen, moet dus worden geregeld. Dat is het probleem dat Berendsen in zijn reactie gemakshalve helemaal niet benoemt‼️ Nederland heeft dit risico zelf mede gecreëerd door Israël onder druk te zetten. Dat Israël daarop zou reageren was, natuurlijk na Engeland, geen ondenkbaar scenario. Nederland neemt een eenzijdige maatregel en verwacht blijkbaar dat Israël die zonder tegenreactie accepteert. Ja doei!!! Zo werkt internationale politiek niet. Dus, meneer Berendsen……. Luister even goed! Wie eenzijdig druk zet, moet niet verbaasd zijn als de andere partij terugduwt. Israël is geen land waar Nederland naar believen sancties tegen kan opleggen en vervolgens kan verwachten dat alles gewoon gezellig blijft. En eerlijk gezegd? Israël redt zich wel. Wij halen onze neus op, incasseren waar nodig de korte termijn en bouwen ondertussen verder. Uiteindelijk komen we hier sterker uit. https://t.co/B49n0u30Bo #Israël #DiplomatiekeRelaties #Nederland

Dit weekend wordt Rosj Hasjana gevierd; het Joodse nieuwjaar. Over de hele wereld komt de Joodse gemeenschap bij elkaar thuis voor een feestelijke maaltijd. Vaak met stukjes appel met honing, als teken voor een zoet en goed komend jaar. Gisteravond was ik op uitnodiging van Het Centraal Joods Overleg bij de viering van Rosj Hasjana in Nieuwspoort, samen met een brede vertegenwoordiging uit de Joodse gemeenschap. Een mooie warme bijeenkomst waarbij we spraken over wat de viering voor hen voor betekenis heeft. Ik wens iedereen in onze Joodse gemeenschap een goed en zoet nieuwjaar toe; Shana Tova! #RosjHasjana #JoodseGemeenschap #ShanaTova

In een opiniestuk pleit Angélique Eijpe ervoor dat Nederland Israëlische (ex-)soldaten moet toetsen op mogelijke betrokkenheid bij internationale misdrijven, vooral naar aanleiding van de grote vertegenwoordiging van Israëlische deelnemers aan de European Universities Debating Championships in Utrecht, terwijl er geen Palestijnse deelnemers aanwezig waren en er geen opvolging is gegeven aan aangiftes van oorlogsmisdrijven. #Israël #internationaalmisdrijven #Utrecht

“SP, Denk, Partij voor de Dieren, 50PLUS reageerden niet eens.” Niet reageren vind ik misschien nog wel erger dan niet steunen. Zij vangen verd*mme €141.000 bruto per jaar. Hun onbeperkt internet- en telefoonkosten (incl op een na nieuwste model iPhones) worden daar bovenop compleet vergoed. Dus ook vanuit de Bahama’s kun je desnoods gewoon ‘donder op, Geert’ terugsturen als je ‘t zo met hem oneens bent. Maar reageer! Het volk vertegenwoordigen kent geen ‘pauzeknop’, stelletje slappe fckers! #MijnMening #Politiek #Vertegenwoordiging #Maatschappij

Het is verachtelijk en schandalig dat een kleine extremistische groepering haat verspreidt en probeert de vertegenwoordiging van de Joodse staat uit te sluiten van deze belangrijke herdenking. Daarmee probeert deze groep de herinnering aan de Holocaust te vertroebelen en te misbruiken. Voor deze radicale activisten bestaat kennelijk geen enkele morele ondergrens. #Holocaust #Herdenking #Haatzaaien

Het artikel bespreekt hoe het recente protest in Oldebroek, dat begon als een lokale reactie op een besluit over de regenboogvlag en een asielzoekerscentrum, zich ontwikkelde tot een nationale discussie over erkenning, vertegenwoordiging en de kloof tussen stedelijke en landelijke gebieden in Nederland, en wijst op de groeiende politieke radicalisering die voortkomt uit een gebrek aan vertrouwen en betrokkenheid bij de politiek. #Oldebroek #Identiteit #PolitiekeRadicalisering

Zonder robuuste maatschappelijke vertegenwoordiging, wordt politieke verandering haast onmogelijk. Naast ons politieke werk bouwt FVD verder aan deze beweging zodat we straks échte slagkracht hebben om een andere koers af te dwingen. Sluit je ook aan! https://t.co/x0kC6zR3bL https://t.co/X6Xw1kOHde #Politiek #Verandering #Maatschappij

In Los Angeles, waar de grootste Iraanse gemeenschap buiten Iran woont, heerst verdeeldheid onder Iraniërs over het WK-voetbal, met sommigen die de nationale ploeg als een vertegenwoordiging van het onderdrukkende regime beschouwen en anderen die hen steunen, terwijl de politieke sfeer rondom de wedstrijd en de onderhandelingen van Trump met Iran voor extra spanningen zorgen. #Iran #WK2026 #Trump

De nieuwe kieskaart voor Alabama, goedgekeurd door het Amerikaanse Hooggerechtshof, bevordert gerrymandering ten gunste van de Republikeinen door oneerlijk één van de twee zwarte kiesdistricten op te heffen, wat de vertegenwoordiging van zwarte kiezers in de staat aanzienlijk vermindert. #Alabama #gerrymandering #stemrecht

Hoe verhoudt dit zich met de Grondwet? Volgens artikel 50 van de Grondwet vertegenwoordigen de Staten-Generaal het gehele Nederlandse volk, niet slechts een deel daarvan. Artikel 67 lid 3 bepaalt bovendien dat Kamerleden “zonder last” stemmen: zij zijn onafhankelijke volksvertegenwoordigers die naar eigen inzicht en geweten handelen, en geen lasthebbers van een partij, coalitie of meerderheid. Wanneer een parlementaire meerderheid vooraf een hele categorie volksvertegenwoordigers (en daarmee de honderdduizenden kiezers die hen democratisch gekozen hebben) politiek uitsluit van coalitieonderhandelingen of samenwerking, ontstaat er spanning met deze beginselen: - Het vrije mandaat is juist bedoeld om te voorkomen dat collectieve druk of zelfbinding individuele volksvertegenwoordigers reduceert tot pionnen van een meerderheidsnorm. - Door bepaalde standpunten (hoe controversieel ook) als reden voor uitsluiting te hanteren, creëert de motie in de praktijk een de facto politieke quarantaine. Dit marginaliseert niet alleen individuele Kamerleden, maar ook een significant deel van de kiezer. Dat wringt naar mijn mening met de gedachte dat het parlement het gehele volk vertegenwoordigt. Uitsluiting kan legitiem zijn bij evidente bedreigingen van de democratische rechtsstaat, maar de motie hanteert begrippen (“omvolkingstheorie”, “normaliseren van geweld”) die interpretatiegevoelig zijn en ook legitieme zorgen over migratie en demografische ontwikkelingen kunnen raken. Wie bepaalt exact waar de grens ligt? Dit risico op meerderheidstyrannie over de grenzen van het debat is een klassiek aandachtspunt in de constitutionele traditie. Het Nederlandse systeem is een hybride van vrij mandaat en partijendemocratie. Dat akkoorden en politieke afspraken al decennia gebruikelijk zijn, ontslaat ons er niet van om te toetsen of ze de geest van de Grondwet nog dienen: onafhankelijke vertegenwoordiging van het hele volk, inclusief degenen wiens opvattingen ons ongemakkelijk maken. Democratie vraagt om robuust debat, niet om voorafgaande uitsluiting van gekozen vertegenwoordigers. Het zou daarom beter zijn als de Kamer zich beperkt tot inhoudelijke veroordeling van geweld en haat, zonder hele groepen volksvertegenwoordigers politiek buiten spel te zetten. Hoe kijkt u daar tegenaan? #Democratie #Grondwet #Volksvertegenwoordiging

België: 1 betaalde politicus per 371 inwoners.
Zwitserland: 1 per 1.630 inwoners. Dat is geen democratie meer, dat is een politieke parasietenindustrie. In Zwitserland doen de meeste parlementsleden hun job als bijbaan. Ze hebben een écht beroep, betalen zelf belastingen en blijven met beide voeten in de realiteit. Geen fulltime graaiers die hun hele leven op de overheidsfles leven. In België hebben we een leger van 10.000+ betaalde mandatarissen die met z’n allen aan de staatskassa hangen. Van gemeenteraadsleden tot Europarlementsleden, allemaal met riante vergoedingen, pensioenen en extraatjes. Resultaat?
✅ Zwitserland: lage belastingen, directe democratie, politici met gezond verstand
❌ België: hoogste politieke dichtheid van Europa, torenhoge belastingen en een kloof met de burger die steeds groter wordt Dit is geen “vertegenwoordiging van het volk”.
Dit is een zelfbedieningsbuffet voor de politieke klasse. De Zwitsers hebben het begrepen: politiek moet een dienst zijn, geen carrière. In België blijven wij betalen voor deze incompetentie.
Tijd om dat systeem eens grondig te ontmantelen. #politiek #democratie #België

Marcia Luyten bespreekt de groeiende kloof tussen de ideeën over genderemancipatie en de feitelijke statistieken in Nederland, waarbij ze benadrukt dat ondanks de schijnbare vooruitgang, veel vrouwen nog steeds financieel afhankelijk zijn en de loonkloof en vertegenwoordiging van vrouwen in topfuncties aanzienlijk blijven. #emancipatie #manosfeer #genderongelijkheid

In een telefooncel in Maastricht worden vrouwonvriendelijke opmerkingen van parlementariërs beluisterd om bewustzijn te creëren over seksisme en gendergelijkheid in de politiek, en bezoekers hebben de mogelijkheid om hun eigen mening te delen en zo het gebrek aan vrouwelijke vertegenwoordiging aan te kaarten. #Sexism #GenderEquality #WomenInPolitics